امانوئل پتی

امانوئل لوران پتی متولد ۲۲ سپتامبر ۱۹۷۰

او نماینده فرانسه در دو جام جهانی و دو دوره قهرمانی اروپا بود. او گل سوم را در پیروزی ۳-۰ فرانسه در فینال جام جهانی ۱۹۹۸ به ثمر رساند و همچنین یکی از اعضای تیم فرانسه بود که قهرمان یورو ۲۰۰۰ شد.

حرفه باشگاهی

پتی کار خود را در باشگاه کوچک ES Arques-la-Bataille آغاز کرد تا اینکه در سن ۱۸ سالگی توسط موناکوی آرسن ونگر به خدمت گرفته شد. او خیلی زود اولین بازی خود را انجام داد و در فینال کوپه دو فرانس در سال ۱۹۸۹ بازی کرد. پتی در موناکو به بازیکن ثابتی تبدیل شد و در پست هافبک چپ یا میانی بازی می‌کرد. در سال ۱۹۹۱ با موناکو قهرمان کوپه دو فرانس شد و همچنین در فینال جام برندگان جام اروپا ۱۹۹۲ (که موناکو به وردربرمن باخت) در زمین حاضر بود. در فصل ۱۹۹۶/۹۷، آخرین فصل حضورش در موناکو، او کاپیتان تیمش بود تا قهرمان لیگ ۱ شود.

پتی در ژوئن ۱۹۹۷ با ۲.۵ میلیون پوند به آرسنال پیوست و در آنجا به آرسن ونگر، سرمربی سابقش در موناکو، ملحق شد. ونگر پست پتی را از هافبک میانی به هافبک دفاعی تغییر داد و با پاتریک ویرا شریک شد. این دو فرانسوی با یکدیگر همکاری کردند که فوراً به موفقیت رسید، زیرا پتی در اولین فصل خود با آرسنال دوگانه داخلی را به دست آورد و قهرمان لیگ برتر و جام حذفی شد.

در مجموع، پتی در سه فصل دوران حرفه‌ای خود در آرسنال، ۱۱۸ بازی انجام داد و ۱۱ گل به ثمر رساند، از جمله یک گل خیره کننده از خارج از محوطه مقابل دربی کانتی (که گل پیروزی نیز بود)، در طول فصل ۱۹۹۷/۹۸.

پتی در تابستان ۲۰۰۰ با ۷ میلیون پوند (۱۴ میلیون یورو) به بارسلونا نقل مکان کرد (به همراه مارک اورمارس، هم‌تیمی‌اش در آرسنال). در بارسلونا، او دوباره به دفاع منتقل شد و جراحات شدیدی متحمل شد. در نتیجه، او نتوانست جایگاه خود را ثابت کند. در بیوگرافی خود که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد، این هافبک فصل ویژه‌ای را به دوران حضور خود در بارسلونا داد که در آن لورنزو سرا فرر، سرمربی تیم، حتی نمی‌دانست در زمان پیوستن به این تیم چه پستی بازی کرده است. تنها گل او برای بارسلونا در ۱۳ می ۲۰۰۱ در خانه رایو وایکانو در برد ۵-۱ به ثمر رسید.

پتی پس از اولین فصل حضورش در نیوکمپ، به منچستریونایتد، تاتنهام و چلسی لینک شد و در سال ۲۰۰۱ با قراردادی ۷.۵ میلیون پوندی به چلسی پیوست. او ابتدا در فصل اول ناامید کننده به عنوان بازیکن ثابت آبی ها حضور داشت و در فینال جام حذفی ۲۰۰۲ بازی کرد که چلسی مقابل باشگاه قدیمی پتی، آرسنال شکست خورد. او اولین گل خود را برای چلسی در پیروزی ۲-۱ مقابل دربی در ۳۰ مارس ۲۰۰۲ به ثمر رساند.

فصل دوم او شاهد پیشرفت قابل توجهی بود، زیرا او با فرانک لمپارد همکاری قابل توجهی در خط میانی ایجاد کرد، زیرا چلسی در آخرین بازی فصل با برنده شدن مقابل لیورپول، چهارمین حضور در لیگ قهرمانان اروپا را تضمین کرد. او همچنین دو بار در طول فصل گلزنی کرد: مقابل اورتون در جام اتحادیه و باشگاه سابقش آرسنال در لیگ. با این حال، پس از صدمات متوالی زانو، او بخش زیادی از آخرین فصل زندگی حرفه‌ای خود را در کنار زمین گذراند و در تابستان ۲۰۰۴ به صورت رایگان جدا شد. آخرین حضور او برای باشگاه در برابر بلکبرن در ۱ فوریه ۲۰۰۴ بود.

