سیلوینیو

سیلویو مندس کامپوس جونیور ملقب به سیلوینیو متولد ۱۲ آپریل ۱۹۷۴

سیلوینیو در سائوپائولو برزیل به دنیا آمد و کار خود را در کورینتیانس در سال ۱۹۹۴ آغاز کرد. سیلوینیو با تیمائو در سال ۱۹۹۵ قهرمان کوپا دو برزیل شد. او همچنین در سال ۱۹۹۸ با کورینتیانس در لیگ برتر برزیل پیروز شد. سیلوینیو همچنین در سال های ۱۹۹۵، ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹ با کورینتیانس قهرمان کمپئوناتو پائولیستا شد.

آرسنال

در سال ۱۹۹۹، او اولین بازیکن برزیلی تاریخ شد که با آرسنال قرارداد امضا کرده است. خیلی زود او گزینه اول دفاع چپ نام گرفت و جانشین نایجل وینتربرن، طرفدار قدیمی مورد علاقه او شد. او در اوایل فصل اول خود با از دست دادن یک ضربه پنالتی روبرو شد و آرسنال در جام اتحادیه مقابل میدلزبورو حذف شد. آن فصل با ناراحتی مشابهی به پایان رسید زیرا آرسنال در فینال جام یوفا ۲۰۰۰ در ضربات پنالتی ۴-۱ مقابل گالاتاسرای شکست خورد، اگرچه این بار او پشت ضربه پنالتی قرار نگرفت.

در طول دومین فصل حضورش در باشگاه، او توسط اشلی کول جابجا شد. اقامت او فقط دو سال به طول انجامید، اما در مدت کوتاهی که در آنجا داشت، دوستان و تحسین‌کنندگان زیادی پیدا کرد و چندین گل تماشایی از جمله گل‌های مقابل شفیلد ونزدی، چارلتون و چلسی به ثمر رساند. او همچنین دو بار در لیگ قهرمانان اروپا برای آرسنال مقابل اسپارتا پراگ و اسپارتاک مسکو گلزنی کرد.

در فصل ۲۰۰۰/۰۱، سیلوینیو در تیم منتخب سال PFA قرار گرفت.

سلتاویگو

در سال ۲۰۰۱، او به سلتاویگو نقل مکان کرد و به مدت سه سال در آنجا بازی کرد و در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۳ یک بار در لیگ مقابل بارسلونا، باشگاه آینده اش، گل زد. او به چهره ای محبوب در میان هواداران باشگاه تبدیل شد و به تیم کمک کرد تا در فصل ۲۰۰۳/۰۴ برای اولین بار در تاریخ خود به لیگ قهرمانان اروپا راه یابد. سیلوینیو در سال ۲۰۰۴ پاسپورت اسپانیایی گرفت که پس از اتمام سه سال اقامت در اسپانیا به او اعطا شد. این به او اجازه داد تا محدودیت های بازیکنان غیر اتحادیه اروپا در لالیگا را دور بزند.

بارسلونا

در سال ۲۰۰۴، پس از مبلغ ۲ میلیون یورو، او توسط بارسلونا به خدمت گرفته شد، جایی که او سه لالیگا را در سال های ۲۰۰۵، ۲۰۰۶ و ۲۰۰۹ و همچنین لیگ قهرمانان اروپا در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۹ را به دست آورد. پس از یک سری بازی های خوب در سال ۲۰۰۸، قرارداد او تا سال ۲۰۰۹ تمدید شد. او تمام بازی را در پیروزی ۲-۰ بارسلونا مقابل منچستریونایتد مدافع عنوان قهرمانی در فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۹، پیش از اریک آبیدال محروم انجام داد. قبلاً در سه سال آخر قبل از آن به عنوان یک نیمکت نشین استفاده نشده بود. این آخرین بازی او برای باشگاه کاتالانی بود.

منچسترسیتی

منچسترسیتی در ۱۹ آگوست ۲۰۰۹ از نیوکمپ بازدید کرد و پس از شکست ۱-۰ بارسلونا در یک بازی دوستانه، در مورد پیوستن سیلوینیو به آنها در پایان ماه بحث و گفتگو کرد و بدین ترتیب با روبینیو هموطن خود همراه شد. در ۲۴ آگوست ۲۰۰۹ اعلام شد که او به صورت آزاد و با قراردادی یک ساله با سیتی قرارداد امضا کرده است. او اولین بازی خود را مقابل اسکانتورپ در جام اتحادیه انجام داد. اولین حضور او در لیگ در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۹ در مقابل بولتون، پس از غیبت وین بریج مصدوم انجام شد. او اولین گل خود را برای منچستر سیتی در پیروزی ۴-۲ مقابل اسکانتورپ در جام حذفی در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۰ با یک ضربه از راه دور تماشایی به ثمر رساند. در ۸ ژوئن ۲۰۱۰، اعلام شد که قرارداد سیلوینیو به پایان رسیده است و او باشگاه را ترک خواهد کرد.

