لیل

باشگاه فوتبال المپیک اسپورتینگ لیل که معمولاً با نام‌های LOSC، لیل یا LOSC Lille شناخته می‌شود. این باشگاه فوتبال حرفه‌ای در شهر لیل، واقع در شمال فرانسه، مستقر است و در لیگ ۱، بالاترین سطح فوتبال فرانسه، رقابت می‌کند. لیل از سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۱) بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه پیر مائوروی برگزار می‌کند. این ورزشگاه با ظرفیت ۵۰٬۱۸۶ نفر و سقف جمع‌شونده، چهارمین ورزشگاه بزرگ فرانسه به شمار می‌رود.

باشگاه لیل در سال ۱۹۴۴ (۱۳۲۳)، در پی ادغام دو باشگاه المپیک لیل و اس‌سی فایوز تأسیس شد. هر دو باشگاه از اعضای بنیان‌گذار دسته اول فوتبال فرانسه بودند و المپیک لیل نخستین قهرمانی تاریخ این لیگ را به دست آورده بود. موفق‌ترین دوره باشگاه، دهه ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۵ (۱۳۲۵ تا ۱۳۳۴)، در دوران پس از جنگ جهانی دوم بود؛ زمانی که تیم بزرگسالان هفت جام مهم کسب کرد که قهرمانی هم‌زمان لیگ و جام حذفی در سال ۱۹۴۶ (۱۳۲۵) نیز در میان آن‌ها قرار داشت. این تیم در آن دوران با لقب «ماشین جنگی» (La Machine de Guerre) شناخته می‌شد. لیل پس از کسب یک دوگانه دیگر در سال ۲۰۱۱ (۱۳۹۰)، چهارمین قهرمانی خود در لیگ فرانسه در سال ۲۰۲۱ (۱۴۰۰) و نخستین قهرمانی‌اش در جام قهرمانان فرانسه (Trophée des Champions) در همان سال، به چهارمین باشگاه برتر فرانسه در قرن بیست‌ویکم تبدیل شده است.

لیل از زمان تأسیس خود در فوتبال داخلی، در مجموع چهار عنوان قهرمانی لیگ، شش قهرمانی جام حذفی فرانسه و یک قهرمانی جام قهرمانان فرانسه به دست آورده است. در رقابت‌های اروپایی، این باشگاه ۱۰ بار در لیگ قهرمانان اروپا حضور داشته و سه بار به مرحله حذفی رسیده است. لیل همچنین در ۹ دوره لیگ اروپا شرکت کرده و یک بار به مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ کنفرانس اروپا راه یافته است. این تیم در سال ۲۰۰۴ (۱۳۸۳)، پس از کسب عنوان نایب‌قهرمانی در سال ۲۰۰۲ (۱۳۸۱)، قهرمان جام اینترتوتو اروپا شد. لیل همچنین یکی از معدود باشگاه‌هایی است که همچنان در بالاترین سطح فوتبال فرانسه حضور دارد و در تاریخ رقابت‌های قهرمانی فرانسه، دست‌کم ۱۵ بار در میان سه تیم برتر فصل قرار گرفته است.

لیل که با لقب «لس دوگ» (Les Dogues)، به معنای «سگ‌های ماستیف»، شناخته می‌شود، به خاطر آکادمی خود شهرت دارد؛ آکادمی‌ای که بازیکنان سرشناس بسیاری را پرورش داده و آموزش داده است. این باشگاه در طول تاریخ خود به استعدادیابی و پرورش بازیکنان جوان شهرت پیدا کرده است. بر اساس گزارش رصدخانه فوتبال CIES، لیل از نظر تراز مالی نقل‌وانتقالات بازیکنانی که از سال ۲۰۱۵ (۱۳۹۴) به بعد جذب شده‌اند و محصول آکادمی باشگاه نبوده‌اند، بهترین باشگاه جهان محسوب می‌شود. این باشگاه با تیم لانس، همسایه نزدیک خود، رقابتی دیرینه دارد و در آمار تقابل‌های مستقیم و مجموع جام‌های کسب‌شده، از این رقیب پیشی گرفته است. لیل به ریاست اولیویه لتانگ، پنجمین باشگاه ورزشی فرانسه از نظر تعداد دنبال‌کنندگان در شبکه‌های اجتماعی است.

