نوانکو کانو

نوانکو کانو متولد ۱ اوت ۱۹۷۶

کانو که در اووری، ایمو ایمو، نیجریه به دنیا آمد، قبل از نقل مکان به ایووانیانوو ناسیونال، کار خود را در باشگاه لیگ نیجریه فدراسیون ورکز آغاز کرد. پس از یک عملکرد قابل توجه در مسابقات قهرمانی جهان زیر ۱۷ سال، که در آن قهرمان مسابقات شد، در سال ۱۹۹۳ با مبلغی نامشخص با آژاکس قرارداد امضا کرد. او در آن سال اولین بازی خود را برای آژاکس انجام داد و در ۵۴ بازی ۲۵ گل به ثمر رساند. کانو همچنین در پیروزی آژاکس در فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۹۵ مقابل میلان به عنوان بازیکن ذخیره وارد زمین شد و سال بعد او در فینال لیگ قهرمانان اروپا در شکست مقابل یوونتوس، بازی را از ابتدا آغاز کرد.

اینترمیلان

در سال ۱۹۹۶، آژاکس کانو را به مبلغ ۴.۷ میلیون دلار به اینترمیلان فروخت. در آن تابستان او کاپیتان تیم ملی نیجریه بود که در بازی‌های المپیک مدال طلا گرفت و دو گل دیرهنگام در نیمه نهایی مقابل برزیل قدرتمند به ثمر رساند تا شکست ۲-۳ را به پیروزی ۴-۳ در وقت اضافه تغییر دهد.
همچنین کانو در آن سال به عنوان بهترین بازیکن سال آفریقا انتخاب شد. با این حال، بلافاصله پس از بازگشت از المپیک، کانو تحت معاینات پزشکی در اینتر قرار گرفت که نشان دهنده نقص قلبی جدی بود و پزشکان معتقد بودند که دوران حرفه‌ای او به پایان رسیده است. او در ماه نوامبر برای تعویض دریچه آئورت با موفقیت عمل کرد و تا آپریل ۱۹۹۷ به باشگاه خود بازنگشت. در مصاحبه‌ها، کانو مکرراً به ایمان خود به عنوان یک مسیحی اشاره می‌کند و اغلب از این دوران سخت حرفه‌ای خود به‌عنوان مناسبتی برای دعا کردن با خدا یاد کرده است. تجربه کانو همچنین منجر به تأسیس بنیاد قلب کانو شد، سازمانی که به کودکان عمدتاً جوان آفریقایی که از نقایص قلبی رنج می‌برند کمک می‌کند و کارش برای ارائه کمک به کودکان بی‌خانمان در سال ۲۰۰۸ گسترش یافت.

آرسنال

در فوریه ۱۹۹۹، پس از تنها ۱۲ بازی لیگ و یک گل برای اینتر، کانو با حدود ۴.۱۵ میلیون پوند به آرسنال پیوست. او اولین بازی خود را برای آرسنال، مقابل شفیلد یونایتد در جام حذفی انجام داد. با تساوی ۱-۱ و ده دقیقه مانده به پایان بازی، آلن کلی، دروازه بان شفیلد یونایتد، توپ را از دسترس خارج کرد تا لی موریس تحت درمان قرار گیرد. زمانی که توپ توسط ری پارلور به بازی برگشت، اگرچه برای کلی فرستاده شد، اما کانو توپ را تعقیب کرد و برای مارک اورمارس در مرکز قرار داد، که با گلزنی بازی را ۲-۱ کرد. پس از بازی، آرسن ونگر، مدیر آرسنال پذیرفت که این رفتار ورزشی درست نیست و پیشنهاد کرد که بازی را دوباره برگزار کنند که دوباره آرسنال به پیروزی رسید.

علیرغم حوادثی که اولین بازی او را تحت الشعاع قرار داد، حرفه کانو به سرعت در آرسنال احیا شد. او اولین گل خود را برای این باشگاه در دور بعدی جام حذفی مقابل دربی کانتی به ثمر رساند و از روی نیمکت آمد و تنها گل بازی را به ثمر رساند. او به سرعت به خاطر توانایی گلزنی خود از روی نیمکت، به ثمر رساندن گل های مهم مقابل شفیلد ونزدی، تاتنهام و استون ویلا به عنوان بازیکن تعویضی معروف شد. او به خاطر سلام دو انگشتی‌اش که در سال ۱۹۹۹ در برابر میدلزبورو شروع شد، در بین هواداران بسیار محبوب شد - چیزی که او بعداً توضیح داد بر اساس نام مستعار تیم، توپچی‌ها بود.

