توماس ورمالن زاده ۱۴ نوامبر ۱۹۸۵ فوتبالیست بازنشسته بلژیکی که مدتی دستیار سرمربی تیم ملی بلژیک بود. او که چپ پا بود، معمولا به عنوان یک مدافع میانی بازی میکرد و میتوانست در دفاع چپ نیز بازی کند. او به دلیل توانایی گلزنی خود به عنوان یک مدافع شناخته شده بود. ورمالن در سال ۲۰۰۰ به آکادمی جوانان آژاکس پیوست و در اولین فصل خود با این باشگاه (۲۰۰۳/۰۴) لیگ هلند را به دست آورد. او قبل از پیوستن مجدد به آژاکس و قهرمانی در جام حذفی و یوهان کرایف شیلد، یک دوره قرضی با والویک داشت. پس از جدایی کلاس یان هانتلار در سال ۲۰۰۹، او تا پایان فصل کاپیتان باشگاه بود. او در سال ۲۰۰۹ به آرسنال پیوست و در آن فصل در تیم منتخب لیگ برتر PFA قرار گرفت.
پس از انتقال رابین فن پرسی به منچستریونایتد در آگوست ۲۰۱۲، او به عنوان کاپیتان باشگاه انتخاب شد، اما به دلیل همکاری موفق پر مرتساکر و لوران کوشیلنی در خط دفاعی، فرصت های محدودی را برای حضور در ترکیب آرسنال پیدا کرد. در آگوست ۲۰۱۴، او انتقال ۱۵ میلیون پوندی به بارسلونا در لالیگا را تکمیل کرد. در سال ۲۰۱۹، وی قبل از بازنشستگی در سال ۲۰۲۱ به ویسل کوبه پیوست. ورمالن اولین بازی ملی خود را برای بلژیک در سال ۲۰۰۶ انجام داد و در المپیک ۲۰۰۸ شرکت کرد، جایی که بلژیک چهارم شد، همچنین در جام های جهانی ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ (جایی که بلژیک سوم شد) و جام ملت های اروپا در سال های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۱ شرکت کرد.
آژاکس
ورمالن به آکادمی باشگاه هلندی آژاکس پیوست. او اولین بازی حرفه ای خود را در ۱۵ فوریه ۲۰۰۴ در برد ۰-۲ خارج از خانه مقابل FC Volendam انجام داد. موفقیت او زمانی رخ داد که به آژاکس بازگشت و جام حذفی را به دست آورد. نمایش های آن فصل منجر به دعوت به تیم ملی فوتبال بلژیک شد. آژاکس فصل بعد سوپرجام و یک جام حذفی دیگر را به دست آورد و در سال ۲۰۰۷ برای دومین بار متوالی سوپرجام را به دست آورد. پس از جدایی کلاس یان هانتلار در اواسط فصل، ورمالن به عنوان کاپیتان آژاکس برای باقی مانده فصل ۰۹-۲۰۰۸ خدمت کرد، جایی که او بیشتر به عنوان دفاع چپ بازی میکرد.
آرسنال
فصل ۲۰۰۹/۱۰
ورمالن در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۹ با مبلغ اولیه ۱۰ میلیون یورو (قابل افزایش به ۱۲ میلیون یورو) از آژاکس به آرسنال پیوست و قراردادی چهار ساله امضا کرد. پس از اینکه کولو توره با پیوستن به منچسترسیتی، پیراهن شماره ۵ را به او واگذار کرد، ورمالن با ویلیام گالاس، دفاع مرکزی آرسنال را تشکیل داد.

ورمالن اولین بازی خود را در لیگ برتر در ۱۵ آگوست ۲۰۰۹ در پیروزی ۱-۶ خارج از خانه مقابل اورتون انجام داد و در دقیقه ۳۷ گلزنی کرد. او هشتاد و چهارمین بازیکن آرسنال شد که در اولین بازی خود گلزنی میکند.