تاریخچه باشگاه لیل فرانسه

نخستین دهه پرافتخار: ماشین جنگی (۱۹۴۴ تا ۱۹۵۵)

پیش از جنگ جهانی دوم، شهر لیل دو باشگاه در بالاترین سطح فوتبال فرانسه داشت: المپیک لیل و اس‌سی فایوز. المپیک لیل در فصل ۱۹۳۲-۱۹۳۳، نخستین قهرمان تاریخ رقابت‌هایی شد که در سال ۱۹۳۲ پایه‌گذاری شده بود و در فصل ۱۹۳۵-۱۹۳۶ نیز به مقام نایب‌قهرمانی رسید. این تیم همچنین در سال ۱۹۱۴، عنوان قهرمانی فوتبال USFSA را به دست آورد؛ رقابتی که پیش از ایجاد دسته اول فوتبال فرانسه، بالاترین سطح این ورزش در کشور محسوب می‌شد. المپیک لیل در سال ۱۹۳۹ نیز به فینال جام حذفی فرانسه راه یافت. همسایه این تیم، اس‌سی فایوز، در فصل ۱۹۳۳-۱۹۳۴ در جایگاه دوم قرار گرفت. این باشگاه نیز به فینال جام حذفی فرانسه رسید، اما در سال ۱۹۴۱ برابر ژیروندن ای‌اس پورت شکست خورد.

دو باشگاه که در اثر جنگ تضعیف شده بودند، در پاییز سال ۱۹۴۴ و در تاریخ ۲۳ سپتامبر (۱ مهر ۱۳۲۳) تصمیم به ادغام گرفتند. حاصل این توافق، تأسیس باشگاه استاد لیلوا بود که چند هفته بعد نام آن به باشگاه فوتبال المپیک اسپورتینگ لیل تغییر یافت. این باشگاه در تاریخ ۲۵ نوامبر ۱۹۴۴ (۴ آذر ۱۳۲۳) رسماً با نام جدید خود به ثبت رسید.

لیل در نخستین فصل فعالیت خود به فینال جام حذفی فرانسه در سال ۱۹۴۵ (۱۳۲۴) رسید. ترکیب این تیم از بهترین بازیکنان دو باشگاه ادغام‌شده تشکیل شده بود که بیشتر آن‌ها اهل استان نور بودند. در فصل بعد، لیل با شکست رد استار در فینال جام حذفی ۱۹۴۶ (۱۳۲۵) و کسب عنوان نخست دسته اول فرانسه، بالاتر از سن‌اتین و روبه-تورکوانگ، دوگانه قهرمانی را به دست آورد.

لیل در سال ۱۹۴۷ (۱۳۲۶) در جایگاه چهارم لیگ قرار گرفت، اما بار دیگر به فینال جام حذفی رسید و با شکست استراسبورگ، از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد. این باشگاه در سال ۱۹۴۸ (۱۳۲۷) نیز با شکست رقیب اصلی خود، لانس، برای سومین سال متوالی قهرمان جام حذفی فرانسه شد. لیل در همان سال نایب‌قهرمان لیگ شد و مارسی پس از سپری کردن فصلی قدرتمند در سال‌های ۱۹۴۷-۱۹۴۸، عنوان قهرمانی را به دست آورد. لیل در فصل‌های ۱۹۴۸-۱۹۴۹، ۱۹۴۹-۱۹۵۰ و ۱۹۵۰-۱۹۵۱ نیز به مقام نایب‌قهرمانی لیگ رسید.

در ۲۴ ژوئن ۱۹۵۱ (۳ تیر ۱۳۳۰)، لیل که به‌شدت خسته شده بود، به فینال جام لاتین رسید؛ اما پس از انجام ۲۵۰ دقیقه بازی در فاصله دو روز، برابر آث میلانِ تیم گرنو-لی شکست خورد.