کانو در سال ۱۹۹۹ برای دومین بار به عنوان بهترین بازیکن سال آفریقا انتخاب شد. در فصل ۱۹۹۹/۲۰۰۰ او ۱۷ بار در ۵۰ مسابقه برای توپچی‌ها گلزنی کرد، از جمله هت تریک در پانزده دقیقه مقابل چلسی در اکتبر ۱۹۹۹ تا شکست ۲-۰ به پیروزی ۳-۲ تبدیل شود.

در آگوست ۲۰۰۱، آرسنال پیشنهاد ۷ میلیون پوندی فولام برای کانو را رد کرد.

با این حال، حضور کانو برای آرسنال به تدریج کمتر شد، به خصوص پس از ظهور تیری آنری به عنوان مهاجم اول آرسنال و کانو عمدتاً به عنوان بازیکن تعویضی استفاده می‌شد. سپس کانو در سال ۲۰۰۳ با آرسنال قهرمان جام حذفی شد. کانو همراه با دیگر بازیکنان مشهور، مانند آنری و رابرت پیرس، عضوی از "شکست ناپذیرها" است، تیم آرسنال که فصل ۰۴-۲۰۰۳ لیگ برتر را بدون شکست به پایان رساند.

عملکرد کلی در آرسنال: ۱۹۷ بازی، ۴۴ گل، ۳۸ پاس گل

در تابستان ۲۰۰۴، پس از پایان قراردادش با آرسنال، او به صورت آزاد به وست بروم رفت. در سال ۲۰۰۸، کانو در نظرسنجی "۵۰ بازیکن برتر توپچی‌ها" در رتبه سیزدهم قرار گرفت. در تابستان ۲۰۰۶، کانو به عنوان میهمان برای آرسنال در بازی خداحافظی دنیس برکمپ بازی کرد، اولین مسابقه‌ای که در ورزشگاه جدید امارات برگزار شد. زمانی که کانو گل پیروزی را به ثمر رساند، بازی ۱-۱ مساوی بود و او سومین نفری بود که در این استادیوم گلزنی کرد.

وست بروم

کانو به عنوان بازیکن ثابت باشگاه شروع کرد و اولین بازی خود را در تساوی ۱-۱ مقابل بلکبرن در ۱۴ اوت ۲۰۰۴ انجام داد. او اولین گل خود را برای آلبیون در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۴ به ثمر رساند، گل تساوی دقیقه ۸۸ در تساوی ۱-۱ خانگی مقابل فولام. فصل ۲۰۰۴/۰۵ در نهایت برای وست بروم خاطره انگیز بود، زیرا آنها اولین باشگاهی بودند که پس از قرار گرفتن در انتهای جدول در کریسمس، از سقوط از لیگ برتر اجتناب کردند. یکی از خاطره انگیزترین بازی های فصل ۲۰۰۵/۰۶ برای کانو، دیدار با باشگاه سابقش آرسنال در ۱۵ اکتبر ۲۰۰۵ بود. فیلیپ سندروس در دقیقه ۱۷ تیم میهمان را پیش انداخت اما کانو کمی قبل از نیمه کار را به تساوی کشاند. وست بروم با ضربه تماشایی دارن کارتر بازی را ۲-۱ برد. این اولین برد خانگی آنها مقابل آرسنال از سال ۱۹۷۳ بود، و اولین باری بود که آنها در یک بازی لیگ برتر پیروز شدند. اما چنین اتفاقاتی برای آلبیون در آن فصل نادر بود و این باشگاه در پایان فصل ۲۰۰۵/۰۶ سقوط کرد. قرارداد کانو به پایان رسیده بود و او ترجیح داد آن را تمدید نکند. در دو سال حضورش در هاثورنز، او در مجموع ۵۸ بازی (۱۶ تای آنها به عنوان بازیکن تعویضی) انجام داد و ۹ گل به ثمر رساند.

