تونی الکساندر آدامز (زاده ۱۰ اکتبر ۱۹۶۶) بازیکن و سرمربی سابق فوتبال اهل انگلستان است. آدامز برای آرسنال و انگلستان بازی کرد و کاپیتان هر دو تیم بود. او که به «آقای آرسنال» معروف است، کل دوران ۱۹ ساله بازی خود را به عنوان مدافع میانی در آنجا گذراند، ۶۷۲ بازی انجام داد و چهار عنوان قهرمانی لیگ انگلستان را به دست آورد. او یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ آرسنال به شمار می‌رود و همچنین در فهرست ۱۰۰ اسطوره لیگ فوتبال گنجانده شده است.
آدامز در رامفوردِ لندن بزرگ متولد شد، در دگنهام بزرگ شد و از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۸ دانش‌آموز دبستان هانترز هال و سپس از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۳ دانش‌آموز مدرسه جامع ایستربروک بود. پسرعموی او استیو مک‌کنزی، دیگر بازیکن حرفه‌ای فوتبال است.
۱۹۸۳-۱۹۸۹: اوایل دوران بازی و قهرمانی در آنفیلد
آدامز در سال ۱۹۸۰ به عنوان یک دانش‌آموز با آرسنال قرارداد بست و در ۵ نوامبر ۱۹۸۳ در حالی که ۱۷ سال داشت، اولین بازی خود را برای تیم اصلی در برابر ساندرلند انجام داد. او قبل از بازی به طور اتفاقی شورت ورزشی خود را برعکس پوشید. سپس، عملاً با اولین لمس توپ خود در طول بازی، آن را از دست داد و منجر به گل اول ساندرلند شد. او توپ را وارد دروازه حریف کرد، اما گل مردود اعلام شد. آدامز در فصل ۱۹۸۶/۸۷ به یک بازیکن ثابت تبدیل شد و اولین جام بزرگ خود را در همان فصل با بازی در فینال جام لیگ فوتبال مقابل لیورپول در ومبلی به دست آورد.
در ۱ ژانویه ۱۹۸۸، او در سن ۲۱ سالگی کاپیتان آرسنال شد و تا زمان بازنشستگی به مدت ۱۴ سال بعد به عنوان کاپیتان باشگاه باقی ماند.
انضباط قوی آدامز در خط دفاعی، عاملی در قهرمانی آرسنال در جام لیگ در فصل ۱۹۸۶/۸۷ و سپس دو بار قهرمانی در دسته اول در نظر گرفته میشد؛ اولی در فصل ۱۹۸۸/۸۹ پس از پیروزی مقابل لیورپول در آخرین بازی فصل؛ و دومی در فصل ۱۹۹۰/۹۱ با تنها یک شکست در تمام فصل.
۱۹۸۹-۱۹۹۶: چهار مدافع مشهور آرسنال
آدامز به همراه لی دیکسون، نایجل وینتربرن و استیو بولد، بخشی از «چهار مدافع مشهور» بود که در خط دفاعی آرسنال قرار می‌گرفتند و زیر نظر جورج گراهام به دلیل استفاده منظم از تله آفساید شهرت داشتند. این چهار نفر برای بیش از یک دهه قدرتمند باقی ماندند. آرسنال در فصل ۱۹۹۰/۹۱ که به قهرمانی لیگ رسید، تنها ۱۸ گل دریافت کرد و این چهار بازیکن در مجموع بیش از ۲۰۰۰ بازی برای باشگاه انجام دادند.
در فصل ۱۹۹۲/۹۳ آدامز کاپیتان اولین تیم انگلیسی شد که دوگانه جام اتحادیه و جام حذفی را به دست آورد.
در سال ۱۹۹۴، آدامز با شکست دادن پارما - مدعی اصلی قهرمانی - با نتیجه ۱-۰ در فینال جام برندگان جام اروپا ۱۹۹۴ در کپنهاگ، آرسنال را به اولین جام اروپایی خود در ۲۴ سال اخیر رساند.
در ۱۳ اوت ۱۹۹۴، به پاس خدماتش، یک بازی بزرگداشت در هایبری مقابل کریستال پالاس برای او برگزار شد. با حضور تنها ۱۲,۳۴۸ تماشاگر، این بازی عموماً از نظر زمان‌بندی توسط باشگاه ضعیف تلقی شد.
