خوزه آنتونیو ریس که در اوتررا واقع در استان سویا از والدینی کولی (رومانی) به دنیا آمده بود، در ۱۰ سالگی به آکادمی جوانان سویا پیوست و در تمامی رده‌های سنی پایه برای این باشگاه بازی کرد.
ریس در نهایت در سال ۱۹۹۹ اولین قرارداد حرفه‌ای خود را امضا کرد و نخستین بازی خود را برای تیم بزرگسالان در فصل ۱۹۹۹/۲۰۰۰ و در سن ۱۶ سالگی مقابل رئال ساراگوسا انجام داد. او بعداً برای مسابقات قهرمانی زیر ۱۷ سال اروپا به تیم ملی زیر ۱۷ سال اسپانیا دعوت شد و یک گل در مرحله گروهی به ثمر رساند.
با سقوط آندلسی‌ها به دسته دوم (Segunda División)، ریس یک بازی دیگر نیز انجام داد. پس از صعود دوباره تیم، او در سال‌های بعد شهرت خود را به عنوان یک مهره هجومی همه‌کاره تثبیت کرد و ثبت ۲۱ گل در لا لیگا طی چهار فصل، توجه سایر تیم‌ها را به او جلب کرد.
آرسنال
با وجود تمایل خواکین کاپاروس، سرمربی سویا، برای حفظ او، ریس در پنجره نقل‌وانتقالات ژانویه فصل ۲۰۰۳/۰۴ با آرسنال قرارداد امضا کرد. مبلغ ۱۰.۵ میلیون پوند به عنوان رقم انتقال به همراه پاداش‌های متغیر بر اساس موفقیت‌های آرسنال توافق شد که در نهایت تا ۱۷ میلیون پوند افزایش یافت.
او اولین بازی خود را در ۱ فوریه ۲۰۰۴ در پیروزی ۲-۱ مقابل منچستر سیتی انجام داد و دو روز بعد در جام اتحادیه یک گل به خودی مقابل میدلزبرو به ثمر رساند. در ادامه همان ماه، او دو گل مقابل چلسی به ثمر رساند تا این تیم را از جام حذفی حذف کند؛ او همچنین در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا گل دیگری به چلسی زد و گل‌های او در دو بازی ماقبل پایانی لیگ به آرسنال کمک کرد تا فصل شکست‌ناپذیر خود را در لیگ برتر رقم بزند.
هت‌تریک در بازی‌های دوستانه تابستان ۲۰۰۴ نشان‌دهنده پیشرفت ریس بود و او تاثیری چشمگیر در آغاز درخشان آرسنال در فصل ۲۰۰۴/۰۵ داشت؛ جایی که موفق شد در هر شش بازی اول گلزنی کند. او به عنوان بهترین بازیکن ماه اوت ۲۰۰۴ در لیگ برتر انتخاب شد؛ با این حال، در اواسط فصل دچار افت شد و در مجموع عملکرد نوسان‌داری ارائه داد.
در اوایل سال ۲۰۰۵ گزارش شد که ریس با وجود زندگی همراه با پدر و مادرش (ماری و فرانسیسکو) و برادرش (خسوس) در انگلستان، دچار دلتنگی برای وطن شده است. در جریان یک شوخی تلفنی توسط شبکه Cadena COPE در فوریه ۲۰۰۵، شخصی با ادعای اینکه امیلیو بوتراگوئنو (مدیر ورزشی رئال مادرید) است، با ایجنت بازیکن تماس گرفت. در گفتگوی صورت‌گرفته، گزارش شد که ریس اعلام کرده زندگی در لندن با تصوراتش فاصله زیادی دارد، از بازگشت به کشورش استقبال می‌کند و می‌خواهد از باشگاه جدا شود چرا که «افراد بدی» در آرسنال حضور دارند.
در ۲۱ مه ۲۰۰۵، ریس پس از کوین موران به دومین بازیکن تاریخ تبدیل شد که در فینال جام حذفی اخراج می‌شود؛ او در دقایق پایانی وقت‌های اضافه مقابل منچستر یونایتد با دریافت کارت زرد دوم اخراج شد، هرچند تیمش در نهایت در ضربات پنالتی پیروز و قهرمان شد.
