فصل ۲۰۲۴/۲۵ آرسنال: لحظات جادویی بدون هیچ دستاوردی

فصل آرسنال با روزهای خاصی در استادیوم امارات و خارج از خانه همراه بود، اما توپچی‌ها یک بار دیگر فصل را بدون جام به پایان رساندند.

عقربه‌های ساعت در تاریخ ۱۹ می ۲۰۲۴ به جلو می‌رفتند، در حالی که آرسنال در روز پایانی فصل لیگ برتر، یک گل عقب‌افتادگی مقابل اورتون را جبران کرد. کای هاورتز گل پیروزی‌بخش را به ثمر رساند، اما او چهره‌ای غمگین داشت و می‌دانست که آخرین گل فصلش بیشتر جنبه تشریفاتی دارد تا تاریخی؛ چرا که منچسترسیتی، وستهام را شکست داده بود و برای چهارمین سال متوالی قهرمان لیگ برتر شد.

میکل آرتتا استاد خود را تا روز پایانی به چالش کشید، اما در نهایت چیزی برای ارائه نداشت. یک فصل دیگر که در رسیدن به غولی که آرزویش را دارند، ناکام ماندند. شرایط با سال قبل متفاوت بود، اما احساسات تلخ مشابه.

رشد قابل توجهی در طول ۳۸ بازی دیده شد، اما اکنون فشار برای عبور از خط پایان بیشتر شده است. آرسنال فصل بعد چگونه عمل خواهد کرد؟ چه تقویت‌هایی انجام خواهد داد؟ چه کسی از جمع بازیکنان فعلی به اوج می‌رسد؟ و چه کسی افت می‌کند؟ لیورپول یورگن کلوپ به گذشته پیوست، زمان آن رسیده که منچسترسیتی را کنار بزنند.

یک سال به جلو می‌رویم، خبر عالی! آن‌ها یک پله بالاتر از منچسترسیتی به کار خود پایان دادند. خبر بد این است که منچسترسیتی سوم شد. آرسنال یک بار دیگر در جایگاه دوم قرار گرفت، این بار پشت سر لیورپولِ آرنه اسلوت. اولین فصل حضور این سرمربی هلندی در لیگ برتر بود و او وارث ظاهری عنوان قهرمانی را شکست داد.

فصلی که با لحظات جادویی زیادی همراه بود، اما هیچ جامی برای یادبود این فصل به دست نیامد. این موضوع برای آرسنال و هوادارانش بیش از حد آشناست. این حقیقت که نیوکاسل، کریستال پالاس، و رقبای دیرینه یعنی چلسی و تاتنهام همگی امسال جام بالای سر بردند، به این حس ناامیدی دامن می‌زند.

از نکات برجسته فصل می‌توان به شکست رئال مادرید در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا هم در خانه و هم در خارج از خانه اشاره کرد. نقاط ضعف؟ دو عملکرد آن‌ها مقابل پاری سن ژرمن در مرحله بعدی، یا هر یک از ۱۴ تساوی که در لیگ متحمل شدند. ناگفته نماند که نمایش‌های غیرقابل قبول آن‌ها مقابل نیوکاسل و منچستریونایتد به ترتیب در جام کارابائو و جام حذفی.

همانطور که استیو مک‌منمن پس از پیروزی آن‌ها در سانتیاگو برنابئو گفت، نتایج اهمیتی نخواهند داشت اگر آن‌ها قهرمان لیگ قهرمانان نشوند. منظور این است که بله، البته یکی از بزرگترین نتایج تاریخ باشگاه در اروپا را باید جشن گرفت، اما نباید پیروزی در مرحله یک چهارم نهایی را با دست یافتن به موفقیتی که هرگز تجربه نکرده‌اید، یکی دانست. آن‌ها باید از خط پایان عبور می‌کردند، اما نکردند.

مطمئناً مصدومیت‌ها بر مشکلات آن‌ها افزود، اما عدم جاه‌طلبی در پنجره نقل و انتقالات، بار دیگر مدیریت باشگاه را زیر ذره‌بین قرار داد. زمان و صبر، که به نظر می‌رسید مفاهیمی نظری در مورد دوران مربیگری آرتتا هستند، در حال اتمام است.

فصل آینده، فصل "بودن یا نبودن" است.

در ادامه، بررسی جامع فصل ۲۰۲۴/۲۵ آرسنال از نگاه "اسپورتس ایلاستریتد" ارائه شده است.