با وجود این موفقیت، اعتیاد به الکل از اواسط دهه ۱۹۸۰ به تدریج زندگی او را تباه کرد. گزارش شده است که او اغلب در درگیری‌های کلوب‌های شبانه حضور داشته و در ۶ مه ۱۹۹۰ با خودروی خود به دیواری در ریلی برخورد کرد؛ مشخص شد میزان الکل در خون او بیش از چهار برابر حد مجاز رانندگی در مستی بوده است. در ۱۹ دسامبر همان سال، در دادگاه ساوت‌ند، او به چهار ماه زندان محکوم شد و پس از تحمل نصف محکومیتش در ۱۵ فوریه ۱۹۹۱ آزاد شد، اما تا شش سال دیگر به نوشیدن ادامه داد. آدامز بعداً گفت که در اوایل سال ۱۹۹۶ و در سن ۲۹ سالگی، در دوران بسیار تاریکی به سر می‌برده و زمانی که فوتبال بازی نمی‌کرده تمایلی به زندگی نداشته و قادر به «ادامه زندگی» نبوده است. او در فوریه همان سال دچار آسیب‌دیدگی شدید زانو شد و در ادامه فصل ۱۹۹۵/۹۶ دیگر برای آرسنال بازی نکرد. یک یکشنبه شب او هفت بطری شراب شابلی نوشید، بنابراین مادرهمسرش (اولین همسرش) بچه‌ها را برد.
از اواسط سال ۱۹۹۶، با کمک مردی که او را فقط «جیمز دبلیو» نامید، به یکی از سرشناس‌ترین الکلی‌های در حال بهبود در بریتانیا تبدیل شد؛ مبارزه او با الکل در زندگینامه‌اش به نام «معتاد» که در مه ۱۹۹۸ منتشر شد و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، با جزئیات آمده است. بی‌بی‌سی نیوز در سال ۲۰۰۱ گزارش داد که او کاملاً الکل را کنار گذاشته است.
۱۹۹۶-۲۰۰۲: ورود ونگر و بازنشستگی
شش هفته پس از پاکی آدامز، آرسن ونگر در اکتبر ۱۹۹۶ به عنوان سرمربی آرسنال وارد شد. آدامز در سال ۲۰۲۰ یادآوری کرد که ونگر روانشناسی او را درک میکرد و از خطرات الکل آگاه بود، زیرا والدینش صاحب یک میخانه بودند. آدامز به درک سرمربی خود بازدهی شایانی نشان داد و باشگاه را به دو دوگانه لیگ برتر و جام حذفی در فصل‌های ۱۹۹۷/۹۸ و ۲۰۰۱/۰۲ رساند.
در اوت ۲۰۰۲، درست قبل از شروع فصل ۲۰۰۲/۰۳، آدامز پس از دوران حرفه‌ای نزدیک به ۲۰ سال از فوتبال حرفه‌ای بازنشسته شد و آخرین بازی او فینال جام حذفی ۲۰۰۲ بود. او ۶۶۹ بازی برای آرسنال انجام داد (تنها دیوید اولری بازی‌های بیشتری انجام داده است) و موفق‌ترین کاپیتان تاریخ باشگاه بود. پیراهن شماره ۶ که آدامز هنگام بازی بر تن میکرد تا فصل ۲۰۰۶/۰۷ دوباره استفاده نشد، تا اینکه در آن فصل به فیلیپ سندروس اختصاص داده شد.
عملکرد کلی در آرسنال: ۶۶۹ بازی، ۴۸ گل، ۱۱ پاس گل
درست قبل از بازنشستگی به عنوان بازیکن، آدامز پس از استعفای استیو کاپل، برای سرمربیگری برنتفورد (که تازه صعود به دسته یک را از دست داده بود) درخواست داده بود، اما درخواست او رد شد.
او که ملقب به «آقای آرسنال» بود، در مه ۲۰۰۲ با دومین بازی بزرگداشت خود در مقابل سلتیک با حضور بسیاری از اسطوره‌های آرسنال از جمله ایان رایت، جان لوکیچ و سایر اعضای استوار خط دفاعی چهار نفره آدامز یعنی دیکسون، وینتربرن و بولد مورد تجلیل آرسنال قرار گرفت. این بازی با نتیجه ۱-۱ به پایان رسید و لی دیکسون در آخرین حضور خود برای توپچی‌ها گل آن‌ها را به ثمر رساند.
