جورجینیو

زندگی شخصی

ژورژه لوئیز فرلو فیلیو در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۱ در ایمبیتوبا واقع در ایالت سانتا کاتارینای برزیل به دنیا آمد، اما در ۱۵ سالگی به ایتالیا مهاجرت کرد. او از طریق پدربزرگِ پدربزرگش (نیاکان مادری/پدری)، جاکومو فرلو که اهل لوزیانا در منطقه ونتو بود، اصالتی ایتالیایی دارد و به همین دلیل تابعیت ایتالیا را دریافت نمود.

او تشویق‌ها و حمایت‌های مادرش را عامل اصلی شکل‌گیری عشق و علاقه‌اش به فوتبال می‌داند. ژورژینیو پس از آنکه متوجه شد در زمان بازی در تیم جوانان ورونا مورد سوءاستفاده مالی ایجنت خود قرار گرفته است، تقریباً قصد داشت فوتبال را کنار بگذارد و به برزیل بازگردد؛ اما یک تماس تلفنی احساسی و بخشنده با مادرش را عامل الهام‌بخش خود برای پایداری و ادامه مسیر فوتبالی‌اش می‌داند.

الگوی دوران کودکی او گئورگه هاجی، بازیکن مطرح رومانیایی بود که باعث شد دوستانش به او لقب هاجینیو بدهند. او همچنین از بازیکنانی چون رونالدو نازاریو، رونالدینیو، کاکا، آندره‌آ پیرلو و ژاوی هرناندز الهام می‌گرفت.

هلاس ورونا

ژورژینیو از بازیکنان آکادمی و تیم‌های پایه هلاس ورونا بود. در ژوئن ۲۰۱۰، او به‌صورت قرضی به باشگاه سامبونیفاچسه در سطح چهارم فوتبال ایتالیا پیوست؛ جایی که نخستین فصل کامل خود در رده بزرگسالان را برای این تیم منطقه ونتو سپری کرد. او در پست هافبک وسط ۳۱ بار به میدان رفت، یک گل به ثمر رساند و ۱۰ پاس گل ارسال کرد.

او نخستین بازی خود را برای تیم اصلی ورونا در ۴ سپتامبر ۲۰۱۱ در دیدار برابر ساسولو انجام داد و در دقیقه ۷۶ به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد.

ناپولی

در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۴، او با قراردادی چهار و نیم ساله بر پایه مالکیت مشترک با ورونا، به ناپولی پیوست. در ۱۲ فوریه، او آخرین گل تیمش را به ثمر رساند تا ناپولی شکست ۳-۲ بازی رفت مقابل رم را جبران کرده و به فینال جام حذفی ایتالیا در سال ۲۰۱۴ راه یابد. در فینال که در ۳ مه برگزار شد، ژورژینیو ۹۰ دقیقه کامل بازی کرد و ناپولی با نتیجه ۳-۱ فیورنتینا را شکست داد.

در سوپرجام ایتالیا سال ۲۰۱۴ که در ۲۲ دسامبر در دوحه برگزار شد، ژورژینیو در نیمه دوم وقت‌های اضافه به جای ژوناتان د گوزمان وارد زمین شد. او نخستین ضربه پنالتی ناپولی را در ضربات پایان بازی زد که اگرچه جانلوئیجی بوفون آن را مهار کرد، اما در نهایت ناپولی به پیروزی رسید. در فصل ۲۰۱۷/۱۸، ژورژینیو فصلی درخشان و خیره‌کننده را در ناپولی سپری کرد و نقشی حیاتی در رقابت این تیم برای کسب عنوان قهرمانی سری آ ایفا نمود.