او در ماه ژوئیه با امضای قراردادی جدید و شش‌ساله، به گمانه‌زنی‌ها درباره جدایی از هایبوری پایان داد و اعلام کرد که مشتاقانه در انتظار کسب سال‌های موفق بیشتری در این باشگاه است.
ریس حضور پررنگی در مسیر صعود آرسنال به فینال لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۰۰۵/۰۶ مقابل تیم‌هایی چون رئال مادرید، یوونتوس و ویارئال داشت و در دیدار فینال مقابل بارسلونا (که با شکست ۲-۱ آرسنال همراه بود) به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد.
با این حال، در اوت ۲۰۰۶، او تمایل خود را برای عدم حضور در بازی انتخابی لیگ قهرمانان مقابل دینامو زاگرب ابراز کرد؛ چرا که بازی در این دیدار مانع از حضور او در مسابقات اروپایی برای رئال مادرید می‌شد. آرسن ونگر او را از ترکیب کنار گذاشت و به شایعات انتقال او به اسپانیا دامن زد.
عملکرد کلی در آرسنال: ۱۱۰ بازی، ۲۳ گل، ۲۸ پاس گل
انتقال قرضی به رئال مادرید
در تابستان ۲۰۰۶، ریس در کنار هم‌تیمی‌اش در آرسنال، سسک فابرگاس، به رئال مادرید لینک شد؛ چرا که آرتورو بالداسانو، نامزد ریاست باشگاه رئال، ادعا کرده بود در صورت انتخاب شدن، هر دو بازیکن را جذب خواهد کرد. پس از انتشار دو بیانیه رسمی در وب‌سایت آرسنال مبنی بر تکذیب گزارش‌های رسانه‌ها درباره نارضایتی ریس، نقل‌قول‌های منتسب به او در مطبوعات اسپانیا این تکذیبیه‌ها را نقض کرد. این اتفاق صبر آرسن ونگر را لبریز کرد و او با خشم به تلاش‌های رئال مادرید برای متزلزل کردن بازیکنش واکنش نشان داد و اشاره کرد که این اولین بار نیست که آن باشگاه از رسانه‌ها و ایجنت‌ها در اسپانیا به عنوان تاکتیکی برای ایجاد نوسان استفاده می‌کند. کمی پیش از بسته شدن پنجره نقل‌وانتقالات، دو باشگاه توافق کردند که او را با ژولیو باپتیستا، ملی‌پوش برزیلی، در قالب یک قرارداد قرضی و یک‌ساله مبادله کنند.
ریس اولین گل خود را برای رئال در ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۶ با یک ضربه آزاد مقابل رئال سوسیداد در پیروزی ۲-۰ خانگی به ثمر رساند. در روز پایانی فصل، توجه‌ها عمدتاً معطوف به دیوید بکام و روبرتو کارلوس بود که آخرین بازی خود را انجام می‌دادند؛ اما ریس که به جای بکامِ مصدوم از روی نیمکت وارد زمین شده بود، دو بار گلزنی کرد تا رئال بازی باخته مقابل مایورکا را با پیروزی عوض کند و جام قهرمانی دیگری در لا لیگا به دست آورد.
رئال مادرید در ۸ ژوئیه ۲۰۰۷ برند شوستر، سرمربی سابق ختافه، را منصوب کرد که این موضوع شانس قطعی شدن قرارداد ریس و ماندن او در اسپانیا را افزایش داد.
اتلتیکو مادرید
گزارش‌های منتشر شده در ۲۹ ژوئیه ۲۰۰۷ نشان داد که رقیب هم‌شهری، یعنی اتلتیکو مادرید، در آستانه جذب ریس قرار دارد. در ادامه همان روز، ونگر تایید کرد که جدایی این بازیکن قریب‌الوقوع است و به زودی بیانیه دقیق‌تری منتشر خواهد شد. روز بعد، او آزمایش‌های پزشکی را با موفقیت پشت سر گذاشت و قراردادی چهارساله به ارزش تقریبی ۱۲ میلیون یورو امضا کرد. او در اولین بازی خود در پیروزی ۳-۱ مقابل لاتزیو در تورنمنت سالانه آمستردام (که در سال ۲۰۰۴ با آرسنال به عنوان بهترین بازیکن آن انتخاب شده بود) یک گل زد و یک پاس گل داد. با این حال، اولین فصل حضور او در جمع «کولچونروس» فاجعه‌بار بود؛ چرا که او غالباً پشت سر ماکسی رودریگز و سیمائو سابروسا می‌ماند و نتوانست در ۲۶ حضورش در لیگ، حتی یک گل به ثمر برساند.
