استیو بولد (متولد ۱۶ نوامبر ۱۹۶۲) مربی فوتبال انگلیسی و بازیکن حرفه‌ای سابق فوتبال است که در حال حاضر مربی تیم اصلی باشگاه کوئینز پارک رنجرز در چمپیونشیپ انگلستان است.
او در دوران بازی خود، از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۰، مدافع بود. بولد دوران فوتبالش را در باشگاه زادگاهش، استوک سیتی، آغاز کرد؛ جایی که به‌عنوان یک مدافع جوان و تأثیرگذار شهرت یافت. او پس از سپری کردن هفت فصل با پاترها و تبدیل شدن به یکی از موردتوجه‌ترین مدافعان میانی فوتبال انگلیس، در سال ۱۹۸۸ به آرسنال پیوست. او در هایبوری، خط دفاعی قدرتمندی را در کنار تونی آدامز، نایجل وینتربرن و هم‌تیمی سابقش در استوک، لی دیکسون، تشکیل داد. او در سال ۱۹۹۹ توپچی‌ها را ترک کرد و دوران بازی خود را در ساندرلند به پایان رساند.
پس از پایان دوران بازیگری، بولد در آکادمی موفق آرسنال به‌عنوان سرمربی تیم‌های پایه فعالیت کرد. او در آغاز فصل ۲۰۱۲/۱۳ به سمت دستیار سرمربی ارتقا یافت و جایگزین پت رایس شد که سال‌ها این سمت را بر عهده داشت. او بعدها مدتی نیز به‌عنوان سرمربی تیم زیر ۲۳ سال باشگاه فعالیت کرد.
استوک سیتی
بولد که در استوک-آن-ترنت متولد شد، در سال ۱۹۷۸، زمانی که هنوز دانش‌آموز بود، به باشگاه زادگاهش استوک سیتی پیوست و در نوامبر ۱۹۸۰ قرارداد حرفه‌ای امضا کرد. او در سپتامبر ۱۹۸۱، در شکست ۳-۲ خارج از خانه مقابل میدلزبرو، نخستین بازی خود را در پست مدافع راست انجام داد. بااین‌حال، نتوانست جایگاه ثابتی در ترکیب تیم به دست آورد و در اکتبر ۱۹۸۲ برای کسب تجربه بازی در تیم اصلی، به‌صورت قرضی راهی تورکی یونایتد شد و ۹ بازی لیگ برای تیم تحت هدایت بروس ریوچ انجام داد.
بولد پس از آنکه میک میلز او را به پست مدافع میانی منتقل کرد تا جایگزین پل دایسون شود، به‌تدریج به بازیکنی ثابت در ترکیب استوک تبدیل شد. این تصمیم حرکتی هوشمندانه از آب درآمد، زیرا او در پست جدید خود عملکرد درخشانی داشت و به یکی از بازیکنان ثابت تیم اصلی پاترها تبدیل شد. مصدومیت کمر که به جراحی نیاز داشت، باعث شد او بخشی از بازی‌های فصل ۱۹۸۶/۸۷ را از دست بدهد و احتمالاً استوک نیز از حضور در مرحله پلی‌آف محروم شود. در پایان فصل ۱۹۸۷/۸۸، عموماً پذیرفته شده بود که بولد بهترین مدافع دسته دوم است. آرسنال و اورتون هر دو برای جذب این مدافع اقدام کردند. پس از مذاکرات، بولد آرسنال را انتخاب کرد و یک کمیته داوری مبلغ انتقال را ۳۹۰ هزار پوند تعیین کرد؛ رقمی اندک در مقایسه با مبلغی که استوک درخواست کرده بود.
