رابرت امانوئل پیرس متولد ۲۹ اکتبر ۱۹۷۳
او به عنوان یکی از بهترین بازیکنان تاریخ آرسنال در نظر گرفته می‌شود. پیرس قبل از حضورش در آرسنال برای باشگاه‌های متز و مارسی بازی می‌کرد، جایی که او سه جام حذفی و دو عنوان قهرمانی لیگ برتر، از جمله فصل شکست ناپذیر ۰۴-۲۰۰۳ را به دست آورد. پیرس، ملی‌پوش سابق فرانسه، ۷۹ بازی ملی بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۴ برای کشورش انجام داد، از جمله قهرمانی در جام جهانی ۱۹۹۸ و یورو ۲۰۰۰.
او در تیم منتخب سال ۲۰۰۱/۰۲، ۲۰۰۲/۰۳ و ۲۰۰۳/۰۴ حضور داشته است، بهترین بازیکن مسابقات جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۰۱، بهترین بازیکن سال FWA برای فصل ۲۰۰۱/۰۲ بود. بهترین بازیکن جوان سال لیگ یک فرانسه برای فصل ۱۹۹۵/۹۶، و توسط پله در FIFA ۱۰۰ گنجانده شد. او همچنین از سوی هواداران آرسنال به عنوان ششمین بازیکن برتر تاریخ باشگاه انتخاب شد. پیرس بیشتر دوران حرفه‌ای خود را به عنوان یک وینگر چپ بازی کرد، اما می توانست در تمام خط میانی یا در موقعیتی بازی کند که از خط حمله حمایت کند.
سال های اول
پیرس در ریمز فرانسه از پدری پرتغالی و مادری اسپانیایی به دنیا آمد. پیرس بیشتر دوران کودکی خود را با پوشیدن دو پیراهن فوتبال گذراند که نشان دهنده وفاداری تقسیم شده او بود. یکی پیراهن بنفیکا (پدرش طرفدار این تیم بود) و دیگری پیراهن رئال مادرید. پیرس اعتراف کرد که در مدرسه مشکل داشت زیرا در آن زمان نمی‌توانست به خوبی فرانسوی صحبت کند، زیرا والدینش فقط اسپانیایی و پرتغالی صحبت می‌کردند. اشتیاق او به فوتبال از پدرش آنتونیو به ارث رسیده بود که با Les Corpo، یک تیم محلی بازی می‌کرد و هر شنبه شب پیرس بازی او را تماشا می‌کرد. پیرس در سن ۱۵ سالگی مدرسه را رها کرد و رویای حرفه ای خود را در فوتبال با یک دوره دو ساله مدرک ورزشی در ریمز آغاز کرد. به اصرار مادرش، پیرس در تیم ریمز ادامه داد و در نهایت چهار سال بعد فراخوانده شد.
متز و مارسی
پیرس فارغ التحصیل آکادمی جوانان متز است و اولین بازی خود برای بزرگسالان را در سال ۱۹۹۳ مقابل لیون انجام داد. در طول شش فصل حضورش در آنجا، او ۴۳ گل در ۱۶۲ بازی به ثمر رساند و قهرمان جام حذفی شد که باعث شد در سال ۱۹۹۸ با مبلغ ۵ میلیون پوند به المپیک مارسی نقل مکان کند. اولین فصل او باعث شد که مارسی با یک امتیاز قهرمانی در لیگ فرانسه در فصل ۱۹۹۸/۹ را از دست بدهد (او حتی در سال قبل نیز با متز با تفاضل گل نایب قهرمان شد) و آنها همچنین در فینال جام یوفا ۱۹۹۹ به پارما باختند. فصل دوم او شاهد انبوهی از مشکلات درون و بیرون زمین بود که باعث شد در پایان فصل باشگاه را ترک کند.
آرسنال
فصل ۲۰۰۰/۰۱
او پس از تعویض در نیمه دوم فینال یورو ۲۰۰۰، با ارسال یک پاس گل به داوید ترزگه روی یک سانتر دقیق پس از یک دریبل فوق‌العاده در وقت‌های اضافه، توجه باشگاه‌های بزرگ اروپایی را به خود جلب کرد. در نتیجه، آرسن ونگر، سرمربی تیم که بازی پیرس را زیر نظر داشت، موفق شد او را به عنوان جانشین مارک اورمارس - که به بارسلونا رفته بود - با مبلغ ۶ میلیون پوند جذب کند و پیرس فرانسه، کشور مادری خود را به مقصد آرسنال ترک کرد.
