مارک اورمارس

مارک اورمارس متولد ۲۹ مارچ ۱۹۷۳

او پیش از این مدیر فوتبال آژاکس بود. او در دوران فوتبالش به عنوان وینگر بازی می‌کرد و به دلیل سرعت و مهارت های فنی‌اش شهرت داشت. اورمارس در Emst متولد شد و از سنین پایین به فوتبال علاقه داشت. او قبل از پیوستن به تیم جوانان Go Ahead Eagles در سال ۱۹۸۷ حرفه بازی‌گری خود را در SV Epe آغاز کرد. او در فصل ۱۹۹۰/۹۱ در تیم اصلی حضور پیدا کرد، اما به موقع برای فصل بعد به ویلم تیلبورگ دو پیوست. اقامت او در باشگاه کوتاه بود. پس از ۳۱ بازی، او در سال ۱۹۹۲ با آژاکس قرارداد امضا کرد. او خود را به عنوان یکی از اعضای مهم تیمی معرفی کرد که سه عنوان قهرمانی Eredivisie را از سال های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ و لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۹۵ کسب کرد.

در دسامبر ۱۹۹۵، اورمارس دچار آسیب دیدگی رباط صلیبی شد که باعث شد او هشت ماه از میادین دور باشد. در سال ۱۹۹۷ به آرسنال پیوست. بازی های او در این باشگاه در ابتدا بی‌تفاوت بود و انتقاد کارشناسان و هواداران فوتبال را برانگیخت. در پایان اولین فصل خود، اورمارس به یک نقطه کانونی برای موفقیت دوگانه آرسنال در لیگ و جام حذفی تبدیل شد. او گل پیروزی مقابل رقیب لیگ منچستریونایتد را به ثمر رساند که تیمش را در راه کسب عنوان قهرمانی لیگ برتر قرار داد و دروازه نیوکاسل را در فینال جام حذفی ۱۹۹۸ باز کرد. در سال ۲۰۰۰ با قراردادی به ارزش ۲۵ میلیون پوند به بارسلونا رفت و گران ترین بازیکن تاریخ فوتبال هلند شد. باشگاه در طول اقامت او موفق به کسب جام نشد و تغییرات متعدد مدیریتی او را به بازیکنی نیمکت نشین تبدیل کرد.

مصدومیت مداوم زانو باعث شد اورمارس در سال ۲۰۰۴ اعلام بازنشستگی کند، اما او تصمیم خود را در سال ۲۰۰۸ تغییر داد و پیش از بازنشستگی، یک فصل برای Go Ahead Eagles بازی کرد. در سال ۲۰۱۲، اورمارس به عنوان مدیر فوتبال آژاکس انتخاب شد. طبق بیانیه رسمی باشگاه، در فوریه ۲۰۲۲، او پس از "مجموعه پیام های نامناسب به چندین همکار زن" این نقش را ترک کرد. از جمله اینکه حداقل برای یکی از کارمندانش عکس هایی از اندام تناسلی‌اش فرستاده بود. در مارچ ۲۰۲۲، او به عنوان مدیر فوتبال رویال آنتورپ معرفی شد و باعث شد که چهار اسپانسر در همان هفته از باشگاه خارج شوند. اورمارس به مدت ۱۱ سال نماینده تیم ملی هلند بود. او در اولین بازی ملی خود در سال ۱۹۹۳ مقابل ترکیه گلزنی کرد و در چهار تورنمنت بزرگ در تیم هلند حضور داشت: جام جهانی ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ و یورو ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴.