لیل در ۳۱ مه ۱۹۵۳ (۱۰ خرداد ۱۳۳۲) بار دیگر به مسیر قهرمانی بازگشت و با پیروزی ۲-۱ مقابل اف‌سی نانسی در فینال جام حذفی، چهارمین جام خود در این رقابت‌ها را در حضور ۶۰ هزار تماشاگر به دست آورد. این باشگاه سپس در فصل ۱۹۵۳-۱۹۵۴، دومین عنوان قهرمانی لیگ داخلی خود را کسب کرد؛ فصلی که طی ۳۴ مسابقه، تنها ۲۲ گل دریافت کرد. پس از این فصل، توانایی دفاعی لیل مورد تحسین قرار گرفت و این تیم به داشتن خط دفاعی مستحکم شهرت یافت.

یک سال بعد، لس دوگ با پیروزی ۵-۲ برابر بوردو در فینال، پنجمین قهرمانی خود در جام حذفی فرانسه را جشن گرفت. این دوره از افتخار و سلطه که پس از جنگ جهانی دوم و اشغال فرانسه به دست آلمان شکل گرفت، یکی از لقب‌های باشگاه را به وجود آورد: «ماشین جنگی» (La Machine de Guerre).

لیل در نخستین دهه فعالیت خود، بخش عمده افتخارات مهمش را کسب کرد؛ دو عنوان قهرمانی لیگ به دست آورد و در چهار فصل متوالی نایب‌قهرمان شد. این باشگاه که بهترین تیم فرانسه در دوران پس از جنگ شناخته می‌شد، در هفت حضور در فینال جام حذفی، پنج بار قهرمان شد. این آمار شامل پنج حضور متوالی در فینال و سه قهرمانی پیاپی بود؛ رکوردی که از بهترین عملکردها در تاریخ این رقابت‌ها به شمار می‌رود.

افول و چندین دوره حضور در سطوح پایین‌تر (۱۹۵۵ تا ۱۹۷۸)

فصل ۱۹۵۵-۱۹۵۶ برای لیل بسیار دشوار بود. اختلافات داخلی باشگاه را تحت تأثیر قرار داد، لوئی هنو با مخالفت‌هایی روبه‌رو شد و برخی بازیکنان از حضور در تعدادی از مسابقات خودداری کردند. در زمین مسابقه نیز عملکرد تیم شمال فرانسه بسیار نوسانی بود و خط دفاعی شکننده‌ای داشت؛ در نتیجه، فصل را در جایگاه شانزدهم به پایان رساند.

لیل در سال ۱۹۵۶ (۱۳۳۵) برای نخستین بار در تاریخ خود به دسته پایین‌تر سقوط کرد. این سقوط پیامدهای مالی سنگینی به همراه داشت و برای پرداخت بدهی‌هایی که به‌سرعت افزایش می‌یافتند، فروش بهترین بازیکنان ضروری شد. باشگاه به دلیل وخامت روزافزون وضعیت مالی نتوانست تیمی قدرتمند بازسازی کند و وارد دوره‌ای از صعودها و سقوط‌های متوالی شد.

لیل در سال ۱۹۵۷ (۱۳۳۶) با شکست رن به سطح بالاتر صعود کرد و برخلاف انتظار، در ابتدا فصل را در جایگاه ششم به پایان رساند. بااین‌حال، در فصل بعد به رتبه هجدهم سقوط کرد و برای دومین بار به دسته پایین‌تر رفت. این باشگاه پس از چند سال حضور در دسته دوم، در اواخر دهه ۱۹۶۰ به تیمی میانه‌جدولی تبدیل شد. لیل از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۸ به‌سختی توانست از سقوط به سطح پایین‌تر جلوگیری کند. پس از دوره‌ای طولانی بدون موفقیت، بدترین اتفاق در ۲۳ ژوئن ۱۹۶۹ (۲ تیر ۱۳۴۸) رخ داد؛ زمانی که لیل به دلیل کمبود امکانات و منابع، وضعیت حرفه‌ای خود را کنار گذاشت.