بازیکن فصل: دکلان رایس

یک رهبر واقعی. دکلان رایس نه تنها در دومین فصل حضورش، ثبات طولانی‌مدتی را برای تیم به ارمغان آورد، بلکه بزرگترین لحظه اروپایی باشگاه را از سال ۲۰۱۱ رقم زد. و کمی بعد از آن، لحظه‌ای حتی بزرگتر را خلق کرد.

آرسنال در فصل گذشته با مبلغی گزارش شده ۱۰۵ میلیون پوند (۱۴۱.۷ میلیون دلار) رکورد نقل و انتقالات خود را برای جذب رایس از وستهام شکست. او که به عنوان جرقه و عامل تکامل برای به چالش کشیدن منچسترسیتی در لیگ برتر شناخته می‌شد، بلافاصله با گل پیروزی‌بخش مقابل منچستریونایتد خود را معرفی کرد. با وجود ناکامی تیم در کسب جام، هواداران انتظار چیزهای بزرگی را از رایس در دومین فصل حضورش داشتند.

نوزده مشارکت در گل (نه گل، ۱۰ پاس گل) در ۵۲ حضور در تمامی رقابت‌ها، پتانسیل او را به عنوان یک هافبک برجسته می‌کند. او آشکارا در مورد فشار برای گلزنی بیشتر صحبت کرده است، در حالی که مطمئن می‌شود تمرکز خود را بر ارائه عملکردهای ثابت در هر مسابقه از دست نمی‌دهد. او بازیکنی برای بازی‌های بزرگ است که اگر همین مسیر را ادامه دهد، باید در بالا بردن یک جام بزرگ توسط آرسنال نقش داشته باشد.

یک انتقال احتمالی برای مارتین زوبیمندی می‌تواند او را در فصل آینده به عنوان یک هافبک "باکس تو باکس" واقعی، حتی بیشتر شکوفا کند.

شاید کاپیتان بعدی آرسنال؟ به نظر می‌رسد سرنوشت او این باشد.

دیگر نامزدها: گابریل ماگالائس

گل فصل: دکلان رایس در برابر رئال مادرید

نه اولی، بلکه دومی!

بزرگترین لحظه اروپایی آرسنال از زمان گل آندری آرشاوین مقابل بارسلونا. دوازده دقیقه پس از اینکه رایس با یک ضربه آزاد نبوغ‌آمیز، قفل دروازه را شکست، او برای تلاشی دیگر جلو رفت.

نادیده گرفتن دستورات، خم کردن کافی توپ به دور دیوار دفاعی رئال مادرید و غلبه بر تیبو کورتوا در تیر نزدیک برای اولین بار؟ مطمئناً، همه این‌ها در تئوری می‌توانستند به خوبی جور درآیند. حداقل یک بار. برای بار دوم؟ شما به چیزی حتی خاص‌تر نیاز داشتید. چیزی شبیه به یک غذای ویژه که فقط برای یک شب در یک رستوران منحصر به فرد سرو می‌شود. یا اجرای زنده یک آهنگ قدیمی که گروه مورد علاقه‌تان هرگز آن را به صورت زنده اجرا نکرده است.

با این حال، این دقیقاً همان چیزی بود که رایس ارائه داد.

هنگامی که رایس برای بار دوم پشت توپ قرار گرفت، اعتماد به نفسی عجیب و در عین حال شگفت‌انگیز در چهره‌اش نمایان بود. احتمال اینکه صاعقه دو بار به یک تیم برخورد کند، آن هم در برابر موفق‌ترین تیم تاریخ این رقابت‌ها، چقدر است؟ و تازه از زاویه و فاصله‌ای متفاوت.

سرعت شوت او به گونه‌ای بود که انگار آرسنال را به آن سوی خط، به بازی برگشت و تا نیمه نهایی هل داد.

دیگر نامزدها: اولین ضربه آزاد دکلان رایس، ریکاردو کالافیوری در برابر منچسترسیتی، مایلز لوئیس-اسکلی در برابر منچسترسیتی، دکلان رایس در برابر نیوکاسل، اتان وانری در برابر منچسترسیتی.

بهترین عملکرد فصل: مقابل منچسترسیتی [خانگی]

"متواضع بمانید، ها؟"

آرسنال پس از تمسخر شدن به دلیل جشن گرفتن یک تساوی در فصل گذشته در ورزشگاه اتحاد در کورس قهرمانی، در اوایل فصل بازگشت تا برای اولین بار از سال ۲۰۱۵ در خانه مقابل منچسترسیتی به پیروزی برسد. یک لحظه مهم برای اعلام مجدد خود به عنوان مدعی قهرمانی، توپچی‌ها پس از گل زودهنگام ارلینگ هالند، با دو گل خودشان پاسخ دادند: یک حرکت درخشان از ریکاردو کالافیوری و تسلط گابریل در ضربات ایستگاهی. در نیمه اول، مشکلات انضباطی آرسنال خودنمایی کرد و لئاندرو تروسارد با دریافت کارت زرد دوم اخراج شد.