در ابتدای دوران حضورش، او در سازگاری با سبک بسیار فیزیکی لیگ برتر دچار مشکل شد و عملکرد ضعیفی از خود نشان داد؛ اما پس از آن، با توصیه آرسن ونگر روی تمرینات بالاتنه تمرکز کرد و با موفقیت بدنسازی خود را بهبود بخشید. در نتیجه، از نیمه دوم فصل ۲۰۰۰/۰۱ به خوبی در تیم جا افتاد و همراه با فردریک لیونبرگ مسئولیت دو جناح آرسنال را بر عهده گرفت و درخشش خود را آغاز کرد.
او اولین بازی خود را به عنوان بازیکن تعویضی در ۱۹ اوت ۲۰۰۰ مقابل ساندرلند انجام داد. در ابتدا فرم پیرس بی تفاوت بود و عده‌ای پس از اظهار نظر او مبنی بر اینکه بازی در انگلیس بیش از حد فیزیکی است، انتقاد کردند. با این حال، او به آرامی شروع به بازیافتن فرمی که در متز نشان داده بود، کرد و در اکتبر ۲۰۰۰ یک گل انفرادی عالی به ثمر رساند، اولین گل او برای آرسنال، در برابر لاتزیو در لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۰/۰۱.
چند روز بعد او اولین گل خود در لیگ را در پیروزی ۲-۱ مقابل وستهم به ثمر رساند. پیرس در طول دوران حضورش در آرسنال عادت داشت مقابل تاتنهام گلزنی کند، کاری که او ۸ بار انجام داد. اولین مورد از این گل‌ها در یک بازی لیگ در ۳۱ مارس ۲۰۰۱ رخ داد که آرسنال ۲-۰ پیروز شد. یک هفته بعد او دوباره به تاتنهام گل زد، این بار در نیمه نهایی جام حذفی. با این حال، آرسنال در فینال جام حذفی با نتیجه ۲-۱ به لیورپول باخت. پیرس گل آرسنال را برای فردی لیونبرگ ساخت.
فصل ۲۰۰۱/۰۲
در فصل ۲۰۰۱/۰۲، پیرس به طور کامل با بازی در انگلیس کنار آمد و یکی از بهترین فصل های خود را سپری کرد. پیرس گل های فوق العاده‌ای را مقابل میدلزبورو و استون ویلا به ثمر رساند. در مقابل استون ویلا، پیرس یک توپ بلند توسط فردی لیونبرگ را تعقیب کرد و آن را از روی سر پیتر اشمایکل وارد دروازه کرد.
پیرس همچنین در تساوی ۱-۱ مقابل تاتنهام در وایت هارت لین گلزنی کرد، که آغاز ۵ فصل متوالی گلزنی در خانه تاتنهام بود. او آقای پاس گل لیگ برتر شد و به عنوان بهترین بازیکن سال FWA و بهترین بازیکن فصل آرسنال انتخاب شد، زیرا آرسنال قهرمان لیگ شد.
در بازی لیگ مقابل نیوکاسل، دچار رباط صلیبی شد، هشت ماه از میدان‌ها دور ماند و جام جهانی را از دست داد. بر خلاف تیم ملی فرانسه، آرسنال با جایگزینی خوب آنری و ویلتورد قدرت خود را حفظ کرد.
فصل ۲۰۰۲/۰۳
پس از یک دوره مصدومیت طولانی، پیرس در نوامبر ۲۰۰۲ به عنوان یار تعویضی مقابل اوسر در لیگ قهرمانان اروپا بازگشت. اگرچه پیرس در ابتدا کار را سخت دید، اما در نهایت به فرم اصلی‌اش بازگشت و در ۲۰ شروع آن فصل ۱۴ گل در لیگ برتر به ثمر رساند، از جمله هت تریک مقابل ساوتهمپتون در روز ماقبل آخر فصل. از دیگر نکات برجسته، دو گل به فولام، که باعث پیروزی آرسنال در آخرین لحظات بازی شد، و گلش در وایت هارت لین بود. پیرس به عنوان بهترین بازیکن ماه لیگ برتر در فوریه ۲۰۰۳ انتخاب شد. پیرس فصل خود را با زدن گل پیروزی در فینال جام حذفی مقابل ساوتهمپتون به پایان رساند.
