دنیس نیکولاس ماریا برکمپ متولد ۱۰ مه ۱۹۶۹ ملقب به مرد یخی
او به عنوان یکی از بهترین بازیکنان نسل خود، یکی از بهترین مهاجمان تاریخ لیگ برتر و در میان بهترین بازیکنان آژاکس و آرسنال شناخته می‌شود. برکمپ، پسر یک برقکار، در آمستردام به دنیا آمد و به صورت آماتور در لیگ‌های پایین‌تر بازی می‌کرد. او در ۱۱ سالگی توسط آژاکس دیده شد و اولین بازی حرفه ای خود را در سال ۱۹۸۶ انجام داد. یک سال بعد عملکرد خوب منجر به فراخوانی تیم ملی هلند شد و توجه چندین باشگاه اروپایی را به خود جلب کرد.
برکمپ در سال ۱۹۹۳ با اینترمیلان قرارداد امضا کرد، جایی که او دو فصل ضعیف را پشت سر گذاشت. پس از پیوستن به آرسنال در سال ۱۹۹۵، او زندگی حرفه‌ای خود را تازه کرد و به این باشگاه کمک کرد تا سه عنوان قهرمانی لیگ برتر و چهار جام حذفی را کسب کند و به فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۶ برسد، که آخرین حضور او به عنوان بازیکن را رقم زد. برکمپ علیرغم تمایل خود به عدم حضور در مربیگری، بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷ به عنوان دستیار در آژاکس خدمت کرد.
برکمپ با تیم ملی هلند در یورو ۱۹۹۲ حضور داشت، جایی که او تحت تاثیر قرار گرفت و با به ثمر رساندن ۳ گل با کشورش به نیمه نهایی رسید. در جام جهانی ۱۹۹۸، او گل پیروزی به یاد ماندنی را در مرحله یک چهارم نهایی مقابل آرژانتین به ثمر رساند که به عنوان یکی از بهترین گل های تاریخ جام جهانی فوتبال در نظر گرفته شده است. برکمپ رکورد فااس ویلکس را پشت سر گذاشت و در سال ۱۹۹۸ به برترین گلزن هلند تبدیل شد، رکوردی که بعداً توسط پاتریک کلایورت، کلاس یان هانتلار و رابین فن پرسی شکسته شد.
برکمپ دو بار در جایزه بهترین بازیکن سال فیفا سوم شد و توسط پله به عنوان یکی از ۱۰۰ بازیکن برتر جهان انتخاب شد.
در سال ۲۰۰۷، او به تالار مشاهیر فوتبال انگلیس معرفی شد، اولین و تنها بازیکن هلندی که این افتخار را دریافت کرد. برکمپ در سال ۲۰۲۱ وارد تالار مشاهیر لیگ برتر شد. در سال ۲۰۱۷، گل برکمپ به نیوکاسل در سال ۲۰۰۲ به عنوان بهترین گل تمام دوران لیگ برتر در تاریخ ۲۵ ساله لیگ انتخاب شد.
اوایل زندگی
برکمپ که در آمستردام به دنیا آمد، آخرین پسر از چهار پسر ویم و تونی برکمپ بود. او در یک منطقه‌ای که اکثر افراد آنجا جزو طبقه کارگر بودند، در خانواده‌ای بزرگ شد که در آرزوی رسیدن به جایگاه طبقه متوسط بود. پدرش که یک برقکار و فوتبالیست آماتور در لیگ های پایین‌تر بود، نام او را به افتخار دنیس لاو مهاجم اسکاتلندی، دنیس نامید. برای پیروی از آداب و رسوم نام هلندی، پس از قبول نشدن توسط اداره ثبت، یک "n" اضافی توسط پدرش در نام کوچک برکمپ درج شد.
برکمپ توسط خانواده‌اش به عنوان یک کاتولیک رومی بزرگ شد و در دوران کودکی خود به طور منظم در کلیسا شرکت می‌کرد. اگرچه در سال‌های بعد او گفت که بازدید از کلیسا برای او جذابیتی نداشت، اما برکمپ هنوز ایمان خود را حفظ کرده است. به گفته برکمپ، قهرمانان فوتبال دوران کودکی او گلن هادل بودند که او را به خاطر کنترل توپ دقیقش تحسین می‌کرد، و یوهان کرایف، که در دوازده سالگی مربی او بود.
آژاکس
برکمپ از طریق سیستم جوانان آژاکس بزرگ شد و در سن ۱۱ سالگی به این باشگاه پیوست. برکمپ اولین بازی حرفه‌ای خود را زیر نظر یوهان کرایف در ۱۴ دسامبر ۱۹۸۶ مقابل رودا انجام داد. این دیدار با نتیجه ۲-۰ به سود آژاکس به پایان رسید. برکمپ اولین گل خود را برای تیم اصلی آژاکس در برابر هارلم در ۲۲ فوریه ۱۹۸۷ در دیداری که آژاکس ۶-۰ برنده شد، به ثمر رساند. او در فصل ۱۹۸۶/۸۷، ۲۳ بازی انجام داد، از جمله اولین بازی اروپایی مقابل مالمو در جام برندگان جام اروپا که باعث تحسین او شد.
