پل چارلز مرسون (متولد ۲۰ مارس ۱۹۶۸) بازیکن حرفه‌ای سابق فوتبال انگلیس، مربی، مفسر و کارشناس تلویزیونی ورزشی برای شبکه اسکای اسپورتس است.
مرسون که در ابتدا مهاجم بود، در سال‌های پایانی دوران حرفه‌ای خود به‌عنوان هافبک تهاجمی و بازی‌ساز به موفقیت رسید. او پس از انجام نخستین بازی خود برای آرسنال در فصل ۱۹۸۶/۸۷، یازده فصل برای این باشگاه شمال لندن بازی کرد. مرسون در دوران حضورش در جمع توپچی‌ها، بازیکنی کلیدی در موفقیت‌های باشگاه تحت هدایت جورج گراهام، سرمربی اسکاتلندی، بود و دو بار قهرمانی لیگ فوتبال انگلیس، جام حذفی انگلیس، جام اتحادیه لیگ فوتبال انگلیس و جام برندگان جام اروپا را به دست آورد. او در سال ۱۹۹۷ به میدلزبرو پیوست و به این باشگاه کمک کرد به لیگ برتر صعود کند و در جام اتحادیه لیگ فوتبال انگلیس فصل ۱۹۹۷/۹۸ به مقام نایب‌قهرمانی برسد. مرسون پس از پیوستن به استون ویلا در سال ۱۹۹۸، کاپیتان باشگاه شد و در فینال جام حذفی انگلیس در سال ۲۰۰۰، آخرین فینالی که در ورزشگاه قدیمی ومبلی برگزار شد، برای این تیم به میدان رفت. او در سال ۲۰۰۲ با پورتسموث، تیم حاضر در دسته دوم، قرارداد امضا کرد و به‌عنوان کاپیتان، این باشگاه را به قهرمانی دسته اول و صعود به لیگ برتر رساند. یک سال بعد، او با پیوستن به والسال به منطقه وست میدلندز بازگشت و تا زمان اخراجش در فوریه ۲۰۰۶، به‌عنوان بازیکن-مربی فعالیت کرد.
مرسون ۲۱ بار برای تیم ملی فوتبال انگلیس به میدان رفت و در مسابقات یورو ۱۹۹۲ و جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ نماینده این کشور بود. چهار کتاب درباره زندگی و دوران حرفه‌ای او منتشر شده است.
آرسنال
مرسون که در ۲۰ مارس ۱۹۶۸ در هارلسدن، شمال غرب لندن، به دنیا آمد، دوران حرفه‌ای خود را در آرسنال آغاز کرد و در سال ۱۹۸۴ به‌عنوان بازیکن کارآموز به این باشگاه پیوست. او پس از گذراندن دوره‌ای قرضی در برنتفورد، که در آن زمان فرانک مک‌لینتاک هدایتش را بر عهده داشت، در ۲۲ نوامبر ۱۹۸۶ نخستین بازی خود را برای توپچی‌ها مقابل منچسترسیتی انجام داد و به‌تدریج جایگاه خود را در تیم موفق آرسنال تحت هدایت جورج گراهام در اواخر دهه ۱۹۸۰ تثبیت کرد. در فصل ۱۹۸۸/۸۹، او به بازیکنی ثابت در جناح راست تبدیل شد. در پایان آن فصل، آرسنال با گل مایکل توماس در وقت‌های تلف‌شده دیدار پایانی فصل مقابل لیورپول در آنفیلد، قهرمانی دسته اول را به دست آورد. مرسون در آن فصل ۱۰ گل به ثمر رساند، نخستین بازی خود را برای تیم زیر ۲۱ سال انگلیس انجام داد و به‌عنوان بهترین بازیکن جوان سال از سوی اتحادیه بازیکنان حرفه‌ای انتخاب شد.
مرسون در سال ۱۹۹۱ با آرسنال بار دیگر قهرمان لیگ شد و با ۱۳ گل، بهترین فصل گلزنی دوران حرفه‌ای خود را تجربه کرد.
