میکل آرتتا آماتریاین متولد ۲۶ مارچ ۱۹۸۲
آرتتا که در سن سباستین باسک به دنیا آمد، فوتبال خود را در آنتیگوکو آغاز کرد و با ژابی آلونسو دوست شد و هر آخر هفته با هم بازی می‌کردند. این دو اغلب در کنار سواحل سن سباستین بازی می‌کردند و رویای بازی با هم در رئال سوسیداد را داشتند.
آرتتا در ژوئیه ۱۹۹۷ در سن ۱۵ سالگی، به همراه دو تن از همبازیانش، سن سباستین را ترک کرد تا در آکادمی جوانان بارسلونا، لاماسیا، به میدان رود. این سه نفر سه بازی آزمایشی انجام دادند و همه قراردادهای حرفه‌ای با باشگاه به دست آوردند. سبک زندگی آکادمی که در خوابگاه‌ها مستقر شده بود، به طرز بدنامی سختگیرانه بود و هم تیمی های آرتتا بلافاصله پس از ورود، آکادمی را ترک کردند. در حالی که در لاماسیا بود، آرتتا در میان دو اسطوره باشگاه، آندرس اینیستا و ژاوی هرناندز بزرگ شد، او با کاپیتان وقت بارسلونا و مربی آینده‌اش پپ گواردیولا در دوران حضورش در آکادمی ملاقات کرد و در عین حال تمرین‌های سرمربی آن زمان، لوئیس فن خال را یاد گرفت.
آرتتا به طور منظم با تیم اصلی تمرین می‌کرد اما فقط به حضور در سگوندا دیویزیون B با بارسلونا B محدود شد. پس از جدایی فن خال از باشگاه در ۲۰ می ۲۰۰۰، لورنزو سرا فرر، مربی جدید، امانوئل پتی و جرارد لوپز را وارد خط میانی بارسلونا کرد و آرتتا را به صفی که قبلا شامل گواردیولا، لوئیس انریکه، فیلیپ کوکو، ایوان دلا پنیا، ژاوی و اینیستا بود، بازگرداند. با تغییرات اداری در لاماسیا در طول فصل ۰۱-۲۰۰۰، آرتتا و تعدادی از هم باشگاهی هایش به سرعت متوجه شدند که آینده آنها دیگر با بارسلونا نیست.
قرضی در پاریسن ژرمن
در اواسط فصل ۲۰۰۰/۰۱، آرتتا به صورت قرضی ۱۸ ماهه به باشگاه پاریسن ژرمن فرانسه رفت. او به یک تیم پر ستاره با مدیریت لوئیس فرناندز پیوست، تیمی که شامل افرادی مانند مائوریسیو پوچتینو، گابریل هاینزه، جی جی اوکوچا و نیکلاس آنلکا بود. آرتتا بعداً با رونالدینیو نیز هم‌بازی شد که این بازیکن برزیلی در تابستان ۲۰۰۱ به پاریس رفت. او اولین بازی خود را در ۱۰ فوریه ۲۰۰۱ در برابر اوسر در دور یک هشتم نهایی کوپه دو فرانس انجام داد. آرتتا بازی را در پارک دو پرنس آغاز کرد و کل بازی را انجام داد که در آن پاری سن ژرمن ۴-۰ شکست خورد.
در ۱۷ فوریه ۲۰۰۱، آرتتا اولین بازی خود را در لیگ یک فرانسه در دقیقه ۳۴ شکست ۱-۰ مقابل مارسی، خارج از خانه در ورزشگاه ولودروم از روی نیمکت انجام داد. آرتتا توسط فرناندز در درجه اول به عنوان یک بازیساز در زمان حضورش در پاریس مورد استفاده قرار گرفت، او در اولین فصل خود ۱۱ بازی انجام داد و اولین گل خود را در ۱۲ می ۲۰۰۱ مقابل لیل به ثمر رساند. در طول فصل دوم آرتتا با پاری سن ژرمن، او جام اینترتوتو در سال ۲۰۰۱ را به دست آورد و هر دو بازی آخر مقابل برشا را از روی نیمکت تماشا کرد. او در مجموع ۵۳ بازی برای پاریسن ژرمن انجام داد و ۵ گل به ثمر رساند. پاریسن ژرمن می خواست آرتتا را در پایان دوره قرضی حفظ کند اما این بازیکن امتناع کرد. در عوض، او پس از دوره قرضی خود به بارسلونا بازگشت.
رنجرز
آرتتا در مارچ ۲۰۰۲ قراردادی ۶ میلیون پوندی با رنجرز اسکاتلند امضا کرد. او از فصل اول موفق در گلاسکو لذت برد و به سرعت خود را به عنوان بازیکن ثابت تیم معرفی کرد. نکات مهم وی، گلزنی در اولین بازی و تبدیل یک پنالتی دیرهنگام در آخرین روز فصل ۰۳-۲۰۰۲ بود که برای تفاضل گل حیاتی بود زیرا رنجرز سه گانه داخلی لیگ برتر، جام حذفی و جام اتحادیه اسکاتلند را به دست آورد. آرتتا کمی قبل از فینال جام اتحادیه در سال ۲۰۰۳ مصدوم شد و بازی را از دست داد.
آرتتا دومین فصل خود را با رنجرز با به ثمر رساندن ۶ گل در شش بازی اول فصل آغاز کرد و این باشگاه به مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا راه یافت، اگرچه آنها از آن گروه صعود نکردند و فصل را بدون جام به پایان رساندند. آرتتا پس از دو فصل حضور در گلاسکو به اسپانیا بازگشت. او بعداً دوران حضور خود در رنجرز را به عنوان کمک به پیشرفت او به عنوان یک بازیکن، مهم دانست و اظهار داشت: ''فوتبال در اسکاتلند بسیار سخت بود، واقعاً سخت. واقعاً فیزیکی بود، مردم به شما برخورد کردند و من باید در این زمینه پیشرفت زیادی می‌کردم. فکر می‌کنم این کار را کردم تا به سطحی برسم که لیگ برتر از من می‌خواست.''
رئال سوسیداد
او در سال ۲۰۰۴ با مبلغ ۵.۲ میلیون یورو به رئال سوسیداد پیوست، با این ایده که آرتتا و ژابی آلونسو می‌توانند با هم بازی کنند. با این حال، آلونسو راهی لیورپول شد و آرتتا نتوانست خود را در این تیم تثبیت کند و در نیم فصلی که در سن سباستین گذراند، تنها سه بازی لیگ را از ابتدا شروع کرد.