آژاکس در فینال این رقابت‌ها لوکوموتیو لایپزیگ را با نتیجه ۱-۰ شکست داد و برکمپ به عنوان بازیکن تعویضی به میدان آمد. در فصول بعدی، برکمپ خود را به عنوان بازیکن تیم اصلی آژاکس معرفی کرد. در این دوره موفقیت باشگاه به اوج خود رسید و برای اولین بار در پنج سال اخیر، عنوان قهرمانی لیگ هلند را در فصل ۱۹۸۹/۹۰ به دست آورد. برکمپ فصل بعد ۲۹ گل در ۳۶ بازی به ثمر رساند و مشترکاً با روماریو، مهاجم آیندهوون بهترین گلزن لیگ شد.
آژاکس در سال ۱۹۹۲ تورینو را در فینال جام یوفا شکست داد. آنها سپس در فینال جام حذفی در ۲۰ می ۱۹۹۳ هیرنوین را ۶-۲ شکست دادند. برکمپ از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ بهترین گلزن لیگ هلند بود و در سال های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ به عنوان بهترین بازیکن سال هلند انتخاب شد. او در مجموع ۱۲۲ گل در ۲۳۹ بازی برای باشگاه زادگاهش به ثمر رساند.
اینتر میلان
برکمپ پس از بازی های خوبش برای آژاکس مورد توجه چندین باشگاه اروپایی قرار گرفت. یوهان کرایف به او توصیه کرد که به رئال مادرید نرود، یکی از تیم هایی که گفته می‌شد به او علاقه‌مند بود، اما برکمپ اصرار داشت که در ایتالیا بازی کند. او سری آ را "بزرگترین لیگ در آن زمان" می‌دانست و انتقال به یوونتوس یا اینترمیلان را ترجیح می‌داد. در ۱۶ فوریه ۱۹۹۳، برکمپ با انتقال ۷.۱ میلیون پوندی به باشگاه اینترمیلان موافقت کرد.
برکمپ پس از امضای قرارداد گفت اینتر "تمام خواسته های من را برآورده کرد. مهمترین چیز برای من استادیوم، افراد حاضر در باشگاه و سبک بازی آنها بود." برکمپ اولین بازی خود را در ۲۹ اوت ۱۹۹۳ در سن سیرو در برابر رجیانا انجام داد و با نتیجه ۲-۱ پیروز شد. او اولین گل خود را برای باشگاه مقابل کرمونزه در سپتامبر ۱۹۹۳ به ثمر رساند، اما در مقابل سبک دفاعی سازمان یافته تیم های ایتالیایی، کار سختی داشت و تنها هفت گل دیگر در لیگ به ثمر رساند. فرم ضعیف اینتر در لیگ با اخراج باگنولی در فوریه ۱۹۹۴ و جایگزینی او با جیانپیرو مارینی، یکی از اعضای تیم قهرمان ایتالیا در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲، به اوج رسید.
این باشگاه در سری آ سیزدهم شد و یک امتیاز با سقوط فاصله داشت، اما در جام یوفا موفق بود و در فینال سالزبورگ اتریش را شکست داد. برکمپ با ۸ گل بهترین گلزن این رقابت‌ها بود و در دور اول مقابل راپید بخارست هت تریک کرد. در فصل دوم برکمپ در اینتر، باشگاه دوباره سرمربی را تغییر داد و اوتاویو بیانکی را منصوب کرد. برکمپ یک فصل ناامیدکننده را تحمل کرد و از مصدومیت‌‌ها و خستگی ناشی از جام جهانی ۱۹۹۴ رنج برد. او در ۲۶ بازی موفق به زدن ۵ گل شد. خارج از زمین، رابطه برکمپ با مطبوعات و هواداران ایتالیایی ناراحت کننده شد.
شخصیت خجالتی او و تمایل او به رفتن به خانه بعد از مسابقات به عنوان بی تفاوتی وی تعبیر می‌شد. اینتر لیگ را در رده ششم به پایان رساند و نتوانست جام یوفا را حفظ کند و این باشگاه در دور دوم حذف شد. در فوریه ۱۹۹۵، باشگاه توسط ماسیمو موراتی، تاجر و هوادار ایتالیایی خریداری شد، که قول داد سرمایه گذاری هنگفتی روی تیم انجام دهد. آینده برکمپ در تیم اصلی پس از امضای قرارداد با مائوریتزیو گانز یک ماه پس از تصاحب نامشخص بود.
آرسنال
همانطور که موراتی آماده انجام تغییرات عمده در باشگاه بود، برکمپ اینتر را ترک کرد و در ۲۰ ژوئن ۱۹۹۵ با مبلغ ۷.۵ میلیون پوند با آرسنال قرارداد امضا کرد. او اولین خرید بروس ریوچ در آرسنال شد و رکورد ۲.۵ میلیون پوندی باشگاه را شکست. ورود برکمپ به این باشگاه نه تنها به این دلیل مهم بود که او یک فوتبالیست بین المللی ثابت شده بود که به نظر می‌رسید بهترین سال های خود را در پیش داشته باشد، بلکه به این دلیل که پس از افت بسیار در اواسط دهه ۱۹۹۰، سهم عمده ای در بازگشت آرسنال به موفقیت داشت.
فصل ۱۹۹۵/۹۶
برکمپ در اولین فصل حضورش (فصل ۹۵/۹۶) درست از همان ابتدا عملکرد خوبی نداشت. نخستین بازی او در برابر میدلزبورو بود، جایی که عملکرد سختی را تجربه کرد و با انتقاد رسانه‌ها مواجه شد. او به دلیل گل نزدن در ۶ بازی بعدی در معرض انتقادات و تمسخرهای زیادی قرار گرفت، اما در بازی هفته هفتم مقابل ساوتهمپتون دو گل به ثمر رساند و نخستین گل خود در لیگ برتر و یک دابل را به ثبت رساند.
