آرسنال در نیمه دوم بازگشتی طوفانی رقم زد تا روز شنبه در ورزشگاه امارات، پیروزی ارزشمند ۳-۱ مقابل اورتون به دست آورد.
هواداران میزبان که آرسنال در دو بازی قبلی خود در لیگ برتر تنها یک امتیاز کسب کرده بود، بهشدت نگران شدند؛ بهویژه زمانی که ضربه سر لئون عثمان در دقیقه نهم، برتری را برای تیم میهمان به ارمغان آورد.
در حقیقت، آرسنال در ادامه نیمه نخست عملکردی کاملاً معمولی داشت، اما پس از ورود تئو والکات در نیمه دوم، بیدار شد.
سه دقیقه پس از شروع نیمه دوم، سمیر نصری سومین گل فصل خود را از پشت محوطه جریمه به ثمر رساند. پس از آن، تیم آرسن ونگر کنترل بازی را در دست گرفت و در دقیقه ۷۰، فشار آنها نتیجه داد؛ جایی که رابین فن پرسی پس از آشفتگی داخل محوطه جریمه، از فاصله نزدیک با ضربه سر گلزنی کرد. خود والکات نیز در واپسین لحظات، گل سوم را به ثمر رساند.
این آرسنال همیشگی و درخشان نبود، اما با توجه به نتایج اخیر آنها در رقابتهای داخلی و فهرست بلندبالای مصدومان، همین پیروزی کافی بود.
آنها آخر هفته را در جمع چهار تیم برتر به پایان خواهند رساند و پیروزی مقابل فنرباغچه در روز سهشنبه، یک پای آنها را به مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا خواهد رساند.
با وجود تمام مشکلات، قرار گرفتن در چنین موقعیتی در این مقطع از فصل، اتفاق خوشایندی است.
با بازگشت لیگ برتر پس از وقفه بازیهای ملی، ونگر مجبور شد تغییرات عمدهای در خط دفاعی ایجاد کند.
بازیهای ملی باعث مصدومیت ویلیام گالاس (همسترینگ)، باکاری سانیا (زانو)، نیکلاس بنتنر (مچ پا) و یوهان جورو (ضربه مغزی) شده بود. در نتیجه، میکائل سیلوستره نخستین بازی خود را در پست مدافع میانی انجام داد، الکس سانگ به پست دفاع راست منتقل شد و امانوئل ابوئه در مقابل هموطن آفریقایی خود قرار گرفت. در غیاب گالاس، کولو توره بازوبند کاپیتانی را بر بازو بست.
ونگر پیش از این بازی گفته بود که امروز برای آرسنال مانند آغاز فصلی جدید است. بدون شک، هوای آفتابی یادآور اواسط ماه اوت بود، اما در واقع این آرسنال بود که غافلگیر شد.
اورتون پس از شروعی امیدوارکننده، در دقیقه نهم به گل رسید. عثمان توپ برگشتی را درست بیرون محوطه جریمه دریافت کرد و آن را به سمت چپ، برای استیون پینار فرستاد. پینار از سانگ عبور کرد و یک ارسال زمینی به داخل محوطه جریمه فرستاد. عثمان زمانبندی حرکت خود را بهخوبی انجام داد و با یک ضربه زمینی سر خوردنی، توپ را درست از کنار تیر نزدیک به دروازه فرستاد.
آرسنالیها هم شوکه شده بودند و هم عصبی. با وجود حواسپرتیهای ناشی از لیگ قهرمانان اروپا و وقفه بازیهای ملی، آرسنال در دو بازی داخلی اخیر خود تنها یک امتیاز گرفته بود؛ از جمله شکست مقابل هال در ورزشگاه امارات. اگر فابرگاس در آخرین لحظات بازی قبلی مقابل ساندرلند گل تساوی را به ثمر نمیرساند، همین یک امتیاز هم به دست نمیآمد. در هر صورت، این نتیجه کافی نبود.
آنها امروز به پیروزی نیاز داشتند و بنابراین باید بلافاصله واکنش نشان میدادند. در دقیقه پانزدهم، تقریباً به این هدف رسیدند؛ زمانی که فابرگاس توپ بلندی را به سمت فن پرسی فرستاد. او توپ را با سینه کنترل کرد و از جولین لسکات، آخرین مدافع پوششی اورتون، عبور کرد، اما ضربهاش مستقیماً به سمت تیم هاوارد رفت. فرصتی بسیار بزرگ!
اورتون تقریباً بلافاصله از این موقعیت سود برد. یک ضدحمله سریع با شوت عثمان از فاصله ۳۰ یاردی به پایان رسید. سیلوستره پایش را به سمت توپ دراز کرد و خوشبختانه برای میزبان، توپ با فاصله زیادی از کنار تیر دروازه بیرون رفت.
حالا بازی حالوهوای یک مسابقه واقعی فوتبال سطح اول انگلیس را پیدا کرده بود. وقفه دوهفتهای سرانجام آخرین نشانههای تابستان را از بین برده بود. هوا بهاندازهای سرد بود که به پالتو نیاز داشت و آرسنال مقابل تیمی متعهد و منظم از اورتون قرار گرفته بود. فوتبال به سبک قدیمی در جریان بود.