اورتون
دیوید مویس، سرمربی اورتون، آرتتا را در پنجره نقل و انتقالات ژانویه ۲۰۰۵ به صورت قرضی با هدف انتقال دائمی به خدمت گرفت. آرتتا عنوان جایگزینی برای توماس گراوسن هافبک دانمارکی که به رئال مادرید نقل مکان کرده بود، دیده می‌شد. آرتتا نقش مهمی در کمک به اورتون برای رسیدن به جواز حضور در لیگ قهرمانان در زمانی که در لیگ برتر به مقام چهارم رسید، ایفا کرد. با این حال، آنها در آخرین دور مقدماتی به طور جنجالی توسط ویارئال حذف شدند. او اولین گل خود را برای اورتون در پیروزی ۴-۰ مقابل کریستال پالاس به ثمر رساند و در جولای ۲۰۰۵ قرارداد دائمی ۵ ساله با مبلغ ۲ میلیون پوند امضا کرد. در فصل ۲۰۰۵/۰۶ آرتتا هر دو جایزه بهترین بازیکن فصل اورتون از نگاه هواداران و بازیکنان را دریافت کرد. فرم خوب آرتتا تا فصل ۲۰۰۶/۰۷ گسترش یافت. او علاوه بر حفظ جایگاه اصلی خود، به طور مکرر بازیکن برتر زمین شناخته می‌شد و فصل را با ۹ گل در ۳۵ بازی لیگ که انجام داد به پایان رساند و برای دومین سال متوالی جایزه بهترین بازیکن فصل را دریافت کرد.
او همچنین از سوی بینندگان اسکای اسپورت به عنوان "هافبک سال" لیگ برتر انتخاب شد و کریستیانو رونالدو، بهترین بازیکن سال PFA را در این رقابت شکست داد. خلاقیت آرتتا بخش مهمی از بازی هجومی اورتون در فصل بعد بود و او تا پایان ژانویه شش گل به ثمر رساند. این وضعیت یک فصل بعد بهبود یافت و آرتتا در فصل ۲۰۰۶/۰۷، ۹ گل زد و یک بار دیگر فصل را به عنوان بهترین بازیکن سال به پایان رساند. در تابستان ۲۰۰۷، او یک قرارداد پنج ساله جدید امضا کرد. آرتتا در طول فصل ۲۰۰۷/۰۸، زمانی که جایزه بهترین بازیکن سال شمال غرب را دریافت کرد، افتخار دیگری را به مجموعه رو به رشد خود اضافه کرد. او پس از پنج سال به اولین بازیکن اورتون تبدیل شد که در ژانویه ۲۰۰۸ جایزه شخصیت ورزشی سال لیورپول اکو را دریافت کرد. آرتتا در نیم فصل دوم از ناحیه شکم دچار آسیب دیدگی شد و کمی قبل از آخرین بازی فصل، برای رفع این مشکل تحت عمل جراحی قرار گرفت. او اولین گل خود را در فصل ۲۰۰۸/۰۹ در بازی افتتاحیه لیگ برتر مقابل بلکبرن با یک ضربه ایستگاهی به ثمر رساند.
او در تساوی ۲-۲ مقابل نیوکاسل کاپیتان تیم شد و در این بازی یک پنالتی به ثمر رساند. در فوریه، آرتتا در تساوی ۰-۰ مقابل نیوکاسل به دلیل آسیب دیدگی رباط زانو، چند روز پس از اولین حضورش در تیم ملی اسپانیا، با برانکارد از زمین خارج شد. مصدومیت او را برای بقیه فصل ۲۰۰۸/۰۹ و پنج ماه اول فصل ۲۰۰۹/۱۰ از میادین دور نگه داشت. در طول فصل، آرتتا دوباره شروع به بازی در مرکز زمین کرد و معمولاً با یک هافبک دفاعی همکاری می‌کرد. این به او آزادی عمل داد تا سرعت بازی را دیکته کند و با پیه‌نار و عثمان در جناحین ارتباط برقرار کند. آرتتا پس از مصدومیت در ژانویه ۲۰۱۰ به عنوان بازیکن تعویضی در بازی جام حذفی مقابل بیرمنگام، قبل از بازی خانگی در لیگ برتر مقابل چلسی، به بازی برگشت. دو گل اول او در این فصل در پیروزی ۵-۱ مقابل هال سیتی در مارچ ۲۰۱۰ به ثمر رسید. او در آگوست همان سال قرارداد خود را به مدت پنج سال با اورتون تمدید کرد.
فصل ۲۰۱۰/۱۱ ثابت کرد که آنطور که انتظار می‌رفت هم برای تیم و هم برای آرتتا موفق نبود. پس از گل‌های ابتدایی فصل مقابل منچستر یونایتد در کامبک هیجان‌انگیز ۳-۳ در گودیسون پارک، و در پیروزی ۲-۰ در دربی مرسی‌ساید، آرتتا فرمی که در تلاش اورتون برای صعود به اروپا بسیار مهم بود را از دست داد. او در قسمت پایانی فصل، زمانی که دوباره در بال بازی کرد و از آزادی و فضای بیشتری برخوردار بود، دوباره اجمالی از قدرت و خلاقیت خود را نشان داد. پس از ترک اورتون، آرتتا گفت: "من ۲۹ سال دارم، بنابراین فرصت زیادی برای استفاده از چنین فرصتی ندارم. من تمام تلاشم را برای اورتون انجام داده‌ام."
آرسنال
آرتتا در ۳۱ اوت ۲۰۱۱ با قراردادی ۴ ساله با مبلغ ۱۰ میلیون پوند با آرسنال قرارداد امضا کرد.
فصل ۲۰۱۱/۱۲
در اولین سال انتقالش، همه فکر می‌کردند او جایگزین سسک فابرگاس خواهد بود، اما او چنین نقشی نداشت. او به‌جای ارسال پاس‌هایی که خلاقیت را به تیم تزریق کند، بیشتر روی محافظت از خط دفاع چهارنفره و حفظ ثبات در خط میانجی تمرکز داشت.