او همچنین در سال ۱۹۹۳ دوگانه جام حذفی و جام اتحادیه را به دست آورد و در فینال جام اتحادیه لیگ فوتبال انگلیس در سال ۱۹۹۳ مقابل شفیلد ونزدی گلزنی کرد.
یک سال بعد، او به آرسنال کمک کرد نخستین جام اروپایی خود را پس از ۲۴ سال به دست آورد؛ توپچی‌ها با شکست پارما در کپنهاگ، قهرمان جام برندگان جام اروپا در فصل ۱۹۹۳/۹۴ شدند.
در نوامبر ۱۹۹۴، دوران حرفه‌ای مرسون در معرض خطر قرار گرفت؛ زمانی که او اعتراف کرد به الکل، کوکائین و قمار اعتیاد دارد. اتحادیه فوتبال انگلیس ترتیب حضور مرسون در یک برنامه توان‌بخشی سه‌ماهه را داد و او در فوریه ۱۹۹۵، اندکی پیش از برکناری جورج گراهام از سمت سرمربیگری، به ترکیب تیم بازگشت. مرسون تحت هدایت استوارت هیوستون، سرمربی موقت، به آرسنال کمک کرد برای دومین فصل متوالی به فینال جام برندگان جام اروپا برسد؛ جایی که آرسنال در ورزشگاه پارک د پرنس پاریس مقابل رئال ساراگوسا شکست خورد.
در فصل ۱۹۹۵/۹۶، مرسون همچنان بازیکنی ثابت در ترکیب اصلی آرسنال تحت هدایت بروس ریوک بود و پس از انتصاب آرسن ونگر در فصل ۱۹۹۶/۹۷ نیز به‌طور منظم بازی کرد. در انتقالی که تا حدی غیرمنتظره بود، در پایان رقابت‌های لیگ برتر فصل ۱۹۹۶/۹۷، که آرسنال در آن سوم شد، مرسون با قراردادی به ارزش ۴.۵ میلیون پوند به میدلزبرو، تیم سقوط‌کرده به دسته پایین‌تر، فروخته شد و به گران‌ترین بازیکنی تبدیل شد که یک باشگاه خارج از لیگ برتر به خدمت گرفته بود. ونگر به مرسون پیشنهاد قراردادی جدید به مدت دو سال داده بود، اما مرسون تصمیم گرفت به‌دلیل مدت طولانی‌تر قرارداد، به میدلزبرو بپیوندد. مرسون در مجموع ۴۲۳ بار برای آرسنال به میدان رفت و در تمام رقابت‌ها ۹۹ گل به ثمر رساند.
در سال ۲۰۰۸، مرسون در نظرسنجی هواداران که در وب‌سایت رسمی باشگاه منتشر شد، به‌عنوان بیست‌وششمین بازیکن برتر تاریخ آرسنال انتخاب شد.
میدلزبرو
در تابستان ۱۹۹۷، مرسون با میدلزبرو که به دسته پایین‌تر سقوط کرده بود، با مبلغی که گزارش‌ها آن را ۴.۵ میلیون پوند اعلام کردند، قرارداد امضا کرد. مرسون گفت که آرسنال به او پیشنهاد تمدید قرارداد داده بود، اما او به‌دلیل دستمزد بالاتر و مدت طولانی‌تر قرارداد با میدلزبرو، این پیشنهاد را رد کرد. او بعدها در حضور خود در پادکست اورلپ در سال ۲۰۲۶ اعتراف کرد که انگیزه‌اش از این انتقال «صرفاً طمع» بوده است؛ موضوعی که بعداً از آن پشیمان شد. مرسون مدعی است زمانی که تصمیم خود را به آرسن ونگر اطلاع داد، ونگر به او گفت که در میدلزبرو بیشتر از دنیس برکمپ در آرسنال دستمزد خواهد گرفت.