اوایل زندگی

اورمارس در امست، گلدرلند به دنیا آمد و در یک مزرعه خانوادگی با والدینش بزرگ شد و هر سال در برداشت سیب زمینی به پدربزرگش کمک می‌کرد. هیچ ماشین یا تراکتوری وجود نداشت، بنابراین وقتی زمان استخراج سیب زمینی فرا رسید، خانواده او طنابی را به دور کمر اورمارس بستند، آن را به یک گاری وصل کردند و او را مجبور کردند در حالی که محصول را بیرون می‌کشیدند بدود. پدرش بن، او را کودکی "دست و پا چلفتی" توصیف کرد که علاقه اصلی‌اش فوتبال بازی کردن بود: "او برای صبحانه از ۲۴ پله پایین می‌آمد و توپی را روی سرش می‌پراند." این کار روی مدرسه او تأثیر داشت. اورمارس علاقه ای به مدرسه نداشت، اما "چند آزمون GCE" را گذراند. اورمارس در نوجوانی تمرینات وزنه‌ای انجام داد که سرعت او را بهبود بخشید. او همچنین سرعت خود را به مادرش نسبت داد که سریع بود، اما "زمانی برای ورزش نداشت".

اورمارس دوران بازی خود را در باشگاه محلی SV Epe آغاز کرد. در سال ۱۹۸۷ در سن ۱۴ سالگی به Go Ahead Eagles پیوست. پس از موفقیت خود در تیم اول، او با مبلغ ۵۰۰ هزار پوند به ویلم تیلبورگ دو پیوست.

آژاکس

پس از یک فصل حضور در ویلم دو، اورمارس در جولای ۱۹۹۲ با آژاکس قرارداد امضا کرد. پس از رد پیشنهاد اولیه آژاکس به مبلغ ۱.۵ میلیون پوند، هر دو باشگاه با مبلغ ۲.۵ میلیون پوند به توافق رسیدند. لوئیس فن خال از قبل به اورمارس علاقه زیادی داشت و او را یک "بازیکن چند منظوره" توصیف کرد. اولین بازی اورمارس در پیروزی ۳-۰ مقابل دوردرخت در ۱۶ اوت ۱۹۹۲ انجام شد. اولین گل او برای آژاکس در خارج از خانه به والویک در اکتبر بود و او هفت گل دیگر را در فصل ۱۹۹۲/۹۳ به ثمر رساند.

آژاکس رقابت های لیگ را به عنوان تیم سوم جدول به پایان رساند. فرم آنها در چند ماه آخر توسط دیوید وینر، نویسنده فوتبال، "دیوانه کننده" توصیف شد، زیرا آنها قهرمان نهایی فاینورد را با پنج گل شکست دادند، اما در برابر تیم هایی مانند ماستریخت امتیاز از دست دادند. این تیم در مرحله یک چهارم نهایی جام یوفا مقابل اوسر شکست خورد، اما فصل را بدون جام به پایان نرساند - آنها هیرنوین را با نتیجه ۶-۲ شکست دادند و جام KNVB را به دست آوردند که اورمارس در فینال دو گل به ثمر رساند.

آژاکس فصل ۱۹۹۳/۹۴ را با شکست ۴-۰ فاینورد آغاز کرد و سوپرجام هلند را بالای سر برد که اورمارس گل چهارم این تیم را به ثمر رساند. در آگوست ۱۹۹۳، طبق رای روزنامه نگاران هلندی، کفش طلای هلند را دریافت کرد. اورمارس از پیشرفت حرفه ای خود خوشحال بود و گفت که بازی برای آژاکس "رویایی" است. اگرچه او در ۴۲ بازی به میدان رفت - پنج بازی کمتر از فصل قبل - تعداد گل های او بسیار بهبود یافته بود: او در مجموع ۱۲ گل به ثمر رساند که همه آنها در لیگ هلند به ثمر رسید. گل‌های او به آژاکس کمک کرد تا قهرمان لیگ شود. این تیم با ۲۵ امتیاز اختلاف نسبت به فاینورد رده دوم، رقابت‌ها را به پایان رساند.