در واقع، هنگام مقایسه آمار میانگین او با فابرگاس، تلاش برای نفوذ با دریبل، پاس‌های عمقی و پاس‌های بلند بسیار کمی از او دیده می‌شود؛ در حالی که در پاس‌های کوتاه، بازپس‌گیری توپ و درصد موفقیت پاس‌ها آمار بهتری دارد. دلیل این امر ساده بود؛ زیرا الکس سانگ، هافبک دفاعی تیم، شروع به پیشروی و شرکت در حملات به سبک هافبک باکس‌تو‌باکس کرده بود، بنابراین شخص دیگری باید فضای خالی پشت سر او را پر می‌کرد. و به طور طبیعی، این نقش به آرتتا رسید. در همین حال، او در موقعیت‌های ضربات ایستگاهی یا شوت‌های از راه دور نیز تیزهوشی و زهردار بودن خود را در فاز هجومی نشان داد
او اولین بازی خود را در ۱۰ سپتامبر در برد خانگی ۱-۰ مقابل سوانزی انجام داد و اولین گل خود را در لیگ برتر برای آرسنال در باخت ۴-۳ مقابل بلکبرن در ایوود پارک به ثمر رساند.
آرتتا اولین شانس خود را برای کاپیتانی توپچی ها در پیروزی دور سوم جام حذفی مقابل لیدز یونایتد به دست آورد، بازی‌ای که دومین بازی تیری آنری در بازگشتش به آرسنال را رقم زد. آرتتا در باخت ۲-۱ تیمش مقابل ویگان در ۱۶ آپریل دچار پیچ خوردگی مچ پا شد که او را تا پایان فصل از میادین دور کرد.
با وجود این او در تمام فصل ۲۹ بازی انجام داد و ۶ بار گلزنی کرد و از سوی هواداران به عنوان پنجمین بازیکن مهم فصل ۲۰۱۱/۱۲ در نظرسنجی بهترین بازیکن فصل آرسنال انتخاب شد.
فصل ۲۰۱۲/۱۳
پس از جدایی کاپیتان رابین فن پرسی، آرتتا به عنوان کاپیتان دوم آرسنال برای فصل ۲۰۱۲/۱۳ انتخاب شد. با توجه به عدم جذب هافبک جدید پس از جدایی سانگ و پیوستنش به بارسلونا، بسیاری از مردم پیش‌بینی می‌کردند که شکاف بزرگی در خط هاپبک آرسنال ایجاد شود؛ اما عملکرد آرتتا در پست هافبک دفاعی چنان فوق‌العاده بود که شاید وسوسه شوید باور کنید او از دوران جوانی یک هافبک دفاعی تخصصی بوده است. آرسنال در سه بازی اولی که او به عنوان بازیکن فیکس به میدان رفت، هیچ گلی دریافت نکرد. او جای خالی سانگ را که تیم را ترک کرده بود به طور کامل پر کرد و به بازیکنی غیرقابل تعویض و حیاتی برای تیم تبدیل شد.
پس از تثبیت خود به عنوان یکی از برترین هافبک‌های دفاعی لیگ برتر در آرسنال، حتی بحث‌هایی مطرح شد مبنی بر اینکه آیا استفاده از آرتتا به عنوان هافبک هجومی یا وینگر در انگلستان از ابتدا یک اشتباه بوده است یا خیر.
او توسط هواداران به عنوان چهارمین بازیکن برتر فصل ۲۰۱۲/۱۳ در نظرسنجی بهترین بازیکن فصل آرسنال انتخاب شد، پس از اینکه تیم را به هفدهمین رتبه متوالی خود در جمع چهار تیم برتر رساند.
فصل ۲۰۱۳/۱۴
او شروع فصل ۲۰۱۳/۱۴ را به دلیل مصدومیت از دست داد، اما در پایان ماه سپتامبر به تیم بازگشت و در برد ۲-۰ خارج از خانه مقابل کریستال پالاس در اکتبر، گلزنی کرد و اخراج شد.
آرسنال به فینال جام حذفی ۲۰۱۴ رسید و آرتتا در مرحله یک چهارم نهایی مقابل باشگاه سابقش اورتون و همچنین در ضربات پنالتی مرحله نیمه نهایی مقابل ویگان گلزنی کرد. آرتتا کاپیتان تیم برای فینال در ومبلی بود و آنها را به پیروزی ۳-۲ مقابل هال سیتی رساند و اولین افتخار بزرگ خود را در فوتبال انگلیس دریافت کرد.
فصل ۲۰۱۴/۱۵
آرتتا پیش از فصل ۲۰۱۴/۱۵ کاپیتان جدید آرسنال شد. او اولین جام خود را به عنوان کاپیتان تمام وقت به دست آورد و ۹۰ دقیقه کامل بازی کرد و آرسنال ۳-۰ منچستر سیتی را در کامیونیتی شیلد ۲۰۱۴ شکست داد.
علیرغم انتصاب جدیدش، او فقط ۱۱ بازی در کل فصل انجام داد و یک گل به ثمر رساند.
فصل ۲۰۱۵/۱۶
آرتتا برای فصل ۲۰۱۵/۱۶ یک سال دیگر با آرسنال تمدید کرد و به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و آرسنال با نتیجه ۱-۰ چلسی را در کامیونیتی شیلد ۲۰۱۵ شکست داد که اولین حضور او برای این باشگاه از نوامبر ۲۰۱۴ بود.
آخرین بازی او برای آرسنال در آخرین روز فصل برگزار شد. آرتتا به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و مارک بان، گلر استون ویلا را مجبور کرد تا پس از اینکه ضربه او به تیرک افقی دروازه برخورد کرد، گل به خودی به ثمر برساند. او به طور تمام وقت از سوی جمعیت مورد تشویق قرار گرفت.
نوشتن این نامه برای من هم بسیار احساس‌برانگیز بود. چرا که این آخرین نامه من به عنوان بازیکن آرسنال خواهد بود. برنامه بعدی من این است که ابتدا تصمیم بگیرم چه کاری می‌خواهم انجام دهم. چند گزینه پیش رو دارم و دقیقاً می‌دانم چه می‌خواهم، اما هنوز قصد ندارم آن را فاش کنم. آنچه می‌خواهم بگویم این است که انتظارات و امیدهای زیادی برای آینده دارم. من خودم را برای آن آماده کرده‌ام.
آمدن به اینجا یک رویا بود، زیرا من همواره این باشگاه را تحسین می‌کردم. اولین بازی من برای آرسنال اتفاق ویژه‌ای بود. از اینکه بخشی از این باشگاه بودم بسیار خوشحال بودم و از افتخار حضور در آن لذت می‌بردم. رفتن روی صحنه در ویمبلی و بالای سر بردن جام واقعاً باورنکردنی است. آرسنال در دوران کودکی‌ام، باشگاه محبوب من در انگلستان بود.