مرسون نخستین بازی لیگ خود را برای بورو در روز افتتاحیه فصل انجام داد و در پیروزی ۲-۱ مقابل چارلتون اتلتیک به میدان رفت. هواداران به او لقب «مرد جادویی» داده بودند و او نقش مهمی در کمک به بازگشت بورو به لیگ برتر ایفا کرد. عملکرد مرسون در بورو باعث شد در فهرست تیم ملی انگلیس برای جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ در فرانسه قرار بگیرد. او در دوران حضورش در میدلزبرو، در فینال جام اتحادیه لیگ فوتبال انگلیس در سال ۱۹۹۸ بازی کرد.
استون ویلا
در آغاز فصل ۱۹۹۸/۹۹، مرسون اعلام کرد که دلتنگ خانه‌اش شده و می‌خواهد به جنوب بازگردد. میدلزبرو سرانجام با درخواست مرسون موافقت کرد و این بازیکن ۳۰ ساله با مبلغ ۶.۷۵ میلیون پوند به استون ویلا فروخته شد. مرسون در نخستین بازی خود برای ویلا گلزنی کرد و توپ برگشتی از ضربه پنالتی‌ای را که خودش از دست داده بود، به گل تبدیل کرد. مرسون در مصاحبه‌ای گفت که بازی در ویلا بهترین بخش دوران حرفه‌ای‌اش بوده است. او در نوامبر ۲۰۰۰، در دیداری خارج از خانه مقابل اورتون، از فاصله ۴۵ یاردی گلی تماشایی و پیروزی‌بخش به ثمر رساند. مرسون نقشی کلیدی در خلق موقعیت‌های هجومی تیم ویلا داشت و به این تیم کمک کرد در سال ۲۰۰۰ به فینال جام حذفی انگلیس برسد؛ جایی که ویلا با نتیجه ۱-۰ مقابل چلسی شکست خورد.
پورتسموث
مرسون در اوت ۲۰۰۲ با قراردادی دوساله به باشگاه پورتسموث، حاضر در دسته اول، پیوست و نقش مهمی در صعود این باشگاه به لیگ برتر در فصل ۲۰۰۲/۰۳ ایفا کرد. بااین‌حال، مرسون احساس می‌کرد برای بازگشت به لیگ برتر بیش از حد پیر شده است و می‌خواست به خانه‌اش در منطقه وست میدلندز نزدیک‌تر شود. او در ژوئیه ۲۰۰۳ قراردادی دوساله با والسال در دسته اول امضا کرد و بابت سال باقی‌مانده از قراردادش، غرامتی به پورتسموث پرداخت شد.
والسال
در فوریه ۲۰۰۴، مرسون با توصیه و حمایت مالی اتحادیه بازیکنان حرفه‌ای، خود را در کلینیک سیرا توسان در آریزونا بستری کرد تا برای درمان اعتیاد به قمار کمک بگیرد. در این مدت، او چندین بازی مهم را از دست داد؛ هم‌زمان والسال در جدول لیگ از میانه جدول به منطقه سقوط لغزید. بااین‌حال، چند ماه پس از بازگشت مرسون، او به‌سرعت پس از اخراج کالین لی، هدایت والسال را بر عهده گرفت. لی به‌دلیل انجام مذاکرات ادعایی با پلیموث آرگایل درباره سمت خالی سرمربیگری آن باشگاه اخراج شده بود. مرسون تلاش کرد جایگاه والسال در دسته اول را حفظ کند، اما پنالتی‌ای که در لحظات پایانی دیدار مقابل کریستال پالاس اعلام شد، مانع او شد. در نهایت، والسال پس از پیروزی ۳-۲ مقابل روترهام یونایتد سقوط کرد؛ آن هم در شرایطی که برای بقا به شکست جیلینگام مقابل استوک سیتی در آخرین روز مسابقات نیاز داشت. ماه بعد، با وجود سقوط تیم، مرسون به‌عنوان سرمربی دائمی باشگاه منصوب شد.
