در ۱۹ مه ۲۰۲۶، بیش از دو دهه ناامیدی سرانجام برای هواداران آرسنال به پایان رسید. تساوی ۱-۱ منچستر سیتی مقابل بورنموث در ورزشگاه دین کورت به این معنی بود که تیم پپ گواردیولا دیگر نمیتواند به صدر جدول لیگ برتر برسد. آرسنال برای نخستین بار از سال ۲۰۰۴ به مقام قهرمانی انگلستان دست یافت.
فوتبالی که مردان میکل آرتتا به نمایش گذاشتند چندان زیبا و چشمنواز نبود، اما هوادارانشان اهمیتی نمیدادند و حق هم داشتند. آنها به اندازه کافی صبر کرده بودند تا یک افتخار بزرگ را جشن بگیرند، و نکته واقعاً هیجانانگیز برای توپچیها این است که این اتفاق شاید تازه آغاز یک دوران جدید از موفقیت در ورزشگاه امارات باشد.
در واقع، در حالی که آرسنال خود را برای آغاز دفاع از عنوان قهرمانیاش در بازی جمعهشب مقابل کاونتری در خانه آماده میکند، گواردیولای بزرگ دیگر در سیتی نیست، در حالی که اکثریت رقبای سنتی آنها در مرحله تغییر و گذار به سر میبرند. فرصت بدون شک برای آرتتا فرارسیده است؛ کسی که قویترین ترکیب انگلستان را در طول تابستان بیش از پیش تقویت کرده است، آنهم تا حدی که نایبقهرمان فصل گذشته لیگ قهرمانان اروپا کاملاً آماده به نظر میرسد تا برای نخستین بار در تاریخ باشگاه، اروپا را نیز فتح کند.
در ادامه، سایت GOAL به پیشنمایش فصل ۲۰۲۶/۲۷ آرسنال میپردازد...
جوّ و فضای اطراف ورزشگاه امارات
در یک کلام، جشنگونه. هواداران آرسنال که صبوریِ زیادی به خرج داده بودند، پس از متحمل شدنِ کنایهها و طعنههای بیرحمانه هواداران رقیب بابت از دست دادنِ متوالی قهرمانیها در گامهای پایانی، سرانجام بعد از سه فصل متوالی نایبقهرمانی دیدند که آرتتا و شاگردانش از خط پایان گذشتند، آن هم به شکلی ویژه، پس از جبران و عبور از تزلزلِ اواخر فصل که نزدیک بود جام را بار دیگر پیشکش منچستر سیتی کند.
در نتیجه، فضای غرق در شادیِ ورزشگاه امارات تنها به مقدار بسیار کمی تحت تأثیرِ ناکامی در جذب وینیسیوس جونیور قرار گرفت. توپچیها متقاعد شده بودند که سوپراستار رئال مادرید خواهان انتقال به شمال لندن است، حتی اگر برای باقی ما واضح بود که او صرفاً از ابراز تمایل آرسنال به عنوان اهرم فشاری برای گرفتن پول بیشتر از فلورنتینو پرز استفاده میکند. دیدن امضای قرارداد مورگان راجرز با چلسی نیز ضربه دیگری به روحیه هواداران زد.
با این حال، نحوه از هم پاشاندن سیتی توسط آرسنال برای فتح جام خیریه در روز یکشنبه، کاملاً قابل درک است که هواداران را متقاعد کرده که ترکیب این فصل حتی از فصل گذشته نیز قویتر است؛ بدین معنا که کسب جامهای بزرگ بیشتر نه تنها ممکن، بلکه بسیار محتمل است.
ورودیها و خروجیها
دائمی شدن قرارداد قرضی پیرو هینکاپیه از بایرلورکوزن در تاریخ ۱ ژوئیه با رقم مقرونبهصرفه ۳۴.۵ میلیون پوند نهایی شد، در حالی که آرسنال هفته بعد ایلن ملیه را به عنوان بازیکن آزاد جذب کرد تا پشتوانه بیشتری برای داوید رایا، دروازهبان اول تیم، فراهم کند.