پورتموث

کانو پس از جدایی از وست بروم یک بازیکن آزاد بود و کمی قبل از شروع فصل ۰۷-۲۰۰۶ قراردادی یک ساله با پورتموث امضا کرد. کانو اولین بازی خود را برای پورتموث به عنوان بازیکن تعویضی در برابر بلکبرن در ۱۹ اوت ۲۰۰۶ انجام داد، روز افتتاحیه فصل ۰۷-۲۰۰۶ لیگ برتر. او دو گل زد و یک پنالتی را از دست داد. کانو در ادامه فصل را به عنوان بهترین گلزن پورتموث با ۱۲ گل به پایان رساند. او سپس قرارداد یک ساله جدید با این باشگاه امضا کرد. در دومین فصل حضورش در پورتموث، کانو در برد نیمه نهایی جام حذفی ۱-۰ مقابل وست بروم و پیروزی ۱-۰ در فینال مقابل کاردیف گلزنی کرد و سومین مدال جام حذفی را به دست آورد. او در آگوست ۲۰۱۰ مجدداً با پومپی قرارداد امضا کرد و به دنبال بازنشستگی و مربی شدن بود. کانو قراردادی سه ساله امضا کرد و پیراهن شماره ۲۷ را حفظ کرد، اما در طول فصل یک شروع کننده ثابت نبود و تنها دو گل به ثمر رساند.

در طول فصل ۲۰۱۱/۱۲ زمان بازی او کاهش یافت و تنها از روی نیمکت به زمین می‌آمد. پورتموث در نهایت به دسته پایین‌تر سقوط کرد. برای کاهش هزینه‌ها، مدیر امیدوار بود که به توافق برسد که قرارداد کانو را با شش بازیکن دیگر فسخ کند، زیرا آنها پردرآمدترین بازیکنان باشگاه هستند. در ۹ ژوئیه ۲۰۱۲، اعلام شد که انتظار می‌رود کانو پس از عدم حضور در اولین روز بازگشت در تمرینات پیش فصل باشگاه را ترک کند. کانو تهدید کرد که از پورتموث بخاطر دستمزدهای عقب افتاده شکایت خواهد کرد. در ۳۰ ژوئیه، کانو موافقت کرد که پورتموث را ترک کند، اما او تکرار کرد که هنوز بر سر دستمزدهای پرداخت نشده ای که باشگاه به او بدهکار است، اختلاف دارد. در آپریل ۲۰۱۳ او تایید کرد که این پرونده را رها کرده و باشگاه را از ۳ میلیون پوندی که ادعا می‌کرد بدهکار است، رها کرده است.

تیم ملی نیجریه

کانو از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۰ در تیم ملی نیجریه عضویت داشت و اولین بازی خود را در بازی دوستانه مقابل سوئد انجام داد. کانو در اوایل کار خود در موفقیت کلی نیجریه در مسابقات جهانی فوتبال زیر ۱۷ سال ۱۹۹۳ و پیروزی ۲-۱ بعدی آنها مقابل غنا در فینال نقش اساسی داشت. او با پنج گل به همراه پیتر آنوسیکه و مانوئل نیرا پس از هموطن و کاپیتان ویلسون اوروما دومین گلزن مشترک این مسابقات بود و همچنین کسب طلای المپیک در مسابقات فوتبال در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا، جایی که او گل پیروزی را در پیروزی ۴-۳ نیمه نهایی مقابل برزیل به ثمر رساند.

کانو در جام جهانی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ شرکت کرد. در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۰، کانو پس از خروج نیجریه از جام جهانی ۲۰۱۰، به حرفه ملی خود پایان داد. سوپر ایگلز در دیدارهای گروهی خود مقابل آرژانتین و یونان شکست خورد و با کره جنوبی به تساوی ۲-۲ رسید. او ۸۶ بازی ملی انجام داد و ۱۳ گل برای کشورش به ثمر رساند و در کنار مودا لوال باسابقه‌ترین بازیکن تیم ملی نیجریه بود، تا اینکه جوزف یوبو در سال ۲۰۱۲ از هر دو بازیکن پیشی گرفت و هشتاد و هفتمین بازی ملی خود را انجام داد. او با وجود مهاجم بودن، پیراهن شماره ۴ تیم ملی را بر تن کرد. در سال ۲۰۲۲، زمانی که توسط سایت معتبر فوتبال نیجریه، BetwithMusa.com، به عنوان بهترین بازیکن فوتبال نیجریه در تمام دوران انتخاب شد، وضعیت او بیشتر تثبیت شد. این افتخار نشان دهنده سهم قابل توجه کانو در فوتبال نیجریه و تأثیر ماندگار او بر نسل های مختلف بازیکنان است.

