اولگ رومانوویچ لوژنی متولد ۵ اوت ۱۹۶۸
لوژنی محصول مدرسه ورزشی کارپاتی است و بعداً در مدرسه دولتی فرهنگ بدنی Lviv تحصیل کرد. او ابتدا برای باشگاههای اوکراینی تورپدو لوتسک (۱۹۸۵-۱۹۸۸) و کارپاتی لویو (۱۹۸۸) در لیگهای پایینتر فوتبال شوروی بازی کرد.
دیناموکیف
لوژنی در سال ۱۹۸۹ با دیناموکیف قرارداد امضا کرد و به یک بازیکن ثابت دفاع راست تبدیل شد و در سال ۱۹۹۰ دوگانه داخلی و هفت قهرمانی متوالی لیگ اوکراین را بین سالهای ۱۹۹۳ و ۱۹۹۹ به دست آورد. او کاپیتان تیم دیناموکیف در لیگ قهرمانان اروپا بود که در مرحله گروهی فصل ۱۹۹۷/۹۸ بارسلونا را ۳-۰ در خانه و ۴-۰ خارج از خانه شکست داد و رئال مادرید را در مجموع ۳-۱ در مرحله یک چهارم نهایی حذف کرد.
آرسنال
لوژنی در تابستان ۱۹۹۹ پس از تحت تاثیر قرار دادن آرسن ونگر در بازیهای دیناموکیف با آرسنال در لیگ قهرمانان اروپا، با آرسنال قرارداد امضا کرد. او به عنوان ذخیره لی دیکسون به آرسنال آمد، اگرچه او نتوانست به طور کامل جانشین ملی پوش انگلیسی شود. در حالی که لاورن، جوان کامرونی یک سال بعد به عنوان جانشین طولانی مدت دیکسون با آرسنال قرارداد امضا کرد، لوژنی در ۴ سال ۱۱۰ بازی در این باشگاه انجام داد، چه در دفاع راست و چه کمتر در دفاع میانی، و حتی یک بار در جام اتحادیه کاپیتان تیم بود. در فصل ۲۰۰۱/۰۲ او با آرسنال موفق به کسب دوگانه لیگ برتر و جام حذفی شد که او ۱۸ بازی در لیگ انجام داد.

آخرین بازی او برای توپچیها فینال جام حذفی ۲۰۰۳ بود (که آرسنال برنده شد و ساوتهمپتون را ۱-۰ شکست داد)، بهترین عملکرد لوژنی برای باشگاه.

عملکرد کلی در آرسنال: ۱۱۰ بازی، ۵ پاس گل
ولورهمپتون
لوژنی در تابستان ۲۰۰۳ با ولورهمپتون که به تازگی صعود کرده بود قرارداد امضا کرد. او تنها یک فصل را در آنجا گذراند و ده بازی برای این تیم انجام داد و در تابستان ۲۰۰۴ پس از سقوط آنها از لیگ برتر، توسط وولوز بازیکن آزاد شد.
حرفه بین المللی

لوژنی اولین بازی خود را در سن ۲۰ سالگی برای اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹ انجام داد و ۸ بازی ملی انجام داد اما جام جهانی ۱۹۹۰ را به دلیل مصدومیت از دست داد. پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی، لوژنی برای اوکراین بازی کرد و بین سالهای ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۳، ۵۲ بار برای کشورش بازی کرد، اگرچه تیمش هرگز به فینال مسابقات نرسید و سه بار در پلی آف شکست خورد. لوژنی ۳۹ بار کاپیتان تیم ملی شد و به شهرت شخصی بسیار زیادی در کشورش دست یافت. در دسامبر ۲۰۰۰ بر اساس نظرسنجی هفته نامه Ukrainsky Futbol او در "تیم قرن" اوکراین انتخاب شد. لوژنی پس از اولگ بلوخین، آندری شوچنکو و آناتولی دمیاننکو، چهارمین تعداد آرا را به دست آورد.
حرفه مدیریتی
لوژنی در سال ۲۰۰۵ مدت کوتاهی در تیم اهل لتونی FK Venta به عنوان بازیکن-مربی حضور داشت، اما پس از اینکه با مشکلات مالی مواجه شد باشگاه را ترک کرد. او اکنون از بازی بازنشسته شده و در ژوئن ۲۰۰۶ به عنوان دستیار مربی دیناموکیف مشغول به کار شد. لوژنی در ۵ نوامبر ۲۰۰۷ پس از استعفای یوزهف سابو به عنوان مدیر موقت دیناموکیف انتخاب شد. او باشگاه را به سه پیروزی در لیگ در سه بازی، از جمله پیروزی ۲-۱ خانگی مقابل رقیب همیشگی شاختار دونتسک، و همچنین به نیمه نهایی جام حذفی اوکراین هدایت کرد. با این حال، در همان دوره دینامو در خارج از خانه مقابل منچستریونایتد و اسپورتینگ لیسبون و در خانه مقابل رم شکست سنگینی را در لیگ قهرمانان اروپا متحمل شد.
افتخارات
دینامو کیف
لیگ برتر اوکراین: ۱۹۹۰، ۱۹۹۲/۹۳، ۱۹۹۳/۹۴، ۱۹۹۴/۹۵، ۱۹۹۵/۹۶، ۱۹۹۶/۹۷، ۱۹۹۷/۹۸، ۱۹۹۸/۹۹
جام حذفی اوکراین: ۱۹۸۹/۹۰، ۱۹۹۲/۹۳، ۱۹۹۵/۹۶، ۱۹۹۸/۹۹
آرسنال
لیگ برتر: ۲۰۰۱/۰۲
جام حذفی: ۲۰۰۲/۰۳
جام خیریه: ۱۹۹۹، ۲۰۰۲
نایبقهرمانی جام یوفا: ۱۹۹۹/۲۰۰۰
زندگی شخصی

لوژنی در سال ۲۰۲۲ شانس مربیگری در انگلیس را رد کرد تا پس از حمله روسیه برای اوکراین بجنگد. باشگاه آرسنال هم در بازی مقابل لستر در تاریخ ۱۳ مارچ، لوژنی را به صورت افتخاری در لیست تیم قرار داد.