خرید بعدی یعنی کریستوس زولیس هیجان زیادی در امارات ایجاد نکرد، دستکم در ابتدا، زیرا این خرید ۳۴ میلیون پوندی از کلوب بروژ پیش از این سابقه ناامیدکنندهای در نورویچ داشت. با این حال، فرم فوقالعاده درخشان این بازیکن یونانی در بازیهای پیشفصل که با نمایشی پویا در پیروزی ۳-۰ یکشنبه گذشته مقابل سیتی در کاردیف پشتیبانی شد، دقیقاً نشان داد که چرا آرتتا نه تنها راضی به جدایی لئاندرو تروسار و پیوستنش به بشیکتاش شد، بلکه گابریل مارتینلی را نیز در لیست فروش قرار داد.
با این حال، مهمترین خرید تابستانی آرسنال بدون شک برونو گیمارش است؛ کاپیتان سابق نیوکاسل که به نظر میرسد ترکیب کاملی از قدرت فیزیکی و تکنیک برای خط هافبک آرتتا باشد. البته ورود این بازیکن برزیلی که اندکی پس از انتقال کریستین نورگارد به اورتون رخ داد، گمانهزنیها درباره احتمال جدایی مایلز لویس-اسکلی یا مارتین زوبیمندی پیش از بسته شدن پنجره نقلوانتقالات را افزایش داده است، اما هنوز تحرک واقعی در این زمینه ندیدهایم.
همین موضوع در مورد ویکتور یوکرش نیز صدق میکند؛ بازیکنی که در میان شایعات مداوم مبنی بر جستجوی آرسنال برای جذب یک گلزن کاملاً مطمئن، مانند خرید رویایی خولیان آلوارز یا گزینه غیرمنتظره ویکتور اوسیمن، به تیمهایی چون بارسلونا لینک شده است.
اگر هر یک از این دو مهاجم پیش از ۱ سپتامبر از راه برسند، آرتتا عمیقترین و پرمهرهترین ترکیب اروپا را در اختیار خواهد داشت؛ بهویژه اکنون که ازری کونسا نیز با قراردادی ۵۱ میلیون پوندی از استون ویلا در راه است تا به خط دفاعی برای کنار آمدن با غیبت ناشی از مصدومیت ویلیام سالیبا کمک کند.
عملکرد در پیشفصل
با وجود شروع با پیروزی ۴-۱ مقابل ژیرونا، کارزار پیشفصل آرسنال در واقع چندان خوب نبود و تزولیس، ماشین پاس گل تیم، شاید تنها و بزرگترین نقطه روشن آن به شمار میرفت.
آرتتا حتی فاش کرد که بازیکنانش پس از ارائه یک بازی پر از اشتباه در شکست ۳-۱ مقابل رئال بتیس در ۵ اوت، به شدت از دست خود عصبانی بودند. هنگامی که توپچیها چهار روز بعد بار دیگر و این بار مقابل بوروسیا دورتموند شکست خوردند، سخت بود که تعجب نکنیم آیا عدم حضور سالیبا میتواند مشکلی حتی بزرگتر از حد تصور اولیه باشد یا خیر.
با این حال، پس از به ثبت رساندن چهار بازی دوستانه متوالی بدون کلینشیت در تساوی ۱-۱ مقابل کومو، آرسنال با بسته نگه داشتن دروازه خود مقابل ارلینگ هالند و یارانش در پیروزی قاطعانه جام خیریه مقابل منچستر سیتی، نگرانیها از بابت از دست رفتن استحکام دفاعی معروفش را برطرف کرد.
با توجه به اینکه آن پیروزی همهجانبه بدون حضور برخی از ستارههای ملیپوش انگلستان در جام جهانی در ترکیب اصلی به دست آمد، منصفانه است که بگوییم آرسنال پیش از نخستین بازی خود در فصل جدید لیگ برتر در شرایط و آمادگی بسیار خوبی به نظر میرسد.