توپچی‌ها که مجبور بودند تمام نیمه دوم را ۱۰ نفره دفاع کنند، تقریباً با هر سه امتیاز از میدان خارج می‌شدند که جان استونز گل تساوی را به ثمر رساند. یک تساوی دیگر. هرچند، این بار توپچی‌ها جشن نمی‌گرفتند. آن‌ها پس از یک نمایش تحسین‌برانگیز با ۱۰ نفر، شکست‌خورده به نظر می‌رسیدند. منچسترسیتی هم جشن نمی‌گرفت، اما تعامل و کلمات هالند با آرتتا و گابریل ژسوس در سراسر لیگ بازتاب پیدا کرد. دیدار فوریه آن‌ها قطعاً دیدنی خواهد بود.

مارتین اودگارد تنها پس از دو دقیقه از شروع بازی در امارات گلزنی کرد. بیش از ۵۰ دقیقه طول کشید تا گل بعدی به ثمر برسد، و چه کسی جز هالند می‌توانست آن را بزند؟ او پس از گلزنی بی‌خیالانه در زمین راه می‌رفت، گویی می‌خواست کلماتش در سپتامبر را به حاضران در استادیوم یادآوری کند.

آرسنال، با تمام قوا، تسلیم نشد. توماس پارتی تنها یک دقیقه بعد برتری آن‌ها را بازگرداند. مایلز لوئیس-اسکلی کمی بعد با یک چرخش درخشان در لبه محوطه جریمه و یک شوت با پای راست که ادرسون نتوانست آن را مهار کند، گل سوم را به ثمر رساند. سپس او حرکت معروف "ذن" هالند را تقلید کرد.

هاورتز گل چهارم را زد و ایتان وانری گل پنجم را اضافه کرد و یکی از غالب‌ترین عملکردهای دوران آرتتا را به اوج رساند. منچسترسیتی در دو فصل گذشته جام‌ها را بالای سر آرسنال برده است، اما این یک بیانیه واقعی از تیم آرتتا بود.

دیگر نامزدها: رئال مادرید [خانگی]، رئال مادرید [خارج از خانه]، آیندهوون [خارج از خانه]

خرید فصل: میکل مرینو

جایزه‌ای که تقریباً به صورت پیش‌فرض اهدا شد!

مرینو تابستان گذشته با مبلغ گزارش شده ۳۱.۶ میلیون پوند (۴۲.۶ میلیون دلار) از رئال سوسیداد به باشگاه پیوست. مرینو که پس از یک عملکرد قدرتمند برای اسپانیا در مسابقات یورو به تیم آمد، به عنوان یک گزینه عمقی برای خط میانی جذب شد. قرار بود او سطح دوئل‌های برنده، توانایی فنی و حفظ/پیشروی توپ را در مناطق کلیدی ارتقا دهد.

اما هواداران تا ماه اکتبر، او را با پیراهن آرسنال ندیدند، چرا که او در اولین جلسه تمرینی خود دچار مصدومیت شانه شد. و بهترین عملکردهای او تا زمانی که مجبور شد پس از مصدومیت‌های هاورتز و ژسوس، در خط حمله بازی کند، به نمایش گذاشته نشد.

مرینو چندین گل سرنوشت‌ساز در لیگ برتر به ثمر رساند، از جمله گل‌های پیروزی‌بخش مقابل لسترسیتی و چلسی. او همچنین گل سوم آرسنال را در بازی رفت مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا مقابل رئال مادرید به ثمر رساند. حق بدهید، حرکت عالی بدون توپ در محوطه جریمه و یک ضربه نهایی با کیفیت.

اما اگر او سال آینده در خط حمله بازی کند، قطعاً اتفاقات ناخوشایندی افتاده است. در میان گزارش‌هایی مبنی بر پیوستن هم‌تیمی سابقش در رئال سوسیداد، مارتین زوبیمندی، به آرسنال در تابستان امسال، جالب خواهد بود که ببینیم آرتتا چگونه از مرینو استفاده خواهد کرد.

دیگر نامزدها: دائمی شدن قرارداد داوید رایا؟ عجب پنجره نقل و انتقالاتی ضعیفی برای آرسنال!