پس از چند فصل حضور در لیگ‌های آماتوری، لیل در سال ۱۹۷۰ (۱۳۴۹) با ورود به دسته دوم، تیم حرفه‌ای خود را دوباره تشکیل داد و در پایان همان فصل در صدر جدول این دسته قرار گرفت. باشگاه در دهه ۱۹۷۰ بار دیگر وارد دوره‌ای از صعودها و سقوط‌های متوالی شد. در این دهه، حساب‌های مالی لیل با کسری قابل‌توجهی روبه‌رو بود. برای پوشش بدهی‌ها، کمیته‌ای حمایتی تشکیل شد و مسابقات دوستانه‌ای با هدف جمع‌آوری کمک‌های مالی برگزار شد.

باشگاه‌های مشهوری مانند مارسی و فاینورد، همچنین تیم‌های نزدیک بلژیکی از جمله اندرلخت و استاندارد لیژ، پذیرفتند برای کمک به تیم شمال فرانسه برابر لیل به میدان بروند. بااین‌حال، درآمد حاصل از فروش بلیت‌ها تنها به‌طور موقت وضعیت مالی باشگاه را بهبود بخشید و شورای شهر لیل بار دیگر ناچار به کمک و مداخله شد.

لیل در سطح پایین‌تر، در سال ۱۹۷۳ (۱۳۵۲) تنها با اختلاف یک امتیاز از صعود بازماند، اما سال بعد قهرمانی دسته دوم را به دست آورد. این تیم پس از کسب دو رتبه سیزدهم در فصل‌های ۱۹۷۴-۱۹۷۵ و ۱۹۷۵-۱۹۷۶، بار دیگر در سال ۱۹۷۷ (۱۳۵۶) به دسته پایین‌تر سقوط کرد.

بازسازی و سازمان‌دهی مجدد (۱۹۷۸ تا ۲۰۰۰)

لیل پس از سال‌ها فرازونشیب، سرانجام در پایان فصل ۱۹۷۷-۱۹۷۸ به بالاترین سطح فوتبال فرانسه بازگشت. این باشگاه تا سال ۱۹۹۷ در دسته اول باقی ماند و به یکی از اعضای ثابت این رقابت‌ها تبدیل شد. در فصل ۱۹۷۸-۱۹۷۹، لس دوگ عملکرد خوبی داشت و با کسب جایگاه ششم، در حالی که تازه به سطح بالاتر صعود کرده بود، تا آستانه راه‌یابی به رقابت‌های اروپایی پیش رفت.

در ژوئیه ۱۹۸۰ (تیر ۱۳۵۹)، لیل نخستین باشگاه فرانسوی بود که ساختار یک شرکت با اقتصاد مختلط (SAEMS) را پذیرفت. در این ساختار، شهر لیل به سهام‌دار عمده تبدیل شد و باشگاه تحت کنترل عمومی قرار گرفت. این ثبات مالی تازه، زمینه تثبیت وضعیت ورزشی تیم در سطح اول فوتبال فرانسه را فراهم کرد. لیل در دهه ۱۹۸۰ نیز به موفقیت‌هایی دست یافت و در سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۵ به مرحله نیمه‌نهایی جام حذفی فرانسه رسید.

بااین‌حال، رؤسای باشگاه، ژاک امیو، روژه دشود و ژاک دوای، همگی برای رقابت با تیم‌های برتر کشور با دشواری روبه‌رو شدند و لیل همچنان در محدوده تیم‌های میانه‌جدولی باقی ماند. در سال ۱۹۹۱، لیل که ژاک سنتینی هدایت آن را بر عهده داشت، با اختلاف تنها دو امتیاز از سهمیه رقابت‌های اروپایی، در جایگاه ششم قرار گرفت. این تنها باری بود که لیل در دهه ۱۹۹۰ توانست فصل لیگ را در نیمه بالایی جدول به پایان برساند.