فصل ۲۰۰۳/۰۴
او بخش مهمی از قهرمانی آرسنال در لیگ برتر در فصل ۲۰۰۳/۰۴ بود، که آنها به آن دست یافتند، شکست ناپذیر ماندند و اولین باشگاه انگلیسی بود که در ۱۱۵ سال اخیر این کار را انجام دادند. پیرس و تیری آنری نقش مهمی در آن فصل داشتند و در مجموع ۵۷ گل در تمام رقابت‌ها به ثمر رساندند. پیرس شروعی کند در این فصل داشت، با تنها یک گل (در مقابل اورتون) قبل از اکتبر و یک گل شگفت انگیز مقابل لیورپول در آنفیلد، فصل را آغاز کرد. پیرس تکنیک، مهارت و تمام کردن عالی خود را به هواداران فوتبال نشان داد، به ویژه با گل هایش در مقابل لیورپول، بولتون و لیدز.
او توپ را از کلود ماکلله ربود و با دویدن به سمت محوطه جریمه، ویلیام گالاس و جان تری را به سمت خود کشید تا فضای کافی برای پاتریک ویرا ایجاد شود تا با گلر چلسی تک به تک شده و پس از آن گلزنی کند. آرسنال با گل ویرا که گل تساوی را به ثمر رساند، آن بازی را ۲-۱ برد. آرسنال در ادامه فصل هرگز جایگاه اول جدول را از دست نداد. در اولین بازی مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا مقابل چلسی، پیرس موفق شد با ضربه سر دروازه را باز کند که پس از گلزنی گودیانسن برای چلسی منجر به گل تساوی آرسنال شد. با این حال، آرسنال پس از باخت ۱-۲ در بازی برگشت، با گل دقیقه ۸۷ وین بریج، حذف شد.
پیرس همچنین در خانه و خارج از خانه مقابل تاتنهام گلزنی کرد. او مهارت های گلزنی خود را در گلی به تاتنهام در وایت هارت لین زد نشان داد و گل دوم را برای آرسنال به ثمر رساند. تاتنهام حاضر به تسلیم نشد و تساوی ۲-۲ را به دست آورد. با این وجود، آرسنال پس از بازی قهرمان لیگ شد. پیرس آن فصل را با ۱۴ گل و ۷ پاس گل در لیگ برتر به پایان رساند. او دومین گلزن برتر آرسنال (پس از تیری آنری) بود و تعداد مشترک پاس گل (به همراه دنیس برکمپ) در آن فصل داشت.
فصل ۲۰۰۴/۰۵
در این فصل، پیرس با ۱۴ گل، پس از هم تیمی اش تیری آنری و اندرو جانسون از کریستال پالاس، نفر سوم جدول گلزنان لیگ برتر قرار گرفت. پیرس همچنین دومین مدال جام حذفی را به دست آورد. او در نیمه نهایی مقابل بلکبرن گلزنی کرد و سپس آرسنال در فینال در ضربات پنالتی منچستریونایتد را شکست داد. پیرس در نیمه دوم وقت اضافه در آن مسابقه جای خود را به ادو داد.
فصل ۲۰۰۵/۰۶
در طول این فصل، پیرس فصل را ضعیف آغاز کرد و بازیکنانی مانند فردی لیونبرگ، خوزه آنتونیو ریس و الکساندر هلب در هر دو جناح به او ترجیح داده شدند. هر چند با ادامه فصل، فرم پیرس بهتر شد و در مجموع از رقبای خود پیشی گرفت، علیرغم یک پنالتی عجیب با تیری آنری در مقابل منچسترسیتی، زمانی که پیرس سعی کرد آن را به آنری پاس بدهد اما توپ را از دست داد و پنالتی از دست رفت.
نکات مهم در لیگ آن فصل شامل گلزنی در وایت هارت لین برای پنجمین فصل متوالی (هشتمین و آخرین گل او مقابل تاتنهام) برای کمک به آرسنال برای تساوی ۱-۱ و همچنین گلزنی در آخرین بازی در هایبوری مقابل ویگان بود. پیرس نقش مهمی در بازی اول یک چهارم نهایی آرسنال در لیگ قهرمانان مقابل یوونتوس داشت، جایی که آرسنال ۲-۰ پیروز شد. پیرس با موفقیت روی پای پاتریک ویرا تکل زد و توپ را به تیری آنری داد که به فابرگاس پاس دهد تا اولین گل آرسنال به ثمر برسد.
پیرس آخرین بازی خود را برای آرسنال در فینال لیگ قهرمانان اروپا مقابل بارسلونا در پاریس انجام داد که در نهایت آرسنال با نتیجه ۲-۱ شکست خورد. با این حال، پیرس تنها پس از ۱۸ دقیقه تعویض شد، زمانی که ینس لمن اخراج شد و مانوئل آلمونیا به جای او وارد زمین شد. پیرس بعداً گفت که تصمیم ونگر برای تعویض او، او را "کشت'': "این واقعیت که من تعویض شدم و فقط ۱۸ دقیقه اجازه بازی داشتم، دردناک است، انکار آن خالی از لطف نیست... ونگر این را می داند و ما هنوز در مورد آن صحبت می کنیم. هرگز قبول نخواهم کرد که او تصمیم درستی گرفته است."