فصل ۲۰۰۴/۰۵، چه در داخل زمین و چه خارج از آن، فصل دشواری برای مرسون بود. والسال در تمام رقابت‌های جام حذفی مقابل تیم‌هایی از دسته‌های پایین‌تر حذف شد و گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر اینکه مرسون با همسرش اختلاف پیدا کرده و دوباره به نوشیدن الکل و قمار روی آورده است. همچنین مطبوعات گزارش دادند که او از دروازه‌بان، مارک بوسنیچ، دعوت کرده بود تا به فوتبال بازگردد. والسال در آستانه دومین سقوط متوالی قرار گرفت. مرسون در واکنش، در آخرین روز مهلت نقل‌وانتقالات چند بازیکن کلیدی را به خدمت گرفت: جولیان یواخیم، اندی اوکس، آنتونی جرارد (پسرعموی استیون جرارد)، کریگ پید و دیوید پرپتویینی. تیم مرسون در طول ماه مه ۲۰۰۵ شکست‌ناپذیر ماند و جایگاه خود را در لیگ یک برای یک سال دیگر تثبیت کرد.
پس از نخستین فصل دشوار مرسون در مربیگری، موقعیت او در والسال با ورود باشگاه به فصل ۲۰۰۵/۰۶ باثبات‌تر به نظر می‌رسید؛ بااین‌حال، او نتوانست والسال را از منطقه سقوط خارج کند و درحالی‌که باشگاه در رتبه نوزدهم قرار داشت، در ۶ فوریه ۲۰۰۶ اخراج شد. این تصمیم پس از شکست ۵-۰ تیم والسال تحت هدایت او مقابل برنتفورد در ورزشگاه گریفین پارک گرفته شد.
تاموورث
با وجود دریافت چندین پیشنهاد از باشگاه‌هایی حتی در سطح چمپیونشیپ، مرسون تصمیم گرفت به دسته‌های پایین‌تر برود و برای تاموورث، باشگاه نیمه‌حرفه‌ای حاضر در کنفرانس، بازی کند؛ تصمیمی که بسیاری را شگفت‌زده کرد، اما هواداران تاموورث را به وجد آورد. بااین‌حال، این توافق به این معنا بود که تا پایان فصل، بخش عمده دستمزد مرسون را باشگاهی پرداخت می‌کرد که پیش‌تر هدایتش را بر عهده داشت؛ یعنی والسال. مرسون تنها یک بار برای این تیم بازی کرد؛ در شکست خانگی ۲-۱ مقابل هالیفاکس تاون. او برای بازی بعدی، شکست ۵-۰ خارج از خانه مقابل گریس اتلتیک، روی نیمکت قرار گرفت. مرسون بعدها در ۹ مارس ۲۰۰۶، کمتر از یک ماه پس از پیوستن به تاموورث، بازنشستگی خود از فوتبال حرفه‌ای به‌عنوان بازیکن را اعلام کرد.
در ۲۸ مارس ۲۰۱۲، او یک بار برای تیم ولشپول تاون، حاضر در لیگ فوتبال مید ولز، به میدان رفت و در کنار کریس کامارا، کارشناس همکارش در اسکای اسپورتس، مقابل نیوبریج-آن-وای بازی کرد. مرسون در شکست ۴-۱ این تیم در زمین تفریحی مایس ای دره، گل نخست را به ثمر رساند. در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۷، مرسون با تیم کائرو، حاضر در دسته سوم لیگ فوتبال ولز، قرارداد امضا کرد. پس از دریافت مجوز بین‌المللی، او در ۱۸ اکتبر نخستین بازی خود را مقابل پونتکلون انجام داد. در دسامبر ۲۰۱۹، مرسون به هانوورث ویلا در لیگ برتر کامباینِد کانتیز پیوست و در مجموع دو بار برای این تیم که به «شرورها» معروف است، به میدان رفت.
