او پس از آغاز دوران بازی خود در رده‌های پایه با تیم ریجوی روورز، در مه ۲۰۰۱ و در هفت سالگی به آکادمی آرسنال پیوست. او کار خود را به عنوان مهاجم آغاز کرد و با طی کردن رده‌های سنی مختلف، به پست هافبک مرکزی و سپس مدافع کنار منتقل شد. مصدومیت‌ها در سال ۲۰۰۸ مانع پیشرفت او شدند و باشگاه درست چند هفته پیش از امضای قرارداد دو ساله بورسیه در سال ۲۰۰۹، قصد داشت او را آزاد کند. یناریس نخستین جام خود را با کاپیتانی تیم زیر ۱۸ سال در قهرمانی لیگ آکادمی برتر فصل ۲۰۰۹/۱۰ به دست آورد. او نخستین قرارداد حرفه‌ای خود را در ژوئیه ۲۰۱۰ امضا کرد، اما بخش زیادی از فصل ۲۰۱۰/۱۱ را به دلیل مشکل دیرینه مچ پا از دست داد.
یناریس برای نخستین بار در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۱ برای بازی دور سوم جام اتحادیه مقابل شروزبری تاون به تیم اصلی دعوت شد و در جریان پیروزی ۳-۱، تمام بازی را روی نیمکت سپری کرد. نخستین بازی او برای تیم اصلی در دور بعدی مقابل بولتون رقم خورد که در جریان پیروزی ۲-۱، ۹۰ دقیقه کامل بازی کرد.
پس از امضای قرارداد جدید، او دو بار دیگر به عنوان بازیکن تعویضی به میدان رفت و سپس در مارس ۲۰۱۲ با قراردادی قرضی و مخصوص بازیکنان جوان به باشگاه ناتس کانتی در لیگ یک پیوست. او که تا پایان فصل ۲۰۱۱/۱۲ قرارداد بسته بود، پیش از بازگشت زودهنگام به آرسنال به دلیل مصدومیت، دو بازی انجام داد. یناریس در تعطیلات فصل ۲۰۱۲ قرارداد خود را با آرسنال تمدید کرد.
در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۳، او با قراردادی قرضی تا ۲ ژانویه ۲۰۱۴ به باشگاه بورنموث در چمپیونشیپ پیوست. او در سه مسابقه روی نیمکت نشست اما موفق به انجام بازی برای این تیم نشد. در حالی که شش ماه از قراردادش باقی مانده بود، یناریس در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴ و پس از تنها چهار بازی برای تیم اصلی، از آرسنال جدا شد.
دوران بازیگری: آرسنال - ناتس کانتی - بورنموث - برنتفورد - ویکمب - بیجینگ گوان - شانگهای شین هوا
تعداد بازی برای تیم اصلی آرسنال: ۴
تعداد بازی برای تیم‌های پایه آرسنال: ۵۲
یناریس نماینده انگلستان در رده‌های زیر ۱۷، زیر ۱۸ و زیر ۱۹ سال بود. او در جریان قهرمانی تیم زیر ۱۷ سال در تورنمنت نوردیک ۲۰۰۹ دو بازی انجام داد. تنها بازی ملی او در رده زیر ۱۸ سال با حضور در ترکیب اصلی در پیروزی ۳-۰ دوستانه مقابل لهستان در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۰ رقم خورد. یناریس در اواخر ۲۰۱۱ و اوایل ۲۰۱۲ در شش بازی دوستانه برای تیم زیر ۱۹ سال بازی کرد؛ مسابقاتی که پس از استراحت تیم در دور مقدماتی قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا ۲۰۱۲ برنامه‌ریزی شده بود. این بازی‌های دوستانه شامل سه حضور در تورنمنت لیموژ ۲۰۱۱ بود که با قهرمانی انگلستان همراه شد. او همچنین واجد شرایط نمایندگی کشورهای چین، یونان و قبرس در سطح بین‌المللی بود.
در ۳۰ مه ۲۰۱۹، یناریس با تبدیل شدن به نخستین بازیکن تغییر تابعیت‌داده که به تیم ملی چین دعوت می‌شود، تاریخ‌ساز شد و نخستین بازی ملی خود را در پیروزی ۲-۰ دوستانه مقابل فیلیپین در ۷ ژوئن ۲۰۱۹ انجام داد. او در ادامه همان سال پنج بازی ملی دیگر نیز به دست آورد. به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ و مصدومیت‌های طولانی‌مدت، یناریس بین نوامبر ۲۰۱۹ تا سپتامبر ۲۰۲۳ تنها یک بار دیگر برای تیم ملی به میدان رفت. او بار دیگر به تیم ملی دعوت شد و بین سپتامبر تا نوامبر ۲۰۲۳ شش بازی ملی دیگر در ترکیبی از دیدارهای دوستانه و مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ انجام داد. یناریس در فهرست تیم ملی چین برای جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۳ قرار گرفت، اما دلایل خانوادگی منجر به انصراف او از این تورنمنت شد.