تصمیمگیرنده اصلی
آرتتا هرگز با نحوه صحبت کردنش با مطبوعات یا بازیکنانش، خدمت چندانی به خودش نکرده است. استعارهها و روشهای انگیزشی که او به کار گرفته، اغلب تا حد زیادی خجالتآور و تصنعی بودهاند. سبک بازی به طرز شوکهکنندهای بدبینانه و مبتنی بر اولویتِ محافظهکاریِ این سرمربی اسپانیایی نیز نقش پررنگی در دور کردن طرفداران فوتبال زیبا و سنتی از او ایفا کرد.
با این حال، هیچکدام از اینها دیگر واقعاً اهمیتی ندارد. آرتتا پس از اینکه (با وجود فتح جام حذفی در سال ۲۰۲۰) برچسب یک بازنده همیشگی را خورده بود، اکنون قهرمان لیگ برتر است و در دنیای مدرن، موفقیت تنها چیزی است که برای اکثریت مردم اهمیت دارد.
با این حال، این احتمال وجود دارد که هافبک سابق با برداشتن این بار سنگین از روی دوش تیمش، به آنها اجازه دهد این فصل با آزادی عمل بیشتری بازی کنند. اگر بخواهیم صادق باشیم، ما کاملاً با این نظریه موافق نیستیم، از نظر تاکتیکی، آرتتا واضحاً بیشتر شبیه به ژوزه مورینیو است تا پپ گواردیولا.
اما صرف این واقعیت که آرسنال به دنبال جذب وینیسیوس بود، نشان میدهد سرمربی آرسنال آگاه است که تیمش فاقد کیفیتِ ستارهای و فوقالعاده در خط حمله است و نمیتواند تا این حد وابسته به ضربات ایستگاهی برای گلزنی باقی بماند.
بنابراین، شاید این فصل شاهد سبک فوتبالی تا حدی هجومیتر و بازتر در امارات باشیم. همانطور که آرتتا با ادبیات مخصوص به سبک «دیوید برنت» خود گفت، نمیخواهد تیمش در این فصل به عنوان مدافع عنوان قهرمانی شناخته شود، بلکه میخواهد مهاجم قهرمانی باشد...
ارزشمندترین بازیکن (MVP)
بوکایو ساکا «پسر ستارهای» آرسنال و تنها مهره هجومیِ اثباتشده و در سطح جهانی در خط حمله آرتتاست، در حالی که دویدنهای بیوقفه دکلان رایس کاملاً برای نقشه بازی آنها حیاتی است. با این حال، مهمترین بازیکن این فصل در واقع میتواند مارتین اودگارد باشد.
این بازیساز نروژی کاپیتان آرسنال است، بنابراین منطقی است که نقش حساسی ایفا کند. اما اودگارد بدون شک طی چند فصل اخیر با افت فرم و مصدومیت دستوپنجره نرم کرده بود؛ به این معنی که او عامل اصلی در قهرمانی فصل گذشته محسوب نمیشد.
با این حال، این بار اوضاع میتواند بسیار متفاوت باشد. شاید با روحیه گرفتن از درخشش فوقالعاده نروژ در جام جهانی، اودگارد در پیروزی جام خیریه مقابل منچستر سیتی شبیه به یک مرد جدید به نظر میرسید و این هافبک هجومی، نمایش قاطع خود را با یک گل فوقالعاده به اوج رساند.
البته با یک گل بهار نمیشود، اما اگر اودگارد واقعاً به بهترین فرم خود بازگشته باشد، میتواند آن کیفیت خلاقانهای را ارائه دهد که غیبتش در بازی هجومی آرسنال اغلب بسیار به چشم میآمد.
پدیده نوظهور
بدون شک این عنوان متعلق به مکس داومن است. هواداران آرسنال از قبل همه چیز را درباره این وینگر راست ۱۶ ساله میدانند؛ بازیکنی که فصل گذشته با گلزنی مقابل اورتون در ۱۴ مارس، به جوانترین گلزن تاریخ لیگ برتر تبدیل شد.
با این حال، روند پیشرفت او متأسفانه با مصدومیت مچ پا کند شد و حضور او را به تنها ۱۳ بازی در تیم اصلی محدود کرد. این آمار مطمئناً برای بازیکنی در این سن و سال همچنان فوقالعاده است، اما انتظار میرود داومن در این فصل فرصت بازی بسیار بیشتری به دست آورد؛ بهویژه در شرایطی که آرتتا به دنبال چرخشی کردن بازیهای بوکایو ساکای بسیار آسیبپذیر به صورت منظمتر است.