با هماهنگی کامل با لیگ و بهبود فرم بازی‌اش، آرسنال فصل را در رتبه پنجم لیگ به پایان رساند و موفق به کسب سهمیه جام یوفا شد. در آن زمان، آرسنال در بازی دور پایانی مقابل بولتون ۰-۱ عقب بود و پیروزی برای صعود به رده پنجم و کسب سهمیه مسابقات اروپایی ضروری بود. با این حال، برکمپ با پاس گل برای گل مساویِ دیوید پلات بازی را به تساوی کشاند و سپس در دقایق پایانی مسابقه با یک شوت فوق‌العاده از راه دور گل پیروزی‌بخش را به ثمر رساند و آرسنال را به سهمیه اروپا رساند. او نقش کلیدی در جام اتحادیه ایفا کرد و تیم را به نیمه‌نهایی رساند، اما با شکستی نزدیک مقابل استون ویلا، فصل را بدون هیچ جام قهرمانی به پایان رساند.
عملکرد فصل: ۴۱ بازی، ۱۶ گل، ۱۰ پاس گل
فصل ۱۹۹۶/۹۷
انتصاب آرسن ونگر به عنوان سرمربی آرسنال در سپتامبر ۱۹۹۶ نقطه عطفی در حرفه برکمپ بود. ونگر که مربی موفقی در فرانسه و ژاپن بود، استعداد برکمپ را تشخیص داد و می‌خواست از او به‌عنوان نقطه اتکای بازی رو به جلو تیم استفاده کند. هر دو طرفدار فوتبال هجومی بودند و تصمیم ونگر برای تحمیل یک رژیم سخت‌گیرانه تناسب اندام و سلامت، برکمپ را خوشحال کرد. برکمپ علیرغم حضور کمتر در فصل ۱۹۹۶/۹۷، تأثیر بیشتری در تیم اصلی داشت و ۱۳ پاس گل داد.
او مقابل تاتنهام در نوامبر ۱۹۹۶، کاپیتان تونی آدامز را در دقیقه ۸۸ کمک کرد تا با پای چپ خود والی بزند. او سپس در وقت‌های اضافه گلزنی کرد. برکمپ اولین کارت قرمز خود را در مقابل ساندرلند در ژانویه ۱۹۹۷ به دلیل تکل بلند روی پل بریسول در دقیقه ۲۶ دریافت کرد. آرسنال در ادامه بازی با نتیجه ۱-۰ شکست خورد، اما ۸ برد در ۱۶ بازی پایانی باعث شد این باشگاه در جایگاه سوم قرار گیرد، اما به تفاضل گل کمتر نسبت به نیوکاسل، فرصت حضور در لیگ قهرمانان اروپا از دست داد. او در پایان فصل، به عنوان بازیکن سال باشگاه شناخته شد.
عملکرد فصل: ۳۴ بازی، ۱۴ گل، ۱۱ پاس گل
فصل ۱۹۹۷/۹۸
در فصل ۹۷/۹۸، برکمپ بیش از پیش درخشان ظاهر شد؛ او با به ثمر رساندن ۲۲ گل که بالاترین آمار در تیم بود، آرسنال را با فتح هم‌زمان لیگ برتر و جام حذفی به دوگانه رساند. علاوه بر این، او با به ثمر رساندن یک هت‌تریک در بازی خارج از خانه مقابل لستر سیتی عملکردی خیره‌کننده ارائه داد، تا جایی که مارتین اونیل (سرمربی وقت لستر سیتی) اظهار داشت: «این بهترین هت‌تریکی بود که تا به حال دیده‌ام.» با احتساب هت‌تریک مقابل لستر سیتی و گلش به ساوتهمپتون، برکمپ هر سه رتبه برتر «گل ماه» برنامه‌ی Match of the Day شبکه BBC Sport را به خود اختصاص داد؛ رکوردی که در تاریخ لیگ برتر تنها در اختیار اوست.
او همچنین جایزه بهترین بازیکن ماه لیگ برتر را در دو ماه متوالی اوت و سپتامبر از آن خود کرد و آرسنال را به موفقیتی بزرگ در لیگ رساند. او در جام حذفی نیز عملکرد خوبی داشت، اما در بازی تکراری مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل وست‌هام تنها ۳۳ دقیقه پس از شروع بازی به دلیل ضربه ضربه‌‌گیر با آرنج به بازیکن حریف، سه جلسه از همراهی تیم محروم شد؛ خوشبختانه تیم در نهایت موفق به فتح جام حذفی شد. با این حال، او به دلیل مصدومیت نتوانست در فینال جام حذفی بازی کند.
برکمپ به خاطر عملکردش در این فصل، جوایز بهترین بازیکن سال از نگاه بازیکنان (PFA) و بهترین بازیکن سال از نگاه نویسندگان ورزشی (FWA) را کسب کرد. او در مراسم بهترین بازیکن سال فیفا مقام سوم و مدال برنز را به دست آورد، اما در توپ طلا با قرار گرفتن در رده چهارم، با فاصله‌ای کم از رفتن روی سکو بازماند.