واکنش میزبان همان انرژیای را داشت که از آن انتظار میرفت. در دقیقه ۱۵، سانگ توپی را با قوس به تیر دورتر فرستاد و فابرگاس توپ را به پایین انداخت، اما دنیلسون و آدبایور هر دو در میان بازیکنان حریف گرفتار شدند. سپس ابوئه توپ را به فن پرسی رساند، اما او با بیدقتی توپ را از بالای دروازه به بیرون فرستاد.
بااینحال، در فاصله میان این دو موقعیت، پینار از دنیلسون در نزدیکی خط طولی سمت چپ عبور کرد، اما مانوئل آلمونیا مجبور شد ارسال زمینی او را با عجله مهار کند. اورتون همان کاری را انجام میداد که باید انجام میداد؛ هر جا میتوانست حمله میکرد، اما به هر قیمتی از برتری خود محافظت میکرد.
در دقیقه ۳۰، تیم هاوارد پس از ارسال ضربه ایستگاهی فن پرسی از سمت راست، توپ را مشت کرد و دور ساخت.
اما با وجود اینکه فشار همچنان از سوی آرسنال بود، این تیم در خط دفاعی شکننده به نظر میرسید.
هشت دقیقه مانده به پایان نیمه نخست، اورتون یک کرنر کوتاه اجرا کرد و توپ را به میکل آرتتا رساند. این بازیکن اسپانیایی توپ را با قوس به تیر دورتر فرستاد. آلمونیا برای گرفتن توپ اقدام کرد، اما بهدرستی از سوی بازیکن حریف مهار شد. لسکات بالاتر از همه پرید و ضربه سرش را به سمت تیر نزدیک هدایت کرد. خوشبختانه کلیشی در جای خود باقی مانده بود. مدافع فرانسوی توپ را با سینه کنترل کرد و با ضربهای محکم آن را دور کرد.
بار دیگر آرسنال در آستانه دریافت گلی آسان قرار گرفته بود.
درست پیش از سوت پایان نیمه، فابرگاس در سمت راست محوطه جریمه فضا پیدا کرد و ضربهای زمینی و عرضی زد که از کنار هاوارد گذشت.
بااینحال، نیمه نخست برای آرسنال یکی از همان نیمههای ناامیدکننده بود. آنها پس از دریافت گل زودهنگام، مقابل تیمی ناکام مانده بودند که ویژگیهای اصلیاش تلاش و نظم ساده بود.
ونگر در آغاز نیمه دوم تغییر مهمی ایجاد کرد. توره که در نیمه نخست مدت زیادی تحت مداوا قرار گرفته بود، از زمین بیرون رفت و والکات جای او را گرفت. در نتیجه، سانگ به قلب خط دفاعی منتقل شد و ابوئه در سمت راست خط دفاع قرار گرفت.
این تغییر مؤثر واقع شد، اما نه پیش از آنکه آلمونیا مجبور شود توپ را از جلوی پای یاکوبو دور کند؛ مهاجم نیجریهای فضای بسیار زیادی در محوطه جریمه در اختیار داشت.
نتایج اغلب با چنین لحظاتی تعیین میشوند و سه دقیقه پس از شروع نیمه دوم، آرسنال بازی را به تساوی کشاند. سیلوستره توپ را برای نصری مهیا کرد و او با شوتی محکم از بیرون محوطه جریمه، توپ را از میان انبوه بازیکنان عبور داد و به گوشه دروازه فرستاد.
آرسنال حالا با تمام توان حمله میکرد. فن پرسی با ضربهای زاویهدار دستهای هاوارد را به لرزه انداخت و سپس شوت دیگری را با اختلاف از بالای دروازه فرستاد؛ ضربهای که باید عملکرد بهتری در آن میداشت.
در دقیقه ۶۰، صحنهای جنجالی رخ داد؛ زمانی که تونی هیبرت با شدت روی دنیلسون تکل زد. مدافع اورتون به دلیل این خطا کارت زرد گرفت و کلیشی نیز به خاطر واکنشش به این صحنه با کارت زرد جریمه شد.
اورتون حالا با ۱۰ بازیکن پشت توپ بازی میکرد. آرسنال آنقدر آنها را عقب رانده بود که یاکوبو در خط حمله کاملاً تنها مانده بود.
سرانجام فشار آرسنال نتیجه داد و با باقی ماندن ۲۰ دقیقه از بازی، تلاشهای مداوم میزبان پاداش گرفت. آدبایور در سمت چپ محوطه جریمه صاحب موقعیت شد، اما برخلاف انتظار از شوت زدن خودداری کرد و توپ را به فابرگاس سپرد. ضربه فابرگاس را هاوارد مهار کرد، اما دروازهبان آمریکایی توپ را فقط به داخل محوطه جریمه برگرداند و فن پرسی در آنجا حضور داشت تا با ضربه سر، توپ را درست از کنار تیر دورتر وارد دروازه کند.
چند دقیقه بعد، مهاجم هلندی میتوانست کار را تمام کند؛ او با پرشی بلند از خط دفاعی اورتون جدا شد تا به ارسال کرنر فابرگاس ضربه بزند، اما ضربه سرش از بالای دروازه به بیرون رفت.
بااینحال، تا آن زمان به نظر میرسید اورتون دیگر توان ادامه بازی را ندارد. واکنش آنها بسیار محدود بود و آرسنال در وقتهای تلفشده با شوت زمینی والکات که از بین پاهای هاوارد عبور کرد، پیروزی خود را قطعی ساخت.
این بال انگلیسی عامل اصلی بازگشت آرسنال بود.