در ۷ اوت ۲۰۰۸، بنفیکا پیوستن ریس با قراردادی قرضی و یک‌ساله را اعلام کرد – باشگاه پرتغالی همچنین ۲۵ درصد از حق مالکیت بازی او را با مبلغ ۲.۶۵ میلیون یورو خریداری کرد و گزینه خرید ۷۵ درصد مابقی را با مبلغی نامشخص تضمین نمود. اولین گل او برای این باشگاه لیسبونی در ۲۷ سپتامبر مقابل رقیب هم‌شهری، اسپورتینگ لیسبون، به ثمر رسید. در ادامه همان هفته، او بار دیگر مقابل ناپولی موفق به گلزنی شد و به پیروزی ۲-۰ خانگی در دور اول جام یوفا کمک کرد.
بازگشت ریس به اتلتیکو بسیار موفقیت‌آمیزتر بود؛ زیرا او دوباره با کیکه سانچز فلورس، سرمربی فصل قبل خود در بنفیکا، همکار شد. او اولین گل رسمی خود در اسپانیا را پس از بیش از دو سال در ۹ ژانویه ۲۰۱۰ با یک ضربه از راه دور مقابل رئال وایادولید در پیروزی ۴-۰ به ثمر رساند – تا آن زمان، او رقابت را از ماکسی برده بود و در کنار سیمائو در بال‌های هجومی فیکس بازی می‌کرد. در ۱۴ فوریه ۲۰۱۰، او عملکردی درخشان و در حد بهترین بازیکن زمین در پیروزی ۲-۱ اتلتیکو مقابل بارسلونا ارائه داد و پاس گل اول را برای دیگو فورلان ارسال کرد تا تنها شکست فصل قهرمان آن دوره لیگ را رقم بزنند. چهار روز بعد، در تساوی ۱-۱ خانگی لیگ اروپا مقابل گالاتاسرای، او در دقیقه ۲۲ و پس از اینکه پشت محوطه جریمه متوقف شد، یک ضربه آزاد تماشایی از سمت راست وارد دروازه کرد (پیروزی ۳-۲ در مجموع). در ۲۸ مارس، او با یک شوت کاددار و پای چپ از سمت راست محوطه جریمه، گل اول دربی مادرید مقابل تیم سابقش را به ثمر رساند، هرچند بازی در نهایت با شکست ۳-۲ اتلتیکو به پایان رسید.
در ۲۷ اوت ۲۰۱۰، ریس در پیروزی ۲-۰ مقابل اینتر میلان در سوپرجام یوفا، روی یک همکاری دوطرفه (یک-دو) با سرخیو آگوئرو، گل اول بازی را به ثمر رساند. اولین گل او در لیگ در آن فصل، در شکست ۴-۱ مقابل هرکولس در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۱ به دست آمد که جرقه‌ای برای روند گلزنی چشمگیر او شد و با گلزنی در بازی‌های خانگی متوالی در فوریه/مارس مقابل والنسیا، تیم سابقش سویا و ویارئال همراه شد.
ریس در فصل ۲۰۱۱/۱۲ مسئولیت بیشتری بر عهده گرفت و خود را به عنوان یکی از مهم‌ترین بازیکنان تیم تثبیت کرد. در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۱، او در پیروزی ۲-۱ لیگ اروپا مقابل استرومسگودست دو بار برای اتلتیکو گلزنی کرد. یک هفته بعد، در بازی برگشت، او باز هم گلزنی کرد و یک پاس گل نیز به آدریان لوپز در پیروزی ۲-۰ خارج از خانه داد؛ اما در ادامه برای پیدا کردن ثباتی که زیر نظر فلورس داشت دچار چالش شد و پس از درگیری لفظی با مربی جدید، گرگوریو مانزانو، به دنبال تعویض شدن در شکست ۳-۰ مقابل اتلتیک بیلبائو، دقایق بازی او روز به روز محدودتر شد.