بیشترین پیشرفت فصل: ایتان وانری

آن بازی خارج از خانه مقابل برنتفورد در سپتامبر ۲۰۲۲ بود. توپچی‌ها در اولین چالش قهرمانی خود می‌درخشیدند. یک استعداد ۱۵ ساله آکادمی به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و رکورد جوان‌ترین بازیکن تاریخ لیگ برتر را به نام خود ثبت کرد. وانری در بزرگترین صحنه فوتبال انگلستان معرفی شد. کنایه‌ای به توماس فرانک پس از اینکه زنبورها در فصل قبل آرسنال را به دردسر انداخته بودند؟ شاید. پیش‌نمایشی از آینده برای محصول آکادمی "هیل اِند"؟ قطعاً.

وانری که تنها یک بار دیگر در فصل گذشته به میدان رفته بود، پس از درخشش در پیش‌فصل، آماده یک فصل خیره‌کننده بود. او اولین گل‌های بزرگسالان خود را برای باشگاه مقابل بولتون در جام اتحادیه به ثمر رساند. او اولین گل خود در لیگ برتر را در ماه نوامبر و اولین گل خود در لیگ قهرمانان را در ژانویه به ثمر رساند. لحظه برجسته او مقابل منچسترسیتی رقم خورد، جایی که او با یک گل، شبی به یاد ماندنی را برای آرسنال رقم زد و یکی از پنج گل تیمش در برابر تیمی که دو سال متوالی آن‌ها را از جام محروم کرده بود، به ثمر رساند.

وقتی بوکایو ساکا با مصدومیت از میادین دور شد، وانری پا به میدان گذاشت و نقش خود را در حفظ آرسنال در کورس قهرمانی ایفا کرد. اگر لوئیس-اسکلی نیز در این صحنه ظاهر نمی‌شد، آرسنال با مشکلات بسیار بزرگتری روبرو می‌شد.

از تنها دو حضور در طول دو فصل، به ۲۶ بازی در لیگ و ۷ بازی در اروپا. وانری آمده است که بماند و مهره‌ای حیاتی در برنامه‌های آرتتا برای فصل آینده است.

دیگر نامزدها: مایلز لوئیس-اسکلی، یاکوب کیویور

ناامیدکننده‌ترین بازیکن فصل: مارتین اودگارد

بر کسی پوشیده نیست که اودگارد در نحوه بازی آرسنال طی سه فصل گذشته نقشی حیاتی داشته است. این اعجوبه سابق رئال مادرید، جرقه خلاقیت و موتور اصلی در جناح راست است. بخش عمده‌ای از موفقیت‌های آرسنال در دو فصل گذشته زمانی به دست آمد که اودگارد، ساکا و بن وایت با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کردند. سردرگم کردن مدافعان با حرکات اورلپینگ، باز کردن فضا با پاس‌های دقیق بین خطوط، هواداران مشتاقانه هر هفته تماشا می‌کردند تا ببینند این سه نفر چه جادویی خلق می‌کنند.

این فصل؟ کاملاً برعکس.

اودگارد در ماه سپتامبر در جریان بازی‌های ملی دچار مصدومیت مچ پا شد و هرگز نتوانست به فرم قبلی خود بازگردد. اعتماد به نفس او ضربه بزرگی خورد. مصدومیت‌های ساکا و وایت هم کمکی نکرد، اما زمانی که او باید پا پیش می‌گذاشت، این کار را نکرد. این رایس بود که در سمت دیگر، مسئولیت پیشبرد تیم را بر عهده گرفت. تقریباً انگار او بازوبند کاپیتانی را بر بازو داشت.

برای کنار گذاشتن اودگارد از تاریخچه نفرین‌شده کاپیتانی آرسنال هنوز زود است، اما منتقدان برای بررسی اینکه آیا او بخشی از آینده بلندمدت باشگاه است یا خیر، چندان هم از واقعیت دور نیستند. حتی در ۲۶ سالگی. سقوط از ۲۲ و ۱۸ مشارکت در گل در لیگ برتر طی دو سال گذشته به تنها ۱۱ مشارکت در این فصل، قابل توجه است. آمار پاس گل او واقعاً کاهش نیافته، اما ۱۵ گل به ۸ و سپس به تنها ۳ گل در همین تعداد فصل، حیرت‌انگیز است. در دفاع از او باید گفت، شاید او از نظر تاکتیکی برای موفقیت در این فصل، با توجه به حضور پررنگ یورین تیمبر، آماده نشده بود.

