هایبری و امارات میزبان بسیاری از شبهای هیجانانگیز فوتبال اروپایی در تاریخ معروف آرسنال بودهاند، بنابراین در اینجا هفت مورد از بهترین جوهای خانگی را معرفی میکنیم.
توپچیها اولین بازی اروپایی خود را در خانه در اکتبر ۱۹۶۳ با یک بازی جام بینالمللی شهرها مقابل تیم دانمارکی، استاوینت، برگزار کردند. از آن شب، آرسنال میزبان بسیاری از مسابقات لیگ قهرمانان، لیگ اروپا و جام برندگان جام اروپا در N5 بوده است.
لیگ قهرمانان در حالی که این تورنمنت هنوز در سپتامبر ۱۹۷۱ به عنوان جام اروپا فعالیت میکرد، در هایبری آغاز شد. تیم نروژی، استرومگودست، از آرسنال بازدید کرد و با گلهای جورج آرمسترانگ، ری کندی و دو گل جان رادفورد با نتیجه ۴-۰ شکست خورد.
دو گل فرانک استاپلتون به علاوه ضربه آخر آلن ساندرلند نیز در سپتامبر ۱۹۷۸ به آرسنال پیروزی ۳-۰ خانگی مقابل لکوموتیو لایپزیگ در اولین بازی جام یوفا (اکنون لیگ اروپا) داد. توپچیها در سپتامبر ۱۹۷۹ با شکست ۲-۰ فنرباغچه در اولین بازی جام برندگان جام قهرمان شدند.
فصل خداحافظی آرسنال در هایبری در سال ۲۰۰۵/۰۶ نیز دید که آرسن ونگر توپچیها را به اولین فینال لیگ قهرمانان خود برد. در حالی که امارات استادیوم اولین بازی لیگ قهرمانان خود را با پیروزی ۲-۱ مقابل دینامو زاگرب در دور سوم مقدماتی در آگوست ۲۰۰۶ برگزار کرد.
شبهای اروپایی به طور منظم جوهای باورنکردنی در هایبری ایجاد میکردند که انتقال آرسنال به امارات استادیوم در سال ۲۰۰۶ نتوانست آن را تکرار کند. اما عملکرد آنها تحت هدایت مربی میکل آرتتا در فصول اخیر به ایجاد یک دیگ جوشان در امارات کمک کرده است.
طرفداران رقیب به طور منظم آرسنال را به خاطر بازی در کتابخانه به دلیل کمبود جو در امارات مسخره میکردند. اما تیم اول توپچیها و هواداران امارات استادیوم رابطه غنیای ساختهاند که خانه آنها را به یک مکان دلهرهآور برای هر تیم میهمان تبدیل کرده است.
بنابراین، با در نظر گرفتن این موضوع، آرسنال اینسایدر به بررسی هفت شب برتر اروپایی پرداخته است که آرسنال با بهترین جوها در هایبری و امارات استادیوم لذت برده است...
والنسیا، آوریل ۲۰۰۱: لیگ قهرمانان، مرحله یک چهارم نهایی
روبرتو آیالا در آوریل ۲۰۰۱ زمانی که والنسیا در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان به هایبری آمد، باد از بادبانهای آرسنال بیرون کشید. این مدافع مرکزی با یک ضربه والی توفانی در دقیقه ۴۱ گل اول را به ثمر رساند. اما آرسنال تسلیم نشد و شکست را نپذیرفت.
دو گل در دو دقیقه از تیری آنری و ری پارلور، هایبری را به آتش کشید و آرسنال بازگشت. پاس پشت پای نابغه رابرت پیرس، آنری را پس از گیج کردن خط دفاع حریف، مقابل دروازه قرار داد. سپس آرسنال فشار را حفظ کرد در حالی که هایبری حضور خود را احساس میکرد.