آرسنال
او در ۱۳ ژوئن ۱۹۸۸ با مبلغ ۳۹۰ هزار پوند به آرسنال پیوست و بخشی از خط دفاعی «چهار مدافع مشهور» این تیم شد؛ خطی متشکل از تونی آدامز، نایجل وینتربرن و هم‌تیمی سابقش در استوک، لی دیکسون. بولد دو بار در فصل‌های ۱۹۸۸/۸۹ و ۱۹۹۰/۹۱ قهرمان لیگ دسته اول شد و در پیروزی مشهور ۲-۰ باشگاه مقابل لیورپول در آنفیلد حضور داشت؛ دیداری که در آخرین دقیقه از آخرین مسابقه فصل، قهرمانی را برای آرسنال به ارمغان آورد.
او در فصل ۱۹۹۱/۹۲ از سوی هواداران باشگاه به‌عنوان بازیکن سال انتخاب شد، هرچند آن فصل برای آرسنال، به‌عنوان مدافع عنوان قهرمانی، کمتر موفقیت‌آمیز بود. این تیم تنها به رتبه چهارم لیگ دست یافت، خیلی زود از جام باشگاه‌های اروپا کنار رفت و در اتفاقی غیرمنتظره، در نخستین مرحله حضورش در جام حذفی نیز مقابل تیم کوچک رکسهام حذف شد.
در ۱۵ اوت ۱۹۹۲، او این افتخار را داشت که در روز افتتاحیه فصل و در ورزشگاه هایبوری، نخستین گل آرسنال در لیگ برتر را به ثمر برساند. بولد در دقیقه ۲۸ قفل دروازه را شکست، هرچند آرسنال در نهایت با نتیجه ۴-۲ مقابل نوریچ سیتی شکست خورد.
بااین‌حال، مصدومیت باعث شد او فینال‌های جام حذفی و جام اتحادیه را که آرسنال در فصل ۱۹۹۲/۹۳ فتح کرد، از دست بدهد. اندی لینیگان جای او را در ترکیب گرفت و در بازی تکراری فینال جام حذفی مقابل شفیلد ونزدی، گل قهرمانی آرسنال را به ثمر رساند.
پس از قهرمانی در فینال جام برندگان جام اروپا در فصل ۱۹۹۳/۹۴، آرسنال و بولد برای چندین سال دیگر نتوانستند موفقیت بیشتری کسب کنند.
ورود آرسن ونگر، سرمربی فرانسوی، در اکتبر ۱۹۹۶ باعث شد برخی گمانه‌زنی کنند که بولد پا به سن گذاشته باشگاه را ترک خواهد کرد؛ به‌ویژه اینکه او اغلب پس از مارتین کیون، انتخاب دوم تیم بود. بااین‌حال، این اتفاق به احیای کوتاه‌مدت دوران حرفه‌ای او منجر شد و بولد به عضوی مهم از تیمی تبدیل شد که در فصل ۱۹۹۷/۹۸ دوگانه را فتح کرد. او در صحنه‌ای مشهور، با یک پاس عمقی چیپ، تونی آدامز را صاحب توپ کرد تا آدامز آخرین گل پیروزی ۴-۰ آرسنال مقابل اورتون را به ثمر برساند؛ مسابقه‌ای که قهرمانی لیگ برتر را برای توپچی‌ها قطعی کرد.
دو هفته بعد، آن‌ها با قهرمانی در جام حذفی، دوگانه را کامل کردند. آخرین فصل حضور او در هایبوری ناامیدکننده بود. آرسنال به نیمه‌نهایی جام حذفی رسید و در آنجا مقابل منچستریونایتد به تساوی دست یافت تا مسابقه به بازی تکراری کشیده شود. در آخرین دقیقه بازی و درحالی‌که نتیجه ۱-۱ بود، یک ضربه پنالتی به سود آرسنال اعلام شد. پیتر اشمایکل ضربه دنیس برکمپ را مهار کرد و گل رایان گیگز در وقت‌های اضافه، به دفاع آرسنال از عنوان قهرمانی پایان داد. یک ماه بعد، منچستریونایتد قهرمانی لیگ برتر را نیز از آرسنال گرفت.