پتی پس از جدایی از چلسی، شانس امضای قرارداد با بولتون را رد کرد و در ۲۰ ژانویه ۲۰۰۵ پس از ناکامی در بهبودی کامل پس از عمل جراحی زانو اعلام بازنشستگی کرد.

حرفه بین المللی

پتی برای تیم ملی فرانسه، ۶۳ بازی ملی انجام داد و شش گل به ثمر رساند و قهرمان جام جهانی ۱۹۹۸ و یورو ۲۰۰۰ شد. او در جام جهانی ۱۹۹۸ دو گل به ثمر رساند، اولین بار با یک شوت محکم از بیرون محوطه جریمه مقابل دانمارک، که گل برتری مسابقه بود و دومی در فینال مقابل برزیل. این گل هزارمین گل تاریخ فرانسه و آخرین گل جام جهانی قرن بیستم بود.

پتی همچنین بخشی از تیم جام جهانی ۲۰۰۲ بود، اگرچه فرانسه نتوانست از مرحله گروهی پیش برود و در سه بازی جام موفق به زدن یک گل نشد. پتی در سپتامبر ۲۰۰۳ از فوتبال ملی خداحافظی کرد.

افتخارات

موناکو

دسته ۱ فرانسه: ۱۹۹۶/۹۷

جام حذفی فرانسه: ۱۹۹۰/۹۱

نایب‌قهرمانی جام در جام اروپا: ۱۹۹۱/۹۲

آرسنال

لیگ برتر: ۱۹۹۷/۹۸

جام حذفی: ۱۹۹۷/۹۸

جام خیریه: ۱۹۹۸، ۱۹۹۹

نایب‌قهرمانی جام یوفا: ۱۹۹۹/۲۰۰۰

چلسی

نایب‌قهرمانی جام حذفی: ۲۰۰۱/۰۲

فرانسه

جام جهانی فیفا: ۱۹۹۸

جام ملت‌های اروپا: ۲۰۰۰

افتخارات فردی

پدیده/بهترین بازیکن جوان سال دسته ۱ فرانسه: ۱۹۹۰

بازیکن ماه لیگ برتر: آوریل ۱۹۹۸

برنز اونز (Onze de Bronze): ۱۹۹۸

تیم منتخب سال لیگ برتر توسط PFA: ۱۹۹۸/۹۹

نشان شوالیه لژیون دونور: ۱۹۹۸

زندگی شخصی

پتی در سال ۲۰۰۰ با آگاهت دو لا فونتین، بازیگر فرانسوی، ازدواج کرد، اما آن‌ها در سال ۲۰۰۲ پس از داشتن دو فرزند به نام‌های زوئی و لوئیز پتی از یکدیگر جدا شدند. او اکنون زندگی خود را با ماریا سروئلو می‌گذراند که در سال ۲۰۰۷ از او صاحب فرزند دیگری به نام وایولت شد.

برادرش اولیویه زمانی که پتی یک نوجوان بود، بازیکن آماتور فوتبال بود. در سال ۱۹۸۸، اولیویه هنگام بازی برای باشگاهش آرک از هوش رفت و به بیمارستان منتقل شد، جایی که علت مرگ او لخته شدن خون در مغز اعلام شد. پتی در زندگی‌نامه خود توضیح داد که این اتفاق به اندازه‌ای او را تکان داد که نزدیک بود فوتبال را کنار بگذارد. او برادرش را جوان مستعدی می‌دید که چهره جذابی داشت و در تمام تلاش‌هایش، چه فوتبال و چه تحصیل، موفق بود. او در سن ۱۸ سالگی از یک سو با سختی‌های شدید آکادمی جوانان موناکو روبرو بود و از سوی دیگر به تازگی پدربزرگش را نیز از دست داده بود. درگذشت برادر و پدربزرگش در فاصله دو سال رخ داد و مرگ برادرش نزدیک بود به آخرین قطره صبر او تبدیل شود. پتی در تمام دوران بازی خود در فوتبال باشگاهی پیراهن شماره ۱۷ را به تن می‌‌کرد، چرا که ۱۷ سن برادرش در زمان مرگ بود.

او در سال ۱۹۹۸ در نقش خودش در یک قسمت ویژه کریسمس از سریال پلیسی بریتانیایی "د بیل" بازی کرد. پتی از زمان برگزاری جام جهانی بی‌خانمان‌ها در پاریس در سال ۲۰۱۱، سفیر این جنبش بوده است.