یک روز پس از بازی آرسنال و اورتون، در حاشیه دیدار وست هام و منچستر یونایتد اندی کارول و داوید دخیا با یکدیگر درگیری شدند.
در بازی سه شنبه شب آرسنال و اورتون هم حجم تکل های خشن زیاد بود اما ونگر فکر می کند جنبه ی خشونت آمیز فوتبال انگلیس تاثیر مثبتی روی برخی از ستاره های خارجی تیمش مثل برگکمپ پیرس و اورمارس داشته است.
"فکر نمی کنم این مسئله موجب توفق بازیکنان شود. در حقیقت، عکس این ماجرا اتفاق می افتد و بازیکنان خارجی که به انگلیس می آیند رشد می کنند و این جنبه بازی هم به خوبی پذیرفته می شود.
"من فرانسوی های زیادی را دیده ام که وقتی به انگلیس می آیند از شدت فیزیکی بودن بازی ها شکایت دارند. من به آنها می گویم این کمی زمان می برد اما شدت عمل در بازی ها باعث می شود آنها بازیکنان بهتری بشوند.
"15 سال پیش اوضاع بدتر از زمان حال بود. 15 سال پیش کسی درباره درگیری کارول [با دخیا] صحبت نمی کرد. امروزه همه چیز در تلوزیون بررسی می شود. بعضی بازیکنان شکایت می کنند و وقتی می روند دلشان برای انگلیس تنگ می شود.
"به برخی بازیکنان که نگاه می کنید نمی توانید بگویید جنبه ی فیزیکی بازی آنها را از بروز دادن استعداد هایشان بازداشته است. وقتی من پیرس را به اینجا اوردم او از نظر فیزیکی بازیکن شاخصی نبود اما هیچ کس نتوانست در راه بازی او مانع ایجاد کند.
"اورمارس، برگکمپ، هیچ کس نتوانست آنها را متوقف کند. نمی توانید بگویید این درگیری فیزیکی یا ضربه زدن است، فقط سطح تعهد بسیار بالا است و این همان چیزی است که شما می خواهید.
اما وقتی تعهد به چیزی خطرناک تر تبدیل می شود مسئله فرق می کند.
"چیزی که برای من جای تاسف دارد وقتی است که آن از حد خود بیشتر می شود و ما بازیکنانی مثل ادورادو و دیابی را از دست می دهیم، بازیکنانی که بهای سنگینی در قبال این جنبه از بازی فوتبال پرداخته اند.
"اینجا یک خط وجود دارد، برای همین است که می گویم باید دید قصد بازیکن چیست. اگر کمی بالاتر از توپ را بزنید می توان گفت آیا بازیکن عمدا این کار را کرده یا خیر؟ پاسخ دادن به این سوال بسیار دشوار است."