کاپیتان آرسنال بودن و شریک شدن در لحظات بزرگی که داشتیم، تجربه‌ای ارزشمند برای من بوده است. من تلاش کردم تمام کمک‌ها و فداکاری‌های همه بازیکنان و کادری را که همراه من بودند بپذیرم و قدردانشان باشم. امیدوارم هر کسی که پس از من می‌آید، به تلاش برای حفظ ارزش‌های این باشگاه ادامه دهد. زیرا همین ارزش‌هاست که ما را برای مدت طولانی استوار نگه می‌دارد.
طی چند سال گذشته، من تلاش کرده‌ام بازیکنان جوان‌تر تیم را تشویق کنم تا مسئولیت بیشتری بر عهده بگیرند، در کارها مشارکت کنند، سازماندهی داشته باشند و بیشتر صحبت کنند. آنها آینده باشگاه هستند. به عبارتی، آینده در دستان آن‌هاست و باید بتوانند آن را مدیریت کنند. امیدوارم برای این کار آماده باشند. گاهی اوقات در بالاترین سطح ورزش، سن و سال تعیین می‌کند که آیا می‌توانید ادامه دهید یا خیر. با این حال، برخی بخش‌ها باید از نسلی به نسل دیگر منتقل شوند. من می‌خواهم آنها بتوانند استانداردهای تعیین‌شده را دنبال کنند. من همواره رابطه بسیار خوبی با ونگر داشته‌ام. ما لحظات سخت و لحظات بسیار خوبی را با هم داشتیم، اما آنچه بیش از همه از او آموختم، نحوه مدیریت باشگاه توسط او بود: او اصول، جاه‌طلبی‌ها و محدودیت‌های باشگاه را بالاتر از فداکاری شخص خودش، غرورش و انتظارات مردم قرار می‌داد. او تصویر کامل و همه‌جانبه را می‌دید. با وجود فشارهای سنگین، او هرگز متزلزل نشد. او بر اساس احساسات و افکار خودش درباره باشگاه هدایت می‌شد. یافتن فردی به استواری او در دنیای فوتبال بسیار دشوار است.
در نهایت، واقعاً می‌خواهم از همه شما به خاطر حمایت‌هایتان در طول مدتی که اینجا بودم تشکر کنم. این یک افتخار و امتیاز بزرگ بود و من تنها می‌توانم قول دهم که تمام تلاش خود را انجام دادم. من سعی کردم به حرفه‌ای‌ترین شکل ممکن رفتار کنم و بیشترین استفاده را از امکاناتی که داشتیم ببرم. من از این بابت رضایت دارم. جاه‌طلبی ما در این فصل قهرمانی در لیگ برتر بود و از اینکه به این هدف نرسیدیم ناامید هستیم، چرا که این نتیجه برای چنین باشگاهی به اندازه کافی خوب نیست.
اما من همیشه افتخار خواهم کرد که توانستیم جامی را که مدت‌ها منتظرش بودند به هواداران تقدیم کنیم. فتح دو دوره پیاپی جام حذفی ویژه بود، اما برای باشگاهی مثل این کافی نیست. نباید سطح جاه‌طلبی همین باشد. امیدوارم نسل جدید از ما بهتر عمل کنند و به رهبران و قهرمانانی فوق‌العاده در اینجا تبدیل شوند.
عملکرد کلی در آرسنال: ۱۵۰ بازی، ۱۶ گل، ۸ پاس گل
حرفه بین المللی
آرتتا در سطح جوانان برای اسپانیا بازی کرد. او در رقابت‌های قهرمانی زیر ۱۶ سال اروپا در سال ۱۹۹۹، در جام مریدین UEFA–CAF ۱۹۹۹، قهرمانی زیر ۱۷ سال جهان در سال ۱۹۹۹ بازی کرد و در رقابت‌های مقدماتی جام ملت‌های اروپا زیر ۲۱ سال ۲۰۰۴ کاپیتان تیم بود. در سال ۲۰۱۰، اتحادیه فوتبال انگلیس و فابیو کاپلو اقداماتی را انجام دادند تا ببینند آیا آرتتا می‌تواند نماینده انگلیس باشد، زیرا معتقد بود که طبق قانون اقامت پنج ساله فیفا واجد شرایط است. فیفا این موضوع را رد کرد، اما آرتتا در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۶ ادعا کرد که بر سر این حکم "تقریباً با فیفا وارد جنگ شد".
تصور می‌شد که آرتتا در فوریه ۲۰۰۹ در تیم اسپانیا حضور داشته باشد، اما آسیب دیدگی رباط صلیبی زانو باعث شد نام او قبل از اعلام لیست، حذف شود. آرتتا اغلب به عنوان یکی از بهترین بازیکنان دوران معاصر شناخته می‌شود که یک بازی ملی بزرگسالان را تجربه نکرده است، زیرا در زمانی بازی می‌کرد که اسپانیا چندین بازیکن با کیفیت بسیار بالا در پست خود داشت، مانند ژاوی، آندرس اینیستا، ژابی آلونسو، سسک فابرگاس، سرخیو بوسکتس، سانتی کازورلا و داوید سیلوا.
مربیگری و حرفه مدیریتی
منچستر سیتی
آرتتا پس از بازنشستگی سه گزینه داشت. آرسن ونگر به او پیشنهاد کرد که آکادمی آرسنال را رهبری کند، به کادر فنی مائوریسیو پوچتینو (هم تیمی او در پی اس جی) در تاتنهام بپیوندد یا به تیم مربیگری پپ گواردیولا در منچسترسیتی بپیوندد. در ۳ ژوئیه ۲۰۱۶، آرتتا در کنار برایان کید و دومنک تورنت که به عنوان دستیار پپ گواردیولا فعالیت می‌کردند، به عنوان دستیار مربی در منچسترسیتی منصوب شد. گواردیولا و آرتتا اولین بار در آکادمی بارسلونا با هم ملاقات کردند، اگرچه گواردیولا قبلاً در تیم اصلی حضور داشت و ۱۱ سال از آرتتا بزرگتر بود. از آن زمان، این دو در تماس بودند.
گواردیولا متقاعد شده بود که آرتتا - که در آن زمان بازیکن آرسنال بود - وقتی با او تماس گرفت تا اطلاعاتی در مورد چلسی بگیرد (قبل از بازی نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۱۲ مقابل بارسلونا) مربی خوبی خواهد شد.