دوران ملی
یورو ۱۹۹۲
مرسون نخستین بار در سال ۱۹۹۱ به تیم ملی انگلیس دعوت شد؛ زمانی که گراهام تیلور او را به تیم فراخواند. این بازیکن ۲۳ ساله در ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۱، در دیداری دوستانه مقابل آلمان، نخستین بازی خود را برای تیم بزرگسالان انگلیس انجام داد. او در مسابقات قهرمانی اروپا در سال ۱۹۹۲ در سوئد شرکت کرد. مرسون در دیدار افتتاحیه که با تساوی ۰-۰ مقابل دانمارک به پایان رسید، بازی کرد. انگلیس پس از تساوی ۰-۰ دیگری مقابل فرانسه و شکست ۲-۱ برابر میزبان، سوئد، از رقابت‌ها حذف شد.
مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴
مرسون همچنین بخشی از کارزار ناموفق انگلیس برای صعود به جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ بود. او در نخستین بازی، تساوی ۱-۱ خانگی مقابل نروژ، به میدان رفت. بازی بعدی او مقابل هلند بود؛ جایی که به‌عنوان بازیکن تعویضی به جای پل گاسکوئین مصدوم وارد زمین شد. انگلیس با نتیجه ۲-۱ پیش بود، اما در لحظات پایانی یک پنالتی سرنوشت‌ساز دریافت کرد و بازی با تساوی ۲-۲ به پایان رسید. مرسون همچنین در جام آمریکا در سال ۱۹۹۳ مقابل برزیل و آلمان بازی کرد و در شکست ۲-۱ مقابل آلمان تا آستانه گلزنی پیش رفت، اما بودو ایلگنر ضربه‌ای را که از فاصله ۲۰ یاردی زده شده بود، مهار کرد. او برای دیدار حساس و جنجالی مقابل هلند در روتردام، که با شکست ۲-۰ انگلیس همراه شد، به ترکیب بازگشت. مرسون نزدیک بود گل نخست هلند را جبران کند و با یک ضربه آزاد عالی، توپ را به تیر دروازه کوبید.
انگلیس نتوانست به جام جهانی صعود کند. تری ونبلز، جانشین تیلور، به مرسون گفت که به‌دلیل سبک زندگی‌اش و مصرف زیاد الکل، جایی در تیم نخواهد داشت. مرسون در کتاب خود با عنوان «چگونه یک فوتبالیست حرفه‌ای نباشیم»، به اتفاقی در شیکاگو اشاره می‌کند که هنگام حضور در تیم ملی انگلیس برای جام آمریکا رخ داد. او پس از نوشیدن الکل، به‌تنهایی در شهر پرسه زد. مرسون سر از منطقه‌ای خطرناک درآورد و درحالی‌که خودش نیز به‌شدت مست بود، تلاش کرد دعوایی را خاتمه دهد. وقتی افراد درگیر به سمت مرسون برگشتند، او به‌سوی هتل فرار کرد. صبح روز بعد، مأموران اف‌بی‌آی به هتل آمدند و بازیکنان را درباره خطرات شهر آگاه کردند. آن‌ها ابراز تعجب کردند که مرسون در آن حادثه آسیبی ندیده بود.
جام جهانی ۱۹۹۸
مرسون تنها بازیکن حاضر در فهرست تیم ملی انگلیس برای جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ بود که برای یک باشگاه حاضر در بالاترین سطح فوتبال انگلیس بازی نمی‌کرد. او در آن رقابت‌ها، در دیدار مشهور مرحله یک‌هشتم نهایی انگلیس مقابل آرژانتین به میدان رفت. مرسون به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و در ضربات پنالتی گلزنی کرد، هرچند انگلیس در نهایت شکست خورد. او بعدها گفت باور داشت اگر انگلیس در ضربات پنالتی پیروز می‌شد، قهرمان جام جهانی می‌شد. سال ۱۹۹۸ پایان دوران ملی مرسون بود. او طی هفت سال، ۲۱ بازی ملی کامل انجام داد و سه گل به ثمر رساند.