در مارس ۲۰۰۳، تنها هفت ماه پس از بازنشستگی او، بی‌بی‌سی اسپورت از آدامز به عنوان بازیکن سابق آرسنال یاد کرد که بازگشتش بیشترین بهره را برای باشگاه خواهد داشت.
در سال ۲۰۰۴، آدامز به پاس قدردانی از تأثیرش بر بازی انگلیسی به تالار مشاهیر فوتبال انگلستان راه یافت و در سال ۲۰۰۸ در نظرسنجی ۵۰ توپچی برتر در وب‌سایت باشگاه در رده سوم قرار گرفت.
مجسمه‌ای از آدامز به مناسبت جشن ۱۲۵ سالگی باشگاه در ۹ دسامبر ۲۰۱۱ در بیرون ورزشگاه امارات قرار داده شد. آرسن ونگر سرمربی، هربرت چپمن و تیری آنری - برترین گلزن تاریخ آرسنال - و بعداً دنیس برکمپ و آرسن ونگر نیز با مجسمه‌هایی در بیرون ورزشگاه جاودانه شدند.
دوران بازی ملی
آدامز اولین بازی خود را برای انگلستان در سال ۱۹۸۷ در برابر اسپانیا انجام داد و در یورو ۱۹۸۸ در آلمان غربی بازی کرد. انگلستان هر سه بازی را باخت، اما آدامز در شکست ۳-۱ مقابل اتحاد جماهیر شوروی گلزنی کرد. او اولین بازیکنی بود که به نماینده انگلستان تبدیل شد و پس از قهرمانی جام جهانی ۱۹۶۶ متولد شده بود.
پس از شروعی بسیار نویدبخش در دوران بازی ملی خود، آدامز در اوایل دهه ۱۹۹۰ دچار یک سری عقب‌نشینی‌ها و ناکامی‌ها شد. او به طور شگفت‌انگیزی توسط بابی رابسون، سرمربی تیم، از لیست جام جهانی ۱۹۹۰ کنار گذاشته شد، یورو ۱۹۹۲ را به دلیل مصدومیت از دست داد، و این در حالی بود که انگلستان در راهیابی به جام جهانی ۱۹۹۴ نیز ناکام ماند. انگلستان به عنوان کشور میزبان به نیمه‌نهایی یورو ۱۹۹۶ رسید، اما در ضربات پنالتی مغلوب آلمان شد.
آدامز در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه حضور یافت. در همان سال، او به دلیل چند اظهار نظر در زندگینامه خود «معتاد» خبرساز شد؛ او از گلن هادل سرمربی تیم به دلیل مدیریت داوید بکام و پل گاسکوین و همچنین به دلیل کاپیتان کردن آلن شیرر به جای آدامز انتقاد کرد. او همچنین گاسکوین را الکلی نامید که توسط نمایندگان این بازیکن تکذیب شد. هادل به مطبوعات گفت که مشکلی با نظرات آدامز در کتاب ندارد.
آخرین حضور او در رده ملی، کمپین ناموفق انگلستان در یورو ۲۰۰۰ در بلژیک و هلند بود. آدامز بازی افتتاحیه انگلستان در برابر پرتغال را آغاز کرد، اما در طول بازی دچار مصدومیت شد و مابقی تورنمنت را از دست داد.
با بازنشستگی شیرر از فوتبال ملی پس از این تورنمنت، آدامز دوباره کاپیتانی را به دست آورد. با این حال، ظرف چند ماه، انگلستان در اکتبر ۲۰۰۰ یک بازی مقدماتی جام جهانی را به آلمان واگذار کرد؛ این بازی آخرین مسابقه‌ای بود که در ورزشگاه وِمبلی برگزار میشد، پیش از آنکه ورزشگاه برای بازسازی تخریب شود. آن مسابقه شصتمین حضور آدامز در وِمبلی بود که یک رکورد محسوب می‌شود. با سپردن هدایت تیم به اسون گوران اریکسون و زیر فشار روزافزون برای حفظ جایگاهش به دلیل ظهور و پیشرفت ریو فردیناند، آدامز پیش از آنکه اریکسون اولین ترکیب خود را انتخاب کند، پس از انجام ۶۶ بازی از فوتبال ملی بازنشسته شد. او آخرین بازیکن انگلستان بود که در ورزشگاه قدیمی وِمبلی گلزنی کرد؛ زمانی که گل دوم انگلستان را در پیروزی ۲-۰ بازی دوستانه مقابل اوکراین در ۳۱ مه ۲۰۰۰ به ثمر رساند. این گل همچنین اولین گل او پس از گلزنی در بازی دوستانه مقابل عربستان سعودی در نوامبر ۱۹۸۸ بود و به این ترتیب رکورد طولانی‌ترین فاصله بین گل‌ها برای انگلستان را به نام خود ثبت کرد.