در سال ۲۰۱۵، زمانی که گواردیولا در حال جدایی از بایرن مونیخ بود، آرتتا در آخرین سال حضورش به عنوان بازیکن، دوباره به هم متصل شدند و تصمیم گرفت با هم همکاری کنند. آرتتا در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۸ به دلیل محرومیت گواردیولا، در باخت ۲-۱ مقابل لیون در لیگ قهرمانان اروپا به عنوان سرمربی من سیتی کنار زمین ایستاد. در من سیتی، آرتتا دو قهرمانی لیگ برتر، یک جام حذفی و دو جام اتحادیه را به دست آورد. در سال ۲۰۱۸، آرتتا به شدت به جای خالی سرمربی آرسنال، پس از جدایی آرسن ونگر، سرمربی سابقش، پیوند خورد، اما در نهایت اونای امری به خدمت گرفته شد.
آرسنال
۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲: سالهای اولیه و قهرمانی در جام حذفی
در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۹، آرتتا به عنوان سرمربی در باشگاه سابقش آرسنال منصوب شد و تا سال ۲۰۲۳ قرارداد امضا کرد. او پس از انتصاب خود اظهار داشت که معتقد است باشگاه مسیر خود را از دست داده است و نمی‌خواهد بازیکنان از مسئولیت شانه خالی کنند: ''من از مردم می‌خواهم مسئولیت کارهای خود را بپذیرند و افرادی را می‌خواهم که شور و انرژی را در باشگاه ارائه دهند. هرکسی که این کار را نمی‌تواند انجام دهد، یا بر آن اثر منفی یا هر چیز دیگری دارد، برای این محیط یا این فرهنگ به اندازه کافی خوب نیست.'' در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۹، آرتتا برای اولین بار به عنوان سرمربی آرسنال برای بازی لیگ برتر در برابر بورنموث که با تساوی ۱-۱ پایان یافت، هدایت آرسنال را بر عهده گرفت. با وجود تساوی، او اظهار داشت که از "نگرش، شور و روحیه جنگندگی" بازیکنانش راضی است.
در ۱ ژانویه ۲۰۲۰، آرتتا اولین برد خود را به عنوان مربی آرسنال به دست آورد: پیروزی ۲-۰ مقابل منچستریونایتد در امارات. در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۰، آرسنال در نیمه نهایی جام حذفی، کارفرمای سابق آرتتا، منچسترسیتی را ۲-۰ شکست داد و آرسنال را به چهارمین فینال جام حذفی در هفت سال گذشته و اولین بار در دوران آرتتا رساند. آرسنال در فینال ۲-۱ مقابل چلسی پیروز شد و چهاردهمین قهرمانی را به دست آورد و آرتتا را به اولین کسی تبدیل کرد که هم به عنوان کاپیتان و هم مربی آرسنال، جام حذفی را به دست آورده است. علاوه بر این، او اولین سرمربی بود که پس از جورج گراهام در سالهای ۱۹۸۶-۱۹۸۷، در اولین فصل حضورش در باشگاه، یک جام بزرگ را به دست آورد.
در ۲۹ اوت، آرتتا دومین جام خود را به عنوان سرمربی پس از شکست لیورپول در ضربات پنالتی در کامیونیتی شیلد به دست آورد.
در ۱۰ سپتامبر، نقش آرتتا به طور رسمی از سرمربی به مدیر تغییر کرد که نشان دهنده مسئولیت گسترده‌تر در باشگاه بود. در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۱، آرتتا اولین شکست خود را در جام حذفی در دوران مربیگری خود تجربه کرد زیرا آرسنال در دور چهارم توسط ساوتهمپتون حذف شد و نتوانست از عنوان قهرمانی دفاع کند. در ۱۴ مارس ۲۰۲۱، آرتتا اولین پیروزی خود را در دربی شمال لندن به عنوان سرمربی به لطف گل های اودگارد و لاکازت در برد ۲-۱ به دست آورد. این اولین پیروزی آرسنال مقابل تاتنهام از دسامبر ۲۰۱۸ بود. در لیگ اروپا، او آرسنال را به نیمه نهایی رساند که در آن آنها در مجموع ۲-۱ به ویارئال اونای امری باختند. بعداً آرسنال در لیگ برتر در رده هشتم قرار گرفت و دوره ۲۵ ساله حضور در رقابت های اروپایی به پایان رسید.
در ۱۳ آگوست ۲۰۲۱، آرسنال فصل خود را با باخت ۲-۰ مقابل برنتفورد تازه صعود کرده آغاز کرد، پس از آن باخت به چلسی و منچسترسیتی، آرسنال را بدون امتیاز و گل زده در قعر جدول قرار داد و آرتتا را قبل از رفتن به تعطیلات فیفادی در موقعیتی نامطمئن قرار داد. آرسنال در برابر درخواست‌های هواداران مبنی بر اخراج آرتتا مقاومت کرد و این باشگاه به درستی در تمام بازی‌های لیگ خود در ماه سپتامبر پیروز شد و منجر شد که آرتتا اولین جایزه سرمربی ماه خود را دریافت کند.
در ۱ آوریل ۲۰۲۲، آرتتا دومین جایزه سرمربی ماه خود را دریافت کرد و در ۶ می قرارداد خود را تا پایان فصل ۲۰۲۴/۲۵ تمدید کرد.
با قرار گرفتن در رده چهارم در نیمه دوم فصل، شکست های پی در پی خارج از خانه مقابل تاتنهام و نیوکاسل در هفته های پایانی فصل باعث شد که آرسنال به رده پنجم جدول پایانی سقوط کند و به حضور در لیگ اروپا برای فصل بعد رضایت داد.
فصل ۲۰۲۲/۲۳
آرسنال فصل ۲۰۲۲/۲۳ خود را با پیروزی ۲-۰ خارج از خانه مقابل کریستال پالاس در ۵ آگوست ۲۰۲۲ آغاز کرد. این پیروزی پنجاهمین برد آرتتا در لیگ به عنوان سرمربی آرسنال بود و او را تبدیل به دومین مربی سریعی کرد که پس از آرسن ونگر به ۵۰ پیروزی در لیگ برتر برای آرسنال رسید. ۲۰ اوت، توپچی ها بورنموث را ۳-۰ در هفته سوم شکست دادند. این برد آنها را برای اولین بار از سال ۲۰۱۶ به صدر لیگ برتر رساند و تضمین کرد که این اولین باری است که آرسنال در سه بازی ابتدایی خود از فصل ۲۰۰۴/۰۵ پیروز می‌شود. در ۲۷ آگوست، آرسنال در ورزشگاه امارات فولام را با نتیجه ۲-۱ شکست داد و صدمین بازی آرتتا در لیگ برتر را به عنوان سرمربی تیمش رقم زد.