بازگشت به سویا
در ۵ ژانویه ۲۰۱۲، سویا پیوستن مجدد ریس را تایید کرد و او قراردادی تا ژوئن ۲۰۱۵ به امضا رساند. او اولین بازی خود را سه روز بعد با حضور در ترکیب اصلی در شکست ۲-۱ خارج از خانه مقابل رایو وایکانو انجام داد و تنها گل خود در آن فصل را در ۵ مه، در پیروزی ۵-۲ در بازی برگشت به ثمر رساند. نخستین گل‌های او در فصل بعد در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۱۲ به دست آمد؛ جایی که در پیروزی قاطع ۵-۲ سویا در داربی مقابل رئال بتیس، در نیمه اول دبل کرد – گل اول این دیدار تنها پس از ۱۱ ثانیه از آغاز بازی به ثمر رسید.
ریس در مسیر قهرمانی سویا در لیگ اروپا در فصل ۲۰۱۳/۱۴، در ۱۲ بازی دو گل به ثمر رساند که یکی از آن‌ها در بازی برگشت مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل رقیب هم‌شهری، یعنی بتیس ثبت شد. در ۲۷ مه ۲۰۱۵، در فینال دوره بعدی این مسابقات – که گزارش شده بود آخرین بازی او برای باشگاه خواهد بود – او به عنوان کاپیتان بازوبند را بر بست و پاس گل اول از دو گل کارلوس باکا را داد تا تیمش با کامبک، دنیپرو را ۳-۲ در ورشو شکست دهد. با این حال، او در تیم ماندنی شد و در سوپرجام بعدی مقابل بارسلونا در تفلیس به عنوان کاپیتان فیکس بازی کرد؛ او در روزی که تیمش شکست ۴-۱ را جبران کرد و بازی را به وقت‌های اضافه کشاند (هرچند در نهایت شکست خوردند)، یک گل به ثمر رساند.
ریس در مسیر صعود سویا به فینال جام حذفی دو بار گلزنی کرد، از جمله یک گل در پیروزی ۴-۰ خانگی مقابل بتیس در مرحله یک‌هشتم نهایی. او هفته‌های پایانی رقابت‌ها را به دلیل عمل جراحی آپاندیس از دست داد و در ۱ ژوئن ۲۰۱۶ اعلام شد که این بازیکن ۳۲ ساله با پایان یافتن قراردادش از باشگاه جدا خواهد شد.
اسپانیول
در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۶، ریس با قراردادی دو ساله به اسپانیول پیوست و بار دیگر با کیکه سانچز فلورس همکار شد. او اولین بازی خود را در ۲۰ اوت انجام داد و ۲۱ دقیقه در شکست ۴-۶ خارج از خانه مقابل تیم سابقش در روز افتتاحیه فصل به میدان رفت.
ریس اولین گل خود را برای اسپانیول در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۶ و باز هم به عنوان بازیکن تعویضی به ثمر رساند تا تساوی ۱-۱ مقابل آلکورکون را در بازی رفت مرحله یک‌شانزدهم نهایی جام حذفی تضمین کند. در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۷، این بار به عنوان بازیکن ترکیب اصلی، او شمارش گل‌های خود در لیگ را در پیروزی ۳-۱ مقابل گرناوا در ورزشگاه اختصاصی تیمش آغاز کرد. در ژوئن ۲۰۱۷، ریس با اتمام قراردادش از این باشگاه جدا شد.
اواخر دوران حرفه‌ای
در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۸، ریسِ ۳۴ ساله با باشگاه دسته دومی کوردوبا قرارداد بست. چهار ماه بعد، او با قراردادی آزاد به باشگاه شین‌جیانگ تیان‌شان لئوپارد در لیگ دسته اول چین پیوست.
ریس در ژانویه ۲۰۱۹ به سطح دوم فوتبال اسپانیا بازگشت و به هم‌تیمی سابق خود در سویا، یعنی دیگو کاپل، در باشگاه اکسترمادورا پیوست و قراردادی ۵ ماهه امضا کرد.