او سپس مقابل ویگان در پیروزی ۴-۰ دو بار گلزنی کرد. هواداران آرسنال دو بار متوالی در سایت باشگاه او را به عنوان بهترین بازیکن ماه خود انتخاب کردند و با محبت به او لقب "ورمیناتور" را دادند. با این حال، او در یک بازی خانگی مقابل چلسی یک گل به خودی به ثمر رساند. این دیدار با نتیجه ۰-۳ به نفع چلسی در ورزشگاه امارات به پایان رسید.
ورمالن در نیم فصل اول، به دلیل گلزنی به عنوان یک مدافع مشهور شد. برای قدردانی از کمک های خود، او نامزد جایزه ورزشکار سال بلژیک شد و همچنین در تیم فصل PFA قرار گرفت. ورمالن فصل را با ۴۵ بازی و ۸ گل در تمامی رقابتها به پایان رساند.
فصل ۲۰۱۰/۱۱
در مسابقات پیش فصل، ورمالن کاپیتان آرسنال در بازی جام امارات مقابل میلان بود، در حالی که کاپیتان همیشگی سسک فابرگاس و کاپیتان دوم و سوم (مانوئل آلمونیا و رابین فن پرسی) در ترکیب نبودند. ورمالن تمام سه بازی اول فصل آرسنال را قبل از آسیب دیدگی تاندون آشیل در تیم ملی بلژیک آغاز کرد. زمانی که آرسن ونگر گزارش داد که مشکل تاندون آشیل او را برای مدتی غیرقابل پیشبینی از میادین دور نگه میدارد، او یک شکست جدید مصدومیتی داشت.
در ۱۷ مارس ۲۰۱۱، ونگر تایید کرد که ورمالن باقیمانده فصل را به دلیل مصدومیت جدید از دست خواهد داد، اما در ۲۸ آوریل، ورمالن در اولین بازی خود پس از هشت ماه در بازی آکادمی آرسنال مقابل منچستریونایتد در اولدترافورد ۹۰ دقیقه بازی کرد. در ۸ می، او در لیست ۱۸ نفره آرسنال قرار گرفت که در ورزشگاه بریتانیا به مصاف استوک میرفت. با این حال، ورمالن در این دیدار به میدان نرفت. اما در ۱۵ می، سرانجام در شکست ۲-۱ آرسنال مقابل استون ویلا ورمالن به میادین بازگشت و ۹۰ دقیقه کامل را بازی کرد.

فصل ۲۰۱۱/۱۲
پس از انتقال سسک فابرگاس به بارسلونا در آگوست ۲۰۱۱، ورمالن به عنوان کاپیتان دوم و رابین فن پرسی به عنوان کاپیتان اول انتخاب شد. در ۶ سپتامبر ۲۰۱۱، ورمالن تحت درمان بر روی تاندون آشیل خود قرار گرفت که باعث شد او به مدت شش هفته از میادین خارج شود. در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۱، او قرارداد خود را تمدید کرد تا چهار سال دیگر در باشگاه بماند.
او در دور چهارم جام اتحادیه بازگشتش را مقابل بولتون جشن گرفت، جایی که کاپیتان تیم شد و در ورزشگاه امارات با نتیجه ۲-۱ پیروز شد. او در دقیقه ۸۴ دچار مصدومیت مشکوک از ناحیه ساق پا شد، اما برای آرامش آرسنال، در مصاحبه بعد از بازی اعلام کرد که این فقط یک گرفتگی است. در ۱ نوامبر، ورمالن اولین بازی خود در لیگ قهرمانان اروپا را پس از سه ماه مقابل مارسی آغاز کرد و نقش کلیدی در بسته نگه داشتن دروازه توپچی ها ایفا کرد که در آن بازی ۰-۰ به پایان رسید.
ورمالن گل دوم آرسنال را در پیروزی ۳-۰ مقابل وست بروم در ۵ نوامبر به ثمر رساند. او همچنین در تساوی ۱-۱ مقابل فولام در ۲۶ نوامبر، در دقیقه ۶۵ یک گل به خودی به ثمر رساند اما با گل تساوی بخش در دقیقه ۸۲ برای آرسنال یک امتیاز را به دست آورد. در ۳ دسامبر، ورمالن گل دوم را در مقابل ویگان به ثمر رساند و بازی را ۴-۰ برد. در ۱۲ مارس ۲۰۱۲، ورمالن گل برتری را در دقیقه ۹۵ مقابل نیوکاسل به ثمر رساند. او تمام طول زمین را دویده بود تا به این گل دست یابد.

