سیلوین کلود ویلتورد متولد ۱۰ می ۱۹۷۴
ویلتورد چهار فصل در آرسنال حضور داشت و با آن دو قهرمانی لیگ برتر و دو جام حذفی را به دست آورد. او همچنین قهرمان لیگ یک در بوردو و در هر یک از سه فصل متوالی خود در لیون شد. ویلتورد با تیم ملی فرانسه ۹۲ بازی ملی انجام داد و ۲۶ گل به ثمر رساند. او در المپیک ۱۹۹۶، دو جام جهانی و دو قهرمانی اروپا بازی کرد. ویلتورد بخشی از تیم‌هایی بود که یورو ۲۰۰۰ را برد (که برای آن گل تساوی دقیقه آخر را زد تا فینال را به وقت اضافه برساند) و به فینال جام جهانی ۲۰۰۶ رسید.
اوایل کار، رن و بوردو
ویلتورد در سال ۱۹۹۱ از تیم لیگ پایین‌تر CO Joinville به رن پیوست. او در رن در فصل ۱۹۹۳/۹۴ با زدن ۸ گل در ۲۶ بازی ظاهر شد. در تابستان ۱۹۹۶، پس از اینکه ویلتورد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ برای فرانسه درخشید، باشگاه دپورتیوو لاکرونیا با رن به توافق رسید تا او از ۱ ژوئیه ۱۹۹۷ به این تیم ملحق شود. به عنوان بخشی از این قرارداد، مبلغ ۳۰۰ میلیون پستا (۱.۸ میلیون یورو) به رن پرداخت شد در حالی که ویلتورد برای فصل ۱۹۹۶/۹۷ به رن قرض داده شد. در تابستان ۱۹۹۷، در پایان دوره قرضی خود، او به اسپانیا بازگشت و فقط درخواست بازگشت به فرانسه را داشت تا با بوردو پیوند بخورد. برای این انتقال مبلغ ۳۷۵ میلیون پستا (۲.۲۵ میلیون یورو) و بند فروش ۴۰ درصدی توافق شد. او در اولین دوره خود در بوردو همیشه حضور داشت و در فصل ۱۹۹۸/۹۹، ۲۲ گل به ثمر رساند، جایی که کفش طلا را به دست آورد و بوردو قهرمان لیگ یک شد.
آرسنال
ویلتورد در آگوست ۲۰۰۰، پس از به ثمر رساندن گل تساوی در فینال یورو ۲۰۰۰، با ۱۳ میلیون پوند به آرسنال پیوست. این رکورد تا هشت سال و نیم بعد که آرسنال ۱۵ میلیون پوند برای آندری آرشاوین پرداخت کرد، پابرجا بود. ویلتورد اولین بازی خود را به عنوان بازیکن تعویضی مقابل چلسی در ۶ سپتامبر ۲۰۰۰ انجام داد و اولین گل او در برابر کاونتری در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۰ به ثمر رسید. نکته مهم در اولین فصل او، هت تریک نیمه اول در پیروزی مقابل وستهم بود.
آرسنال در سال ۲۰۰۱ به فینال جام حذفی رسید که ویلتورد آن را آغاز کرد. او هنگامی که آرسنال ۱-۰ جلو بود به جای ری پارلور به میدان آمد، اما لیورپول دو گل دیرهنگام به ثمر رساند و ۲-۱ پیروز شد. در فصل ۲۰۰۱/۰۲، ویلتورد ده گل در لیگ به ثمر رساند تا آرسنال به عنوان قهرمانی دست یابد. او در این راه مقابل چلسی و اورتون گل های پیروزی مهمی به ثمر رساند.
اوج کار ویلتورد در آرسنال در پایان آن فصل بود، به ثمر رساندن گل پیروزی مقابل منچستریونایتد در اولدترافورد که باعث برتری ۱-۰ آرسنال شد و آنها قهرمان لیگ برتر در فصل ۲۰۰۱/۰۲ شدند و آرسنال در ۸ می به دوگانه دست یافت.
با بازگشت به اولدترافورد در فصل بعد در جام حذفی، ویلتورد دوباره گلزنی کرد و آرسنال در سالی که در آن جام را نیز فتح کرد، یونایتد را ۲-۰ شکست داد. ویلتورد فینال جام حذفی ۲۰۰۲ را آغاز کرد و در فینال ۲۰۰۳ به عنوان بازیکن تعویضی بازی کرد.
ویلتورد در فصل ۲۰۰۳/۰۴ آرسنال "شکست ناپذیران" حضور داشت، اگرچه حضور او در پایان فصل کمتر بود. در طول فصل او در مجموع ۱۲ بازی در لیگ انجام داد که برای کسب مدال قهرمانی کافی بود.
او در مجموع ۱۷۵ بار برای توپچی ها در تمامی رقابت‌ها بازی کرد و ۴۹ گل به ثمر رساند. در ژوئن ۲۰۰۸، ویلتورد در فهرست بهترین بازیکنان آرسنال در تمام دوران، در رده سی و سوم قرار گرفت.
لیون
هنگامی که قرارداد او با آرسنال در تابستان ۲۰۰۴ به پایان رسید، ویلتورد به مدت دو هفته با رن تمرین کرد و انتقال به تیم تازه لیگ برتری وست بروم را رد کرد. او همچنین علاقه‌مند به انتقال به رقیب آرسنال، تاتنهام بود. در ۳۱ آگوست، او با لیون قرارداد اولیه دو ساله امضا کرد. ویلتورد با انتقال به لیون موفقیت های بیشتری پیدا کرد و سه قهرمانی لیگ یک را به دست آورد و در فصول متوالی به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا رسید.