والنسیا نمیدانست چه چیزی به سرش آمده است زیرا هواداران آرسنال اولین طعم خود از مرحله حذفی لیگ قهرمانان در خانه را میچشیدند. پاتریک ویرا به سرعت برای زدن ضربه آزاد به سمت نوانکو کانو بلند شد که پارلور قبل از شلیک موشکوار خود، توپ را از مهاجم دزدید.
ساعت میرسد و مرد میآید و پارلور توپ را به گوشه بالای دروازه فرستاد. تلاش او بازی را کاملا روی سر خود برگرداند و ۳۵ هزار هوادار داخل هایبری یکی از بهترین شبهای اروپایی آرسنال در خانه تا به امروز را جشن گرفتند.
یوونتوس، دسامبر ۲۰۰۱: لیگ قهرمانان، مرحله دوم گروهی
آرسنال برای اولین بار پس از ۲۱ سال در دسامبر ۲۰۰۱ در یک بازی لیگ قهرمانان با یوونتوس در هایبری دیدار کرد. تنها ۲۱ دقیقه طول کشید تا فردی لیونبرگ هایبری را به وجد آورد، اما این دنیس برکمپ بود که معماری این لذت را بر عهده داشت.
لیونبرگ با استفاده از ناتوانی جانلوئیجی بوفون در نگه داشتن ضربه اولیه پاتریک ویرا، آرسنال را پیش انداخت. سپس تیری آنری فرصت خود را برای گلزنی مقابل کارفرمای سابق افسانه فرانسوی با یک ضربه آزاد فوقالعاده به گوشه بالا به دست آورد که بوفون را مجبور به پذیرش شکست کرد.
عصبانیت به بازیکنان آرسنال در اوایل نیمه دوم رخنه کرد، زمانی که دیوید ترزگه یک گل به خودی از استوارت تیلور گرفت. اما برکمپ در دقایق پایانی با رها شدن از سه مدافع برای پاس دادن به لیونبرگ برای گلزنی، به هواداران خانگی دلیل دیگری برای تشویق داد.
برکمپ با پیچ و تاب خوردن از خطر خارج شد و سپس یک پاس کامل را از میان یک خط دفاعی بیحرکت ارسال کرد. بوفون نیز بیهوده بیرون آمد، زیرا لیونبرگ توپ را بلند کرد و گل دوم خود را به ثمر رساند. با این حال، مهارت فردی فوقالعاده برکمپ تیتر اصلی بود.
یوونتوس، مارس ۲۰۰۶: لیگ قهرمانان، مرحله یک چهارم نهایی
یوونتوس در مارس ۲۰۰۶ با یک تیم پر ستاره و یک کاپیتان سابق آرسنال پس از امضای قرارداد با پاتریک ویرا در تابستان گذشته به هایبری بازگشت. این ستاره فرانسوی در کنار پاول ندود، زلاتان ابراهیموویچ و جانلوئیجی بوفون بازی کرد. با این حال، یک نوجوان با پیراهن قرمز نمایش را دزدید.
ویرا جای خالی بزرگی در میانه میدان آرسنال ایجاد کرد اما آرسن ونگر به یک بازیکن ۱۸ ساله به نام سسک فابرگاس روی آورد. سپس لیگ قهرمانان یک بازی بین استاد و شاگرد ایجاد کرد. با این حال، این افسانه شکستناپذیر بود که اولین اشتباه گرانبها را مرتکب شد.
رابرت پیرس با یک تکل لغزشی درخشان، توپ را از ویرا ربود و حرکتی را آغاز کرد که فابرگاس با گل اول به پایان رساند. کاپیتان آینده آرسنال پس از ۴۰ دقیقه توپچیها را پیش انداخت و رشتهها را کشید تا بعداً تیری آنری را برای گلزنی مقابل تیم سابقش آماده کند.