دوران مربیگری
آدامز پس از شروع تحصیل در رشته علوم ورزشی در دانشگاه برونل، در ۵ نوامبر ۲۰۰۳ سرمربی وایکام واندررز شد. او هدایت تیمی را بر عهده گرفت که در رده آخر دسته دوم لیگ فوتبال (سطح سوم) قرار داشت. در اولین حضورش روی نیمکت سه روز بعد، او در دور اول جام حذفی در خانه با نتیجه ۴-۱ سویندون تاون را شکست داد. پس از شکست ۲-۱ مقابل ترانمره راورز در ۱۲ آوریل ۲۰۰۴ که چِربویز را در فاصله چهار بازی مانده به پایان فصل، ۱۲ امتیاز در منطقه سقوط قرار داد، آدامز گفت که تیمش به مبارزه ادامه خواهد داد؛ بدون اینکه باشگاه بداند، آن‌ها از قبل سقوط کرده بودند چرا که دو تیم بالادست آن‌ها هنوز باید با یکدیگر بازی می‌کردند.
وایکام فصل ۲۰۰۴/۰۵ را در سطح چهارم - که به لیگ دو تغییر نام یافته بود - آغاز کرد. اگرچه باشگاه در اوت ۲۰۰۴ در صدر جدول قرار داشت، افت افتادن افت فرم باعث سقوط آن‌ها در جدول شد. آدامز در ۹ نوامبر ۲۰۰۴ در حالی که باشگاه در رده هفدهم قرار داشت، با ذکر دلایل شخصی از وایکام استعفا داد.
در ژوئیه ۲۰۰۵، آدامز یک نقش مربیگری کارآموزی را در تیم هلندی فاینورد با مسئولیت ویژه برای تیم یونگ (تیم رزرو/جوانان) پذیرفت. آدامز بعداً در ژانویه و فوریه ۲۰۰۶ مدت کوتاهی به عنوان مربی کارآموز تیم اصلی به اوترخت مامور شد. او در زمان حضور در فاینورد، به عنوان استعدادیاب پاره‌وقت برای آرسنال نیز کار میکرد و بازی‌های ایتالیا، فرانسه و هلند را تماشا میکرد.
آدامز در ژوئن ۲۰۰۶ به عنوان دستیار مربی هری ردنپ به پورتسموث پیوست، پستی که با رفتن کوین باند خالی شده بود. در اولین فصل حضورش به عنوان دستیار، پورتسموث در رده نهم لیگ برتر قرار گرفت - بالاترین جایگاه آن‌ها از دهه ۱۹۵۰ - و برنده جام حذفی فصل ۲۰۰۷/۰۸ شد. آدامز در اکتبر ۲۰۰۸، به دنبال جدایی هری ردنپ به مقصد تاتنهام، در کنار جو جوردن به عنوان سرمربی موقت پورتسموث منصوب شد. او متعاقباً به عنوان سرمربی تمام‌وقت منصوب گردید. او در فوریه ۲۰۰۹ پس از ۱۶ بازی هدایت که در آن پورتسموث تنها ۱۰ امتیاز کسب کرده بود، برکنار شد.
در مه ۲۰۱۰، آدامز یک قرارداد سه ساله برای هدایت باشگاه آذربایجانی گابالا در لیگ برتر آذربایجان امضا کرد. او در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۱، پیش از پایان فصل ۲۰۱۱/۱۲، از سمت مربیگری گابالا کناره‌گیری کرد. در اکتبر ۲۰۱۲، آدامز در سمت مدیر ورزشی به گابالا بازگشت.
آدامز در زمان مدیریت ورزشی در گابالا، هنگام ورزش دچار درد شدید در قفسه سینه شد. در باکو مدیکال پلازا تشخیص داده شد که او دچار انسداد شدید رگ شده است و تحت آنژیوپلاستی موفقیت‌آمیز قرار گرفت. آدامز پس از افشای این جراحی گفت که این عمل کوچک قلب نجات‌بخش زندگی او بوده است.
