دیوید اندرو سیمن متولد ۱۹ سپتامبر ۱۹۶۳
در دوران حرفه‌ای از سال ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۴، او بیشتر به خاطر بازی برای آرسنال شناخته شده است. او ۷۵ بازی ملی برای انگلیس انجام داد و بعد از پیتر شیلتون دومین گلر ملی پوش این کشور است. در سال ۱۹۹۷، به دلیل خدمات به فوتبال، جایزه MBE را دریافت کرد. اوج کار سیمن در دوران او به عنوان گلر آرسنال و انگلیس در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ بود. او در مدت حضورش در آرسنال سه قهرمانی لیگ (۱۹۹۱، ۱۹۹۸، ۲۰۰۲)، چهار جام حذفی (۱۹۹۳، ۱۹۹۸، ۲۰۰۲، ۲۰۰۳)، جام اتحادیه در سال ۱۹۹۳ و جام برندگان جام اروپا در سال ۱۹۹۴ را به دست آورد. در این مدت او همچنین برای انگلیس در جام های جهانی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ و یورو ۹۶ و یورو ۲۰۰۰ بازی کرد.
او علاوه بر آرسنال، در لیگ برتر برای منچستر سیتی بازی کرد و همچنین برای پیتربورو یونایتد، بیرمنگام و کوئینز پارک رنجرز در لیگ بازی کرد. مهار ضربه سر پل پسچیزولیدو از شفیلد یونایتد در نیمه نهایی جام حذفی ۲۰۰۲/۰۳ در رسانه‌ها به عنوان یکی از بهترین های تاریخ توصیف شد. افت قابل توجه با دو اشتباه پرهزینه همراه بود، هر دو بر روی شوت های از راه دور - دریافت گل در آخرین لحظه در فینال جام برندگان جام اروپا ۱۹۹۵ مقابل رئال ساراگوسا، و ضربه ایستگاهی رونالدینیو در برابر برزیل در دور یک چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۰۲. او در سال ۲۰۰۴ به دلیل مصدومیت مکرر شانه بازنشسته شد. در ژوئن ۲۰۱۲، او به عنوان مربی دروازبانان باشگاه آماتور ومبلی منصوب شد.
سیمن در روترهام، یورکشایر به دنیا آمد. او در مدرسه جامع کیمبرورث تحصیل کرد. او کار خود را در لیدز آغاز کرد، باشگاهی که در دوران کودکی از آن حمایت می‌کرد. با این حال ادی گری، سرمربی وقت، که بازیکن مورد علاقه او بود، او را نمی‌خواست. سیمن در آگوست ۱۹۸۲ با مبلغ ۴۰۰۰ پوند به باشگاه لیگ دسته چهارم پیتربورو یونایتد رفت و در آنجا نامی برای خود دست و پا کرد. کمی بیش از دو سال بعد، در اکتبر ۱۹۸۴، بیرمنگام ۱۰۰ هزار پوند برای خدمات سیمن پرداخت.
آنها در پایان آن فصل صعود کردند، اما در پایان فصل بعد دوباره سقوط کردند. سیمن قرار نبود آنها را به دسته دوم برگرداند، زیرا در آگوست ۱۹۸۶، با ۲۲۵ هزار پوند به کوئینز پارک رنجرز نقل مکان کرد. او که برای یک باشگاه با سابقه بازی می‌کرد، برای اولین بار در نوامبر ۱۹۸۸ توسط تیم ملی فوتبال انگلیس دعوت شد. سیمن در زمانی که در کیو پی آر بود، توسط باب ویلسون (برنده دوگانه آرسنال در سال ۱۹۷۱) هدایت می‌شد که قرار بود بیش از یک دهه با او کار کند.
آرسنال
در سال ۱۹۹۰، مدت ها قبل از اینکه سیستم پنجره نقل و انتقالات فعلی به فوتبال انگلیس بیاید، هنوز مهلت نقل و انتقالات چند هفته مانده به پایان فصل وجود داشت. آرسنال که در سال ۱۹۸۹ قهرمان لیگ شده بود، می‌خواست سیمن را به خدمت بگیرد، اما این قرارداد شامل جان لوکیچ گلر آرسنال بود که به صورت قرضی در مسیر مخالف قرار می‌گرفت. لوکیچ نمی خواست این کار را انجام دهد و با پایان مهلت، معامله شکست خورد و حل نشد. به محض اینکه فصل به پایان رسید و باشگاه‌ها اجازه یافتند دوباره بازیکن بخرند، جورج گراهام، مدیر آرسنال، برای سیمن بازگشت، و مبلغ ۱.۳ میلیون پوند (در آن زمان رکورد بریتانیا برای یک گلر) توافق شده بود. لوکیچ که در بین هواداران آرسنال بسیار محبوب بود، برای پیوستن به لیدز آنجا را ترک کرد. دوران سیمن در آرسنال مصادف شد با یکی از موفق ترین دوره های تاریخ باشگاه. در فصل ۱۹۹۰/۹۱ سیمن در ۳۸ بازی فصل تنها ۱۸ گل دریافت کرد و آرسنال دوباره عنوان لیگ را به دست آورد.