عملکرد فصل: ۴۰ بازی، ۲۲ گل، ۱۴ پاس گل
فصل ۱۹۹۸/۹۹
برکمپ پس از حضور موثر در جام جهانی ۱۹۹۸ با تیم ملی هلند، فصل پربار دیگری را در ۱۹۹۸/۹۹ پشت سر گذاشت. اگرچه آرسنال پس از از دست دادن عنوان قهرمانی در آخرین روز فصل مقابل منچستریونایتد نتوانست قهرمانی را در لیگ برتر حفظ کند، اما برکمپ با زدن ۱۶ گل، دومین گلزن برتر این باشگاه در تمام رقابت‌ها بود و فصل را به عنوان بهترین پاسور به پایان رساند، در کنار جیمی فلوید هاسلبنک با ۱۳ پاس گل. آرسنال همچنین در یک بازی تکراری نیمه نهایی جام حذفی مقابل منچستریونایتد در آوریل ۱۹۹۹ شکست خورد.
در حالی که بازی با نتیجه ۱-۱ به پایان ۹۰ دقیقه نزدیک بود، آرسنال پس از سرنگون شدن ری پارلور توسط فیل نویل در محوطه ۱۸ قدم، صاحب یک پنالتی شد. برکمپ ضربه پنالتی را زد اما پیتر اشمایکل آن را مهار کرد. در نیمه دوم وقت اضافه، رایان گیگز گل برتری را به ثمر رساند، گلی که بسیاری آن را بهترین گل تاریخ مسابقات می‌دانند. برکمپ پس از دست دادن این پنالتی، تا پایان دوران حرفه‌ای خود پنالتی دیگری نزد.
عملکرد فصل: ۳۹ بازی، ۱۶ گل، ۱۳ پاس گل
فصل ۱۹۹۹/۰۰
فصل ۱۹۹۹/۲۰۰۰ هم برای آرسنال و هم برای برکمپ فصلی ناامیدکننده بود. اگرچه آنها در لیگ به مقام دوم رسیدند، اما فاصله با منچستر یونایتدِ صدرنشین به ۱۸ امتیاز می‌رسید. علاوه بر این، آنها با قرار گرفتن در رده سوم گروه خود پس از بارسلونا و فیورنتینا، تحقیر حذف از لیگ قهرمانان و سقوط به جام یوفا را تجربه کردند. با این وجود، این همان فصل بود که تیری آنری، زوج مکمل برکمپ، به تیم پیوست. او با از دست دادن جام قهرمانی در فینال جام یوفا، برخلاف دوران حضورش در آژاکس و اینتر، در دست‌یابی به جام اروپایی با آرسنال ناکام ماند.
عملکرد فصل: ۳۹ بازی، ۱۰ گل، ۱۰ پاس گل
فصل ۲۰۰۰/۰۱
فصل ۲۰۰۰/۰۱ آغازگر دوره‌ای از تغییرات بنیادی برای آرسنال بود که فصل قبل متحمل شکست بزرگی شده بود. آنها بازیکنان کلیدی خود مانند مارک اورمارس و امانوئل پتی را به بارسلونا منتقل کردند و بازیکنان جدیدی مانند روبر پیرس و سیلوین ویلتورد را به خدمت گرفتند. در طول این فصل، زمان بازی برکمپ نسبت به فصل‌های قبل به طور چشمگیری کاهش یافت و آرسن ونگر تلاش کرد به طور فعال از ویلتورد و آنری استفاده کند. تیم در لیگ پس از منچستر یونایتد دوم شد، در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان توسط والنسیا حذف گردید و به فینال جام حذفی رسید. با این حال، برکمپ در فینال مقابل لیورپول روی نیمکت نشست و در دقیقه ۹۰ در حالی که بازی ۲-۱ بود به عنوان بازیکن تعویضی کوتاه‌مدت وارد زمین شد، بنابراین کاری از دستش برنیامد. در نهایت، آنها در جام حذفی نیز نایب‌قهرمان شدند و فصل را بدون هیچ جامی به پایان رساندند.
عملکرد فصل: ۳۵ بازی، ۵ گل، ۶ پاس گل
فصل ۲۰۰۱/۰۲
فصل ۲۰۰۱/۰۲ نشان‌‌دهنده دوران طلایی واقعی آرسنال بود. برکمپ با وجود زمان بازی محدود به دلیل سن و سالش، درخشان ظاهر شد و آمار شگفت‌انگیزی از نقاط هجوم (گل و پاس گل) به ثبت رساند. او در مارس ۲۰۰۲ به عنوان بهترین بازیکن ماه انتخاب شد و سهم زیادی در قهرمانی لیگ ایفا کرد.
برکمپ در ۲۷ ژانویه ۲۰۰۲ در دور چهارم جام حذفی انگلیس در پیروزی مقابل لیورپول تک گل آرسنال را به ثمر رساند، اما در ادامه به دلیل تکل دو پا بر روی جیمی کاراگر کارت قرمز دریافت کرد که خود کاراگر هم به دلیل پرتاب سکه به میان جمعیت از زمین اخراج شد. او متعاقباً برای سه بازی (دو بازی در لیگ، یک بازی در جام حذفی) محروم شد. برکمپ برای محرومیت خود درخواست فرجام‌خواهی داد، اما ناموفق بود.