خروج از آرسنال
در طول فصل ۲۰۰۵/۰۶، پیرس با آرسنال بر سر قرارداد دو ساله جدیدی گفتگو کرد. مطابق با سیاست باشگاه در مورد بازیکنان بالای ۳۰ سال، پیرس تنها به مدت ۱۲ ماه تمدید قرارداد خود را دریافت کرد که در ژوئن ۲۰۰۶ به پایان می‌رسید. در می ۲۰۰۶، پیرس پس از یک ماه گمانه زنی با پیشنهاد ویارئال موافقت کرد و در این مدت او و آرسنال در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا ویارئال را شکست دادند. یکی از دلایل اصلی که پیرس برای ترک آرسنال بیان کرد این بود که او احساس می‌کرد دیگر گزینه اول آرسن ونگر نیست. پیرس گفت: "باید بگویم در این فصل ناامیدی هایی داشتم. به عنوان مثال، من اغلب روی نیمکت بودم.'' پیرس علاوه بر این اعلام کرد که تصمیم ونگر برای کنار گذاشتن او در فینال لیگ قهرمانان اروپا نشان داد که او از چشمان سرمربی فرانسوی‌اش افتاده است.
پیرس گفت که از اعتماد نکردن ونگر دیگر به او خسته شده است و این عامل مهمی بود که او را متقاعد کرد که زمان رفتن از آرسنال فرا رسیده است. در برنامه رسمی روز بازی آرسنال برای بازی مقابل ویگان در ۱۱ فوریه ۲۰۰۷، پیرس ناراحتی خود را از تعویض زود هنگام در فینال لیگ قهرمانان نشان داد. پیرس تصریح کرد: خیلی ناامید شدم، وقتی شماره ام را روی تابلو داور چهارم دیدم که باید تعویض شوم، باورم نمی‌شد. این آخرین بازی من پس از شش سال حضور در باشگاه بود، یک فینال لیگ قهرمانان اروپا در حضور تمام خانواده‌ام در پاریس، جایی که قهرمان جام جهانی شدم و فقط ۱۲ دقیقه طول کشید. این خیلی سخت بود. در ۱۱ جولای ۲۰۰۸، هواداران آرسنال پیرس را به عنوان ششمین بازیکن برتر باشگاه در تمام دوران انتخاب کردند.
عملکرد کلی در آرسنال: 284 بازی، 84 گل، 64 پاس گل
ویارئال
در می ۲۰۰۶، پیرس با قراردادی دو ساله به ویارئال پیوست. او در انتقالی آزاد به این تیم ملحق شد و به دوران شش ساله خود در آرسنال پایان داد. پس از حذف ویارئال در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۶ توسط آرسنال، سرمربی ویارئال، مانوئل پلگرینی، قصد داشت پیرس یا تیری آنری از آرسنال را به خدمت بگیرد. او اولین گل خود را برای این باشگاه در تساوی ۳-۳ پیش فصل با نیوکاسل در ۵ اوت ۲۰۰۶ به ثمر رساند. با این حال، در ۱۸ آگوست ۲۰۰۶، پیرس در بازی دوستانه مقابل کادیز به رباط صلیبی زانوی چپ خود آسیب رساند و برای رفع این مشکل به عمل جراحی اصلاحی نیاز داشت، که او را به مدت هفت ماه از میادین دور نگه داشت. پیرس سرانجام از مصدومیت زانو بهبود یافت و اولین بازی خود را در لیگ برای ویارئال به عنوان بازیکن تعویضی در دیدار با رئال سوسیداد در ۱۷ مارس ۲۰۰۷ انجام داد.
پیرس اولین گل لیگ خود را در بازگشت از مصدومیت در تساوی ۳-۳ خارج از خانه مقابل رئال بتیس در ۳۱ مارس ۲۰۰۷ به ثمر رساند. پس از سه بازی به عنوان بازیکن تعویضی، پیرس اولین بازی ثابت خود را برای ویارئال در ۲۲ آوریل ۲۰۰۷ مقابل بارسلونا انجام داد. او دروازه حریف را باز کرد تا بارسلونا را با نتیجه ۲-۰ شکست دهد و انتقام زودهنگام خود را از بارسلونا در فینال لیگ قهرمانان اروپا در ماه مه گذشته گرفت. در ۱۳ مه ۲۰۰۷، در پیروزی ۴-۱ در اوساسونا، پیرس گل دقیقه هفتم را به ثمر رساند تا ویارئال به تلاش خود در اواخر فصل برای کسب مقام اروپایی ادامه دهد. این روند، ویارئال را که بدون او در رده یازدهم قرار داشت، در عرض شش هفته به آستانه قهرمانی در جام یوفا رساند. ویارئال فصل را در رده پنجم به پایان رساند، جایی که پیرس نقش مهمی در کمک به ویارئال داشت تا هر یک از هشت بازی آخر خود را با پیروزی پشت سر بگذارد و به جام یوفا راه یابد.
