آرسن ونگر در سایت یوفا در مورد آرسنال، هانری و موناکو صحبت کرد .
زمانی که در قرعه کشی لیگ قهرمانان قرعه ی موناکو برایتان درآمد چه احساسی داشتید ؟
صادقانه بگویم ، یک سورپرایز بود به این خاطر که همیشه قرعه ی معتبرترین تیم ها به ما می خورد ،این اتفاق در 5 ،6 سال گذشته رخ داد . یک اتفاق عجیب در زندگی من بود ،به این دلیل که بین دو باشگاهی که 25 سال از زندگی من را به خود اختصاص داده است رخ داد . بسیار غیر معمول است که در لیگ قهرمانان با هم رو به رو شدیم .کمی شوک عاطفی بود.
شما مجددا در گروه خود دوم شدید،پس از شکست در این مرحله طی 4 فصل گذشته و عقب گردهایی که داشتید آیا این یک نگرانی به حساب می آمد ؟
بله بود. ما همیشه در گروهای سختی حضور داشتیم و امسال ما با دورتموند هم امتیاز بودیم ولی دوم شدیم .این یک نگرانی بزرگ بود .زیرا ما قبلا به بایرن،بارسلونا و آث میلان خورده بودیم و بازی برگشت در خارج از خانه بود .اما این بار احساس میکنم 50-50 است و به این معناست که ما شانس داریم .این کار بستگی به کیفیت عملکرد ما خواهد داشت.
همه ی ما از کیفیت هجومی آرسنال مطلع هستیم ، در حالی که موناکو در دور گروهی تنها یک گل دریافت کرده است بازی رفت در شمال لندن را چگونه میبینید ؟
زمانی که بازی رفت در خانه است ، شما با میل به گلزنی بازی میکنید ولی می دانید هر گلی که دریافت میکنید می تواند کشنده باشد .شما باید بین حمله همه جانبه و بی پروا و دفاع تعادل ایجاد کنید . این کار با تجربه امکان پذیر است . ما در این رقابت ها تجربه داریم .فرصت خوبی است که این مسئله را نشان دهیم .
شما در موناکو بازیکنان جوانی را معرفی کردید و فوتبال جذابی را هم ارائه می دادید. در آرسنال هم همین کار را کرده اید. آیا به انجام آن در دو باشگاه افتخار می کنید؟
بله، به خاطر رسیدن به آن بسیار افتخار می کنم چون شانس خوبی داشته ام تا در شغلی باشم که می توانم روی زندگی مردم در جهتی مثبت اثرگذار باشم. چیز عجیبی که برای خودم وجود دارد این است که بازیکنانی مثل لیلیان تورام یا امانوئل پتیت که در شروع فوتبال شان به آنها کمک کردم، حرفه شان را به پایان رسانده اند. وقتی می بنید که آنها دوران فوق العاده ای داشته اند خوشحال می شوید. کمک کردن به بازیکنان برای رسیدن به چیزی در زندگی، حس خوبی به شما می دهد.
با نگاه به گذشته شما با موناکو، چه احساسی در مورد فینال جام در جام اروپا مقابل وردربرمن دارید؟
اندوه. شب قبل از بازی، فرانسه در باستیا با یک فاجعه مواجه شد (در جریان نیمه نهایی جام حذفی فرانسه بین تیم های باستیا و مارسی، 18 نفر به دلیل سقوط سکوی تماشاگران جان خودشان را از دست دادند). پس از آن حادثه نتوانستیم بخوابیم و نتوانستیم به خوبی آماده بازی شویم. آن فینال کمی شبیه فینال 2006 بود چون در 1992 هم بدون باخت به فینال رسیده بودیم.
وقتی به موناکو رفتم، باشگاه هرگز نتوانسته بود از دور نخست فراتر برود بنابراین حضور در فینال جام در جام اروپا، حضور در نیمه نهایی لیگ قهرمانان و حضور در مراحل بالای جام یوفا، یک دستاورد محسوب می شد. آنها بعدها (در سال 2004) به فینال لیگ قهرمانان رسیدند.
در مورد رسیدن به نیمه نهایی لیگ قهرمانان در سال 1994 با آن ترکیب با استعداد و چند نام بزرگ، چقدر از آن دوران لذت بردید و چه درس هایی گرفتید؟
برای من بسیار مهم بود. با بارسلونا در یک گروه بودیم و در نیمه نهایی هم به میلان باختیم که بهترین تیم آن زمان بود. تجربه خیلی خوبی بود. پس از آن البته 180 بازی در لیگ قهرمانان را تجربه کرده ام ولی شما هرگز حضور در لیگ قهرمانان برایتان تکراری نمی شود چون بازی کردن مقابل بهترین تیم های اروپا همیشه یک مزیت است.
یکی از مردانی که در آرسنال و موناکو حضور داشته، تیری آنری است. وقتی در فرانسه یک نوجوان بود، چه چیزی او را متمایز کرده بود؟
او کیفیت تکنیکی استثنايى داشت و بازی را به خوبی درک می کرد و البته ورزشکار خوبی هم بود. سرعت و قدرت او ترسناک بودند - او همه فاکتورها را داشت. وقتی 17 ساله بود برای نخستین بار به او بازی دادم و می توانستم چیز ویژه ای را درون او ببینم. او در 19 سالگی قهرمان جهان شد و حتی با وجود دوران سختی که در ایتالیا داشت، حرفه لذت بخشی را تجربه کرد. در 21 سالگی به اینجا (آرسنال) آمد و خیلی زود به فوق ستاره ای که شایسته اش بود تبدیل شد.