پس از بروز مشکلات مالی، برنار لوکومت در سال ۱۹۹۴ ریاست باشگاه را بر عهده گرفت و با مذاکره با نهادهای مسئول، در سال بعد لیل را از سقوط اداری نجات داد. در این دوره ریاضت اقتصادی، لیگ ملی فوتبال فرانسه باشگاه را از جذب بازیکن جدید منع کرده بود. در نتیجه، لیل مجبور شد با ستاره‌های خود، از جمله آنتوان سیبیِرسکی و میلادین بچانوویچ، قطع همکاری کند و به پرورش بازیکنان آکادمی جوانان روی بیاورد. بحران اقتصادی دیگری نیز باشگاه را تا آستانه ورشکستگی پیش برد و در سال ۱۹۹۷ به سقوط آن به دسته دوم انجامید.

در دوران حضور در دسته دوم، باشگاه در سال ۱۹۹۹ خصوصی شد و لوک دایان و فرانسیس گرای آن را خریداری کردند. سپس تیم تحت هدایت وحید خلیلهوژیچ، سرمربی بوسنیایی، بار دیگر به موفقیت رسید. لیل در فصل ۱۹۹۹-۲۰۰۰ دسته دوم، با فاصله‌ای چشمگیر از سایر تیم‌ها، رقابت‌ها را تحت سلطه خود درآورد. این تیم با اتکا به خط دفاعی عالی، قهرمان شد و با ۱۶ امتیاز اختلاف نسبت به تیم دوم، بار دیگر به بالاترین سطح فوتبال فرانسه صعود کرد.

بازگشت به اوج و کسب دوگانه‌ای تازه (۲۰۰۰ تا ۲۰۱۷)

لیل در نخستین فصل بازگشت خود به سطح اول، یعنی فصل ۲۰۰۰-۲۰۰۱ دسته اول فرانسه، برای نخستین بار در تاریخ باشگاه سهمیه حضور در رقابت‌های اروپایی را کسب کرد و جواز شرکت در لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۰۰۱-۲۰۰۲ را به دست آورد. با تثبیت جایگاه جدید باشگاه، دوران تازه‌ای زیر نظر میشل سیدو، رئیس و مدیر اجرایی، و کلود پوئل، سرمربی تیم، آغاز شد.

لیل ورزشگاه تاریخی گریمونپرژ-ژوریس را ترک کرد و به ورزشگاه لیل متروپل رفت تا به یکی از تیم‌های ثابت رقابت‌های اروپایی تبدیل شود. از مهم‌ترین نتایج این دوره می‌توان به پیروزی یک بر صفر مقابل منچستریونایتد در ورزشگاه استاد دو فرانس در سال ۲۰۰۵ (۱۳۸۴)، برد ۲-۰ برابر میلان در ورزشگاه سن‌سیرو در سال ۲۰۰۶ (۱۳۸۵) و پیروزی یک بر صفر خانگی مقابل لیورپول در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹) اشاره کرد.

در دهه ۲۰۱۰، لیل در داخل و خارج از زمین پیشرفت کرد و به باشگاهی مهم در لیگ ۱ فرانسه تبدیل شد. نخستین گام، افتتاح مجموعه تمرینی دومن دو لوچین در سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۶) بود؛ مرکزی که یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های تمرینی فرانسه به شمار می‌رود. تقریباً در همان دوره، ساخت ورزشگاه گراند استاد لیل متروپل با ظرفیت حدود ۵۰ هزار نفر آغاز شد؛ ورزشگاهی که بعدها به استاد پیر مائوروی تغییر نام داد. عملیات ساخت این ورزشگاه در ۲۹ مارس ۲۰۱۰ (۹ فروردین ۱۳۸۹) آغاز شد و این مجموعه که در سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۱) افتتاح شد، لیل را صاحب چهارمین ورزشگاه بزرگ فوتبال فرانسه کرد.

