میکل آرتتا شش دقیقه مانده به پایان بازی گلزنی کرد تا آرسنال روز شنبه در ورزشگاه امارات، هفته‌ای دشوار را با پیروزی ارزشمند ۱-۰ مقابل کویینز پارک رنجرز به پایان برساند.
تیم آرسن ونگر پس از شکست مقابل نوریچ و شالکه به روحیه‌بخشی نیاز داشت، بنابراین با توجه به شرایط، این پیروزی کاملاً مناسب بود.
با وجود بازگشت جک ویلشر و باکاری سانیا، آرسنال برای عبور از خط دفاعی سرسخت کویینز پارک رنجرز به دردسر افتاد. هر زمان هم که موفق به نفوذ می‌شد، به نظر می‌رسید خولیو سزار، دروازه‌بان میهمان، در اوج آمادگی قرار دارد.
اما تیم میزبان به تلاش خود ادامه داد و پس از آنکه استفان ام‌بیا به‌دلیل لگد زدن به توماس فرمالن اخراج شد، حملات آرسنال بسیار خطرناک‌تر به نظر رسیدند.
گل سرنوشت‌ساز، درست مانند خود بازی، با زحمت و در شرایطی آشفته به ثمر رسید. اما برای پیروزی، چه با فوتبال روان و چه با فوتبالی دشوار و پرفرازونشیب، سه امتیاز دریافت می‌کنید.
و زمانی که اوضاع بر وفق مراد پیش نمی‌رود، باید سخت تلاش کنید و صرفاً به خودتان ایمان داشته باشید.
این دو ویژگی بودند که امروز بعدازظهر هر سه امتیاز را برای آرسنال به ارمغان آوردند.
انتظار می‌رفت ویلشر به میادین بازگردد، اما زمانی که مشخص شد بازی را در ترکیب اصلی آغاز خواهد کرد، باعث تعجب بسیاری شد. این نخستین حضور او در ترکیب اصلی لیگ برتر پس از ۵۲۴ روز بود و کاملاً قابل درک بود که نخستین لمس‌های توپ او با تشویق پرشور هواداران همراه شد.
بازگشت سانیا نیز اهمیت زیادی داشت. این مدافع از آخرین بازی خانگی فصل گذشته در پنجم ماه مه غایب بود. حضور این مدافع فرانسوی باعث شد کارل جنکینسون روی نیمکت بنشیند. فرانسیس کوکلن نیز در کنار او قرار گرفت تا برای حضور ویلشر در ترکیب اصلی جا باز شود.
در خط حمله نیز اولیویه ژیرو جای ژروینیو را گرفت.
به نظر می‌رسید بازگشت این دو بازیکن امروز بعدازظهر روح تازه‌ای به آرسنال بخشیده است. اگر آن دو شکست پیاپی اعتمادبه‌نفس تیم را خدشه‌دار کرده بود، این موضوع در زمین دیده نمی‌شد. کویینز پارک رنجرز در قعر جدول قرار داشت، اما در تساوی هفته گذشته مقابل اورتون نشانه‌هایی از بهبود عملکرد خود نشان داده بود.
با این حال، در دقایق ابتدایی بازی، آن‌ها به عقب رانده شدند. سزار با واکنشی سریع، ضربه تغییرمسیر‌یافته آندره سانتوس را که به سمت پایین دروازه می‌رفت، مهار کرد. سپس سانیا با نفوذی سریع از سمت راست پیش رفت و رمزی با ضربه سری قوسی‌شکل به ارسال او پاسخ داد که توپ پس از برخورد با قسمت بالایی تیر افقی به زمین بازگشت.
لوکاس پودولسکی ضربه‌اش را به بیرون زد و ویلشر از فاصله دور با شوتی محکم دستان سزار را به لرزه انداخت.
با این حال، رفته‌رفته کویینز پارک رنجرز جای پای خود را در بازی محکم کرد. ژوزه بوسینگوا و شان رایت-فیلیپس هر دو در سمت راست فضای مناسبی پیدا کردند، اما نتوانستند ارسال‌های باکیفیتی داشته باشند.
در دقیقه ۳۰، ژیرو از سمت چپ زمین ضربه‌ای به شکل ارسال و شوت به سمت دروازه زد و سزار با واکنشی نامطمئن و شیرجه‌ای طولانی توپ را مهار کرد.
پیش از پایان نیمه نخست، هیچ‌یک از دو تیم نتوانست موقعیت چندان دیگری خلق کند و ریتم بازی از بین رفت. اما بلافاصله پس از شروع نیمه دوم، سزار که به‌شدت تحت فشار قرار داشت، پس از آنکه پر مرتساکر ضربه آزاد آرتتا را تغییر مسیر داد، واکنشی عالی نشان داد و توپ را مهار کرد.
