آرسن می گوید در زمان هدایت موناکو بین سال های 1987 تا 1994، کنترل احساساتش کنار زمین دشوار بوده است.
ولی حالا ونگر آرام شناخته می شود و می گوید برای رسیدن به موفقیت های بزرگ تر، باید رویکرد جدیدی را دنبال می کرده است.
"یک بمب آتشین واقعی بودم، کاملا دیوانه! ولی با گذشت زمان یاد می گیرید که ایده هایتان را بهتر ابراز کنید، یاد می گیرید بهتر مشکلات را پیش بینی کنید، بنابراین نسبت به زمانی که جوان بودید کمتر غافلگیر می شوید.
"با گذشت زمان کمی از اتفاقات فاصله می گیرید. در باشگاهی مثل آرسنال نمی توانید واکنش های دوران آغاز کارتان را داشته باشید!
"یاد گرفتم خودم را کنترل کنم. خللی در عزم من ایجاد نشد ولی در روش ابراز احساسات و باورهایم، قطعا تغییر کردم."
ژان پتیت، دستیار ونگر در موناکو هم معتقد است شاید ونگر در بُعد رفتاری آرام شده باشد ولی شخصیت مبارز او کماکان حفظ شده است.
"او تصمیمات اشتباه را دوست ندارد. دوست ندارد شکست بخورد ولی با گذشت زمان آرام تر شده است.
"در آغاز کارش در فرانسه، وقتی اوضاع خوب پیش نمی رفت او تمایل داشت که فریاد بزند و کمی عصبانی شود، ولی همیشه در کنترل.
"وقتی به دفتر می رفتیم، همیشه به دنبال راه هایی برای پیشرفت فوتبال بودیم. هیچ کار دیوانه واری انجام نمی دادیم. دوست داشتیم که بخندیم و آرسن همیشه فردی دلپذیر و مفرحی است."