در فصل ۲۰۰۷/۰۸ ویژگی های رهبری پیرس به ویارئال کمک کرد تا از هشت بازی ابتدایی خود در شش بازی پیروز شود. در مقابل بارسلونا در ال مادریگال، تکنیک پیرس دو پنالتی را برای زیردریایی زرد به ارمغان آورد که توسط کاپیتان مارکوس سنا به گل تبدیل شد. ویارئال در نهایت پس از رئال مادرید در رده دوم لالیگا قرار گرفت که بهترین رتبه آنها در تاریخ لیگ بود. در سال ۲۰۰۹، پیرس در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا به مصاف تیم سابقش آرسنال رفت و در بازی اول در دقیقه ۷۰ به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و ۹۰ دقیقه کامل را در ورزشگاه امارات بازی کرد. ویارئال در مجموع ۴-۱ شکست خورد، اما پیرس از طرفداران آرسنال که نام او را در هر دو بازی به زبان آوردند، واکنش گرمی دریافت کرد. در می ۲۰۱۰ به پیرس گفته شد که قراردادش تمدید نخواهد شد و او باید در تابستان به دنبال یک باشگاه جدید باشد.
استون ویلا
پیرس به انگلیس بازگشت و در لندن کولنی، زمین تمرین آرسنال تمرین کرد تا سطح آمادگی بدنی خود را بالا نگه دارد. در اکتبر ۲۰۱۰، گزارش شد که باشگاه کراولی قصد داشت با پیرس در مورد پیوستن به آنها برای مدتی از فصل صحبت کند، اما ایجنت این بازیکن گفت که آنها "از هیچ علاقه ای" از سوی آن باشگاه مطلع نیستند. در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۰، مربی استون ویلا ژرارد هولیه در حال مذاکره با نمایندگان پیرس بود. در ۱۸ نوامبر، این هافبک ۳۷ ساله با قراردادی ۶ ماهه به استون ویلا پیوست. او اولین بازی خود در ویلا را در لیگ برتر در ۲۱ نوامبر به عنوان یار تعویضی در نیمه دوم انجام داد، اگرچه باشگاه جدیدش ۲-۰ توسط بلکبرن شکست خورد.
ورود پیرس به باشگاه توسط بسیاری از بازیکنان ارشد ویلا از جمله گابریل آگبونلاهور و استوارت داونینگ تحسین شد. پیرس اولین گل خود را برای استون ویلا در برد ۳-۱ جام حذفی مقابل بلکبرن در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۱ به ثمر رساند. شروع بعدی او نیز برابر بلکبرن در لیگ برتر در ۲۶ فوریه بود. عملکرد او در پیروزی ۴-۱ ویلا توسط Sky Sports به عنوان "تاثیرگذارترین" بازی او از زمان پیوستن به باشگاه توصیف شد. در اوایل ماه مارس، پیرس اعلام کرد که مایل است برای فصل ۲۰۱۱/۱۲ در استون ویلا بماند. ژرارد هولیه به این ادعا پاسخ مثبت داد، اما اعتراف کرد که تا تابستان ۲۰۱۱ تصمیمی گرفته نخواهد شد. با این حال، او در ۲۷ می ۲۰۱۱ پس از پایان فصل ۲۰۱۰/۱۱ توسط باشگاه بازیکن آزاد اعلام شد. در سپتامبر ۲۰۱۱ پیرس به عنوان مهمان برای تیم هیبرنیان در مسابقه خداحافظی ایان موری در ایستر رود ظاهر شد.