افتخارات
آرسنال
دسته اول لیگ فوتبال: ۱۹۸۸/۸۹، ۱۹۹۰/۹۱
جام حذفی: ۱۹۹۲/۹۳
جام اتحادیه: ۱۹۹۲/۹۳
جام صدمین سالگرد لیگ فوتبال انگلیس: ۱۹۸۸
جام خیریه: ۱۹۹۱
جام برندگان جام اروپا: ۱۹۹۳/۹۴
میدلزبرو
نایب‌قهرمانی جام اتحادیه: ۱۹۹۷/۹۸
استون ویلا
جام اینترتوتو: ۲۰۰۱
نایب‌قهرمانی جام حذفی: ۱۹۹۹/۲۰۰۰
پورتسموث
لیگ دسته اول فوتبال انگلیس: ۲۰۰۲/۰۳
افتخارات فردی
بهترین بازیکن جوان سال (PFA): ۱۹۸۹
جایزه آلن هاردیکر: ۱۹۹۳
تیم منتخب سال (PFA): دسته اول، ۱۹۹۷/۹۸؛ دسته اول، ۲۰۰۲/۰۳؛ لیگ یک، ۲۰۰۴/۰۵
بهترین بازیکن سال اتحادیه نویسندگان فوتبال شمال شرق: ۱۹۹۸
بهترین بازیکن ماه لیگ برتر: فوریه ۲۰۰۰
دوران حرفه‌ای رسانه‌ای
در اوت ۲۰۰۶، او نگارش ستونی برای مجله رسمی باشگاه آرسنال را آغاز کرد. او همچنین همچنان برای تیم اسطوره‌های انگلیس بازی می‌کند؛ تیمی متشکل از ۱۶ بازیکن ملی‌پوش سابق که مقابل ایتالیا، آلمان، اسکاتلند، ایرلند و تیم منتخب سایر نقاط جهان بازی کرده است. شغل اصلی مرسون در شبکه اسکای اسپورتس است؛ جایی که به‌عنوان گزارشگر مسابقات و کارشناس ثابت برنامه «ساکر سَتردِی» فعالیت می‌کند. مرسون اغلب هدف شوخی‌های دوستانه جف استلینگ و دیگر اعضای گروه کارشناسی برنامه ساکر سَتردِی قرار می‌گیرد؛ برای مثال، هنگام تلاش برای تلفظ نام بازیکنان خارجی. بااین‌حال، خود استلینگ در سپتامبر ۲۰۱۶ تلاش کرد مرسون را متقاعد کند که هری آرتر، بازیکن ملی‌پوش ایرلند که نخستین بازی خود را مقابل انگلیس انجام داده بود، باید در هفته‌ای که گرت ساوتگیت پس از اخراج سم آلاردایس به‌طور موقت هدایت تیم ملی انگلیس را بر عهده گرفت، به تیم ملی انگلیس دعوت شود.
مرسون هر شنبه ستونی هفتگی برای ضمیمه «فوتبال جدی» روزنامه دیلی استار می‌نویسد و نتایج بازی‌های لیگ برتر در هفته پیش رو را در بخشی با عنوان «پیش‌بینی‌های مرسون» پیش‌بینی می‌کند.
از فصل ۲۰۱۲/۱۳ تا فصل ۲۰۱۴/۱۵، مرسون به همراه جان فندلی مجری برنامه تلویزیونی «باشگاه فوتبال فانتزی» در شبکه اسکای اسپورتس بود. از آغاز فصل ۲۰۱۵/۱۶، پس از بازگشت جان فندلی به برنامه ساکر اِی‌اِم به‌عنوان مجری مشترک، مکس راشدن اجرای مشترک برنامه را بر عهده گرفت. برنامه باشگاه فوتبال فانتزی هر هفته جمعه‌ها ساعت ۱۸ پخش می‌شود. هر دو مجری همچنین به‌طور مشترک مدیریت یک تیم فانتزی را در لیگ «چهره‌های مشهور» اسکای فانتزی بر عهده داشتند.
در سال ۲۰۱۹، مرسون برنده دومین فصل مسابقه «چهره‌های مشهور در مزرعه» از شبکه فایو استار شد. از سپتامبر ۲۰۲۴، مرسون در بیست‌ودومین فصل برنامه «استریکتلی کام دنسینگ» شرکت کرد و کارن هاوئر به‌عنوان شریک رقص او انتخاب شد. این زوج تا هفته پنجم در رقابت‌ها باقی ماندند، اما در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۴، در رقابت نهایی حذف شدند.