رودی گارسیا لیل را بار دیگر به صدر فوتبال فرانسه بازگرداند. ۵۶ سال پس از آخرین قهرمانی باشگاه، تیم اصلی در فصل ۲۰۱۰-۲۰۱۱، با حضور بازیکنانی مانند یوهان کابایه، متیو دبوشی و ادن هازارد، دومین دوگانه تاریخ خود را کسب کرد. لیل در صدر جدول لیگ ۱ فصل ۲۰۱۰-۲۰۱۱ قرار گرفت و سپس در فینال جام حذفی فرانسه در سال ۲۰۱۱ (۱۳۹۰)، پاری‌سن‌ژرمن را شکست داد.

لیل در فصل‌های ۲۰۱۱-۲۰۱۲ و ۲۰۱۲-۲۰۱۳ لیگ ۱، جایگاه خود را در میان تیم‌های برتر فوتبال فرانسه تثبیت کرد و به‌ترتیب در رتبه‌های دوم و ششم قرار گرفت. این نتایج، سهمیه حضور در لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۳ را برای باشگاه به همراه داشت. در سال ۲۰۱۳، گارسیا برای پیوستن به رم از تیم جدا شد و رنه ژیرار، سرمربی سابق مون‌پلیه، به‌عنوان سرمربی جدید منصوب شد.

لیل تحت هدایت ژیرار، فصل ۲۰۱۳-۲۰۱۴ را در جایگاه سوم به پایان رساند؛ پایین‌تر از پاری‌سن‌ژرمنِ زلاتان ابراهیموویچ و موناکوی جیمز رودریگز. ژیرار پس از دو سال حضور در باشگاه و کسب جایگاه ناامیدکننده هشتم در پایان فصل ۲۰۱۴-۲۰۱۵ لیگ ۱، با توافق دوجانبه از تیم جدا شد.

در ماه مه ۲۰۱۵ (اردیبهشت ۱۳۹۴)، اِروه رنار، سرمربی وقت تیم ملی ساحل عاج، به‌عنوان سرمربی جدید لیل منصوب شد. در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۵ (۲۰ آبان ۱۳۹۴)، رنار از سمت خود برکنار شد و فردریک آنتونتی جایگزین او شد. در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۶ (۳ آذر ۱۳۹۵)، لیل یک سال پس از انتصاب آنتونتی، قرارداد او را فسخ کرد؛ در آن زمان باشگاه در رتبه یکی مانده به آخر جدول قرار داشت.

دوران کامپوس و گالتیه: موفقیت مستمر (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱)

در اوایل سال ۲۰۱۷ (زمستان ۱۳۹۵)، لیل لوئیس کامپوس را به‌عنوان مدیر ورزشی و مسئول جذب بازیکن منصوب کرد. مدت کوتاهی بعد، باشگاه از ورود سرمربی سرشناس آرژانتینی، مارسلو بیلسا، خبر داد. در نوامبر ۲۰۱۷ (آبان ۱۳۹۶)، بیلسا پس از سفری بدون مجوز به شیلی از سوی باشگاه تعلیق شد. در آن زمان لیل بار دیگر در رتبه یکی مانده به آخر جدول قرار داشت و از ۱۴ بازی ابتدایی فصل تنها سه پیروزی کسب کرده بود.

در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۷ (۲ دی ۱۳۹۶)، لیل قرارداد بیلسا را فسخ کرد و کریستوف گالتیه، سرمربی سابق سن‌اتین، جایگزین او شد. لیل در فصل دشوار ۲۰۱۷-۲۰۱۸، با پیروزی ۳-۲ برابر تولوز در دومین بازی پایانی فصل، توانست از سقوط به لیگ ۲ جلوگیری کند.

فصل بعد برای لیل کاملاً متفاوت بود. پس از جذب بازیکنان باتجربه‌ای مانند ژوزه فونته و لویک رمی، مدافع راست ترکیه‌ای زکی چلیک و مهاجمان جاناتان بامبا، جاناتان ایکونه و رافائل لیائو، تیم مجموعه‌ای از پیروزی‌های متوالی را رقم زد و در نیمه نخست فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۹ لیگ ۱ تنها پنج بار شکست خورد.