چند دقیقه بعد، جونیور هویلت با سرعت نفوذ کرد و توپ را از بالای سر مانونه عبور داد. با این حال، گل او به‌درستی به‌دلیل آفساید مردود اعلام شد.
آرسنال همچنان تیم برتر میدان بود و ویلشر نیز بیش از پیش در جریان بازی تأثیر می‌گذاشت. رمزی با حرکتی سریع به محوطه نفوذ کرد و ژیرو ضربه آزاد خود را به دیوار دفاعی کویینز پارک رنجرز کوبید.
با این حال، این تلاش‌ها کافی نبود. تیم میزبان فشار زیادی وارد می‌کرد، اما دقت لازم را نداشت. علاوه بر این، کویینز پارک رنجرز در ضدحملات خطرناک بود. تنها چند ثانیه بعد، فرمالن مجبور شد ارسال رایت-فیلیپس را از مقابل بابی زامورا منحرف کند و سانیا نیز توپ را از مقابل هویلت خطرناک دور کرد.
اندکی پس از گذشت یک ساعت از بازی، ونگر تئو والکات را به‌جای ویلشر به میدان فرستاد؛ بازیکنی که خستگی دیر یا زود او را از پا درمی‌آورد. کمی بعد، ژروینیو جای پودولسکی را در سمت چپ گرفت. سرمربی تلاش می‌کرد با استفاده از عرض زمین، این بازی را به سود تیمش به پایان برساند.
در این مقطع، آرسنال کویینز پارک رنجرز را تقریباً تا داخل محوطه جریمه خودش عقب رانده بود. ۱۳ دقیقه مانده به پایان، آن‌ها بهترین موقعیت خود را خلق کردند. والکات از سمت راست ارسالی عالی انجام داد و اگرچه ژیرو در تیر نزدیک نتوانست ضربه سر بزند، توپ به سمت کازورلا که در فاصله ۱۲ یاردی دروازه قرار داشت، برگشت. او در موقعیتی که دروازه تقریباً در اختیارش بود، توپ را با ضربه‌ای محکم به بالای تیر افقی فرستاد.
بازیکنان میهمان هنوز از این اتفاق شوکه بودند که تیمشان ده‌نفره شد. فرمالن و ام‌بیا در نزدیکی پرچم کرنر شانه‌به‌شانه یکدیگر قرار گرفتند. ام‌بیا که در این نبرد مغلوب شده بود، بی‌دلیل با تکلی خشن مدافع بلژیکی را سرنگون کرد.
دقایق پایانی به‌تدریج آشفته و پرهیجان می‌شد. سزار پس از آنکه دفع توپ جیمی مکی به بدن ندوم اونوهوا برخورد کرد و برگشت، واکنشی فوق‌العاده نشان داد.
سپس ژروینیو با برانکارد از زمین خارج شد و آندری آرشاوین به میدان آمد.
و بعد، گل از راه رسید.
بازیکن روسی نقشی کلیدی داشت. ارسال چیپ عالی او از خط طولی سمت چپ با ضربه سری قدرتمند از سوی ژیرو همراه شد. سزار بار دیگر واکنشی فوق‌العاده نشان داد و توپ را مهار کرد. آرتتا نیز با ضربه سر توپ برگشتی را به تیر افقی کوبید و در نهایت توپ را با ضربه‌ای آرام وارد دروازه کرد.
و ناگهان ورزشگاه منفجر شد... و همه نفسی از سر آسودگی کشیدند.
سزار بار دیگر ضربه رمزی را مهار کرد، زیرا آرسنال به‌دنبال تثبیت پیروزی خود بود. این دروازه‌بان همچنین ضربه فنی و زیبای کازورلا را که به سمت گوشه دور دروازه می‌رفت، با دستانش دفع کرد.
با این حال، در دقایق پایانی لحظات نگران‌کننده‌ای رقم خورد؛ زمانی که عادل تارابت، استبان گرانرو را در سمت راست صاحب توپ کرد و او را در موقعیت نفوذ قرار داد. خوشبختانه برای آرسنال، گرانرو ضربه‌اش را با اختلاف به بیرون زد.
سپس مکی با حرکتی ماهرانه از میان سه تکل عبور کرد و مانونه با ایستادگی خود، ضربه او را از فاصله‌ای بسیار نزدیک مهار کرد.
اما آرسنال به‌خاطر روحیه جنگندگی‌ای که امروز بعدازظهر از خود نشان داد، شایسته کسب این سه امتیاز بود.