صحنه‌ای از گلی که در بازی خارج از خانه مقابل نیوکاسل در لیگ و در تاریخ ۳ مارس ۲۰۰۲ از بالای سر نیکوس دابیزاس به ثمر رسید: طبق مصاحبه‌ها، شایعات زیادی وجود دارد مبنی بر اینکه هدف‌گیری نکرده بودم و فقط به غریزه خود اعتماد کردم. با این حال، مشخص نیست این شایعات از کجا پخش شده‌اند و برکمپ در واقع پاسخ داد که این یک بازی کاملاً هدفمند بوده است و قصد خود را به طور دقیق این‌گونه توضیح داد: «من بلافاصله فکر کردم که در آن موقعیت چاره‌ای جز انجام آن حرکت ندارم، و نمی‌دانستم قصدم موفقیت‌آمیز خواهد بود یا خیر، اما حقیقت دارد که حرکتی عمدی بود.» پس از آن، او گفت که فکر می‌کرد هل دادن مدافع و عبور از او خطا نبوده است. جهت اطلاع، این گل توسط BBC با شکست دادن گل قیچی برگردان رونی مقابل منچستر سیتی، به عنوان برترین گل تاریخ لیگ برتر انتخاب شد.
عملکرد فصل: ۴۶ بازی، ۱۴ گل، ۱۶ پاس گل
فصل ۲۰۰۲/۰۳
در فصل ۰۲/۰۳، او با وجود ۳۴ ساله بودن، همچنان نمایشی باکلاس ارائه داد. در ژانویه ۲۰۰۳، او صدمین گل خود را برای آرسنال در دور سوم جام حذفی مقابل آکسفورد یونایتد به ثمر رساند.
او در بازی خارج از خانه در آنفیلد خوب بازی کرد و گل بازگشت را به ثمر رساند، اما پس از تعویض او، آرسنال نتوانست شجاعت خود را نشان دهد و در نهایت گل مساوی را در دقایق پایانی به لیورپول واگذار کرد. و از این نقطه به بعد، آرسنال شروع به تزلزل کرد و در نهایت قهرمانی لیگ را به منچستر یونایتد واگذار کرد.
با این حال، برکمپ در فینال جام حذفی عملکرد خوبی داشت و بار دیگر با آرسنال قهرمان جام حذفی شد.
عملکرد فصل: ۴۱ بازی، ۷ گل، ۱۱ پاس گل
فصل ۲۰۰۳/۰۴
در طول پیش‌فصل ۲۰۰۳/۰۴، برکمپ تمدید قرارداد یک‌ساله‌ای را امضا کرد و آرسنال با قهرمانی بدون شکست در لیگ به افتخاری باشکوه دست یافت؛ تا به امروز، هیچ تیم دیگری در لیگ برتر به جز آرسنال به این رکورد دست نیافته است. اگرچه آنها به دلیل تسلط بر لیگ، تیم شکست‌ناپذیر نامیده می‌شدند، اما در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان پس از شکست مقابل چلسی حذف شدند و همچنین در نیمه‌نهایی جام حذفی به منچستر یونایتد باختند. این فصلی بود که آنها در لیگ تیمی قدرتمند بودند اما در سایر جام‌ها عملکرد ناامیدکننده‌ای نشان دادند.
برکمپ با ارائه یک عملکرد در حد بهترین بازیکن زمین مقابل چلسی (که در آن زمان برای قهرمانی لیگ رقابت می‌کرد) در بازی خارج از خانه در استمفورد بریج در ماه فوریه، ثابت کرد که کلاس بازی‌اش همچنان زنده است.
از اوت تا اکتبر، او به دلیل مصدومیت‌های جزئی و افزایش سن بیشتر به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین می‌شد تا ترکیب اصلی، اما از نوامبر به بعد، فرم بازی او بهبود یافت و این فصلی بود که او نقش مهمی در اواسط تا اواخر فصل ایفا کرد.
عملکرد فصل: ۳۸ بازی، ۵ گل، ۹ پاس گل
فصل ۲۰۰۴/۰۵
مهمترین لحظه این فصل برای برکمپ در بازی مقابل میدلزبورو بود، جایی که رکورد ۴۲ بازی بدون شکست ناتینگهام فارست در لیگ در خطر بود؛ در حالی که تیم ۱-۳ عقب بود، او به عنوان کاپیتان با عملکردی باورنکردنی تیم را رهبری کرد، گلی زد تا فاصله را کم کند و پاس گل پیروزی‌بخش را داد. پس از آن، او در لیگ مقابل رقیب دیرینه یعنی منچستر یونایتد گلزنی کرد و نمایی ارائه داد که به نظر می‌رسید سن و سال را به چالش می‌کشد، اما مسابقه با شکست پایان یافت.
برکمپ که در اواخر فصل ۲۰۰۴/۰۵، ۳۶ ساله شد، شایعاتی مبنی بر بازنشستگی‌اش در آژاکس بدون تمدید قرارداد با آرسنال مطرح بود، اما در هفته سی‌وهفتم لیگ، او نمایشی احیاشده مقابل اورتون (تیم چهارم لیگ) ارائه داد و تیم را به پیروزی ۷-۰ رساند. او در رتبه سوم برترین پاسورهای گل لیگ در فصل ۲۰۰۴/۰۵ قرار گرفت. تنها بازیکنانی که پاس گل بیشتری نسبت به برکمپ ثبت کردند فرانک لمپارد در رده اول و تیری آنری در رده دوم بودند. در طول بازی مقابل اورتون، هواداران خانگی آرسنال با شعار «یک سال دیگر» برکمپ را تشویق کردند، شعاری که برکمپ گفت بسیار خاص و تأثر‌‌انگیز بوده است. متأسفانه او در لیگ به مقام دوم رسید، اما گویی انتقام فینال جام حذفی فصل قبل را گرفت، مقابل منچستر یونایتد پیروز شد و قرارداد یک‌ساله جدیدی را امضا کرد.