دوران ملی
ریس نخستین بازی ملی خود را برای تیم بزرگسالان اسپانیا در ۶ سپتامبر ۲۰۰۳ انجام داد و در بین دو نیمه پیروزی دوستانه ۳-۰ مقابل پرتغال در گیمارش وارد زمین شد. در ۱۱ اکتبر، او باز هم به عنوان بازیکن تعویضی (به جای ویسنته) وارد زمین شد و در سه دقیقه پایانی پیروزی ۴-۰ مقابل ارمنستان در رقابت‌های انتخابی یورو ۲۰۰۴ دو بار گلزنی کرد؛ با این حال، در فهرست نهایی اینیاکی سائز برای حضور در تورنمنت جای نگرفت.
دو سال بعد، ریس برای حضور در جام جهانی ۲۰۰۶ انتخاب شد، اما تنها در یک بازی به میدان رفت – پیروزی ۱-۰ مرحله گروهی مقابل عربستان سعودی، در حالی که صعود اسپانیا به عنوان تیم اول گروه قطعی شده بود. او برای مسابقات یورو ۲۰۰۸ (که با قهرمانی اسپانیا همراه بود) باز هم ندیده گرفته شد؛ چرا که لوئیس آراگونس، سرمربی وقت، بازیکنانی مانند داوید سیلوا و سانتی کازورلا را در بال‌های هجومی ترجیح می‌داد.
ریس همچنین یک بار برای تیم منطقه‌ای آندالس به میدان رفت.
افتخارات
سویا
دسته اول اسپانیا: ۲۰۰۰/۰۱
لیگ اروپا: ۲۰۱۳/۱۴، ۲۰۱۴/۱۵، ۲۰۱۵/۱۶
نایب‌قهرمانی جام حذفی اسپانیا: ۲۰۱۵/۱۶
نایب‌قهرمانی سوپرجام اروپا: ۲۰۱۴، ۲۰۱۵
آرسنال
لیگ برتر: ۲۰۰۳/۰۴
جام حذفی: ۲۰۰۴/۰۵
جام خیریه: ۲۰۰۴
نایب‌قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۰۵/۰۶
رئال مادرید
لالیگا: ۲۰۰۶/۰۷
اتلتیکو مادرید
لیگ اروپا: ۲۰۰۹/۱۰، ۲۰۱۱/۱۲
سوپرجام اروپا: ۲۰۱۰
نایب‌قهرمانی جام حذفی: ۲۰۰۹/۱۰
بنفیکا
جام اتحادیه: ۲۰۰۸/۰۹
زیر ۱۹ سال اسپانیا
قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا: ۲۰۰۲
زندگی شخصی و درگذشت
ریس در ژوئن ۲۰۱۷ با نوئلیا لوپز ازدواج کرد. آن‌ها صاحب دو دختر به نام‌های نوئلیا و ترایانا شدند.
ریس همچنین یک فرزند پسر به نام خوسه آنتونیو جونیور از رابطه قبلی خود داشت. پسر او در ژوئن ۲۰۱۹ و در سن ۱۱ سالگی با رئال مادرید قرارداد بست.
در ۱ ژوئن ۲۰۱۹، ریس در سن ۳۵ سالگی بر اثر تصادف رانندگی در مسیر بین اوتررا و سویا درگذشت. در این حادثه، پسرخاله او، جوناتان ریس، نیز جان خود را از دست داد و دیگر پسرخاله‌اش، خوان مانوئل کالدرون، با جراحات شدید به بیمارستان منتقل شد. طبق گزارش پلیس، این خودرو با سرعتی بین ۱۱۱ تا ۱۲۸ کیلومتر بر ساعت در حرکت بوده و احتمالاً دچار نقص در سیستم فرمان یا ترکیدگی لاستیک شده است. این گزارش ادعاهای اولیه مبنی بر حرکت خودرو با سرعت ۲۲۰ کیلومتر بر ساعت را رد کرد.
بسیاری از فوتبالیست‌ها و باشگاه‌های سابق او تسلیت خود را به خانواده ریس ابراز کردند و در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۹ که همان روز در مادرید برگزار شد، یک دقیقه سکوت به احترام او برقرار شد. مراسم تشییع جنازه او در ۳ ژوئن در زادگاهش اوتررا برگزار شد و آخرین باشگاه او، اکسترمادورا، اندکی بعد شماره پیراهن ۱۹ او را بایگانی کرد؛ در فوریه ۲۰۲۰ این شماره به اشتباه به خرید جدید چینی، گائو لِی‌لِی، داده شد که این خطای اداری بعداً اصلاح گردید.