در ۱۰ آوریل ۲۰۱۷، آدامز به عنوان سرمربی تیم بحران‌زده گرانادا در لا لیگا تا پایان فصل ۲۰۱۶/۱۷ منصوب شد. در پایان فصل، گرانادا از لا لیگا سقوط کرد و به حضور شش ساله خود در دسته برتر پایان داد. آدامز تمام هفت بازی خود را به عنوان سرمربی واگذار کرد و متعاقباً برکنار شد.
افتخارات
آرسنال
دسته اول لیگ فوتبال: ۱۹۸۸/۸۹، ۱۹۹۰/۹۱
لیگ برتر: ۱۹۹۷/۹۸، ۲۰۰۱/۰۲
جام حذفی: ۱۹۹۲/۹۳، ۱۹۹۷/۹۸، ۲۰۰۱/۰۲؛ نایب‌قهرمان: ۲۰۰۰/۰۱
جام اتحادیه: ۱۹۸۶/۸۷، ۱۹۹۲/۹۳؛ نایب‌قهرمان: ۱۹۸۷/۸۸
جام خیریه: ۱۹۹۱ (مشترک)، ۱۹۹۸، ۱۹۹۹
جام صدمین سالگرد لیگ فوتبال: ۱۹۸۸
جام برندگان جام اروپا: ۱۹۹۳/۹۴؛ نایب‌قهرمان: ۱۹۹۴/۹۵
نایب‌قهرمان جام یوفا: ۱۹۹۹/۲۰۰۰
فردی
تالار مشاهیر فوتبال انگلستان: ۲۰۰۴
تالار مشاهیر لیگ برتر: ۲۰۲۳
فهرست ۱۰۰ اسطوره لیگ فوتبال
بازیکن جوان سال PFA: ۱۹۸۶/۸۷
تیم سال دسته اول/لیگ برتر PFA: ۱۹۸۶/۸۷، ۱۹۹۳/۹۴، ۱۹۹۵/۹۶، ۱۹۹۶/۹۷
نامزد توپ طلا: ۱۹۹۸
جوایز ۱۰ فصل لیگ برتر: (۱۹۹۲/۹۳ تا ۲۰۰۱/۰۲)
تیم داخلی دهه
تیم کلی دهه
جوایز ۲۰ فصل لیگ برتر: (۱۹۹۲/۹۳ تا ۲۰۱۱/۱۲)
تیم رویایی ۲۰ فصل به انتخاب مردم
تیم رویایی ۲۰ فصل به انتخاب کارشناسان
جایزه ادای احترام انجمن نویسندگان فوتبالی: ۲۰۰۲/۰۳
بازیکن فصل آرسنال: ۱۹۸۶/۸۷، ۱۹۸۹/۹۰، ۱۹۹۳/۹۴
نظرات اهالی فوتبال
بهترین مدافع میانی تاریخ لیگ برتر؟ دست‌کم، بهترین مدافعی که تا به حال با او روبه‌رو شده‌ام تونی آدامز بود.
* آلن شیرر
من می‌توانستم در برابر تمام مدافعان دیگر بازی کنم، به جز آدامز. به عنوان یک بازیکن، اگر حریفی وجود داشت که بیش از همه از او متنفر بودید، آن آدامز بود. او مثل صخره بود.
* اریک کانتونا
چگونه می‌توان به بهترین مهاجم تبدیل شد؟ فقط کافی است در تمرینات با آدامز دست‌و‌پنجه نرم کنید.
* ایان رایت
دلیل اینکه آمار گلزنی من مقابل آرسنال ضعیف بود، آدامز بود.
* ایان راش
شماره ۶ آدامز بسیار سنگین و پرمسئولیت است.
* سول کمپبل
خارج از دنیای فوتبال
آدامز در سال ۱۹۹۲ پس از آشنایی با جِین شی در یک کلوب شبانه در ایزلینگتون با او ازدواج کرد؛ این زوج صاحب دو فرزند - یک پسر و یک دختر - شدند. آن‌ها در سال ۱۹۹۷ در میان سوءمصرف مواد از سوی هر دو نفر، از هم جدا شدند. پس از بهبودی از اعتیاد به الکل، آدامز در سال ۲۰۰۴ با پاپی تیچر ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شدند. پاپی از نسل پنجم نوادگان ویلیام تیچر، بنیان‌گذار شرکت ویسکی‌سازی است.