تیم ملی برزیل

پس از دریافت اولین فراخوان بین المللی خود در سال ۱۹۹۷ تحت هدایت ماریو زاگالو برای بازی مقابل روسیه، سیلوینیو بخشی از تیم برزیل برای گولد کاپ کونکاکاف در سال ۱۹۹۸ بود که در نهایت با کسب مقام سوم، او مدال برنز را با این تیم به دست آورد. او پس از آن اولین بازی ملی خود را برای برزیل در یک بازی دوستانه مقابل ولز در کاردیف در ۲۳ می ۲۰۰۰ انجام داد که با پیروزی ۳-۰ به پایان رسید. چهار روز بعد او در یک بازی دوستانه مقابل انگلیس در لندن بازی کرد که با تساوی ۱-۱ به پایان رسید. او در مجموع ۶ بازی ملی به عنوان ذخیره روبرتو کارلوس در پست دفاع چپ انجام داد. آخرین بازی او با برزیل در ۲۸ مارس ۲۰۰۱ در مقدماتی جام جهانی مقابل اکوادور بود.

حرفه مربیگری

در ۷ ژوئیه ۲۰۱۱، سیلوینیو اعلام کرد که از فوتبال بازنشسته خواهد شد. او در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۱ به عنوان دستیار سرمربی کروزیرو استخدام شد. پس از مدتی در اسپورت رسیف و نائوتیکو، در ۵ ژوئیه ۲۰۱۳ به عنوان دستیار تیته به کورینتیانس بازگشت. در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۴ از سوی اینترمیلان به عنوان دستیار مربی روبرتو مانچینی منصوب شد. در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۶، او بار دیگر به عنوان دستیار تیته به تیم ملی برزیل پیوست. در ۹ آپریل ۲۰۱۹، او به عنوان سرمربی زیر ۲۳ سال برزیل در آستانه بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ منصوب شد، اما این مسئولیت را بر عهده نگرفت.

لیون

در ۱۹ می ۲۰۱۹، سیلوینیو به عنوان جانشین برونو جنسیو در المپیک لیون معرفی شد. او در ۷ اکتبر ۲۰۱۹ برکنار شد.

کورینتیانس

در ۲۳ می ۲۰۲۱، بازگشت سیلوینیو به کورینتیانس به عنوان سرمربی جدید آنها اعلام شد. در ۳ فوریه سال بعد، با تنها سه بازی در فصل جدید، او پس از شکست ۱-۲ خانگی مقابل سانتوس اخراج شد.

آلبانی

در ۲ ژانویه ۲۰۲۳، اتحادیه فوتبال آلبانی اعلام کرد که با سیلوینیو برای سرمربیگری تیم ملی آلبانی به توافق رسیده است و پابلو زابالتا و دوریوا به عنوان کمک مربی به او خواهند پیوست. هفت روز بعد، او رسما به عنوان سرمربی منصوب شد و قراردادی ۱۸ ماهه امضا کرد که هدف از این قرارداد، جواز حضور در یورو ۲۰۲۴ بود.

افتخارات

کورینتیانس
قهرمانی ایالت سائوپائولو: ۱۹۹۵، ۱۹۹۷، ۱۹۹۹
قهرمانی سری آ برزیل: ۱۹۹۸
جام حذفی برزیل: ۱۹۹۵

آرسنال
جام خیریه: ۱۹۹۹

بارسلونا
لالیگا: ۲۰۰۴/۰۵، ۲۰۰۵/۰۶، ۲۰۰۸/۰۹
جام حذفی اسپانیا: ۲۰۰۸/۰۹
سوپرجام اسپانیا: ۲۰۰۵، ۲۰۰۶
لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۰۵/۰۶، ۲۰۰۸/۰۹

برزیل
مقام سوم جام طلایی کونکاکاف: ۱۹۹۸

افتخارات فردی
تیم سال (PFA): لیگ برتر ۲۰۰۰/۰۱