عملکرد کلی در آرسنال: ۳۷۱ بازی، ۸ گل، ۷ پاس گل
ساندرلند
در این مقطع، سن دیگر به ضرر بولد بود و او در ژوئیه ۱۹۹۹ با مبلغ ۵۰۰ هزار پوند به ساندرلند که به‌تازگی به لیگ برتر صعود کرده بود، پیوست. پس از جدایی کوین بال، کاپیتان تیم، در دسامبر ۱۹۹۹، پیتر رید، سرمربی تیم، بازوبند کاپیتانی را به او سپرد و بولد به ساندرلند کمک کرد تا با کسب رتبه هفتم، به حضور در رقابت‌های جام یوفا بسیار نزدیک شود، هرچند در نهایت از رسیدن به آن بازماند. او تا زمانی که آرتروز در سپتامبر ۲۰۰۰ در تصمیمش برای بازنشستگی نقش داشت، در ورزشگاه لایت ماند. بولد در دوران حضورش در ساندرلند تنها ۲۱ بازی در لیگ برتر انجام داد.
دوران ملی
با وجود عضویت در یکی از مستحکم‌ترین خطوط دفاعی سطح اول فوتبال در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل تا میانه دهه ۱۹۹۰، بولد تنها دو بار برای تیم ملی انگلیس به میدان رفت؛ آماری بسیار کمتر از تونی آدامز، هم‌تیمی‌اش در پست مدافع میانی. او نخستین بازی ملی کامل خود را نیز تا ۳۱ سالگی انجام نداد. هر دو بازی ملی او در پایان فصل ۱۹۹۳/۹۴ و زیر نظر تری ونبلز، در دیدارهای دوستانه مقابل یونان در ومبلی که با پیروزی ۵-۰ انگلیس همراه بود و نروژ که با تساوی ۰-۰ به پایان رسید، انجام شدند.
دوران مربیگری
پس از بازنشستگی، او یادگیری برای دریافت مدارک مربیگری یوفا را آغاز کرد و در ژوئن ۲۰۰۱ به آرسنال بازگشت و مربی تیم‌های پایه شد. او سرمربی تیم زیر ۱۸ سال آکادمی آرسنال بود و این تیم را در فصل‌های ۲۰۰۸/۰۹ و ۲۰۰۹/۱۰ به قهرمانی لیگ برتر آکادمی و در فصل ۲۰۰۸/۰۹ به قهرمانی جام حذفی جوانان رساند. در ۱۰ مه ۲۰۱۲ اعلام شد که استیو بولد پس از بازنشستگی پت رایس در پایان فصل، دستیار جدید سرمربی آرسنال خواهد شد. در ۵ ژوئن ۲۰۱۹، استیو بولد در جریان بازسازی گسترده کادر مربیگری آرسنال، جایگاه خود را با فردی لیونگبرگ عوض کرد و سرمربی تیم زیر ۲۳ سال شد. در مه ۲۰۲۱، او از سمت مربیگری تیم زیر ۲۳ سال برکنار شد. در ژوئن ۲۰۲۲، به‌عنوان سرمربی لومل منصوب شد. او در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۵، پس از آنکه تیم در پنج بازی قبلی تنها یک امتیاز کسب کرد، از سمت خود در لومل استعفا داد. در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۵، بولد به‌عنوان مسئول مربیگری دفاعی و مربی تیم اصلی به کوئینز پارک رنجرز، تیم حاضر در چمپیونشیپ، پیوست.
افتخارات
آرسنال
لیگ دسته اول فوتبال: ۱۹۸۸/۸۹، ۱۹۹۰/۹۱
لیگ برتر: ۱۹۹۷/۹۸
جام حذفی: ۱۹۹۷/۹۸
جام خیریه: ۱۹۹۸
جام برندگان جام اروپا: ۱۹۹۳/۹۴
فردی
بازیکن فصل آرسنال: ۱۹۹۰/۹۱