عملکرد فصل: ۳۸ بازی، ۸ گل، ۱۳ پاس گل
فصل ۲۰۰۵/۰۶
آرسنال در فصل آخر برکمپ در این تیم، در لیگ برتر چهارم شد. برکمپ در دیدار اول لیگ قهرمانان اروپا مقابل اف سی تون سوئیس در دقیقه ۷۲ به عنوان یار تعویضی به میدان آمد و در وقت های تلف شده گل برتری را به ثمر رساند. پس از پی‌گیری‌های فراوان هواداران آرسنال، باشگاه یکی از آخرین بازی‌های خود در استادیوم هایبری را به بزرگداشت دنیس برکمپ اختصاص داد. "روز برکمپ" در ۱۵ آوریل ۲۰۰۶ برگزار شد و آرسنال در مقابل وست بروم قرار گرفت. به هواداران تی شرت های نارنجی "DB۱۰" به یادگار داده شد - رنگ تیم ملی او، حروف اول اسم و شماره تیم او.
خود برکمپ به عنوان یار تعویضی در نیمه دوم وارد زمین شد و لحظاتی پس از اینکه نایجل کوشی گل را به تساوی رساند، گل پیروزی را به ثمر رساند. گل دقیقه ۸۹ برکمپ آخرین گل او برای آرسنال بود. برکمپ در آخرین بازی خود برای آرسنال مقابل بارسلونا در فینال لیگ قهرمانان اروپا بر روی نیمکت حضور داشت. بارسلونا در ۱۳ دقیقه پایانی دو گل به ثمر رساند تا برتری زودهنگام آرسنال را از بین ببرد و قهرمان این رقابت‌ها شود.
عملکرد فصل: ۳۱ بازی، ۳ گل، ۳ پاس گل
اولین بازی آرسنال در ورزشگاه جدید امارات، بازی خداحافظی برکمپ بود. در ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۶، در حالی که آرسنال با باشگاه قدیمی برکمپ، آژاکس بازی می‌کرد، مراسمی به افتخار او در استادیوم جدید برگذار شد. برکمپ مسابقه را با پدرش ویم و پسرش میچل آغاز کرد. هر چهار فرزند برکمپ نقش مسکات یا عروسک مسابقه را ایفا کردند.
نیمه اول توسط بازیکنان تیم های فعلی آرسنال و آژاکس انجام شد، در حالی که نیمه دوم را بازیکنان مشهور سابق هر دو تیم، از جمله یان رایت، پاتریک ویرا، مارک اورمارس، امانوئل پتی و دیوید سیمن برای آرسنال و یوهان کرایف، مارکو فن باستن، دنی بلیند، فرانک و رونالد دی بوئر برای آژاکس آغاز کردند. آرسنال با گل های آنری و نوانکو کانو این مسابقه را ۲-۱ برد.
حرفه بین المللی
برکمپ اولین بازی ملی خود را برای تیم ملی هلند در برابر ایتالیا در ۲۶ سپتامبر ۱۹۹۰ به عنوان جانشین فرانک دی بوئر انجام داد. او اولین گل خود را برای این تیم مقابل یونان در ۲۱ نوامبر ۱۹۹۰ به ثمر رساند. برکمپ برای یورو ۱۹۹۲ انتخاب شد، جایی که هلند مدافع عنوان قهرمانی بود. اگرچه برکمپ سه گل در این مسابقات به ثمر رساند، اما این تیم در مرحله نیمه نهایی در ضربات پنالتی مغلوب دانمارک، قهرمان آن جام شد.
در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴، برکمپ پنج گل به ثمر رساند و برای حضور در این جام انتخاب شد که در ایالات متحده برگزار می‌شد. او در تمام بازی های این جام حضور داشت و در مرحله گروهی مقابل مراکش و در مرحله یک هشتم نهایی مقابل ایرلند گلزنی کرد. برکمپ اولین گل هلند را مقابل برزیل به ثمر رساند، اما این تیم با نتیجه ۳-۲ شکست خورد و در مرحله یک چهارم نهایی از این جام خارج شد.
در یورو ۱۹۹۶، برکمپ مقابل سوئیس گلزنی کرد و گل پاتریک کلایورت مقابل انگلیس با پاس وی به ثمر رسید. هلند که به عنوان تیم دوم گروه به مرحله یک چهارم نهایی صعود کرده بود، در ضربات پنالتی مقابل فرانسه از دور مسابقات حذف شدند.
او در برابر ولز در مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ در ۹ نوامبر ۱۹۹۶ اولین هت تریک خود را برای تیم ملی به ثبت رساند. هلند در گروه خود اول شد و به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه راه یافت. در این تورنمنت، برکمپ خط دفاعی کره را کاملاً ویران کرد، شکست سنگین ۵-۰ را به آنها تحمیل کرد و خاطره تلخ فراموش‌نشدنی را برای هواداران فوتبال کره به جای گذاشت. اگرچه او با وجود مصدومیت بازی کرد و موقعیت‌های تک‌به‌تک متعددی را از دست داد، اما همچنان یک گل و یک پاس گل به نام خود ثبت کرد. به ویژه، صحنه‌ای که در آن پس از دریبل‌زنی که مدافعان کره را احمق جلوه داد به فیلیپ کوکو پاس گل داد، و گلی که در آن درست در مقابل قوس محوطه جریمه با یک لمس توپ ساده، کیم ته-یونگ و لی مین-سونگ را بازی داد و سپس توپ را به آرامی وارد دروازه کرد، هنوز هم در موردشان صحبت می‌شود.