رن
ویلتورد در آگوست ۲۰۰۷ با قراردادی دو ساله و با فرصتی برای پیوستن به کادر مربیگری پس از پایان دوران حرفه‌ای خود، با رن قرارداد امضا کرد.
مارسی
او در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۹ برای باقی مانده فصل به مارسی پیوست. در ۱۷ می ۲۰۰۹، او تنها گل مارسی را در باخت ۳-۱ مقابل لیون در خانه به ثمر رساند. او در پایان فصل ۲۰۰۸/۰۹ بازیکن آزاد شد و به فکر انتقال احتمالی به آمریکا، امارات یا شاید بازنشستگی بود.
متز
در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۰، ویلتورد پس از تمرین با کرتیل آمریکا، تا پایان فصل با متز فرانسه قرارداد امضا کرد.
نانت
در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۱، ویلتورد از بازنشستگی بازگشت و قراردادی را تا پایان فصل ۲۰۱۱/۱۲ با نانت امضا کرد. او در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۲ بازنشستگی خود را اعلام کرد.
تیم ملی فرانسه
ویلتورد اولین بازی خود را برای فرانسه در پیروزی ۲-۰ مقابل انگلیس در ۱۰ فوریه ۱۹۹۹ در ورزشگاه ومبلی انجام داد. ویلتورد ۹۲ بار برای فرانسه بازی کرده و ۲۶ گل به ثمر رسانده است. به یاد ماندنی ترین گل او برای Les Bleus به شکلی دراماتیک در آخرین ثانیه های فینال یورو ۲۰۰۰ در برابر ایتالیا به ثمر رسید تا بازی ۱-۱ مساوی شود و به وقت اضافه کشیده شود. فرانسه سپس با گل طلایی دیوید ترزگه به قهرمانی رسید.
ویلتورد برای جام جهانی ۲۰۰۲ در تیم ملی باقی ماند، جایی که فرانسه در دور گروهی شکست تکان‌دهنده‌ای را بدون حتی یک برد یا زدن یک گل تحمل کرد که بدترین عملکرد یک مدافع عنوان قهرمانی در جام جهانی بود. ویلتورد همچنین در یورو ۲۰۰۴ شرکت کرد و هفت بازی در مرحله مقدماتی انجام داد با ۶ گل برگشتی فوق العاده به تیم ملی داشت. با این حال، عملکرد ضعیف Les Bleus شاهد یک خروج تکان دهنده در مرحله یک چهارم نهایی به دست قهرمان نهایی یونان بود. ویلتورد همچنین بخشی از تیم فرانسه ریموند دومنک بود که در فینال جام جهانی ۲۰۰۶ مقابل ایتالیا بازی کرد. ویلتورد اولین پنالتی فرانسه را در ضربات پنالتی بعد از تساوی ۱-۱ به ثمر رساند، اما فرانسه در ضربات پنالتی ۵-۳ شکست خورد.
افتخارات
بوردو
دیویژن یک: ۱۹۹۸/۹۹
آرسنال
لیگ برتر: ۲۰۰۱/۰۲، ۲۰۰۳/۰۴
جام حذفی: ۲۰۰۱/۰۲، ۲۰۰۲/۰۳؛ نایب‌قهرمانی: ۲۰۰۰/۰۱
جام خیریه: ۲۰۰۲
لیون
لوشامپیونا: ۲۰۰۴/۰۵، ۲۰۰۵/۰۶، ۲۰۰۶/۰۷
فرانسه
جام ملت‌های اروپا: ۲۰۰۰
جام کنفدراسیون‌ها: ۲۰۰۱، ۲۰۰۳
نایب‌قهرمان جام جهانی: ۲۰۰۶
فردی
بازیکن سال فوتبال فرانسه: ۱۹۹۹
بازیکن ماه لیگ برتر انگلستان: اوت ۲۰۰۲
تیم منتخب سال لوشامپیونا: ۲۰۰۴/۰۵، ۲۰۰۵/۰۶
زندگی شخصی
والدین ویلتورد قبل از تولد وی از مارتینیک به کلان شهر فرانسه نقل مکان کردند. در Neuilly-sur-Marne، یک شهر در حومه شرقی پاریس، از مادری اهل جزایر غربی و پدری که او را نمی‌شناخت به دنیا آمد. او یکی از هشت فرزند بود. او در سن ۱۴ سالگی برای زندگی به آپارتمان خواهر ۲۷ ساله خود رفت و در آنجا از خواهرزاده ۲ ساله خود مراقبت کرد. در سال ۲۰۱۵، او در برنامه واقعی TF۱ Dropped شرکت کرد که در آن ورزشکاران با هلیکوپتر به محیط‌های نامناسب پرتاب می‌شدند. یک روز پس از حذف او از برنامه، یک سانحه هلیکوپتری در هوا رخ داد که در آن ده نفر کشته شدند، از جمله سه شرکت کننده. او پس از سقوط هواپیما در توییتر خود نوشت: برای دوستانم ناراحتم، می‌لرزم، وحشت دارم، حرفی ندارم، نمی‌خواهم چیزی بگویم.