آرسنال هر دو جام حذفی و جام اتحادیه را در سال ۱۹۹۳ برد و یک سال بعد با جام برندگان جام اروپا تکمیل شد. آرسنال قهرمانی خود در جام اتحادیه را مقابل میلوال آغاز کرد و پس از دو بازی، بازی به ضربات پنالتی کشیده شد. سیمن سه پنالتی از چهار پنالتی میلوال را مهار کرد تا به صعود تیمش کمک کند.
در سال ۱۹۹۵، جورج گراهام اخراج شد و آرسنال نزدیک بود به اولین باشگاهی تبدیل شود که جام برندگان جام اروپا را حفظ می‌کند و سیمن پس از مهار سینیشا میهایلوویچ، ولادیمیر یوگوویچ و آتیلیو لومباردو در نیمه نهایی، به عنوان یک متخصص پنالتی شهرت پیدا کرد. با این حال، آرسنال در فینال به رئال ساراگوسا، در پارک دو پرنس باخت، زمانی که نعیم در آخرین دقیقه وقت اضافه با یک ضربه ۴۰ قدمی مقابل سیمن، یک گل به ثمر رساند. در آگوست ۱۹۹۶، آرسن ونگر سرمربی جدید آرسنال شد. ونگر به سیمن امتیاز بالایی داد و در سال ۱۹۹۸، سیمن به تیم کمک کرد تا دبل لیگ برتر و جام حذفی را به دست آورد.
در فصل ۱۹۹۸/۹۹، سیمن در تمام ۳۸ بازی لیگ شرکت کرد و تنها ۱۷ گل در لیگ دریافت کرد و آرسنال یک امتیاز تا حفظ لیگ برتر فاصله داشت و در نیمه نهایی جام حذفی مقابل منچستریونایتد شکست خورد. فصل بعد سیمن موفق شد به فینال جام یوفا ۲۰۰۰ برسد که آرسنال با گالاتاسرای ۰-۰ مساوی کرد، اما در ضربات پنالتی شکست خورد. در سال ۲۰۰۲، سیمن دوباره قهرمان لیگ برتر و جام حذفی شد تا دومین دبل دوران حرفه‌ای خود را تکمیل کند، اگرچه استوارت تیلور (۱۰ بازی) و ریچارد رایت (۱۲ بازی) گلرهای دیگر آرسنال نیز مدال‌های قهرمانی را کسب کردند که عمدتاً به دلیل غیبت سیمن به دلیل مصدومیت بود.
نکته جالب این فصل زمانی بود که سیمن به طور چشمگیری پنالتی گرت بری را مهار کرد و آرسنال ۲-۱ در استون ویلا پیروز شد. علی‌رغم اینکه دوران حرفه‌ای بین‌المللی او به‌طور واضح به پایان رسید و اتهام‌هایی که تحرک او با افزایش سن کمرنگ شده بود، فصل ۲۰۰۲/۰۳، آخرین فصل سیمن در آرسنال به پایان رسید.
او فصل را با مهار پنالتی فردی کانوته در تساوی در آپتون پارک آغاز کرد. در جام حذفی، او در نیمه نهایی مقابل پل پشیزولیدو از شفیلد یونایتد یک سیو انجام داد که پیتر اشمایکل، گلر سابق منچستریونایتد، کارشناس BBC آن روز، آن را "بهترین سیوی که تا به حال دیده‌ام" نامید. آرسنال از برتری ۱-۰ دفاع می کرد که در کمتر از ۱۰ دقیقه مانده به پایان، پشیزولیدو یک ضربه سر به سمت دروازه ظاهراً خالی از فاصله ۶ یاردی داشت و سیمن در تیرک نزدیک دروازه قرار داشت. با این حال، سیمن به پهلو و عقب پرید و موفق شد با دست راست خود را دراز کند و توپ را از دروازه خود و بازیکنان حریف که آماده حمله به ریباند بودند دور کند. این مسابقه هزارمین بازی حرفه‌ای سیمن بود.