سرمربی توپچیها همین هفته گذشته به خبرنگاران گفت: «مکس در این فصل ۱۰۰٪ همراه [تیم بزرگسالان] است. او تمام پیشفصل را انجام داده و از هر نظر در سیستم ما قرار دارد. چقدر بازی خواهد کرد؟ او هم مثل بقیه است: باید حقش را به دست آورد. اما اگر این کار را بکند، بازی خواهد کرد.»
موفقیت چه شکلی است؟
کسب عنوان قهرمانی لیگ برتر دشوار است، اما حفظ و دفاع از آن میتواند حتی سختتر هم باشد. کافی است از آرنه اسلوت بپرسید! با این حال، در حالی که افت افتضاح و دراماتیک لیورپول زیر نظر این مربی هلندی نشان داد که اوضاع چقدر سریع میتواند در سطح اول فوتبال انگلستان تغییر کند، آرسنالِ آرتتا فوقالعاده مجهز به نظر میرسد تا بار دیگر در رده اول قرار گیرد. در واقع، برای چنین ترکیب قوی و پرمهرهای، دومین قهرمانی متوالی احتمالاً حداقل انتظار ممکن برای توپچیها در این فصل است.
چالش واقعی، یک گام فراتر رفتن در اروپا خواهد بود، چرا که آرسنال هنوز ثابت نکرده است که میتواند بر پاری سن ژرمن فوقالعادهای غلبه کند که برای فتح سومین لیگ قهرمانان متوالی خود تلاش خواهد کرد. از این حیث، اگر آرسنال بار دیگر در این مسیر ناکام بماند، میتوان به آنها حق داد؛ بهویژه آنکه انتظار میرود رقابت در این فصل حتی فشردهتر هم باشد، چرا که بارسلونا رودری را از منچستر سیتی به خدمت گرفته و رئال مادرید نیز حمایت مالی سنگینی در بازار نقلوانتقالات از سرمربی بازگشته خود، ژوزه مورینیو، به عمل آورده است.
پیشبینیهای جسورانه
بهترین بازیکن فصل: مارتین اودگارد. انتظار میرود پاسهای گل و گلزنیهای او دوباره اوج بگیرد.
بزرگترین ناامیدی: لیگ قهرمانان اروپا. خط وسط آرسنال همچنان فاقد کیفیت لازم در مالکیت توپ برای کنترل بازیها مقابل تیمهای واقعاً نخبه به نظر میرسد و در لحظات حساس و حیاتی، احتیاط ریشهدار آرتتا همواره مانع پیشروی تیم میشود.
بهترین خرید: کریستوس زولیس. برونو گیمارش باید تأثیر بزرگی بگذارد اما اگر ارزش خرید در برابر قیمت پرداختی مد نظر باشد، آرتتا از همین حالا جانشین کاملاً ایدهآلی برای تروسار در قالب زولیس پیدا کرده است، آن هم با قیمتی مناسب و نازل.
آقای گل: ویکتور یوکرش. اگر این مهاجم سوئدی بماند و مهاجم ششدانگ و برتری وارد نشود، انتظار داریم او در برابر حریفان ضعیفتر به اندازه کافی گلزنی کند تا آمار گل بیشتری نسبت به کای هاورتزِ مصدومیتپذیر به ثبت برساند.
عملکرد اروپایی: مرحله نیمهنهایی. آرسنال به راحتی میتواند بار دیگر صدرنشین مرحله لیگی شود، اما دکلان رایس و یارانش هنگام مواجهه با برترین هافبکهای جهان (نظیر رودری، پدری و غیره) بار دیگر دستشان رو خواهد شد.
رتبه در لیگ: مقام اول. مردان آرتتا با اثبات شایستگی خود در فتح اولین جام پس از سالها در فصل گذشته، دومین قهرمانی پیاپی خود را با حداقل ۱۰ امتیاز اختلاف به دست خواهند آورد.