چلسی

در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۸، ژورژینیو در همان روزی که ساری به‌عنوان سرمربی جدید چلسی منصوب شد، با قراردادی پنج‌ساله به این تیم انگلیسی پیوست. مبلغ اولیه انتقال او ۵۰ میلیون پوند بود که با پاداش‌های متغیر تا ۵۷ میلیون پوند قابل افزایش بود. ژورژینیو نخستین بازی خود را در ۵ اوت در سوپرجام در ورزشگاه ومبلی و در برابر منچستر سیتی انجام داد و چلسی ۲-۰ شکست خورد. شش روز بعد، او اولین بازی خود در لیگ برتر را انجام داد و در پیروزی ۳-۰ مقابل هادرسفیلد تاون یک گل از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند.

در ۲۴ فوریه ۲۰۱۹، پس از تساوی ۰-۰ در وقت‌های اضافه فینال جام اتحادیه مقابل منچستر سیتی، ژورژینیو نخستین ضربه پنالتی چلسی را در ضیافت پنالتی‌ها از دست داد که در نهایت منجر به پیروزی ۴-۳ منچستر سیتی شد. در ۲۹ مه، ژورژینیو در پیروزی ۴-۱ چلسی مقابل آرسنال در فینال لیگ اروپا ۲۰۱۹ حضور داشت.

در سوپرجام اروپا ۲۰۱۹ در برابر لیورپول در ۱۴ اوت، ژورژینیو گل تساوی‌بخش تیمش را در وقت‌های اضافه از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند تا بازی با تساوی ۲-۲ به پایان برسد. مسابقه به ضربات پنالتی کشیده شد؛ اگرچه ژورژینیو توانست اولین پنالتی چلسی را گل کند، اما لیورپول در نهایت ۵-۴ پیروز شد.

در ۲۰ سپتامبر و در همان دیداری که صدمین بازی او برای باشگاه محسوب می‌شد، ژورژینیو نخستین پنالتی خود برای چلسی را از دست داد؛ این بازی با نتیجه ۲-۰ به سود لیورپول پایان یافت. در ۳ اکتبر، او دو ضربه پنالتی را گل کرد تا چلسی در خانه با نتیجه ۴-۰ کریستال پالاس را شکست دهد. او در پایان فصل بهترین گلزن چلسی در لیگ برتر شد که تمامی گل‌هایش از روی نقطه پنالتی به ثمر رسیده بودند. در ۲۹ مه ۲۰۲۱، ژورژینیو با شکست ۱-۰ منچستر سیتی در فینال، نخستین عنوان قهرمانی خود در لیگ قهرمانان اروپا را همراه با چلسی به دست آورد.

ژورژینیو در جریان سوپرجام اروپا ۲۰۲۱ در برابر ویارئال در ۱۲ اوت به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد؛ مسابقه‌ای که چلسی ۶-۵ در ضربات پنالتی برنده شد و او پنالتی پنجم تیمش را گل کرد. در ۲۶ اوت ۲۰۲۱، ژورژینیو بالاتر از هم‌تیمی خود انگولو کانته (بهترین هافبک سال یوفا) و کوین د بروینه، هافبک منچستر سیتی، به‌عنوان بازیکن سال یوفا انتخاب شد. در ۳۰ اکتبر، او در پیروزی ۳–۰ خارج از خانه مقابل نیوکاسل یک پنالتی را به گل تبدیل کرد. با این گل، او نخستین بازیکن تاریخ لیگ برتر شد که ۱۰ گل متوالی خود را از روی نقطه پنالتی به ثمر رسانده است. در ۲۹ نوامبر، او پس از لیونل مسی (برنده) و روبرت لواندوفسکی، در رده سوم توپ طلا قرار گرفت.

ژورژینیو در ۹ فوریه ۲۰۲۲ در پیروزی ۱-۰ چلسی مقابل الهلال در نیمه‌نهایی جام باشگاه‌های جهان در ترکیب اصلی قرار گرفت و نیمه اول را بازی کرد و سپس جای خود را به انگولو کانته داد. سه روز بعد، در حالی که او یک نیمکت‌نشین دست‌نخورده بود، چلسی با شکست پالمیراس در فینال، برای نخستین بار در تاریخ خود قهرمان جام باشگاه‌های جهان شد.