اف سی گوا هند (بازنشستگی و مربیگری)
در سپتامبر ۲۰۱۳، پیرس به عنوان مهمان برای استون ویلا در مسابقه خداحافظی استیلیان پتروف در سلتیک پارک ظاهر شد. در ژوئیه ۲۰۱۴، پیرس اعلام کرد که بازگشتی برای راه اندازی سوپر لیگ هند دارد. در ۲ سپتامبر ۲۰۱۴، او با اف سی گوا قرارداد امضا کرد. این بازیکن ۴۰ ساله از دوران بازنشستگی خارج شد تا برای گوا، یکی از ۸ تیم لیگ تازه تاسیس هند بازی کند و کاپیتان این تیم بود. ''برای من پروژه و اشتیاق به بازی بسیار مهم است. هند به یک شروع نیاز دارد. باید پیشرفت کنی و برای من این مهم بود. از آمریکا و قطر پیشنهادهایی داشتم اما می‌خواستم بخشی از شروع جدیدی برای ورزش در هند باشم. در مورد شرایط، همه ما در مورد آنها می‌دانیم اما من آماده هستم و سخت تمرین می کنم.''
پیرس به طور منظم در زمین تمرین آرسنال حضور دارد و از امکانات باشگاه برای حفظ تناسب اندام استفاده می‌کند و اعلام کرد که با آرسن ونگر در مورد بازی در هند صحبت کرده است. پیرس اولین بازی خود را در لیگ برای گوا در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۴ در شکست ۲-۱ مقابل چنایین انجام داد. در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۴، او به دلیل توهین به سرمربی اتلتیکو د کلکته، دو جلسه محروم شد. او اولین گل لیگ خود را در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۴ در پیروزی ۴-۱ خارج از خانه مقابل دهلی دیناموس به ثمر رساند. پیرس در ۱۳ مارس ۲۰۱۵ از گوا جدا شد. در ۲۵ فوریه ۲۰۱۶، پیرس از فوتبال حرفه‌ای خداحافظی کرد. از سال ۲۰۱۶، پیرس به عنوان مربی فوتبال با تیم اصلی آرسنال کار خود را آغاز کرد.
تیم ملی فرانسه
با وجود بدشانسی هم‌پست بودن با زین‌الدین زیدان - نابغه کمیاب و بهترین پلی‌میكر تاریخ - او موفق شد با نقش‌آفرینی به عنوان یک سوپر جوکر، نام خود را در تاریخ تیم ملی فرانسه ماندگار کند. با این حال، پست اصلی او بال کناری (وینگر) بود.
جام جهانی ۱۹۹۸
پیرس در طول جام جهانی به عنوان بازیکن تعویضی روی نیمکت می‌نشست، اما در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل پاراگوئه به عنوان یار تعویضی به جای تیری آنری وارد زمین شد. در نبردی پایاپای که به وقت‌های اضافه کشیده شده بود، او با یک سانتر دقیق توپ را به داوید ترزگه رساند. این توپ با پاس ترزگه به لوران بلان تبدیل به گل شد تا اولین گل طلایی تاریخ جام جهانی به ثمر برسد و فرانسه به مرحله یک‌چهارم نهایی صعود کند. در نهایت، فرانسه در فینال برزیل را شکست داد و برای نخستین بار در تاریخ فوتبال خود قهرمان جام جهانی شد.
یورو ۲۰۰۰
او گاهی به عنوان بازیکن ذخیره و جوکر وارد زمین می‌شد و تمام تلاش خود را به کار می‌بست، اما در بیشتر بازی‌های مرحله نهایی روی نیمکت حضور داشت. با این حال، فرانسه پس از دریافت یک گل از ایتالیا در فینال یورو، نتوانست به دفاع مستحکم ایتالیا نفوذ کند و پیرس در دقیقه ۸۶ نیمه دوم به جای بیسنته لیزارازو وارد زمین شد. درست پیش از پایان نیمه دوم، گل مساوی سیلوین ویلتورد به ثمر رسید تا بازی به وقت‌های اضافه کشیده شود. در شرایطی که یک اشتباه می‌توانست سرنوشت قهرمانی را تعیین کند، پیرس از سمت چپ آلبرتینی و کاناوارو را از پیش رو برداشت و نمایشی عالی ارائه داد؛ او نمایشی دیدنی داشت و در برابر نستا، سانتری دقیق فرستاد که مستقیماً به داوید ترزگه رسید و تبدیل به گل طلایی شد تا بازی با پیروزی و قهرمانی فرانسه به پایان برسد.
«روژه لومر در دقیقه ۸۶ مرا صدا زد. در واقع او به سمت ما فریاد زد و من گفتم: "نیکو، با تو کار دارد!" اما بقیه گفتند: "نه روبر، با توست نه نیکو." وقتی پیش او رفتم با خودم گفتم: "چرا مرا در دقیقه ۸۶ می‌فرستد داخل؟" او به من دستور داد: "تو باید در تمام طول سمت چپ بازی کنی." پرسیدم: "تمام سمت چپ؟ پس چه کسی بیرون می‌آید؟" او گفت: "لیزارازو." با خودم فکر کردم: "این تعویض اشتباه است!" همین خاطره نشان می‌دهد که لومر استعدادی برای مربیگری نداشت!»
جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۰۱
با وجود غیبت بازیکنان کلیدی مانند زین‌الدین زیدان و تیری آنری، فرانسه قهرمان جام کنفدراسیون‌ها شد. عملکرد پیرس در این تورنمنت فوق‌العاده بود و او با به ثمر رساندن گلی تماشایی در نیمه‌نهایی مقابل برزیل، نقش مهمی در پیروزی ۲ - ۱ فرانسه ایفا کرد. پس از پایان رقابت‌ها، پیرس عنوان آقای گلی و توپ طلای جام کنفدراسیون‌ها را از آن خود کرد. این مسابقات ثابت کرد که «فرانسه بدون زیدان هم می‌تواند موفق شود» و تیم ملی فرانسه به عنوان مدعی اصلی قهرمانی در جام جهانی ۲۰۰۲ کره - ژاپن شناخته شد. در واقع، این تورنمنت آخرین نقطه اوج پیرس در تیم ملی بود.
با این حال، پیش از جام جهانی ۲۰۰۲ کره - ژاپن، پیرس به دلیل مصدومیت پارگی رباط صلیبی جام جهانی را از دست داد. تیم ملی فرانسه نیز به دلیل مصدومیت زین‌الدین زیدان دچار شوک شد و با شکست «فاجعه سنگال» یک تحقیر تمام‌عیار را تجربه کرد. در آن زمان، رسانه‌های فرانسوی اعلام کردند که «حتی اگر فقط پیرس در تیم حضور داشت، این آبروریزی رخ نمی‌داد». پیرس سپس در جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۰۳ به میدان رفت و در قهرمانی تیمش سهیم شد.
در واقع، حتی پس از پایان جام جهانی، تحلیل‌ها درباره دلایل حذف تیم ملی فرانسه ادامه داشت و بیشتر کارشناسان و هواداران فوتبال بر این باور بودند که غیبت پیرس بسیار تأثیرگذار بوده است. اگرچه ژورکائف در آن زمان حضور داشت، اما تنها پلی‌میکری که می‌توانست جایگزین زیدان شود، پیرس بود.
در دیدار مقابل سنگال و اروگوئه، عملاً هیچ پلی‌میکری در زمین حضور نداشت؛ ویرا تلاش کرد کاری انجام دهد اما در نهایت به ضرر تیم تمام شد و در بازی مقابل اوروگوئه نیز اتفاقات ناگواری مانند اخراج آنری رخ داد... در این شرایط، چه به عنوان بازیکن اصلی و چه به عنوان یار تعویضی، بازیکنی که فرانسه بیش از همه به او نیاز داشت، پیرس بود.
پیرس همچنین در یورو ۲۰۰۴ به عنوان یکی از اعضای تیم به میدان رفت، اما متأسفانه فرانسه در مرحله یک‌چهارم نهایی توسط یونان حذف شد. پس از آن، پیرس همچنان عملکرد خوبی در سطح باشگاهی داشت و آمادگی لازم برای دعوت به تیم ملی را دارا بود، اما ریمون دومنک به این دلیل مضحک که ماه تولد پیرس (اکتبر) باعث ایجاد اختلاف و نفاق در تیم می‌شود، او را به تیم ملی دعوت نکرد و پیرس پس از آن دیگر نتوانست به تیم ملی بپیوندد.
دومنک با کسب مقام نایب‌قهرمانی در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان به هدایت فرانسه ادامه داد، اما پس از به بار آوردن افتضاح در یورو ۲۰۰۸ و جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی از کار برکنار شد.