اورمارس در فصل ۱۹۹۴/۹۵ موفقیت بیشتری کسب کرد. آژاکس لیگ را حفظ کرد و قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد و در فینال میلان را شکست داد. او در مرحله نیمه نهایی مقابل بایرن مونیخ گلزنی کرد. قرار گرفتن اورمارس در فوتبال اروپا باعث شد تا او به بازیکنی محبوب در انگلیس تبدیل شود. او از علاقه آرسنال آگاه بود، اما متحیر بود که چرا یک انتقال "به نتیجه نرسید." در تابستان ۱۹۹۵ او با انتقال به منچستریونایتد در ارتباط بود، اما گفت: "نه متشکرم، می خواهم دو فصل دیگر در آژاکس بمانم." در دسامبر ۱۹۹۵، اورمارس در جریان بازی آژاکس مقابل دی گرافشاپ خود را مجروح کرد. معاینه دقیق نشان داد که این بازیکن رباط های زانوی چپ خود را پاره کرده بود که "به طور کامل قطع شده بود".

بنابراین او باقیمانده فصل ۱۹۹۵/۹۶ را از دست داد و به آژاکس توصیه کرد که یک مهاجم جدید بخرد تا نبود خود را جبران کند. با این حال، این باشگاه در ژانویه ۱۹۹۶، وینگر چپ پیتر هوکسترا را به خدمت گرفت. آژاکس دومین فینال متوالی لیگ قهرمانان اروپا را در می ۱۹۹۶ انجام داد، اما در ضربات پنالتی به یوونتوس باخت. با این حال آنها لیگ را برای فصل سوم حفظ کردند. اورمارس در ۲۸ اوت ۱۹۹۶ پس از مصدومیت در برابر آلکمار بازگشت. او کمترین حضور خود را برای آژاکس داشت و دو گل به ثمر رساند. این باشگاه فصل را در رده چهارم به پایان رساند.

آرسنال

اورمارس در ژوئن ۱۹۹۷ با آرسنال قرارداد امضا کرد. این مبلغ بین ۵ تا ۷ میلیون پوند گزارش شده است و این بازیکن با قراردادی ۵ ساله، ۱۸ هزار پوند در هفته دریافت می‌کند. اورمارس از چالش بازی در انگلیس لذت برد: "من فوتبال انگلیس را دوست دارم زیرا سرعت بیشتری دارد. با سرعت و کیفیت من فکر می‌کنم اینجا برای من خوب خواهد بود." آرسن ونگر، سرمربی آرسنال معتقد بود اورمارس "بهترین سالهای خود را در پیش داشت" و معیارهای او را برای بازیکنی "عادت به فشارهای ناشی از بازی برای یک باشگاه بزرگ و هر چیزی که همراه آن است" برآورده کرد. او اظهار داشت که آرسنال فصل قبل لیگ برتر را در خانه باخت - "شاید ما بهترین تیم خارج از خانه بودیم" و در مورد ناتوانی آنها در بازی فوتبال گسترده اظهار نظر کرد.

ونگر احساس می کرد که جذب اورمارس این مشکل را برطرف می‌کند. اورمارس اولین بازی خود را برای آرسنال در برابر لیدز در تساوی ۱-۱ در ۹ اوت ۱۹۹۷ انجام داد. دو هفته بعد، او اولین گل خود را برای این باشگاه در خارج از خانه به ساوتهمپتون زد. آرسنال در سپتامبر ۱۹۹۷ پس از پیروزی ۴-۰ مقابل وستهم، با تفاضل گل در صدر جدول لیگ قرار گرفت. به گفته برایان گلانویل، اورمارس که در این مسابقه دو گل به ثمر رساند، اکنون به "فرم ویرانگری" رسیده است. با این حال تاثیر او در ماه های بعدی کاهش یافت و به همین ترتیب فرم آرسنال نیز کاهش یافت.

شکست ۳-۱ مقابل بلکبرن در ۱۳ دسامبر ۱۹۹۷ باعث شد این باشگاه به رده پنجم سقوط کند. تغییر سال شاهد بهبود بازی اورمارس بود که مصادف با «جوان‌سازی عمومی‌تر کل تیم» بود. او هر دو گل آرسنال را در پیروزی مقابل لیدز در ۱۱ ژانویه ۱۹۹۸ به ثمر رساند. اورمارس تا این مرحله مورد انتقاد مفسران و طرفداران بود. ونگر تاکید کرد که این اولین سال حضور او در انگلیس است و چیزهای بیشتری از او خواهید دید. او گفت که اورمارس یک خرید مثبت بود و اشاره کرد که رکورد گلزنی او برای یک وینگر بد نیست.