کارتهای قرمز برای مائورو کامورانزی و جاناتان زبینا در دقایق پایانی تنها بر شب اروپایی قاطعانه آرسنال افزود. بازگشت ویرا بر پیشبینی این بازی سایه انداخت. اما فابرگاس با پایان دادن به یک حرکت تیمی گسترده، مطمئن شد که تیترهای بعد از بازی را به دست آورد.
اسلاویا پراگ، اکتبر ۲۰۰۷: مرحله گروهی لیگ قهرمانان
امارات استادیوم شاهد بهترین بازی تهاجمی آرسنال بود، زمانی که در اکتبر ۲۰۰۷، اسلاویا پراگ برای یک شب اروپایی به شهر آمد. تنها پنج دقیقه طول کشید تا تیم آرسن ونگر با گل سسک فابرگاس قدرت خود را به تیم اهل چک نشان دهد و در نهایت با نتیجه ۷-۰ پیروز شود.
تخریب کامل آنها از اسلاویا پراگ تاکنون بزرگترین پیروزی آرسنال در اروپا در مقابل ۶۰ هزار هوادار است. فابرگاس توپ را از پاس الکساندر هلب به خانه فرستاد و سپس هلب یک گل به خودی دیوید هوباک ایجاد کرد. تئو والکات ۱۸ ساله حتی قبل از استراحت بین دو نیمه بازی را ۳-۰ کرد.
این اولین گل والکات در لیگ قهرمانان بود و او حتی پس از پاس گل دیگری از هلب، یک گل دیگر هم به ثمر رساند. فابرگاس همچنین نقش تامین کننده را برای هلب ایفا کرد تا او نیز در هر دو طرف تلاشهای والکات به گل برسد. در حالی که والکات دوباره به بازیکنان میهمان ضربه زد تا به فابرگاس کمک کند.
هلب، فابرگاس و والکات در خانه مقابل اسلاویا پراگ آشوب کردند اما کار آرسنال هنوز تمام نشده بود. امانوئل ابوئه توپ را برای نیکلاس بنتنر روی بشقاب گذاشت تا در دقیقه ۸۹ گل هفتم را به ثمر برساند. اگر ونگر پس از یک ساعت، شروع به استراحت بازیکنان نمیکرد، آرسنال ممکن بود گلهای بیشتری بزند.
بارسلونا، فوریه ۲۰۱۱: لیگ قهرمانان، مرحله یک هشتم نهایی
پس از لذت بردن آرسنال از یکی از بهترین شبهای اروپایی خود تا به امروز مقابل بارسلونا در فوریه ۲۰۱۱، جشنهای کر کننده در امارات استادیوم طنینانداز شد. گلهای رابین فن پرسی و آندری آرشاوین پس از ضربه اولیه داوید ویا، ورق را در شمال لندن برگرداند.
ویا تنها در دقیقه ۲۶، بارسا را پیش انداخت. به نظر میرسید این برای بارسلونا کافی است تا یک برتری اندک را به نیوکمپ ببرد. اما بهترین ساعت جک ویلشر در پیراهن آرسنال تضمین کرد که توپچیها برتری را در دست داشته باشند.
بارسلونا با یک موتورخانه قدرتمند از ژاوی، آندرس اینیستا و سرجیو بوسکتس مقابل آرسنال قرار گرفت. اما ویلشر با کنار زدن اسطورههای اسپانیا، مقابل آنها قرار گرفت. این قهرمان ۱۹ ساله با شجاعت مقابل تمام آیکونهای تمام دوران بازی کرد.
ویلشر به هر بازیکن بارسلونا که سر راهش بود حمله کرد، زیرا آرسنال به دنبال انتقام شکست از این باشگاه کاتالان در مرحله یک هشتم نهایی سال قبل بود. فن پرسی با شوت به زاویه نزدیک ویکتور والدز، بازی را مساوی کرد و سپس آرشاوین گل دیگری زد.