آدامز گفت که اعتیادش به الکل در سال ۱۹۹۶ به اوج خود رسید. برای او کثیف کردن ملحفه‌ها و خیس کردن تخت هنگام بیدار شدن امری عادی بود. در این مدت، او گفت که دچار خودبیزاری و شکنجه روحی بوده و کارگران جنسی را به هتلی در مرکز لندن می‌آورده است.
در سپتامبر ۲۰۰۰، آدامز در نتیجه تجربیات شخصی خود با اعتیاد به الکل و مواد مخدر، «کلینیک اسپورتینگ چنس» را تأسیس کرد؛ یک مؤسسه خیریه که هدف آن ارائه درمان، مشاوره و پشتیبانی از ورزشکاران زن و مرد مبتلا به اعتیاد به نوشیدنی، مواد مخدر یا قمار است. این کلینیک بر اساس مرکز توانبخشی سوءمصرف مواد «کراس‌رودز سنتر» که توسط اریک کلپتون، هنرمند موسیقی، تأسیس شده الگوبرداری شده است. این خیریه ثبت‌شده توسط التون جان، کیت هوئی، لی دیکسون، تونی اسمیت، تونی مک‌کوی و کلی هولمز حمایت می‌شود. بازی بزرگداشت آدامز در آرسنال در مه ۲۰۰۲ نیز ۵۰۰,۰۰۰ پوند برای این بنیاد جمع‌آوری کرد.
در طول همه‌گیری کووید-۱۹، آدامز سازمان «راهکارهای سلامت روان شش» (SIX MHS) را تأسیس کرد؛ سازمانی که خدمات سلامت روان و اعتیاد را به کارمندان در طیف وسیعی از کسب‌وکارهای همکار ارائه می‌دهد. SIX MHS از آن زمان با چندین سازمان از جمله شرکت مصالح ساختمانی جُوسون در سال ۲۰۲۱ و انجمن نویسندگان فوتبالی در سال ۲۰۲۴ همکاری ایجاد کرده است. او همچنین حامی انجمن ملی کودکان افراد الکلی (NACOA UK)، فاروارد تراست، پشتیبانی مدرسه-خانه (SHS) و «سِیوینگ فِیسز» (بنیاد تحقیقات جراحی صورت) است.
در دسامبر ۲۰۱۸، آدامز به عنوان بیست‌ونهمین رئیس لیگ فوتبال راگبی منصوب شد و جایگزین اندی برنهامِ سیاستمدار گردید؛ یک سال بعد کلر بالدینگ مجری تلویزیونی جانشین او در این سمت افتخاری شد. آدامز همچنین به عنوان شرکت‌کننده سرشناس در بیستمین سری از برنامه «استریکتلی کام دنسینگ» در سال ۲۰۲۲ شرکت کرد. پس از هم‌تیمی شدن با کاتیا جونز، رقصنده حرفه‌ای، این زوج پس از اینکه آدامز به دلیل مصدومیت مجبور به کناره‌گیری شد، در رده نهم قرار گرفتند. آدامز همچنین به جیلی کوپر، رمان‌نویس، برای کتاب سال ۲۰۲۳ او به نام «تَکِل!» مشاوره داد.
او در سال ۱۹۹۹ نشان امپراتوری بریتانیا (MBE) رتبه ۵ را دریافت کرد. به همین دلیل، عبارت 'MBE' به نام او اضافه می‌شود. جهت اطلاع، آرسن ونگر سرمربی تیم، نشان رتبه ۴ OBE را دریافت کرد.
لقب «کودامز» که توسط هواداران داخلی به لوران کوشیلنی داده شده، از نام این شخص گرفته شده است. این یکی از آن شایعاتی است که در جامعه محلی هیچ تأثیری ندارد. کوشیلنی شماره پیراهن آدامز یعنی شماره ۶ را بر تن کرد و برخلاف روزهای ابتدایی انتقالش، عملکردش به تدریج بهبود یافت و لقبی که از کودومبو به کودامز ارتقا یافته بود به او داده شد.
او به عنوان مدافعی شناخته میشد که الکس فرگوسن، سرمربی منچستر یونایتد بیشترین تمایل را به جذبش داشت و با وجود اینکه او چند پیشنهاد انتقال داد، در نهایت در آرسنال ماند. همچنین مشخص شده است که میلان با نزدیک شدن به زمان بازنشستگی فرانکو بارزی، پیشنهاد امضای قرارداد به عنوان جانشین او را داد، اما مشخص است که خودش ترجیح داد بماند.