آرسنال در مارچ ۱۹۹۸ با منچستریونایتد، صدرنشین لیگ در اولدترافورد به میدان رفت. اورمارس در این دیدار یک تهدید دائمی بود و در دقیقه ۸۰ به گل رسید. او توپ را از نیکلاس آنلکا دریافت کرد و با آن دوید، قبل از اینکه موفق شود توپ را از پیتر اشمایکل عبور دهد. آرسنال در ادامه پیروز شد و با سه بازی کمتر از منچستریونایتد ۶ امتیاز فاصله داشت. اورمارس پس از آن گفت: "این یک نتیجه عالی برای ما بود. اما شما در لیگ برتر مقابل منچستریونایتد پیروز نمی‌شوید، بلکه باید سایر باشگاه ها را شکست دهید."

آرسنال در آوریل ۱۹۹۸ از منچستریونایتد پیشی گرفت و پس از شکست دادن اورتون در ۳ می ۱۹۹۸ قهرمان لیگ شد. اورمارس در این دیدار دو گل به ثمر رساند. این تیم بعداً در فینال جام حذفی ۱۹۹۸ به مصاف نیوکاسل رفت و این اورمارس بود که گل اول را در دقیقه ۲۳ به ثمر رساند. گل آنلکا در نیمه دوم پیروزی را تضمین کرد و دبل لیگ و حذفی را برای آرسنال تکمیل کرد.

ونگر پس از فینال از اورمارس تمجید کرد: ''تمام اروپا فکر می کردند اورمارس به خاطر زانوی آسیب دیده‌اش مرده است، اما در هر بازی مهمی که در این فصل داشته‌ایم، او گلزنی کرده است. او قدرت ذهنی بالایی دارد. او بازیکنی در سطح جهانی است.''

اورمارس فصل ۱۹۹۸/۹۹ را برای آرسنال با فرم خوبی آغاز کرد. گل اول را در برد ۳-۰ مقابل منچستر یونایتد به ثمر رساند و به این ترتیب به عنوان بازیکن برتر بازی چریتی شیلد در سال ۱۹۹۸ انتخاب شد. او همچنین در بازی ابتدایی رقابت های لیگ در خانه ناتینگهام فارست خود را در برگه گل‌ها یافت. آرسنال در لیگ قهرمانان اروپا شرکت کرد، اما زمان حضور آنها در این رقابت‌ها کوتاه بود. این تیم نتوانست از مرحله گروهی عبور کند و در بازی سرنوشت ساز مقابل دیناموکیف که شکست خورد، اورمارس به دلیل آسیب دیدگی از ناحیه شکم، کنار رفت.

در فوریه ۱۹۹۹، او یک گل پیروزی "جنجالی" را در برابر شفیلد یونایتد در دور پنجم جام حذفی به ثمر رساند. نوانکو کانو نتوانست توپ را به حریف بازگرداند تا به یکی از بازیکنان خود اجازه دهد تا به دلیل مصدومیت تحت درمان قرار گیرد. با توجه به شرایط بحث برانگیز که در آن بازی آرسنال برنده شد، ونگر بلافاصله پیشنهاد بازی مجدد داد. پیشنهاد او توسط اتحادیه فوتبال (FA) پذیرفته شد و آرسنال در بازی تکراری ۲-۱ پیروز شد، جایی که گل نخست توسط اورمارس به ثمر رسید. آرسنال در مرحله نیمه نهایی مقابل منچستریونایتد که قهرمان لیگ شد از دور رقابت‌ها خارج شد.