در بازی بعدی، او ضربه کرنر رابین فن پرسی را به گل تبدیل کرد و تنها گل آرسنال را در پیروزی ۱-۰ مقابل اورتون در گودیسون پارک به ثمر رساند. در ۱۶ آوریل ۲۰۱۲، در حالی که ویگان با دو گل در امارات پیش افتاده بود، او با ضربه سر، نتیجه را به ۱-۲ کاهش داد، اما بازی با همان نتیجه به پایان رسید. آرسن ونگر او را در خط دفاعی به مانند یک سنگ نامیده است و همکاری قوی او با لورن کوشیلنی به آرسنال امکان میدهد از عقب بازیسازی کند.
فصل ۲۰۱۲/۱۳
در آگوست ۲۰۱۲، پس از جدایی رابین فن پرسی، ورمالن به عنوان کاپیتان جدید آرسنال معرفی شد. در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۲، ورمالن ضربه پنالتی تعیین کننده را در شکست آرسنال مقابل تیم لیگ دویی بردفورد در جام اتحادیه از دست داد و ضربه او به تیرک دروازه برخورد کرد. ورمالن گل تساوی آرسنال را در زمان عادی همان بازی به ثمر رسانده بود.
با این حال، عملکرد ضعیف ورمالن دنبالهدار شد، به ویژه در بازی مقابل منچسترسیتی و لیورپول. عملکرد ورمالن، آرسن ونگر را مجبور کرد تا او را برای بازی مهم لیگ قهرمانان اروپا مقابل بایرن مونیخ در آلیانز آرنا کنار بگذارد. آرسنال با نتیجه ۲-۰ پیروز شد، اگرچه برای صعود به دور بعد کافی نبود، اما آنها اولین تیمی بودند که به لطف عملکرد مطمئن دفاع، مانع از گلزنی بایرن در آن فصل شدند.
پر مرتساکر و لورن کوشیلنی در بازیهای بعدی به همکاری در دفاع میانی ادامه دادند تا اینکه کارت قرمز مرتساکر مقابل وست بروم در ۶ آوریل ۲۰۱۳ به ورمالن فرصت داد تا خود را دوباره در تیم تثبیت کند. آرسنال با نتیجه ۱-۲ به پیروزی رسید. به دلیل محرومیت مرتساکر، ورمالن با کوشیلنی در بازی مقابل نوریچ در ۱۳ آوریل شریک شد و آرسنال ۳-۱ پیروز شد.

فصل ۲۰۱۳/۱۴
در ۱۷ می ۲۰۱۴، ورمالن تنها جام خود را با آرسنال به عنوان بازیکن نیمکت نشین در برد ۳-۲ این تیم مقابل هال سیتی در فینال جام حذفی ۲۰۱۴ به دست آورد.

