آرسنال چهارشنبه‌شب در خانه بوروسیا دورتموند به پیروزی درخشانی رسید و شانسش را برای صدرنشینی در گروه F لیگ قهرمانان به‌طور چشمگیری افزایش داد.
شاگردان آرسن ونگر پس از شکست دقیقه آخری مقابل این تیم آلمانی در ورزشگاه امارات، دو هفته پیش، کار دشواری پیش رو داشتند.
اما این بار با نمایشی سرشار از جسارت، سرسختی و صبر پاسخ دادند.
آرسنال در نیمه نخست زیر فشار قابل‌توجه دورتموند مقاومت کرد؛ تیم میزبان به‌دنبال گل نخست بود.
اما گل آرون رمزی همه‌چیز را تغییر داد.
در دقیقه ۶۲، پس از آنکه اولیویه ژیرو توپ ارسالی مسوت اوزیل را با ضربه سر به مسیرش فرستاد، هافبک ولزی از فاصله نزدیک با ضربه سر توپ را وارد دروازه کرد.
این گل دورتموند را به‌هم ریخت. در دقایق بعد، رمزی و ژیرو هر دو فرصت داشتند برتری آرسنال را بیشتر کنند.
میزبان واکنش نشان داد، اما حتی در دقایقی که دورتموند دست بالا را داشت، لوران کوشیلنی و پر مرتساکر با عملکردی عالی از وویسخ شزنی محافظت کردند.
آن‌ها تا پایان جنگیدند؛ درست مثل باقی بازیکنان تیم.
پیروزی ناپولی مقابل مارسی باعث شد این تیم هم با ۹ امتیاز در کنار آرسنال قرار بگیرد.
شاگردان ونگر در هفته پنجم میزبان تیم فرانسوی خواهند بود.
پیروزی ممکن است برای صعود آرسنال کافی باشد.
ورزشگاه بوروسیا دورتموند یکی از تماشایی‌ترین و پرصداترین ورزشگاه‌های فوتبال اروپا است. دیوار زرد هم هنگام ورود تیم‌ها برای این بازی حساس، بار دیگر غوغا به پا کرد.
اما صدای ۳۳۰۰ هوادار آرسنال که به آلمان سفر کرده بودند نیز نشان می‌داد آن‌ها اعتمادبه‌نفس دارند. چرا هم نداشته باشند؟
ونگر به همان ترکیبی اعتماد کرد که شنبه گذشته با پیروزی حساب‌شده و کنترل‌شده مقابل لیورپول، آرسنال را با پنج امتیاز اختلاف در صدر لیگ برتر قرار داده بود.
سرمربی می‌دانست که امشب هم برابر تیمی که هفت بازی خانگی اخیرش در این رقابت‌ها را برده بود، به همان ویژگی‌ها نیاز دارند.
با وجود پیروزی دیرهنگام دورتموند، دو تیم ماه گذشته در ورزشگاه امارات بازی نزدیکی داشتند و در ۱۵ دقیقه ابتدایی این مسابقه نیز یکدیگر را خنثی کردند.
کمی بعد نخستین موقعیت جدی خلق شد: اسون بندر ضربه آزاد ارسالی از جناح چپ را با سر به عقب فرستاد و نون سوبوتیچ شوتی زد که با فاصله‌ای اندک از تیر دور دروازه بیرون رفت.
اندکی بعد، حرکت عالی مارکو رویس از سمت راست در نهایت به شوت مارسل اشملتسر انجامید که از کنار دروازه بیرون رفت.
تا آن لحظه، آرسنال در ضدحمله‌ها پرتحرک بود، اما هیچ‌وقت فرصت مناسبی برای شوت‌زنی پیدا نکرده بود.
دورتموند پرس می‌کرد، اما کاملاً بر بازی مسلط نبود. بااین‌حال، در دقیقه ۳۰، مرتساکر با تکلی به‌موقع رویسِ در حال پیشروی را در لبه محوطه جریمه متوقف کرد.
هشت دقیقه مانده به پایان نیمه، حمله‌ای سریع از سمت راست با شوت هنریخ مخیتاریان به پایان رسید؛ ضربه‌ای که با فاصله‌ای کم از تیر دور دروازه بیرون رفت. با توجه به فضای زیادی که در اختیار داشت، بازیکن ارمنی باید شزنی را وادار به واکنش می‌کرد.
با گذشت زمان، ضدحمله‌های آرسنال کم‌رمق شد و دورتموند با فشاری مداوم و بی‌وقفه، آن‌ها را به عقب راند.
با سوت پایان نیمه، تیم میهمان در دفاع عملکردی قابل‌قبول داشت، اما برای گرفتن نتیجه باید در نیمه دوم خیلی بیشتر بر بازی مسلط می‌شد.
پس از استراحت، داستان همان بود: دورتموند در جست‌وجوی راه نفوذ و آرسنال در حال دفاع.
در پنج دقیقه نخست، رویس ضربه سری زد که از کنار دروازه بیرون رفت. سپس توپ را وارد دروازه کرد؛ توپ پس از مهار شوت یاکوب بلاژیکوفسکی توسط شزنی به او رسیده بود. خوشبختانه برای آرسنال، پرچم کمک‌داور به نشانهٔ آفساید بالا رفت.
دورتموند خطرناک‌تر به نظر می‌رسید و آرسنال نمی‌توانست تهدیدی جدی در حمله ایجاد کند.
اما نخستین باری که موفق به این کار شد، گل زد.
همه‌چیز با سماجت و دید خوب روسیچکی در مرکز زمین آغاز شد. او توپ را به اوزیل در سمت راست رساند. اوزیل سانتر کرد، ژیرو توپ را با ضربه سر به مسیر رمزی فرستاد و هافبک ولزی با شیرجه‌ای کوتاه از فاصله نزدیک توپ را به تور رساند.
ناگهان آرسنال صاحب موقعیت شد؛ موقعیت‌های جدی.
ژیرو توپ را در سمت راست محوطه جریمه به رمزی رساند و شوت محکم او را دروازه‌بان، رومان وایدنفلر، با ضربه‌ای نه‌چندان مطمئن به کرنر فرستاد. سانتی کازورلا کرنر را زد و ضربه لغزشی ژیرو از روی خط دروازه دور شد.
در دقیقه ۷۰، مرتساکر با ضربه سر توپ را از روی ضربه آزاد کازورلا منحرف کرد. توپ از بالای وایدنفلر گذشت و روی سقف دروازه فرود آمد.
گل رمزی همه‌چیز را عوض کرده بود. دورتموند تا آن لحظه کنترل بازی را در اختیار داشت، اما حالا آشفته به نظر می‌رسید.
میزبان در دقایق پایانی کمی فشار آورد، اما نزدیک‌ترین موقعیتش زمانی بود که روبرت لواندوفسکی از فاصله نزدیک ضربه سری زد که از بالای دروازه گذشت.
این هفته آرسنال، هفته‌ای سرنوشت‌ساز با سه بازی بزرگ بود؛ هفته‌ای که باید به پرسش‌های جدی درباره توانایی رقابت این تیم با بهترین‌ها پاسخ می‌داد.
دو بازی گذشت؛ یکی دیگر مانده است.