در نوامبر ۱۹۹۹، اورمارس اولین هت تریک خود را برای آرسنال در خانه میدلزبورو به ثمر رساند. او در ژانویه ۲۰۰۰ در بازی برای آرسنال مقابل شفیلدونزدی مچ پایش پیچید و شش هفته از میادین دور بود. برخلاف دو فصل قبل، آرسنال هرگز خطری جدی برای منچستریونایتد ایجاد نکرد، زیرا در فصل ۱۹۹۹/۲۰۰۰ لیگ را حفظ کرد. اورمارس قبل از شروع رقابت پیشنهاد کرده بود که آرسنال به اندازه رقبای خود قوی است، "مخصوصا در خط حمله که اکنون گزینه های بسیار بیشتری داریم". آرسنال لیگ را با قدرت به پایان رساند و هشت بازی متوالی را بین مارچ تا می برد تا از رتبه پنجم به رتبه دوم صعود کند.

در آپریل ۲۰۰۰، اورمارس گل پیروزی مقابل اورتون را به ثمر رساند و بهترین بازیکن این بازی بود. آخرین بازی او برای آرسنال، فینال جام یوفا ۲۰۰۰ مقابل گالاتاسرای بود که آنها پس از تساوی بدون گل در ضربات پنالتی با نتیجه ۴-۱ شکست خوردند. در سال ۲۰۰۸، اورمارس به عنوان دوازدهمین بازیکن برتر تاریخ آرسنال از سوی هواداران این باشگاه انتخاب شد.

عملکرد کلی در آرسنال: ۱۴۱ بازی، ۴۰ گل، ۳۳ پاس گل

بارسلونا

پس از خروج هلند از یورو ۲۰۰۰، طبق گزارش‌ها، لاتزیو و بارسلونا علاقه‌مند به جذب اورمارس بودند. بارسلونا پس از انتخاب خوان گاسپارت به عنوان رئیس، تلاش های خود را تسریع کرد. اورمارس از علاقه بارسلونا خبردار شد و گفت که انتقال به چنین باشگاهی "هر بازیکنی" را هیجان زده می‌کند. گاسپارت به لندن سفر کرد تا مذاکرات با آرسنال را آغاز کند و در نهایت به توافق رسید تا اورمارس و هم تیمی‌اش امانوئل پتی را با مبلغی در حدود ۳۲ میلیون پوند در جولای ۲۰۰۰ به خدمت بگیرد. بارسلونا برای اورمارس ۲۵ میلیون پوند هزینه کرد و او را به گران ترین بازیکن تاریخ فوتبال هلند تبدیل کرد. اعلام انتقال او غیر متعارف بود. او قبل از اطلاع رسانی به رسانه ها آن را در سایت شخصی خود منتشر کرد.

اورمارس اولین بازی خود را برای بارسلونا در برابر آرسنال در تورنمنت آمستردام در اوت ۲۰۰۰ انجام داد. او ۴۵ دقیقه دوام آورد و پس از آسیب دیدگی از ناحیه مچ پا تعویض شد. اولین شروع رقابتی او در خانه مالاگا در ۸ سپتامبر ۲۰۰۰ بود. او اولین گل خود را برای باشگاه در خانه سانتاندر در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۰ به ثمر رساند. بارسلونا در آپریل ۲۰۰۱ در مرحله نیمه نهایی جام یوفا مقابل لیورپول از دور مسابقات کنار رفت. با نزدیک شدن به پایان فصل، اورمارس به بازیکنی تاثیرگذار برای بارسلونا تبدیل شد. این تیم پس از پیروزی دراماتیک ۳-۲ مقابل والنسیا، رقابت را در رده چهارم به پایان رساند.