در ۱۴ آوریل ۲۰۱۹ (۲۵ فروردین ۱۳۹۸)، لیل در حضور رکوردشکن ۴۹ هزار و ۷۱۲ تماشاگر، پاری‌سن‌ژرمن را در دیداری تاریخی و پرهیجان با نتیجه ۵-۱ در خانه شکست داد. نیکولا پپه، جاناتان بامبا، گابریل و کاپیتان تیم، ژوزه فونته، گل‌های لیل را به ثمر رساندند.

لیل در پایان فصل جایگاه دوم را به دست آورد و به مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۰۱۹-۲۰۲۰ راه یافت؛ این نخستین حضور باشگاه در این رقابت‌ها پس از هفت سال بود. در ۱ اوت ۲۰۱۹ (۱۰ مرداد ۱۳۹۸)، نیکولا پپه، بهترین گلزن باشگاه در فصل گذشته، با مبلغ رکوردشکن ۸۰ میلیون یورو، معادل ۷۲ میلیون پوند، به آرسنال در لیگ برتر انگلیس فروخته شد.

لیل در همان روز جذب ویکتور اوسیمن و تیاگو جالو را اعلام کرد؛ این در حالی بود که چند هفته پیش‌تر تیموتی وه‌آ، رینیلدو ماندافا و بنجامین آندره نیز به تیم پیوسته بودند. باشگاه سپس از جذب یوسف یازیجی و رناتو سانچز برای تقویت خط میانی خبر داد.

در اوایل مارس ۲۰۲۰ (اسفند ۱۳۹۸)، لیل پس از برگزاری ۲۸ هفته با ۴۹ امتیاز در جایگاه چهارم قرار داشت. بااین‌حال، فصل لیگ ۱ به‌طور ناگهانی پایان یافت؛ زیرا لیگ حرفه‌ای فوتبال فرانسه در ۱۳ مارس (۲۳ اسفند)، پس از شیوع ویروس کووید-۱۹ در فرانسه، ابتدا رقابت‌های داخلی را تا اطلاع ثانوی تعلیق کرد و سپس حدود یک ماه و نیم بعد، مسابقات فوتبال فرانسه را به‌طور قطعی لغو کرد.

در پنجره نقل‌وانتقالات تابستانی سال ۲۰۲۰ (۱۳۹۹)، لیل تصمیم گرفت استعدادهای جوانی مانند اسون بوتمان و جاناتان دیوید را در کنار بازیکن باتجربه‌ای همچون بوراک ییلماز جذب کند. در پایان نیم‌فصل نخست رقابت‌های ۲۰۲۰-۲۰۲۱، لیل تنها دو شکست متحمل شده بود و جایگاه محکمی در رده‌های بالای جدول داشت. این تیم در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۰ (۲۷ مهر ۱۳۹۹)، در دیداری خانگی رقیب خود لانس را در دربی شمال فرانسه با نتیجه ۴-۰ شکست داده بود.

لس دوگ نیمه دوم فصل را با شش پیروزی متوالی آغاز کرد و تا پایان رقابت‌ها تنها یک بار شکست خورد. در ۳ آوریل ۲۰۲۱ (۱۴ فروردین ۱۴۰۰)، لیل با گل جاناتان دیوید در زمین پاریس به پیروزی رسید و به‌تنهایی صدر جدول لیگ را در اختیار گرفت.

سه هفته بعد، لیل در ورزشگاه گروپاما از دو گل عقب افتاد، اما با درخشش بوراک ییلماز که دو بار گلزنی کرد، از جمله با یک ضربه آزاد از فاصله ۲۷ یاردی، در دیداری نفس‌گیر با نتیجه ۳-۲ لیون را در خانه‌اش شکست داد. لیل سپس بار دیگر رقیب محلی خود را مغلوب کرد؛ این تیم در زمین لانس سه گل به ثمر رساند و در مجموع دو دیدار رفت‌وبرگشت فصل با نتیجه ۷-۰ به برتری رسید.