توپچی ها ماه را با پیروزی ۲-۱ در خانه مقابل استون ویلا در ۳۱ اوت به پایان رساندند. این چهارمین باری بود که آرسنال پس از فصل‌های ۱۹۳۰/۳۱، ۱۹۴۷/۴۸ و ۲۰۰۴/۰۵، یک فصل را با پنج برد آغاز می‌کرد. پس از کوین کیگان، کارلو آنچلوتی، الکس فرگوسن، آرسن ونگر، آلن کوربیشلی، خوزه مورینیو، مانوئل پلگرینی، پپ گواردیولا، مائوریتزیو ساری و یورگن کلوپ، میکل آرتتا یازدهمین مربی ای شد که در پنج بازی اول یک فصل لیگ برتر پیروز شده است. میکل آرتتا پس از هدایت توپچی ها به پیروزی در هر پنج بازی لیگ برتر در ماه آگوست، به عنوان بهترین مربی ماه لیگ برتر انتخاب شد و پس از موفقیت های قبلی خود در سپتامبر ۲۰۲۱ و مارس ۲۰۲۲، برای سومین بار این جایزه را به دست آورد.
در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، تیم آرتتا در الند رود لیدز را ۱-۰ شکست داد. این بهترین شروع باشگاه برای یک رقابت در لیگ برتر بود زیرا توپچی ها برای اولین بار در تاریخ ۹ بازی از ۱۰ بازی اول لیگ خود را برده بودند. این نتیجه همچنین باعث شد آرسنال با چهار امتیاز اختلاف در صدر لیگ برتر باشد. در ۶ نوامبر، توپچی ها چلسی را ۱-۰ در استمفورد بریج شکست دادند. این هشتاد و هفتمین پیروزی آرتتا در ۱۵۰ بازی در هدایت آرسنال بود، بیش از هر یک از پیشینیان او، از جمله جورج گراهام و آرسن ونگر، در مدت مشابه. پس از هدایت آرسنال به چهار پیروزی از چهار بازی لیگ برتر در ماه های نوامبر و دسامبر، میکل آرتتا دومین جایزه بهترین مربی ماه لیگ برتر را در این فصل دریافت کرد و برای چهارمین بار از دسامبر ۲۰۱۹ این جایزه را به دست آورد.
در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۳، تیم آرتتا در خانه منچستریونایتد را ۳-۲ شکست داد. این پیروزی آنها را با یک بازی کمتر در صدر لیگ برتر با پنج امتیاز اختلاف قرار داد و به این معنی بود که آرسنال از ۱۹ بازی در نیم فصل ۵۰ امتیاز کسب کرد. بهترین شروع آنها برای یک فصل از لیگ - ۱۵ بیشتر از فصل گذشته که در همان مرحله داشتند. پس از اینکه توپچی ها را به دو برد و یک تساوی در ژانویه از بازی های لیگ برتر خود در برابر سه تیمی که برای حضور در جمع چهار تیم برتر رقابت می‌کردند، هدایت کرد، میکل آرتتا برای سومین بار در این فصل بهترین مربی ماه لیگ برتر شد.
از زمانی که پپ گواردیولا از منچسترسیتی در نوامبر و دسامبر ۲۰۲۱ موفق به کسب این جایزه شد، او اولین مربی ای بود که در ماه های متوالی موفق به کسب این جایزه شد. آرتتا همچنین اولین سرمربی آرسنال بود که سه بار در یک فصل موفق به کسب این جایزه شد، این اولین باری بود که از زمانی که یورگن کلوپ لیورپول در فصل ۲۰۱۹/۲۰ موفق به کسب ۵ جایزه در لیگ شد. در ۱۲ مارچ، آرسنال ۳-۰ فولام را در کریون کوتیج شکست داد. این صدمین برد آرتتا در صد و شصت و هشتمین بازی او در قامت سرمربی آرسنال بود، به این معنی که او بهترین درصد برد را در بین تمام مربیان آرسنال دارد. روز بعد، او در مراسم جوایز فوتبال لندن ۲۰۲۳ جایزه بهترین مربی سال را دریافت کرد.
او چهارمین جایزه مربی ماه فصل خود را در ماه مارچ دریافت کرد.
پس از باخت در ضربات پنالتی مقابل اسپورتینگ لیسبون در مرحله یک هشتم نهایی لیگ اروپا، مصدومیت بازیکنان کلیدی ویلیام سالیبا و تاکهیرو تومیاسو مضر خواهد بود. از آنجایی که هفت برد پیاپی آرسنال از اواسط فوریه تا اوایل آوریل با سه تساوی متوالی برابر لیورپول، وستهم و ساوتهمپتون ته جدولی از مسیر خارج خواهد شد، قبل از باخت ۱-۴ در ورزشگاه اتحاد تا به منچسترسیتی که در رده دوم قرار دارد اجازه دهد تا از افت آرسنال استفاده کند. در ۲۰ می، آرسنال پس از باخت های متوالی مقابل برایتون و ناتینگهام فارست، دیگر از نظر ریاضی نتوانست عنوان قهرمانی را کسب کند، در رده دوم قرار گرفت و منچسترسیتی برای سومین فصل متوالی قهرمان لیگ برتر شد. رتبه دوم این تیم به این معنی بود که آرتتا اولین سرمربی پس از آرسن ونگر شش سال قبل بود که آرسنال را به لیگ قهرمانان اروپا هدایت کرد و بالاترین مقامی بود که آرسنال از زمان نایب قهرمانی لیگ در فصل ۲۰۱۵/۱۶ به دست آورد.
فصل ۲۰۲۳/۲۴
در ۶ آگوست ۲۰۲۳، آرسنال فصل ۲۰۲۳/۲۴ را با پیروزی ۴-۱ در ضربات پنالتی پس از تساوی ۱-۱ مقابل منچسترسیتی، قهرمان لیگ برتر، آغاز کرد. برنده شدن کامیونیتی شیلد در سال ۲۰۲۳، سومین جام آرتتا را به عنوان سرمربی آرسنال به دست آورد.