در فصل ۲۰۰۱/۰۲، بارسلونا بار دیگر در رده چهارم لیگ قرار گرفت. پتی قبل از شروع فصل باشگاه را ترک کرد تا به چلسی بپیوندد، زیرا او فرصت های بازی را محدود می‌دید. اورمارس در سپتامبر ۲۰۰۱ در حالی که در تیم ملی هلند حضور داشت، زانویش کبود شد و در نتیجه یک ماه برای بارسلونا بازی نکرد. در نوامبر ۲۰۰۱، او سومین گل بارسلونا را مقابل لیورپول در لیگ قهرمانان اروپا به ثمر رساند که پس از ۲۹ پاس بدون وقفه به ثمر رسید. در مقایسه با فصل قبل، از اورمارس کمتر در مسابقات استفاده می‌شد. رکساچ ترکیب تیم را تغییر داده بود تا خاویر ساویولا، خرید جدید خود را در خود جای دهد و ژاوی را به عنوان بازیکن ثابت تیم اول معرفی کرد.

او در لیگ قهرمانان اروپا در بازی رفت نیمه نهایی مقابل رئال مادرید بازی را از ابتدا شروع کرد. این تیم ۲-۰ و در مجموع ۳-۱ شکست خورد. در می ۲۰۰۲، رکساچ برکنار شد و لوئیس فن خال جایگزین او شد، که برای بار دوم مدیریت باشگاه را برعهده داشت. اورمارس پیش از این نسبت به این انتصاب محتاط بود و گفت: "فن خال مربی خوبی است، اما نمی‌دانم بازگشت او برای بارسلونا خوب خواهد بود." او در پایان فصل از ناحیه زانوی راست خود تحت عمل جراحی قرار گرفت و شش ماه از میادین دور بود. فصل ۲۰۰۲/۰۳ شاهد بود که بارسلونا بدترین شروع خود را در یک فصل لیگ انجام داد. این باشگاه پس از شکست مقابل سویا در دسامبر ۲۰۰۲، دو امتیاز با منطقه سقوط فاصله داشت.

اورمارس در جریان بازی کوپا دل ری مقابل تراسا در می ۲۰۰۳، عضله رانش پاره شد و یک ماه از میادین دور بود. در آخرین فصل حضورش برای بارسلونا، باشگاه فرانک رایکارد را به عنوان سرمربی منصوب کرد و خوان لاپورتا را به عنوان رئیس انتخاب کرد. این باشگاه در لالیگا دوم شد و در دور چهارم توسط سلتیک از جام یوفا حذف شد. اورمارس ۲۹ بازی در تیم اصلی انجام داد که سه بازی کمتر از دوره قبلی بود. او به دلیل مصدومیت مداوم زانو، در جولای ۲۰۰۴ از فوتبال خداحافظی کرد و بدون غرامت بارسلونا را ترک کرد.

Go Ahead Eagles

در ژوئیه ۲۰۰۸، اورمارس در مسابقه خداحافظی یاپ استام مقابل آژاکس بازی کرد. عملکرد او که باعث دردسر مدافع جرج اوگارارو شد، او را از باشگاه های هلندی و آلمانی دعوت کرد تا به بازگشت حرفه‌ای خود برگردد. او ابتدا این پیشنهادات را رد کرد، اما در آگوست ۲۰۰۸ اعلام کرد که از بازنشستگی خارج می‌شود و دوباره برای Go Ahead Eagles بازی می‌کند. بازگشت اورمارس تنها یک فصل به طول انجامید زیرا زانوی او همچنان باعث ناراحتی او می‌شد.

تیم ملی هلند

اولین دعوت اورمارس به تیم ملی بزرگسالان هلند در فوریه ۱۹۹۳ برای بازی مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴ مقابل ترکیه صورت گرفت. او پنج دقیقه پس از اولین بازی خود، گلزنی کرد. تیم در ادامه با نتیجه ۳-۱ پیروز شد و اورمارس گفت که این گل برای اعتماد به نفس او خوب بود. دیک ادووکات، مدیر هلند، از عملکرد اولین بازیکن تعریف کرد. در آوریل ۱۹۹۳، اورمارس پس از اینکه دس واکر روی او خطا کرد، یک پنالتی را برای تیم ملی در مقابل انگلیس دریافت کرد. پیتر ون ووسن ضربه پنالتی را به گل تبدیل کرد تا هلندی که پس از ۲۴ دقیقه با نتیجه ۲-۰ عقب افتاده بود، یک بازگشت کامل انجام دهد.