او گل اول بازی مقابل یوگسلاوی را در مرحله یک‌هشتم نهایی همان تورنمنت به ثمر رساند. با این حال، در واقع برکمپ در آن زمان مرتکب خطایی شد که باید اخراج می‌شد. او با لگد کردن عمدی زانوی سینیشا میهایلوویچ از یوگسلاوی مرتکب خطای غیرورزشی شد، اما داور آن را ندید. اگر داوری درست انجام می‌شد، برکمپ باید در آن لحظه اخراج می‌شد و نمی‌توانست در مرحله یک‌چهارم نهایی بازی کند، چه برسد به نیمه‌نهایی.
در بازی یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۱۹۹۸ مقابل آرژانتین، او با یک پاس سر هوشمندانه، پاس گل اول هلند را در نیمه اول داد. این پاس گل به دلیل گلی که بلافاصله پس از آن توصیف می‌شود بسیار دست‌کم گرفته شده است، اما پاس گلی باشکوه بود که می‌توان گفت هوشمندانه‌ترین و خلاقانه‌ترین پاس گل در تمام دوران حرفه‌ای برکمپ است. سپس، در دقیقه ۹۰، زمانی که وقت قانونی رو به پایان بود، او یک پاس بلند دریافت کرد و تنها با استفاده از پای راست خود با سه لمس توپ، گلی باورنکردنی به ثمر رساند. این گل هنوز هم به عنوان یکی از برترین گل‌های تاریخ جام جهانی شناخته می‌شود و اغراق نیست اگر بگوییم شگفت‌انگیزترین و مهمترین گل کل دوران حرفه‌ای برکمپ است. بالاتر از همه، این گل به زیبایی نشان می‌دهد که برکمپ چه نوع بازیکنی بود. مدافعی که در آن زمان او را مهار کرده بود روبرتو آیالا بود، مدافعی افسانه‌ای که او نیز بر یک دوره حکومت کرد، و بازیکنی که پاس گل بلند را ارسال کرد نیز مدافع وسط افسانه‌ای هلند، فرانک دی بوئر بود.
این گل که برکمپ از آن به عنوان گل محبوب خود در دوران حرفه‌ای یاد کرد، سی و ششمین گل او برای تیم ملی بود و فاس ویلکس را به عنوان رکورددار گلزنی پشت سر گذاشت. در نیمه نهایی، هلند پس از تساوی ۱-۱ در وقت معمول، در ضربات پنالتی مغلوب برزیل شد. برکمپ در کنار فرانک دی بوئر و ادگار داویدز در تیم منتخب این مسابقات قرار گرفت.
در ۹ اکتبر ۱۹۹۹، برکمپ آخرین گل خود را برای هلند، مقابل برزیل به ثمر رساند. از آنجایی که هلند میزبان مشترک یورو ۲۰۰۰ بود، این تیم به طور مستقیم به این مسابقات راه یافت. در مرحله نیمه نهایی، هلند در ضربات پنالتی ۳-۱ مغلوب ایتالیا شد. پس از این شکست، برکمپ اعلام کرد که از مسابقات ملی خداحافظی می‌کند و تصمیم گرفت بر روی حرفه باشگاهی خود تمرکز کند. او با ۳۷ گل در ۷۹ بازی رکورددار گلزنی لاله‌های نارنجی شد که بعدها پاتریک کلایورت در ژوئن ۲۰۰۳ از او پیشی گرفت.
در فوریه ۲۰۱۴، آرسنال مجسمه برکمپ را در خارج از ورزشگاه امارات به منظور گرامیداشت دوران حضور او در این باشگاه رونمایی کرد.
حرفه مربیگری
برکمپ پس از بازنشستگی اصرار داشت که به سمت مربیگری نخواهد رفت. او پیشنهادی از طرف آرسنال رد کرد و در عوض بر سفر و گذراندن وقت با خانواده‌اش تمرکز کرد. با این حال، در آوریل ۲۰۰۸، او دیپلم مربیگری را برای فوتبالیست های بین المللی سابق هلندی آغاز کرد و به عنوان کارآموز در آژاکس مشغول به کار شد. برکمپ پس از تکمیل دوره Coach Betaald Voetbal توسط اتحادیه رویال فوتبال هلند (KNVB)، در ۲۶ اکتبر ۲۰۰۸ به عنوان دستیار یوهان نیسکنز برای تیم تازه تاسیس هلند B منصوب شد. برای فصل ۲۰۰۸/۰۹، برکمپ در پست مربیگری رسمی با مسئولیت تیم جوانان D۲ (U۱۲) به آژاکس بازگشت.
پس از ارتقاء فرانک دی بوئر به عنوان سرمربی آژاکس در دسامبر ۲۰۱۰، برکمپ به عنوان دستیار Fred Grim در تیم زیر ۱۹ سال منصوب شد. برکمپ در آگوست ۲۰۱۱ به عنوان دستیار دی بوئر در آژاکس انتخاب شد. با این حال، پس از ورود پیتر بوش به عنوان سرمربی جدید آژاکس، نقش برکمپ در آژاکس کمی تغییر کرد. او دیگر در طول بازی‌های تیم اصلی روی نیمکت نمی‌نشست و به جای آن، بر روی تمرینات میدانی و کمک به بازیکنان جوان برای رسیدن به تیم اول تمرکز بیشتری داشت. او و دستیار همکار، هنی اسپایکرمن، در دسامبر ۲۰۱۷ از نقش خود اخراج شدند.