افتخارات
متز
جام اتحادیه فرانسه: ۱۹۹۵/۹۶
مارسی
نایب‌قهرمان جام یوفا: ۱۹۹۸/۹۹
آرسنال
لیگ برتر: ۲۰۰۱/۰۲، ۲۰۰۳/۰۴
جام حذفی: ۲۰۰۲/۰۳، ۲۰۰۴/۰۵؛ نایب‌قهرمان: ۲۰۰۰/۰۱
نایب‌قهرمان لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۰۵/۰۶
فرانسه
جام جهانی: ۱۹۹۸
جام ملت‌های اروپا: ۲۰۰۰
جام کنفدراسیون‌ها: ۲۰۰۱، ۲۰۰۳
فردی
پدیده و بازیکن جوان سال لیگ ۱ فرانسه: ۱۹۹۵/۹۶
بازیکن سال به انتخاب FWA: ۲۰۰۱/۰۲
تیم منتخب سال PFA: ۲۰۰۱/۰۲، ۲۰۰۲/۰۳، ۲۰۰۳/۰۴
بازیکن ماه لیگ برتر: فوریه ۲۰۰۳
بازیکن فصل آرسنال: ۲۰۰۱/۰۲
توپ طلای جام کنفدراسیون‌ها: ۲۰۰۱
کفش طلای جام کنفدراسیون‌های: ۲۰۰۱
عضو لیست فیفا ۱۰۰
عضو تیم منتخب ۲۰ سال اخیر جوایز UNFP (اتحادیه بازیکنان حرفه‌ای فرانسه): ۲۰۱۱
نظرات اهالی فوتبال
پاتریک ویرا و روبر پیرس ارکان جدید تیم ملی هستند. به‌ویژه پیرس یکی از بازیکنانی است که اخیراً درخشان‌ترین عملکرد را از خود نشان داده است. او پس از عملکرد فوق‌العاده‌اش در یورو ۲۰۰۰، استعدادهای خود را به بهترین شکل به رخ می‌کشد. او شایسته این است که به عنوان ستاره جدید فرانسه شناخته شود.
* روژه لومر
پیرس نه تنها در زمین، بلکه در رختکن نیز بهترین بازیکن است. بازیکنان جوان باید از نحوه بازی، روحیه فداکاری او برای تیم و شخصیتش الگوبرداری کنند. هر مربی‌ای نمی‌تواند تمجید و ستایش از او را نادیده بگیرد.
* آرسن ونگر
همان‌طور که من از المپیک مارسی به آرسنال منتقل شدم، روبر پیرس نیز با انتقال از مارسی به آرسنال نقش بسیار بزرگی ایفا کرد. اگرچه مردم تا حدی مرا جانشین پیرس می‌نامند که این مسئولیت سنگینی است، اما من می‌خواهم هم در سطح باشگاهی و هم در تیم ملی به همان اندازه خوب باشم.
* سمیر نصری
یکی از بهترین بازیکنانی است که به یاد دارم. او از نظر فنی بهترین و کاملاً فداکار بود و زمانی که در اوج آمادگی قرار داشت، هیچ‌کس نمی‌توانست مانع نفوذهای او شود.
* تیری آنری
ما تیم بهتری نسبت به فرانسه بودیم؛ تنها وجه تمایز، حضور پیرس بود. توانایی او جریان بازی را تغییر داد؛ همین و بس.
* فابیو کاناوارو
من گاهی دلم برای روزهایی که با پیرس هم‌بازی بودم تنگ می‌شود. وقتی در جناح چپ با او پاسکاری یک‌ودو انجام می‌دادم، واقعاً از فوتبال لذت می‌بردم. پیرس بهترین وینگر بود.
* اشلی کول
من همواره پیرس را تحسین کرده‌ام. سعی می‌کنم از هر نظر از بازی او الگوبرداری کنم. برای من وارث شماره ۷ او بودن، افتخار بزرگی است.
* توماس روسیچکی
پیرس یکی از بااستعدادترین بازیکنان اروپا از نظر فنی است. او همچنین سریع و چابک است. ما خوش‌شانس هستیم که او به جای یوونتوس به آرسنال می‌پیوندد.
* پائولو مالدینی
پیرس تأثیر زیادی روی بازیکنان جوان دارد. اگر او توصیه‌ای کند یا چیزی یاد بدهد، قطعاً ارزش گوش سپردن را دارد.
* مارک آلبرایتون
زندگی شخصی
در سال ۱۹۹۲، در اولین سال حضور خود در متز، پیرس با همسر اول خود، ناتالی آشنا شد. این دو به مدت شش سال در کنار هم زندگی کردند و در سال ۲۰۰۳ از هم جدا شدند. پیرس به دیلی میرور گفت که طلاق از نظر حرفه ای روی او تأثیر گذاشت و تمرکز او را مختل کرده بود. مدت کوتاهی پس از جدایی از ناتالی، پیرس از طریق دوستان مشترک جسیکا لماری، مدل فرانسوی را ملاقات کرد. در ۱۰ اوت ۲۰۰۵، او اولین فرزند این زوج به نام نایا را به دنیا آورد. از آن زمان، لماری و پیرس ازدواج کردند و صاحب پسری به نام تئو شدند که در ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۷ به دنیا آمد. در ۱۷ ژانویه ۲۰۱۲، پیرس سفیر فوتبال پایه شد، یک سازمان غیرانتفاعی بین المللی که از قدرت فوتبال برای آموزش، الهام بخشیدن و بسیج جوامع برای جلوگیری از گسترش HIV استفاده می‌کند.