سیمن در فینال جام حذفی ۲۰۰۳ در غیاب پاتریک ویرا مجروح به عنوان کاپیتان تیم به میدان رفت و در حالی که ساوتهمپتون را ۱-۰ شکست داد، یک کلین شیت دیگر در استادیوم میلنیوم ثبت کرد. آخرین اقدام او با آرسنال بالا بردن جام حذفی بود که نهمین جام مهم او با تیمش بود. سیمن بیش از هر کس دیگری در دروازه آرسنال بازی کرد و پس از ری پارلور در جدول بازی های تاریخ لیگ برتر برای آرسنال با ۳۲۵ بازی در رتبه دوم قرار دارد. در ژوئن ۲۰۰۸ او در لیست ۵۰ بازیکن برتر توپچی ها به عنوان نفر هفتم انتخاب شد.
عملکرد کلی در آرسنال: ۵۶۳ بازی، ۴۶۷ گل خورده، ۲۳۵ کلین‌شیت
منچستر سیتی
سیمن که توسط آرسنال بازیکن آزاد شد، در تابستان ۲۰۰۳ به کوین کیگان در منچسترسیتی پیوست، اما دوران حرفه‌ای سیمن در استادیوم سیتی منچستر طولانی نبود. سیمن در حالی که به دلیل مصدومیت از میادین دور بود، در ژانویه ۲۰۰۴ در سن ۴۰ سالگی بازنشستگی خود را اعلام کرد. آخرین اقدام او در سیتی این بود که به کیگان کمک کرد تا جانشین خود در دروازه، دیوید جیمز را انتخاب کند، مردی که کمی بیش از یک سال قبل او را به عنوان گلر اول انگلیس کنار گذاشته بود. در نوامبر ۲۰۰۵، پل مرسون و والسال به سیمن نزدیک شدند تا در یک بازی جام حذفی در مرتیر تیدفیل بازی کند، زیرا گلرهای آنها، جو مورفی و اندی اوکس، در دسترس نبودند. با این حال، سیمن مجبور شد این پیشنهاد را رد کند، زیرا این امر به منزله نقض شرایط پرداخت بیمه بازنشستگی او برای مصدومیت مکرر شانه‌اش بود.
تیم ملی انگلستان
سیمن اولین بازی خود برای انگلیس را در سال ۱۹۸۸ انجام داد و پانزده سال متوالی برای این تیم ظاهر شد که یک رکورد ملی است و با ریو فردیناند برابری کرد. او اولین بازی ملی خود در انگلیس را زیر نظر بابی رابسون در یک بازی دوستانه مقابل عربستان در نوامبر ۱۹۸۸ انجام داد. رابسون او را به عنوان گلر سوم انگلیس پس از پیتر شیلتون و کریس وودز در جام جهانی ۱۹۹۰ انتخاب کرد، اما پس از ورود به ایتالیا به دلیل مصدومیت مجبور شد از تیم خارج شود و دیو بیسنت جایگزین او شد. سیمن با سرمربی جدید گراهام تیلور در تیم انگلیس باقی ماند، اگرچه او برای یورو ۹۲ انتخاب نشد. در طول مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴، سیمن در بازی حساس مقابل هلند بازی کرد که انگلیس با نتیجه ۲-۰ شکست خورد. او همچنین در پیروزی ۷-۱ مقابل سن مارینو بازی کرد که در آن داوید گوالتیری پس از ۸.۳ ثانیه، سریع‌ترین گل تاریخ سن مارینو را به ثمر رساند. انگلیس در نهایت نتوانست به مسابقات راه پیدا کند.
سیمن با آمدن تری ونبلز به عنوان سرمربی جایگاه خود را به عنوان گلر شماره یک ثابت کرد و در تمام دقایق مسابقات یورو ۹۶ بازی کرد. سیمن دو ضربه پنالتی را در مسابقات مهار کرد. اولین ضربه پنالتی در وقت معمول بازی از گری مک آلیستر اسکاتلندی در مرحله گروهی، در حالی که انگلیس ۱-۰ جلو بود (پل گاسکوئین بلافاصله بعد از آن گل زد تا بازی ۲-۰ شود). سپس، پس از اینکه بازی یک چهارم نهایی انگلیس مقابل اسپانیا بدون گل به پایان رسید، سیمن ضربه میگل آنخل نادال را در ضربات پنالتی مهار کرد و اسپانیا را از مسابقات حذف کرد. انگلیس در نهایت در نیمه نهایی توسط آلمان در ضربات پنالتی حذف شد، پس از آن که آندریاس کوپکه پنالتی گرت ساوتگیت را مهار کرد. سیمن در کنار آلن شیرر، آقای گل مسابقات و استیو مک منمن در تیم منتخب جام قرار گرفت و شرکت فیلیپس اسپانسر یورو ۹۶ او را به عنوان بهترین بازیکن مسابقات معرفی کرد.