آرسنال

ژورژینیو در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۳ با قراردادی به ارزش ۱۲ میلیون پوند و به مدت یک سال و نیم (با بند تمدید اختیاری برای یک سال دیگر) به آرسنال پیوست. او نخستین بازی خود را در ۴ فوریه و در جریان شکست ۱-۰ خارج از خانه مقابل اورتون، به‌عنوان بازیکن تعویضی در دقیقه ۵۹ انجام داد. در ۱۸ فوریه و در دقیقه ۹۳ دیدار برابر استون ویلا، شوت سنگین ژورژینیو پس از برخورد به تیرک افقی به سر امیلیانو مارتینز خورد و وارد دروازه شد؛ گلی که آرسنال را در دقایق پایانی ۳-۲ پیش انداخت و در نهایت پس از سه بازی بدون برد، منجر به پیروزی ۴-۲ شد. در ۷ مه، ژورژینیو در پیروزی ۲-۰ خارج از خانه مقابل نیوکاسل یک پاس گل داد و به دلیل عملکرد تأثیرگذار خود به‌عنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شد.

در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۳، ژورژینیو نخستین گل خود برای آرسنال را از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند؛ گلی که آخرین گل توپچی‌ها در پیروزی ۶-۰ مقابل لانس در لیگ قهرمانان اروپا بود. در ۹ مه ۲۰۲۴، ژورژینیو قرارداد خود را با این باشگاه تمدید کرد. در ۲۷ مه ۲۰۲۵، او پس از سپری کردن دو فصل حضور در آرسنال، جدایی خود را از این تیم اعلام کرد.

فلامینگو

در ۶ ژوئن ۲۰۲۵ و در آستانه آغاز رقابت‌های جام باشگاه‌های جهان، ژورژینیو با قراردادی تا ژوئیه ۲۰۲۸ به باشگاه فلامینگو در سری آ برزیل پیوست. او نخستین گل خود برای فلامینگو را در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۵ و در جریان مسابقات جام باشگاه‌های جهان از روی نقطه پنالتی مقابل بایرن مونیخ به ثمر رساند.

دوران ملی

از آنجا که ژورژینیو دارای هر دو تابعیت ایتالیایی و برزیلی است، شرایط بازی برای هر دو تیم ملی ایتالیا و برزیل را داشت. در سال ۲۰۱۲، او برای نخستین بار به تیم ملی زیر ۲۱ سال ایتالیا دعوت شد، اما به میدان نرفت.

در سال ۲۰۱۴، ژورژینیو تمایل خود را برای بازی در تیم ملی ایتالیا به جای برزیل اعلام کرد. در مارس ۲۰۱۶، او نخستین بار توسط آنتونیو کونته برای دیدارهای دوستانه بین‌المللی مقابل اسپانیا و آلمان به تیم ملی بزرگسالان ایتالیا دعوت شد. او اولین بازی ملی خود را در ۲۴ مارس انجام داد و در تساوی ۱-۱ مقابل اسپانیا در ورزشگاه فریولی در اودینه، در دقایق پایانی به جای مارکو پارولو وارد زمین شد. با وجود آنکه نام او ابتدا در فهرست اولیه ۳۰ نفره کونته برای یورو ۲۰۱۶ قرار داشت، در ۳۱ مه از فهرست نهایی ۲۳ نفره کنار گذاشته شد. او سپس نخستین بازی رسمی خود را برای ایتالیا تحت هدایت ونتورا در ۱۳ نوامبر و در تساوی ۰-۰ خانگی مقابل سوئد در دور برگشت پلی‌آف جام جهانی ۲۰۱۸ در ورزشگاه سن سیرو انجام داد؛ با این حال، شکست ۱-۰ ایتالیا در بازی رفت در ۱۰ نوامبر باعث صعود سوئد در مجموع دو بازی شد و به این ترتیب ایتالیا برای نخستین بار پس از ۶۰ سال از صعود به جام جهانی بازماند.