در ۸ اکتبر، آرسنالِ آرتتا در ورزشگاه امارات با نتیجه ۱-۰ منچسترسیتی را شکست داد تا به روند ۱۲ شکست متوالی آرسنال مقابل سیتی در لیگ برتر پایان دهد. دویستمین بازی آرتتا به عنوان سرمربی آرسنال در ۲۵ نوامبر رقم خورد که با پیروزی ۱-۰ آرسنال در خانه برنتفورد همراه شد تا برای نخستین بار در آن فصل به صدر جدول لیگ برتر صعود کنند. در ۲۹ نوامبر، آرتتا پس از پیروزی ۶-۰ مقابل لانس و کسب مقام اول گروه B، آرسنال را برای اولین بار از فصل ۲۰۱۶/۱۷ به مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا رساند. آرتتا به دلیل آمار ۱۰۰٪ پیروزی آرسنال در طول ماه فوریه و همچنین به ثمر رساندن ۱۸ گل در این مسیر، به عنوان سرمربی ماه لیگ برتر انتخاب شد. در مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا، آرسنال در ضربات پنالتی پورتو را شکست داد تا برای نخستین بار از فصل ۲۰۰۹/۱۰ به مرحله یک‌چهارم نهایی این رقابت‌ها برسد. در ۱۲ مه ۲۰۲۴، آرسنال در یک پیروزی ۱-۰ خارج از خانه در اولدترافورد منچستریونایتد را شکست داد تا ۲۷ پیروزی در فصل ۲۰۲۳/۲۴ به دست آورد که بیشترین تعداد پیروزی برای یک فصل ۳۸ بازی در تاریخ باشگاه بود؛ و بدین ترتیب رکوردی را که توسط تیم شکست‌ناپذیران در فصل ۲۰۰۳/۰۴ ثبت شده بود، شکست. با این حال، با وجود شکست ۲-۱ اورتون در روز پایانی فصل، آرسنال برای دومین فصل متوالی با اختلاف دو امتیاز نسبت به منچسترسیتی در جایگاه دوم قرار گرفت و دستش از جام کوتاه ماند.
فصل ۲۰۲۴/۲۵
در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۴، آرتتا قرارداد خود را تمدید کرد تا به مدت سه سال دیگر در سمت سرمربیگری آرسنال باقی بماند. در فصل ۲۰۲۴/۲۵، آرسنال برای سومین سال متوالی و این بار پس از لیورپول، در رتبه دوم لیگ قرار گرفت. در لیگ قهرمانان اروپا، این باشگاه در مرحله یک‌چهارم نهایی، رئال مادرید (مدافع عنوان قهرمانی اروپا) را شکست داد تا برای سومین بار در تاریخ خود و نخستین بار از فصل ۲۰۰۸/۰۹ به مرحله نیمه‌نهایی برسد، پیش از آنکه توسط پاری سن ژرمن (قهرمان نهایی رقابت‌ها) حذف شود.
فصل ۲۰۲۵/۲۶
در طول فصل ۲۰۲۵/۲۶، آرتتا ۲۰۰امین پیروزی خود به عنوان سرمربی را در برد ۳-۲ مقابل غیرت در لیگ قهرمانان اروپا در تاریخ ۲۸ ژانویه ۲۰۲۶ به دست آورد. در ۲۲ مارس، آرسنال فینال جام اتحادیه را با نتیجه ۲-۰ به منچسترسیتی واگذار کرد. در بازی بعدی، آنها در مرحله یک‌چهارم نهایی جام حذفی با شکست ۲-۱ مقابل ساوتهمپتون از گردونه رقابت‌ها کنار رفتند. در مسابقات بعدی لیگ برتر، آرسنال با نتیجه ۲-۱ مغلوب بورنموث و منچسترسیتی شد که این امر فاصله آنها را با تیم دوم جدول کاهش داد. با این حال، او پس از پیروزی ۱-۰ در مجموع دو بازی مقابل اسپورتینگ لیسبون، باشگاه را برای دومین فصل متوالی به نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا رساند. در ۵ مه، آرسنال در مجموع ۲-۱ اتلتیکو مادرید را شکست داد تا به فینال بوداپست راه یابد. این نخستین باری بود که باشگاه پس از بیست سال (از زمان تقابل با بارسلونا در سال ۲۰۰۶) به فینال لیگ قهرمانان اروپا می‌رسید. در اواخر همان ماه، در ۱۹ مه، پس از تساوی ۱-۱ بین منچسترسیتی و بورنموث، آرسنال به عنوان قهرمان لیگ برتر معرفی شد.
بدین ترتیب، او به نخستین سرمربی تبدیل شد که جام قهرمانی لیگ برتر را با باشگاهی بالای سر می‌برد که پیشتر به عنوان بازیکن در آن بازی کرده بود. در فینال لیگ قهرمانان اروپا مقابل پاری سن ژرمن، تیم او خیلی زود پیش افتاد اما با جریان بازی رویکردی دفاعی‌تر اتخاذ کرد و در نهایت پس از وقت‌های اضافه به تساوی ۱-۱ رسید و در ضربات پنالتی با نتیجه ۴-۳ شکست خورد.
افتخارات
بازیکن
پاری سن ژرمن
جام اینترتوتو: ۲۰۰۱
رنجرز
لیگ برتر: ۲۰۰۲/۰۳
جام اتحادیه: ۲۰۰۲/۰۳
آرسنال
جام حذفی: ۲۰۱۳/۱۴، ۲۰۱۴/۱۵
جام خیریه: ۲۰۱۴، ۲۰۱۵
اسپانیا زیر ۱۶ سال
جام ملت‌های اروپا زیر ۱۶ سال: ۱۹۹۹
اسپانیا زیر ۱۸ سال
جام مریدین یوفا-کاف: ۱۹۹۹
فردی
بازیکن جوان ماه لیگ برتر اسکاتلند: سپتامبر ۲۰۰۲، اوت ۲۰۰۳
بازیکن فصل اورتون: ۲۰۰۵/۰۶، ۲۰۰۶/۰۷
بازیکن فصل اورتون به انتخاب بازیکنان: ۲۰۰۵/۰۶
سرمربی
آرسنال
لیگ برتر: ۲۰۲۵/۲۶
جام حذفی: ۲۰۱۹/۲۰
جام خیریه: ۲۰۲۰، ۲۰۲۳، ۲۰۲۶
نایب‌قهرمان جام اتحادیه: ۲۰۲۵/۲۶
نایب‌قهرمان لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۲۵/۲۶
فردی
جایزه گلوب ساکرز برای بهترین مربی لیگ برتر: ۲۰۲۳/۲۴
مربی فصل لیگ برتر انگلستان: ۲۰۲۵/۲۶
مربی ماه لیگ برتر انگلستان: سپتامبر ۲۰۲۱، مارس ۲۰۲۲، اوت ۲۰۲۲، نوامبر/دسامبر ۲۰۲۲، ژانویه ۲۰۲۳، مارس ۲۰۲۳، فوریه ۲۰۲۴، مارس ۲۰۲۶
مربی سال جوایز فوتبال لندن: ۲۰۲۳
تاکتیک‌های جالب
از زمان بر عهده گرفتن مربیگری آرسنال، آرتتا انگیزه‌ها و روش‌های روحیه‌بخشی منحصربه‌فرد و عجیبی ارائه داده است؛ تا جایی که سخت می‌توان تشخیص داد این رفتارها جنون واقعی است یا عجیب‌وغریب بودن. با این حال، به طرز شگفت‌آوری، شاید به این دلیل که روی بازیکنان جواب می‌دهد، واکنش‌ها به مصاحبه‌های آنها مثبت است و در واقع تسلط آرتتا بر تیم بسیار خوب و بدون مشکل خاصی است.