تیم ملی هلند در نوامبر ۱۹۹۳ به جام جهانی ۱۹۹۴ راه یافت. ادووکات اورمارس را برای مسابقات انتخاب کرد و او در تمام پنج مسابقه هلند حضور داشت. او در مقابل ایرلند در مرحله یک هشتم نهایی، دنیس برکمپ را برای گلزنی آماده کرد. هلند در مرحله یک چهارم نهایی مقابل برزیل حذف شد. ادووکات اورمارس را به عنوان یک مهاجم اضافی به کار گرفت، اما در بیشتر بازی او به عنوان یکی از پنج نفر در خط میانی بازی کرد. عملکرد اورمارس در این رقابت‌ها باعث شد تا او به عنوان بهترین بازیکن جوان جام جهانی ۱۹۹۴ انتخاب شود.

در اکتبر ۱۹۹۵، او در مقدماتی یورو ۱۹۹۶ خارج از خانه مقابل مالت هت تریک کرد. اورمارس در یورو ۹۶ شرکت نکرد زیرا در حال بهبودی از آسیب دیدگی رباط زانو بود. این بازیکن برای بازی مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ مقابل ولز در نوامبر ۱۹۹۶ به میادین بین المللی بازگشت. او معتقد بود که بهترین موقعیتش برای تیم ملی در خط حمله است، اما گاس هیدینک می‌خواست که او به عنوان یک وینگر باقی بماند.

اورمارس در لیست تیم برای جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه انتخاب شد. قبل از شروع مسابقات، او در بازی دوستانه مقابل پاراگوئه دو گل به ثمر رساند. او در برد ۵-۰ مقابل کره جنوبی در مرحله گروهی گلزنی کرد. هنگام تمرین قبل از بازی یک چهارم نهایی مقابل آرژانتین، او دچار مصدومیت شد که ظاهراً او را از رقابت خارج کرد. او در اواخر بازی به عنوان بازیکن تعویضی ظاهر شد، اما مصدومیتش را تشدید کرد. او متعاقباً مجبور شد تا تمام نیمه نهایی مقابل برزیل را در کنار زمین سپری کند که هلند در ضربات پنالتی شکست خورد.

اورمارس قبل از یورو ۲۰۰۰ با درد عضله ران دچار یک شکست جزئی شد. با این حال، او تمرینات خود را از سر گرفت و برای بازی افتتاحیه هلند مقابل جمهوری چک آماده اعلام شد، جایی که او از روی نیمکت بازی را شروع کرد. در یک چهارم نهایی، او دو گل در برد ۶-۱ تیم مقابل یوگسلاوی به ثمر رساند. هلند در مرحله نیمه نهایی در ضربات پنالتی مغلوب ایتالیا شد.

اورمارس در ۸ بازی از ۱۰ بازی مقدماتی تیم ملی در جام جهانی ۲۰۰۲ بازی کرد، اما آنها ناموفق بودند و نتوانستند به مسابقات راه پیدا کنند. پس از یک سال غیبت از فوتبال ملی به دلیل مصدومیت، اورمارس برای بازی دوستانه مقابل پرتغال در آوریل ۲۰۰۳ به تیم هلند فراخوانده شد. دو ماه بعد، او به عنوان یار تعویضی مقابل بلاروس در مقدماتی یورو ۲۰۰۴ وارد زمین شد و گل ابتدایی بازی را به ثمر رساند. او برای مسابقاتی که در پرتغال برگزار شد انتخاب شد و ادووکات به او توصیه کرد که بیش از یک بار در روز تمرین نکند تا بدنش در برابر سوختگی مقاومت کند. اورمارس در یورو ۲۰۰۴ تنها سه بازی را شروع کرد، آخرین بازی او شکست هلند مقابل پرتغال در نیمه نهایی بود. در مجموع او در ۸۶ بازی برای تیم ملی هلند به میدان رفت و ۱۷ گل به ثمر رساند.