سیمن با مدیریت گلن هادل برای جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه انتخاب اول باقی ماند. سیمن در مرحله گروهی دو کلین شیت داشت و انگلیس پس از رومانی دوم شد. انگلیس در مرحله یک هشتم نهایی به مصاف آرژانتین رفت. بازی با نتیجه ۲-۲ تمام شد و انگلیس در ضربات پنالتی شکست خورد. کوین کیگان او را برای یورو ۲۰۰۰ انتخاب کرد، جایی که او در برابر پرتغال و آلمان بازی را شروع کرد اما در تمرینات گرم کردن خود برای بازی سوم مقابل رومانی آسیب دید و نایجل مارتین جایگزین او شد. انگلیس بازی را باخت و در دور گروهی حذف شد.
سیمن بخشی از تیم اسون گوران اریکسون در جام جهانی ۲۰۰۲ بود و در هر بازی در حالی که انگلیس به مرحله یک چهارم نهایی رسید، بازی کرد. با این حال، در این مرحله مقابل برزیل، سیمن با ضربه ایستگاهی از راه دور رونالدینیو از دروازه خود خارج شد و انگلیس ۲-۱ شکست خورد. او خود را به خاطر این خطا سرزنش کرد. این نتیجه منجر به این بحث شد که آیا سیمن باید شماره یک انگلیس باقی بماند یا خیر. او تا زمان بازی مقدماتی یورو ۲۰۰۴ در اکتبر ۲۰۰۲ مقابل مقدونیه، گلر اول انگلیس باقی ماند. او در این دیدار مستقیماً از روی یک ضربه کرنر گل خورد که انتقادات مطبوعاتی بیشتری را به همراه داشت. این آخرین حضور سیمن برای تیم ملی انگلیس بود، زیرا اریکسون دیوید جیمز را به او ترجیح داد.
افتخارات:
آرسنال
لیگ انگلستان: ۱۹۹۰/۹۱
لیگ برتر: ۱۹۹۷/۹۸، ۲۰۰۱/۰۲
جام حذفی: ۱۹۹۲/۹۳، ۱۹۹۷/۹۸، ۲۰۰۱/۰۲، ۲۰۰۲/۰۳
جام اتحادیه: ۱۹۹۲/۹۳
کامیونیتی شیلد: ۱۹۹۱، ۱۹۹۸، ۲۰۰۲
جام برندگان جام اروپا: ۱۹۹۳/۹۴
شخصی
بازیکن ماه لیگ برتر: آپریل ۱۹۹۵
عضو تیم منتخب یورو ۱۹۹۶
عضو تیم منتخب لیگ برتر از نگاه (PFA): ۱۹۹۰/۹۱، ۱۹۹۶/۹۷
عضو تیم منتخب دهه لیگ برتر (۱۹۹۲-۲۰۰۲)
بیشترین کلین شیت در یک فصل از لیگ برتر: ۱۹۹۳/۹۴، ۱۹۹۸/۹۹
حرفه بعدی
سیمن کار بر روی مربیگری خود با هدف مربیگری دروازبانان آغاز کرد، اما پس از اطلاع از اینکه ابتدا به یک نشان در مربیگری خارج از زمین نیاز دارد که هیچ علاقه ای به آن ندارد، تصمیم گرفت صبر کند. حضور او روی صفحه نمایش او را به گزینه‌ای محبوب برای برنامه های چت و برنامه های تلویزیونی در طول دوران ورزشی خود تبدیل کرد و گهگاه می‌توان او را در تلویزیون بریتانیا مشاهده کرد. در حالی که هنوز یک بازیکن بود، در یک نقش کوتاه در یک فیلم BBC بر اساس رویدادهای تورنمنت موفق یورو ۹۶ انگلستان، با بازی راشل وایز و نیل موریسی، با عنوان تابستان من با دس، ایفای نقش کرد. در دسامبر ۲۰۰۴، پس از بازنشستگی از فوتبال حرفه ای، او یکی از افراد مشهوری شد که در Strictly Ice Dancing، نسخه رقص یخی Strictly Come Dancing، که در آن افراد مشهور با رقصندگان حرفه‌ای جفت می‌شوند، شرکت کرد. او دیر به برنامه پیوست و جایگزین پل گاسکوئین شد. تنها هشت روز برای آماده شدن برای نمایش که در ۲۶ دسامبر از BBC۱ پخش شد، وقت داشتند و سیمن و شریک حرفه‌ایش زویا بیرمنگام موفق شدند در این مسابقه برنده شوند. سایر رقبا یک ماه را در تمرین برای نمایش سپری کردند.