برای آماده‌سازی جهت بازی خارج از خانه مقابل لیورپول، او در طول تمرینات عمداً صدای ضبط‌شده تشویق‌های آنفیلد و سرود معروف لیورپول «تو هرگز تنها قدم نخواهی زد» (You'll Never Walk Alone) را پخش کرد. با این حال، به نظر می‌رسید هیچ تأثیری نداشته و بازی با نتیجه ۴-۰ واگذار شد.
در پیش‌فصل ۲۰۲۴/۲۵، مشخص شد که در یک شام تیمی، یک جیب‌بر استخدام شده بود تا گوشی‌های همراه و کیف پول‌های اعضای تیم را بزند. سپس او این پیام را منتقل کرد که: «چگونه می‌توانم بازیکنی در تیم بزرگ آرسنال باشم [اگر تا این حد بی‌دقت باشم]؟»
در آوریل ۲۰۲۲ و در آستانه بازی خانگی مقابل برایتون، یک ژنراتور و یک سیم به رختکن آورده شد و به یک لامپ وصل گردید. «چراغ تنها زمانی روشن می‌شود که ژنراتور و لامپ به یکدیگر متصل باشند. بیایید همه دست به دست هم دهیم و مانند یک کلِ واحد به هم متصل شویم!» این داستانی بسیار معروف است.
در اواخر فصل ۲۰۲۲/۲۳، سگی به نام Win (به معنای پیروزی) به تیم آورده شد تا ذهنیت برنده‌خواهی را در بازیکنان تقویت کند. از آن زمان، Win به عنوان روحیه بخش زمین تمرین فعالیت کرده و به نمادی زنده از روحیه خانوادگی آرسنال تبدیل شده است.
روز قبل از بازی، بازیکنان دور هم جمع شدند و دستور یافتند تا جایی که می‌توانند لیموترش بچکانند. سپس او از سایر بازیکنان خواست لیموهای بیشتری را فشار دهند و وقتی آب‌لیموهای بیشتری بیرون آمد، این پیام را داد: «حتی اگر فکر می‌کنید تمام تلاش خود را در کاری انجام داده‌اید، باز هم می‌توانید کمی بیشتر تلاش کنید.»
برای یادآوری تاریخ باشگاه و افزایش تعهد آنها به تیم، از بازیکنان خواسته شد هر بار که وارد زمین تمرین می‌شوند، با عکس ونگر در ورودی «بزن قدش» (High Five) بکنند.
حکایتی درباره او وجود دارد که یک متخصص فوتبال فری‌استایل را استخدام کرد، او را در لباس کارمند هتل جا زد و کاری کرد که با اولکساندر زینچنکو مسابقه دهد؛ سپس زینچنکو را سرزنش کرد و گفت او کسی است که حتی به افراد معمولی هم می‌بازد و باید در آینده سخت‌تر تلاش کند.
در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵، در دقیقه ۸۹ نیمه دوم بازی مقابل نیوکاسل (تیم ششم لیگ برتر)، او در حال پرس‌وجو از داور چهارم درباره دقایق وقت اضافه شکار شد؛ سپس دست خود را به سمت بازیکنان دراز کرد و فریاد زد که ۸ دقیقه وقت اضافه باقی مانده است. موقعیتی غیرعادی که پیش از اعلام رسمی وقت اضافه توسط داور چهارم روی تابلو رخ داد. به عنوان یک نکته حاشیه‌ای، داور وسط آن بازی آنتونی تیلور بود.
او اظهار داشت که از ابتدای فصل ۲۰۲۶/۲۷، با ایجاد موقعیت‌هایی که باعث سختی یا استرس می‌شود، عمداً در روال عادی ترکیب آرسنال اختلال ایجاد کرده است. او گفت عمداً زمان وعده‌های غذایی را به تأخیر انداخته، زمان‌های سفر را به عقب انداخته و مسیرهای متفاوتی را نسبت به همیشه انتخاب کرده است. علاوه بر این، او رختکن را گرم‌تر کرده، محیط‌های ناراحت‌کننده‌تر و سخت‌تری را عمداً به وجود آورده و حتی تعداد تخت‌ها را کاهش داده است. او توضیح داد که دلیل این کار، آماده‌سازی پیشاپیش بازیکنان برای سازگاری با شرایط سخت است، چرا که معتقد است این امر مهم است تا اطمینان حاصل شود آنها در روز بازی با اتفاقات غیرمنتظره غافلگیر یا دچار استرس نمی‌شوند.
زندگی شخصی
او به زبان‌های اسپانیایی، باسکی، کاتالان و انگلیسی تسلط کامل دارد و همچنین به زبان‌های فرانسوی، ایتالیایی و پرتغالی صحبت می‌کند. او با لورنا برنال، بازیگر، مجری تلویزیونی و مدل آرژانتینی-اسپانیایی ازدواج کرده است. این زوج دارای سه فرزند هستند: گابریل (متولد ۲۰۰۹)، دانیل (متولد ۲۰۱۲) و اولیور (متولد ۲۰۱۵).
آرتتا دارای تابعیت دوگانه اسپانیا و بریتانیا است. او در سال ۲۰۱۰ با امید به بازی برای تیم ملی فوتبال انگلستان، تابعیت بریتانیا را به دست آورد؛ هرچند بعداً فیفا او را واجد شرایط بازی برای انگلستان ندانست.
در ۱۵ مه ۲۰۲۴، نشان سلطنتی ایزابل کاتولیک در سفارت اسپانیا در لندن به آرتتا اهدا شد. خوزه پاسکوال مارکو مارتینز، سفیر اسپانیا در بریتانیا، درباره اعطای این نشان به آرتتا گفت: «میکل شخصیتی محترم و محبوب در جامعه فوتبال اسپانیا و بریتانیا است. او از طریق زبان جهانی فوتبال موفق شده پیوند دوستی بین این دو کشور را مستحکم‌تر کند.»
در اوت ۲۰۲۵، آرتتا به عنوان سفیر جهانی و مدیر عملکرد شرکت پوشاک ورزشی آندر آرمر (Under Armour) منصوب شد.