افتخارات
آژاکس
اردویژه: ۱۹۸۹/۹۰
جام حذفی هلند: ۱۹۸۶/۸۷، ۱۹۹۲/۹۳
جام برندگان جام اروپا: ۱۹۸۶/۸۷؛ نایب‌قهرمان: ۱۹۸۷/۸۸
جام یوفا: ۱۹۹۱/۹۲
اینتر میلان
جام یوفا: ۱۹۹۳/۹۴
آرسنال
لیگ برتر: ۱۹۹۷/۹۸، ۲۰۰۱/۰۲، ۲۰۰۳/۰۴
جام حذفی: ۱۹۹۷/۹۸، ۲۰۰۱/۰۲، ۲۰۰۲/۰۳، ۲۰۰۴/۰۵؛ نایب‌قهرمان: ۲۰۰۰/۰۱
جام خیریه: ۱۹۹۸، ۲۰۰۲، ۲۰۰۴
لیگ قهرمانان اروپا نایب‌قهرمان: ۲۰۰۵/۰۶
جام یوفا نایب‌قهرمان: ۱۹۹۹/۲۰۰۰
افتخارات فردی
پدیده سال فوتبال هلند: ۱۹۹۰
مرد سال فوتبال هلند: ۱۹۹۱، ۱۹۹۲
آقای گل اردویژه: ۱۹۹۰/۹۱، ۱۹۹۱/۹۲، ۱۹۹۲/۹۳
تیم منتخب جام ملت‌های اروپا: ۱۹۹۲
برترین گلزن جهان از نگاه IFFHS: ۱۹۹۲
توپ طلا نایب‌قهرمان: ۱۹۹۳؛ مقام سوم: ۱۹۹۲
جایزه برنز بازیکن سال فیفا: ۱۹۹۳، ۱۹۹۷
آقای گل جام یوفا: ۱۹۹۳/۹۴
بازیکن فصل آرسنال: ۱۹۹۶/۹۷
بیشترین پاس گل در لیگ برتر: ۱۹۹۸/۹۹ (مشترک)
بازیکن ماه لیگ برتر: اوت ۱۹۹۷، سپتامبر ۱۹۹۷، مارس ۲۰۰۲، فوریه ۲۰۰۴
تیم منتخب فصل PFA: ۱۹۹۷/۹۸
بازیکن سال به انتخاب نویسندگان فوتبالی (FWA): ۱۹۹۷/۹۸
بازیکن سال به انتخاب اتحادیه بازیکنان حرفه‌ای (PFA): ۱۹۹۷/۹۸
گل فصل BBC: ۱۹۹۷/۹۸، ۲۰۰۱/۰۲
تیم منتخب جام جهانی فیفا: ۱۹۹۸
فیفا ۱۰۰
تالار افتخارات فوتبال انگلستان: ۲۰۰۷
تالار افتخارات لیگ برتر: ۲۰۲۱
جایزه ادای احترام FWA: ۲۰۲۵
زندگی شخصی
برکمپ در ۱۶ ژوئن ۱۹۹۳ با هنریتا رویزندال ازدواج کرد. این زوج چهار فرزند دارند: استل دبورا، میچل برکمپ، یاسمین نائومی و سافرون ریتا. پسرش میچل در حال حاضر از ژانویه ۲۰۲۳ برای بروملی بازی می کند. دختر او استل همسر دانی فن د بیک، هافبک منچستریونایتد است که اولین دختر این زوج در ۹ آوریل ۲۰۲۲ به دنیا آمده است. برادرزاده او، رولاند برکمپ نیز یک فوتبالیست حرفه‌ای سابق است. او به زبان هلندی (زبان مادری خود)، انگلیسی و ایتالیایی مسلط است.
فوبیا
لقب برکمپ به دلیل ترس از پرواز، هلندی بدون پر است. منابع معاصر بر این باور بودند که این موضوع ناشی از اتفاقاتی است که با تیم ملی هلند در جام جهانی ۱۹۹۴ رخ داد که در آن موتور هواپیما در حین پرواز خاموش شد و زمانی که پرواز به دلیل شوخی یک روزنامه نگار مبنی بر داشتن بمب در کیفش به تاخیر افتاد. برکمپ در زندگینامه خود در سال ۲۰۱۳ اظهار داشت که فوبیای او در واقع در اولین فصل حضورش در اینترمیلان ایجاد شده است که در آن تیم به طور منظم با هواپیماهای کوچک به بازی های خارج از خانه سفر می‌کرد.
برکمپ تصمیم گرفت بعد از جام جهانی ۱۹۹۴ دیگر هرگز پرواز نکند، اما در سال ۱۹۹۶ به دنبال کمک روانپزشکی بود: ''من این مشکل را دارم و باید با آن زندگی کنم. من نمی‌توانم کاری انجام دهم، این یک موضوع روانی است و نمی‌توانم آن را توضیح دهم. دو سال است که با هواپیما پرواز نکرده‌ام. اتحادیه فوتبال هلند و آرسنال در این زمینه کمک من بوده‌اند.'' این شرایط توانایی او را برای بازی در مسابقات خارج از خانه در رقابت های اروپایی و سفر با تیم ملی به شدت محدود کرد. در برخی موارد با ماشین یا قطار به صورت زمینی سفر می‌کرد، اما تدارکات برخی مسابقات به گونه‌ای بود که اصلاً سفر نمی‌کرد. در تدارک بازی آرسنال در لیگ قهرمانان اروپا مقابل لیون در فوریه ۲۰۰۱، ونگر از نگرانی های خود برای سفر برکمپ با قطار و ماشین به دلیل تلاش های انجام شده صحبت کرد.