در ۷ سپتامبر ۲۰۱۸، در نخستین بازی ایتالیا در لیگ ملت‌ها در خانه مقابل لهستان در بولونیا، ژورژینیو نخستین گل ملی خود را از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند تا تساوی ۱-۱ را رقم بزند. در ۸ سپتامبر ۲۰۱۹، او دومین گل ملی خود را باز هم از روی نقطه پنالتی در پیروزی ۲-۱ خارج از خانه مقابل فنلاند در مقدماتی یورو ۲۰۲۰ زد. در ۱۲ اکتبر، ژورژینیو سومین گل ملی‌اش را بار دیگر از روی نقطه پنالتی در پیروزی ۲-۰ خانگی مقابل یونان به ثمر رساند که صعود ایتالیا به یورو ۲۰۲۰ را قطعی کرد. او چهارمین گل ملی خود را نیز از روی نقطه پنالتی در ۱۸ نوامبر و در پیروزی ۹-۱ خانگی مقابل ارمنستان در آخرین بازی مقدماتی یورو ۲۰۲۰ زد و در همان مسابقه پاس گل دوم نیکولو زانیولو را نیز ارسال کرد.

در ژوئن ۲۰۲۱، ژورژینیو توسط روبرتو مانچینی در فهرست نهایی تیم ملی ایتالیا برای یورو ۲۰۲۰ قرار گرفت. در ۶ ژوئیه، پس از تساوی ۱-۱ در وقت‌های اضافه مقابل اسپانیا در مرحله نیمه‌نهایی، او پنالتی سرنوشت‌ساز و نهایی ضربات پنالتی را به گل تبدیل کرد تا ایتالیا راهی فینال شود.

در فینال که در ۱۱ ژوئیه در ورزشگاه ومبلی در برابر انگلستان برگزار شد، پس از تساوی ۱-۱ در وقت‌های اضافه، ضربه پنالتی او در ضیافت پنالتی‌ها توسط جردن پیکفورد مهار شد؛ با این حال، با از دست رفتن پنالتی بوکایو ساکا، ایتالیا در نهایت ۳-۲ در ضربات پنالتی به پیروزی رسید و جام قهرمانی را بالای سر برد. او به پاس درخشش بی‌نظیرش، در تیم منتخب تورنمنت قرار گرفت.

در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۱، ژورژینیو یک پنالتی بسیار حساس را در جریان بازی مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ مقابل سوئیس از دست داد. آن بازی با تساوی ۱-۱ به پایان رسید و ایتالیا پس از سوئیس در رده دوم گروه خود قرار گرفت و مجبور شد راهی بازی‌های پلی‌آف شود؛ در حالی که اگر او آن پنالتی را گل می‌کرد، ایتالیا به‌صورت مستقیم جواز حضور در جام جهانی را کسب می‌نمود. در ۲۴ مارس ۲۰۲۲، ایتالیا در مرحله نیمه‌نهایی پلی‌آف با نتیجه ۱-۰ مغلوب مقدونیه شمالی شد و برای دومین دوره متوالی از صعود به جام جهانی بازماند؛ دیداری که ژورژینیو ۹۰ دقیقه کامل در آن به میدان رفت.

زندگی شخصی

ژورژینیو در سال ۲۰۱۷ با ناتالیا لتری ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد. آن‌ها در سال ۲۰۱۹ از یکدیگر جدا شدند.

در سال ۲۰۱۹، ژورژینیو رابطه‌ای را با کاترین هاردینگ، خواننده ایرلندی آغاز کرد. فرزند پسر آن‌ها در سال ۲۰۲۰ به دنیا آمد و این دو در سال ۲۰۲۵ در ویلا اربا واقع در دریاچه کوموی ایتالیا با یکدیگر ازدواج کردند. با این ازدواج، ژورژینیو ناپدری دختر هاردینگ (از رابطه قبلی او با جود لا، بازیگر مطرح) شد.