سه نفره اودگارد/ساکا/وایت زمانی بهترین عملکرد را داشت که نفر سوم (وایت) با حرکات اورلپینگ فضا ایجاد می‌کرد و با ارسال توپ‌های خطرناک از پشت سر مدافعان، آن‌ها را به هم می‌ریخت. این کار باعث می‌شد مدافعان از موقعیت خود خارج شوند و گزینه‌های متعددی را برای کاپیتان (اودگارد) فراهم می‌کرد. تیمبر، اگرچه از نظر فنی با توپ در هر دو پا ماهرتر است، اما تمایل دارد بیشتر فضای سمت راست اودگارد را اشغال کند. تیم‌ها آزاد بودند که از نظر دفاعی در آن سمت شلوغی ایجاد کرده و فرصت‌های حمله را خنثی کنند. همراه با انتخاب‌های ضعیف او در شوت‌زنی در تمام طول فصل، یا عدم تمایل به شوت‌زنی به طور کلی، اودگارد نمایش بسیار ناامیدکننده‌ای داشت.

اودگارد در دو فصل گذشته به دلیل عدم کیفیت در بازی‌های بزرگ، مورد تردید قرار گرفته بود. پس از این سال، فصل بزرگی در انتظار کاپیتان توپچی‌ها است.

بیشترین بازی:

لئاندرو تروسارد: ۵۶ بازی (۳۸ لیگ برتر، ۱۴ لیگ قهرمانان، ۳ جام اتحادیه، ۱ جام حذفی)
داوید رایا: ۵۵ بازی (۳۸ لیگ برتر، ۱۳ لیگ قهرمانان، ۳ جام اتحادیه، ۱ جام حذفی)
توماس پارتی: ۵۲ بازی (۳۵ لیگ برتر، ۱۲ لیگ قهرمانان، ۴ جام اتحادیه، ۱ جام حذفی)
دکلان رایس: ۵۲ بازی (۳۵ لیگ برتر، ۱۳ لیگ قهرمانان، ۳ جام اتحادیه، ۱ جام حذفی)
ویلیام سالیبا: ۵۱ بازی (۳۵ لیگ برتر، ۱۱ لیگ قهرمانان، ۴ جام اتحادیه، ۱ جام حذفی)

برترین گلزنان:

کای هاورتز: ۱۵ گل (۹ لیگ برتر، ۴ لیگ قهرمانان، ۲ جام اتحادیه)
بوکایو ساکا: ۱۲ گل (۶ لیگ برتر، ۶ لیگ قهرمانان)
لئاندرو تروسار: ۱۰ گل (۸ لیگ برتر، ۲ لیگ قهرمانان)
گابریل مارتینلی: ۱۰ گل (۸ لیگ برتر، ۲ لیگ قهرمانان)
دکلان رایس: ۹ گل (۴ لیگ برتر، ۴ لیگ قهرمانان، ۱ جام اتحادیه)

برترین پاسورها (سازندگان گل):

بوکایو ساکا: ۱۳ پاس گل (۱۰ لیگ برتر، ۲ لیگ قهرمانان، ۱ جام اتحادیه)
مارتین اودگارد: ۱۱ پاس گل (۸ لیگ برتر، ۱ لیگ قهرمانان، ۲ جام اتحادیه)
دکلان رایس: ۱۰ پاس گل (۷ لیگ برتر، ۲ لیگ قهرمانان، ۱ جام اتحادیه)
لئاندرو تروسارد: ۹ پاس گل (۷ لیگ برتر، ۲ لیگ قهرمانان)
گابریل مارتینلی: ۵ پاس گل (۴ لیگ برتر، ۱ لیگ قهرمانان)

رکورد آرسنال در تمامی رقابت‌ها در فصل ۲۰۲۴/۲۵:

لیگ برتر: ۳۸ بازی، ۲۰ برد، ۱۴ تساوی، ۴ باخت، ۶۹ گل زده، ۳۴ گل خورده، تفاضل گل +۳۵، ۷۴ امتیاز، جایگاه دوم
لیگ قهرمانان اروپا: ۱۴ بازی، ۹ برد، ۲ تساوی، ۳ باخت، ۳۱ گل زده، ۱۰ گل خورده، تفاضل گل +۲۱، صعود به مرحله نیمه نهایی
جام حذفی: ۱ بازی، ۱ باخت، ۱ گل زده، ۱ گل خورده، حذف در دور سوم (با شکست در ضربات پنالتی)
کارابائو کاپ (جام اتحادیه): ۵ بازی، ۳ برد، ۲ باخت، ۱۱ گل زده، ۷ گل خورده، صعود به مرحله نیمه نهایی