افتخارات

آژاکس
اردیویسه: ۱۹۹۳/۹۴، ۱۹۹۴/۹۵، ۱۹۹۵/۹۶
جام حذفی هلند: ۱۹۹۲/۹۳
سوپرجام هلند: ۱۹۹۳
لیگ قهرمانان اروپا: ۱۹۹۴/۹۵
جام بین‌قاره‌ای: ۱۹۹۵

آرسنال
لیگ برتر: ۱۹۹۷/۹۸
جام حذفی: ۱۹۹۷/۹۸
جام خیریه: ۱۹۹۸، ۱۹۹۹

افتخارات فردی
استعداد برتر فوتبال هلند: ۱۹۹۲
برنده کفش طلای هلند: ۱۹۹۳
بهترین بازیکن جوان جام جهانی: ۱۹۹۴
بهترین بازیکن سال باشگاه آژاکس: ۱۹۹۶

حرفه پس از فوتبال

در فوریه ۲۰۰۵، اورمارس سهامدار Go Ahead Eagles شد. دو ماه بعد برای رسیدگی به مسائل فنی به هیات نظارت باشگاه پیوست. هانس دی وروم، رئیس Go Ahead Eagles، گفت که از ورود اورمارس "بیش از حد راضی" است و افزود: "هیئت مدیره به فردی با سابقه فوتبالی خوب نیاز دارد."

در سال ۲۰۱۱، اورمارس به مدت یک روز در هفته به عنوان مربی جوانان آژاکس مشغول به کار شد. در پایان فصل ۲۰۱۱/۱۲، اورمارس پست خود را در Go Ahead Eagles ترک کرد. او گفت: "من هفت سال است که به صورت داوطلبانه در باشگاه فعالیت می‌کنم. این دوران بزرگی در زندگی من است." اورمارس در جولای ۲۰۱۲ مدیر فوتبال آژاکس شد. او در ۶ فوریه ۲۰۲۲ پس از اعتراف به ارسال یک سری پیام های نامناسب به همکاران زن از سمت خود در آژاکس استعفا داد. از جمله اینکه حداقل برای یکی از کارمندانش عکس هایی از اندام تناسلی‌اش فرستاده بود.

در ۲۱ مارس ۲۰۲۲ او به عنوان مدیر فوتبال رویال آنتورپ معرفی شد و باعث شد چهار اسپانسر در همان هفته از باشگاه خارج شوند.

زندگی شخصی

اورمارس در می ۲۰۱۳ با شریک طولانی مدت خود شانتال ون وونسل ازدواج کرد. قبل از عروسی، این زوج دو پسر به نام های فرنکی و نیک داشتند که هر دو فوتبالیست هستند. او یکی از مالکان یک رستوران در ایپه، در استان گلدرلند، جایی که در آن زندگی می‌کند، است. کسب و کار خانوادگی، Overmars Vastgoed bv، در دهه ۱۹۹۰ تاسیس شد و به سرمایه گذاری خود در میان چیزهای دیگر، در ساختمان های تجاری و مسکونی ادامه می دهد. او به همراه پدرش بن و برادرش ادوین، یک سرویس ترمیم خودرو به نام Overmars Classic Cars را نیز اداره می‌کند. در سال ۲۰۰۲، اورمارس برای اولین بار در فهرست ۵۰۰ ثروتمند هلندی با رتبه ۴۴۱ ظاهر شد. در دسامبر ۲۰۲۲، اورمارس پس از تحمل یک "سکته مغزی خفیف" در بیمارستان بستری شد. در حقیقت، بعداً مشخص شد که او دچار ایست قلبی شده است و برای بهبودی به یک سال زمان نیاز دارد زیرا قلب او در حال حاضر تنها قادر به پمپاژ خون با کارایی ۳۰ درصد است.