در اواخر سال ۲۰۰۵، موهای دم اسبی‌اش را در تلویزیون زنده به‌خاطر امور خیریه قطع کردند، که به مذاکرات با شرکت‌هایی مانند L'Oréal پایان داد که می‌خواستند مانند دیوید ژینولا از موهای او حمایت کنند. او برای سریال رقص روی یخ دیگری به نام Dancing on Ice که از ITV پخش شد به یخ بازگشت. این سریال در ۱۴ ژانویه ۲۰۰۶ شروع شد و سیمن در جایگاه چهارم قرار گرفت. او همچنین در All Star Family Fortunes ظاهر شده است. سیمن همچنین سالانه یک رویداد گلف خیریه "Safe Hands" را میزبانی می‌کند و دو DVD با مضمون فوتبال به نام کابوس های دروازه بان دیوید سیمن در سال ۲۰۰۳ و جیپرز در سال ۲۰۰۴ منتشر کرده است. سیمن همچنین در هر شش بازی Soccer Aid برای انگلیس بازی کرده است.
در ژوئن ۲۰۱۲، سیمن به عنوان مربی دروازه‌بان در فصل ۲۰۱۲/۱۳ جام حذفی، به عنوان بخشی از یک مستند تلویزیونی پس از تلاش باشگاه برای بازی در ورزشگاه ومبلی، به باشگاه ومبلی در لیگ های سطح پایین انگلستان پیوست. بازیکنان سابق بین المللی، گریم لو ساکس، ری پارلور، مارتین کیون، کلودیو کانیگیا و برایان مک براید به تیم برای بازی پیوستند و تری ونبلز، سرمربی سابق تیم ملی انگلیس، به عنوان مشاور فنی به این تیم پیوستند. در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰، سیمن در هر دو فصل برنامه ITV Herry's Heroes حضور داشت، که در آن هری ردنپ، مربی سابق فوتبال، تلاش می‌کرد تا تیمی از فوتبالیست‌های بین‌المللی سابق انگلیس را برای بازی مقابل اسطوره‌های آلمان آماده و مهیا کند. در سال ۲۰۲۱، او شروع به ارائه مجموعه پادکست خود Seaman Says کرد. این سریال در سراسر یورو ۲۰۲۰ انگلیس را دنبال کرد و سری دوم آن از ابتدای فصل جدید در ماه اوت شروع شد. در اکتبر ۲۰۲۲، سیمن و همسرش فرانکی پولتنی در سری دوم رقصنده نقابدار در نقش «ستون و پست» ظاهر شدند. آنها در قسمت پنجم نقاب زدند.
زندگی شخصی
سیمن در سال ۱۹۸۵ با همسر اولش ساندرا ازدواج کرد. این ازدواج ده سال به طول انجامید. او در سال ۱۹۹۵ با همسر دومش دبی راجرز آشنا شد. آنها در ۱۵ ژوئیه ۱۹۹۸ ازدواج کردند. این زوج در سال ۲۰۰۹ از هم جدا شدند و در سال ۲۰۱۰ طلاق گرفتند. در ۷ فوریه ۲۰۱۵، سیمن با همسر سوم خود فرانکی پولتنی، که بیشتر به عنوان یک اسکیت باز حرفه‌ای در رقص روی یخ شناخته می‌شود، ازدواج کرد. سیمن نامزدی خود را در دسامبر ۲۰۱۳ اعلام کرد. این زوج در سال ۲۰۰۸ با هم آشنا شدند و از سال ۲۰۰۹ با هم رابطه داشتند. او چهار فرزند دارد: دو پسر از ازدواج اول و یک پسر و دختر از ازدواج دوم. زندگی نامه سیمن با عنوان ''دستان امن'' در سال ۲۰۰۰ توسط Orion منتشر شد.