افتخارات

ایووانیان‌وو ناسیوناله
لیگ برتر نیجریه: ۱۹۹۲/۹۳

آژاکس
اردیویسه: ۱۹۹۳/۹۴، ۱۹۹۴/۹۵، ۱۹۹۵/۹۶
لیگ قهرمانان اروپا: ۱۹۹۴/۹۵
نایب‌قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا: ۱۹۹۵/۹۶
سوپرجام اروپا: ۱۹۹۵
جام بین‌قاره‌ای: ۱۹۹۵

اینتر میلان
جام یوفا: ۱۹۹۷/۹۸

آرسنال
لیگ برتر: ۲۰۰۱/۰۲، ۲۰۰۳/۰۴
جام حذفی: ۲۰۰۱/۰۲، ۲۰۰۲/۰۳
نایب‌قهرمانی جام حذفی: ۲۰۰۰/۰۱
جام خیریه: ۱۹۹۹
نایب‌قهرمانی جام یوفا: ۱۹۹۹/۲۰۰۰

پورتسموث
جام حذفی: ۲۰۰۷/۰۸
نایب‌قهرمانی جام حذفی: ۲۰۰۹/۱۰

تیم زیر ۱۷ سال نیجریه
جام جهانی زیر ۱۷ سال: ۱۹۹۳

تیم زیر ۲۳ سال نیجریه
بازی‌های المپیک تابستانی: ۱۹۹۶

نیجریه
جام ملت‌های آفریقا و آسیا: ۱۹۹۵
نایب‌قهرمانی جام ملت‌های آفریقا: ۲۰۰۰
مقام سوم جام ملت‌های آفریقا: ۲۰۰۲، ۲۰۰۴، ۲۰۰۶، ۲۰۰۸

افتخارات فردی
بهترین استعداد سال آژاکس (جایزه مارکو فان باستن): ۱۹۹۴/۹۵
بهترین بازیکن سال فوتبال آفریقا: ۱۹۹۶، ۱۹۹۹
بهترین بازیکن سال فوتبال آفریقا از نگاه بی‌بی‌سی: ۱۹۹۷، ۱۹۹۹
اسطوره‌های فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال (IFFHS)
تیم رؤیایی برترین بازیکنان تاریخ فوتبال مردان آفریقا از نگاه IFFHS: ۲۰۲۱

زندگی شخصی

کانو بومی ایالت ابیا در جنوب شرقی نیجریه و عضو زیرگروه آرو از گروه قومی ایگبو است. نوانکو در زبان ایگبو به معنای "کودکی متولد شده در روز بازار Nkwo" است. برادر کوچکتر کانو، کریستوفر، نیز یک فوتبالیست بود که به عنوان مدافع بازی می‌کرد. او همچنین یک برادر کوچکتر دیگر به نام اوگبونا دارد. کانو با یک نقص مادرزادی قلب به دنیا آمد که مانع از بسته شدن دریچه آئورت به درستی شد. این اتفاق در سال ۱۹۹۶ کشف و مورد عمل قرار گرفت. با وجود اینکه بیم آن می‌رفت که او دیگر نتواند بازی کند و این موضوع روی حرفه او تأثیر بگذارد، اما او بهبودی کامل پیدا کرد.

او سالانه تحت معاینه پزشکی برای این وضعیت قرار می‌گیرد. در مارچ ۲۰۱۴، او یک بار دیگر با موفقیت تحت عمل جراحی اصلاحی قلب در ایالات متحده قرار گرفت. تجربه خود کانو با نقص مادرزادی قلب او را به راه اندازی "بنیاد قلب کانو" در سال ۲۰۰۰ سوق داد، بنیادی که هدف آن مقابله با بی‌خانمانی است و همچنین پنج بیمارستان در آفریقا برای درمان کودکان مبتلا به بیماری قلبی تشخیص داده نشده و ارائه عمل جراحی به آنها ساخته است.