در ۲۳ مه ۲۰۲۱ (۲ خرداد ۱۴۰۰)، لیل پس از هفته پایانی دراماتیک لیگ ۱، با پیروزی ۲-۱ در زمین آنژه قهرمانی لیگ را قطعی کرد. این چهارمین قهرمانی لیل در لیگ ۱ بود و زیر نظر کریستوف گالتیه به دست آمد. در پایان فصل، مایک مانیان، دروازه‌بان تیم، با ثبت ۲۱ بازی بدون دریافت گل، فصل را به پایان رساند؛ آماری که تنها یک بازی با رکورد تاریخی لیگ در یک فصل فاصله داشت.

لیل در لیگ اروپا فصل ۲۰۲۰-۲۰۲۱ نیز شرکت کرد و در ۵ نوامبر ۲۰۲۰ (۱۵ آبان ۱۳۹۹)، با هت‌تریک یوسف یازیجی، در دیداری بزرگ در ورزشگاه سن‌سیرو آث میلان را با نتیجه ۳-۰ در خانه‌اش شکست داد؛ بااین‌حال، در مرحله یک‌شانزدهم نهایی برابر آژاکس حذف شد.

گام‌های بعدی و بلوغ اروپایی (۲۰۲۱ تا امروز)

لیل در فصل ۲۰۲۱-۲۰۲۲ نخستین قهرمانی خود در جام قهرمانان فرانسه را به دست آورد. این تیم در ۱ اوت ۲۰۲۱ (۱۰ مرداد ۱۴۰۰)، با گل شکا در ورزشگاه بلومفیلد تل‌آویو، پاری‌سن‌ژرمن را شکست داد و قهرمان شد.

نماینده شمال فرانسه سپس به مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا رسید، اما پس از صعود از مرحله گروهی در رقابت با سالزبورگ، سویا و وولفسبورگ، برابر چلسی شکست خورد و از دور رقابت‌ها کنار رفت. بر اساس گزارشی تحلیلی که در پایان فصل لیگ ۱ منتشر شد، لیل در قرن بیست‌ویکم چهارمین باشگاه برتر فوتبال فرانسه در این لیگ بوده است؛ پس از پاری‌سن‌ژرمن، لیون و مارسی.

در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۲ (۸ تیر ۱۴۰۱)، باشگاه پائولو فونسکا را به‌عنوان سرمربی جدید تیم بزرگسالان منصوب کرد. فصل ۲۰۲۲-۲۰۲۳ برای نماینده شمال فرانسه بسیار خوب آغاز شد و این تیم در ۷ اوت (۱۶ مرداد) با نتیجه ۴-۱ در خانه اوسر را شکست داد.

لیل در ۹ اکتبر (۱۷ مهر) نیز در دیداری خانگی با نتیجه یک بر صفر رقیب نزدیک خود، لانس، را مغلوب کرد. تیم فونسکا که یکی از بهترین خطوط حمله لیگ را در اختیار داشت، به دلیل سبک بازی چشم‌نواز، پاس‌کاری روان و سیستم هجومی خود مورد تحسین قرار گرفت.

لیل از ابتدای فصل با آرایش هجومی ۴-۲-۳-۱ بازی می‌کرد؛ بنجامین آندره، آندره گومس یا آنخل گومس در خط میانی مرکزی و پشت سر رمی کابلا، بازی‌ساز تیم، قرار می‌گرفتند و جاناتان دیوید نیز به‌عنوان مهاجم نوک ایفای نقش می‌کرد.

پس از پیروزی ۴-۳ خانگی مقابل موناکو در ۲۳ اکتبر (۱ آبان)، تنها لیون و پاری‌سن‌ژرمن در فصل ۲۰۲۲-۲۰۲۳ لیگ ۱ فرانسه مالکیت توپ بیشتری نسبت به لیل داشتند.