زندگی شخصی
مرسون که در هارلسدن، شمال غرب لندن، به دنیا آمد، در دوران کودکی از چلسی حمایت می‌کرد و در تمام طول زندگی‌اش هوادار این باشگاه باقی مانده است.
او سه بار ازدواج کرده است (با لورین، لوئیز و اکنون کیت) و هشت فرزند دارد که یکی از آن‌ها یک جفت دختر دوقلو هستند. نخستین ازدواج او در پی روند بهبودی‌اش از اعتیاد به مواد مخدر و الکل فروپاشید. یکی از پسران او، سم، نیز فوتبالیست است و تا سال ۲۰۲۵ برای تیم غیرلیگی هانوورث ویلا بازی می‌کرد.
در اکتبر ۲۰۱۱، مرسون در بزرگراه ام۴۰، نزدیک وارویک، با یک کامیون تصادف کرد و به اتهام رانندگی در حالت مستی بازداشت شد.
مرسون در مستند «قهرمانان هری: تماماً انگلیسی» محصول سال ۲۰۱۹ شبکه آی‌تی‌وی، درباره تأثیر سوءمصرف مواد و قمار بر زندگی‌اش و ادامه مبارزه‌اش با اعتیاد صحبت کرد. او به‌دلیل صحبت صریح درباره این موضوع مورد تحسین قرار گرفت. در فصل دوم این برنامه، مرسون در گفت‌وگو با هم‌تیمی سابق خود در آرسنال، دیوید سیمن، دروازه‌بان، فاش کرد که داوطلبانه در جلسات انجمن الکلی‌های گمنام شرکت می‌کند؛ از جمله جلسات انگلیسی‌زبان در پاریس، در وقفه‌های فیلم‌برداری فصل دوم، قسمت اول برنامه «قهرمانان هری» شبکه آی‌تی‌وی.
مرسون در هفته آگاهی‌بخشی درباره سلامت روان شرکت کرد. در ژانویه ۲۰۲۰، او درباره اینکه چگونه عادت‌هایش در مصرف الکل، مواد مخدر و قمار، مشکلات سلامت روان او را تشدید کرده‌اند، صحبت کرد.
در فوریه ۲۰۲۴، مرسون به‌دلیل تخلف احتمالی هنگام تبلیغ و معرفی شرکت «سوپریم سی‌بی‌دی»، متعلق به آنتونی فاولر، بوکسور سابق، از سوی سازمان استانداردهای تبلیغاتی مورد بررسی قرار گرفت. فاولر و چند چهره مشهور دیگر، از جمله مرسون، مت لو تیسیر و جان هارتسون، همگی تحت بررسی قرار گرفتند و از سوی این سازمان اخطار دریافت کردند. تحقیقات سازمان استانداردهای تبلیغاتی به این نتیجه رسید که پست‌های آن‌ها در شبکه‌های اجتماعی ماهیت تجاری داشته‌اند و بیانگر نظرات «صادقانه» درباره فواید سی‌بی‌دی نبوده‌اند، زیرا بابت انتشار این پست‌ها پاداش مالی دریافت می‌کردند. همچنین مشخص شد که این چهره‌ها در پست‌های خود ادعاهای پزشکی غیرقانونی درباره استفاده از سی‌بی‌دی مطرح کرده‌اند؛ ماده‌ای که از سوی آژانس تنظیم مقررات داروها و محصولات بهداشتی ممنوع شده است.
در مه ۲۰۲۴، مرسون پس از مجموعه‌ای از تخلفات مربوط به سرعت غیرمجاز، به مدت شش ماه از رانندگی محروم شد.
در جریان برنامه لیگ ملی فوتبال آمریکا به مناسبت روز شکرگزاری که در نوامبر ۲۰۲۴ از شبکه اسکای پخش شد، مرسون فاش کرد که هوادار تیم نیویورک جتس است.