بارسلونا
در ۹ آگوست ۲۰۱۴، آرسنال پیشنهاد ۱۵ میلیون پوندی بارسلونا را برای ورمالن پذیرفت. روز بعد، او پس از امضای قراردادی ۵ ساله، انتقال خود را تکمیل کرد. ورمالن از زمان انتقالش دچار مصدومیت بود. تصور میشد او برای بازی بارسلونا مقابل آپوئل در لیگ قهرمانان اروپا آماده باشد، اما از ترکیب خارج شد. او در ۲ دسامبر ۲۰۱۴ به دلیل آسیب دیدگی مکرر همسترینگ تحت عمل جراحی قرار گرفت و انتظار میرفت که چهار تا شش ماه دیگر بازگردد.
پس از اینکه دو هفته قبل در پیروزی ۲-۰ مقابل رئال سوسیداد بر روی نیمکت قرار گرفت، ورمالن اولین بازی خود را برای بارسلونا در ۲۳ می ۲۰۱۵ در آخرین بازی فصل لالیگا مقابل لاکرونیا آغاز کرد که در آن ۶۳ دقیقه بازی کرد. در دومین بازی فصل دوم خود در ۲۹ آگوست ۲۰۱۵، ورمالن اولین گل خود را برای بارسلونا به ثمر رساند و در یک بازی خانگی مقابل مالاگا پیروز شد. در ۲۰ دسامبر ورمالن در دقیقه ۸۱ به جای خاویر ماسکرانو به میدان رفت تا بارسلونا در فینال جام باشگاه های جهان ۲۰۱۵ مقابل ریور پلاته پیروز شود.
قرضی در رم
در ۸ آگوست ۲۰۱۶، رم ورمالن را با قراردادی یک ساله با حق خرید از بارسلونا قرض گرفت. در ۱۸ آگوست ۲۰۱۶، ورمالن اولین بازی خود را برای باشگاه رم در پلی آف مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا مقابل پورتو انجام داد و تنها پس از ۴۱ دقیقه به دلیل دریافت دو کارت زرد از بازی اخراج شد. ورمالن در دوران حضورش در این باشگاه به دلیل مصدومیت تنها ۶۰۷ دقیقه بازی کرد و در پایان فصل به بارسلونا بازگشت.
بازگشت به بارسلونا
در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۷، ورمالن در تساوی ۱-۱ بارسلونا مقابل والنسیا در استادیوم مستایا، به میدان رفت و جرارد پیکه بر روی نیمکت حضور داشت. او قبل از مصدومیت، جایگاه خود را در دفاع میانی برای ۷ بازی از ۸ بازی بعدی، از جمله برد ۳-۰ در استادیوم سانتیاگو برنابئو مقابل رئال مادرید، حفظ کرد.
ویسل کوبه
در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۹، ورمالن قراردادی دو سال و نیم با تیم ژاپنی ویسل کوبه امضا کرد. در این باشگاه، او دوباره به هم تیمی های سابقش در بارسلونا، آندرس اینیستا و سرجی سامپر، و هم تیمی سابقش در آرسنال، لوکاس پودولسکی پیوست. در ۱ ژانویه ۲۰۲۰، با پیروزی ۲-۰ ویسل کوبه مقابل کاشیما آنتلرز در فینال جام امپراتور ۲۰۱۹ ورمالن اولین جام خود را در ژاپن به دست آورد.
در ۸ فوریه ۲۰۲۰، ورمالن یکی از ۹ بازیکن متوالی بود که ضربه پنالتی خود را در ضربات پنالتی سوپرجام ژاپن از دست داد. هم تیمی او هوتارو یاماگوچی در نهایت با یک پنالتی موفق باعث قهرمانی تیمش در سوپرجام شد. در ۱۵ می، او اولین گل خود را برای باشگاه در تساوی ۱-۱ مقابل سرزو اوزاکا به ثمر رساند.
در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۲، اتحادیه فوتبال سلطنتی بلژیک بازنشستگی ورمالن را به عنوان بازیکن اعلام کرد و اضافه کرد که او قبل از جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ به عنوان کمک مربی به تیم ملی بلژیک خواهد پیوست.
حرفه بین المللی
ورمالن در مسابقات قهرمانی زیر ۱۹ سال و مسابقات قهرمانی اروپا زیر ۲۱ سال ۲۰۰۷ شرکت کرده بود. او اولین بازی خود را برای بزرگسالان بلژیک در سن ۲۰ سالگی مقابل لوکزامبورگ در مارس ۲۰۰۶ انجام داد. در ۸ اکتبر ۲۰۰۹، او قبل از بازی با ترکیه و استونی در مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰، کاپیتان بلژیک شد، اما نتوانست مانع از کسب رتبه چهارم بلژیکی ها در گروه خود شود. او برای بازی دوستانه ۱۴ نوامبر برابر مجارستان به ترکیب فراخوانده شد و اولین گل خود را برای کشورش با ضربه زدن روی پاس ادن هازارد به ثمر رساند.

در ۱۳ می ۲۰۱۴، ورمالن در لیست تیم بلژیک برای جام جهانی ۲۰۱۴ قرار گرفت. پس از قرار داشتن بر روی نیمکت در اولین بازی بلژیک در این تورنمنت، ورمالن برای ترکیب اصلی در دومین بازی مقابل روسیه انتخاب شد و جایگزین هم تیمی سابقش در آژاکس، یان ورتونگن در دفاع چپ شد. اما پس از ۳۱ دقیقه، ورمالن به دلیل مصدومیت از زمین خارج شد و ورتونگن جایگزین او شد. او همچنین برای یورو ۲۰۱۶، جام جهانی ۲۰۱۸ و یورو ۲۰۲۱ انتخاب شد.
زندگی شخصی
در سال ۲۰۱۲، ورمالن با مدل انگلیسی و مجری تلویزیونی پولی پارسونز آشنا شد. این زوج در ژوئن ۲۰۱۷ ازدواج کردند و دو پسر به نام های راف و آس دارند.

نکات جالب در مورد ورمالن ...
» پدر و مادر وی یک بزینس در زمینه لوله کشی دارند.
» در تابستان ۲۰۱۰ به کنگو سفر کرد تا در مراسمی خیرخواهانه شرکت کند.
» توماس بعد از فوتبال علاقه زیادی به پبنگ پنگ دارد.
» توماس طرفدار درجه یک فرمول یک است.
» او همیشه آرزو داشت تا مایکل جکسون را ببیند.
» در دوران نوجوانی هوادار آژاکس بود.