آرشاوین پس از اینکه ویلشر به سسک فابرگاس پاس داد که به سرعت سمیر نصری را برای ادامه یک ضد حمله سریع پیدا کرد، یادآوری کرد که چرا زمانی رکورددار نقل و انتقالات آرسنال بود. سپس بارسلونا آرشاوین را در گوشه محوطه جریمه باز گذاشت تا شوت خود را به گوشه پایین بچرخاند.
میلان، مارس ۲۰۱۲: لیگ قهرمانان، مرحله یک هشتم نهایی
میلان در مارس ۲۰۱۲ با انتظار رسیدن به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان پس از شکست دادن آرسنال با نتیجه ۴-۰ در بازی رفت در سن سیرو به امارات استادیوم آمد. با این حال، غولهای ایتالیایی با یکی از بهترین شبهای فوتبال اروپایی در تاریخ آرسنال روبرو شدند.
آرسن ونگر از پذیرش شکست و دنبال کردن یک عملیات محدود کردن خسارت در خانه مقابل روسونری خودداری کرد. در عوض، توپچیها با یک حمله برقآسا در نیمه اول میلان را شوکه کردند که بازی را به لبه کشاند. مدافع میانی، لورن کوشیلنی نیز پس از هفت دقیقه پاسخ آرسنال را آغاز کرد.
کوشیلنی با ضربه سر به خانه رسید تا جرقهای از خوشبینی را در شمال لندن روشن کند که توماس روسیچکی در دقیقه ۲۶ منفجر شد. آنها قبل از اینکه رابین فن پرسی در دقیقه ۴۳ یک پنالتی را تبدیل کند و باعث آشوب در جایگاهها شود، به امارات اعتقاد به معجزه داشتند.
قبل از رویارویی آرسنال با میلان، تنها سه تیم در تاریخ لیگ قهرمانان توانسته بودند به یک بازگشت چهار گله دست پیدا کنند. اما تلاشهای آرسنال در نهایت بیهوده بود، زیرا برتری روسونری از بازی رفت بیش از حد بود و آنها را به صورت کلی پیش برد.
بایرن مونیخ، اکتبر ۲۰۱۵: مرحله گروهی لیگ قهرمانان
بایرن مونیخ در فصلهای ۲۰۱۲/۱۳ و ۲۰۱۳/۱۴ در مرحله یک هشتم نهایی به روند حضور آرسنال در لیگ قهرمانان پایان داد. اما یوفا با قرار دادن دوباره این دو تیم در مرحله گروهی در نسخه ۲۰۱۵/۱۶ این رقابت باشگاهی نخبه، به توپچیها فرصتی برای انتقام داد.
این فرصتی بود که مردان آرسن ونگر در اکتبر ۲۰۱۵ با بازگشت به امارات استادیوم از آن استفاده کردند. این همچنین فرصتی بود که توپچیها پس از شکست مقابل دینامو زاگرب و المپیاکوس در بازیهای افتتاحیه مرحله گروهی برای به خطر انداختن چشماندازهای آینده خود نیاز داشتند.
آرسنال میدانست که شکست دادن بایرن مونیخ با مانوئل نویر در اوج قدرت خود در درون دروازه دشوار خواهد بود. قهرمان آلمان همچنین با یک مهار فوقالعاده روی خط دروازه، تئو والکات را ناامید کرد. اما از طریق نویر بود که آرسنال در نهایت راه خود را پیدا کرد.
نویر با عجله از خط خود خارج شد تا ضربه آزاد سانتی کازورلا را که از نزدیک خط وسط زده شده بود، جمع کند. اما دروازهبان به توپ نرسید و آن به زیبایی برای اولیویه ژیرو افتاد تا روی خط قرار گیرد. آرسنال هم برای یکی از بهترین شبهای اروپایی خود تمام نشده بود.
ونگر اولین مربی شد که تیمهای افسانهای پپ گواردیولا، بارسلونا و بایرن مونیخ را شکست داد. هکتور بلرین با استفاده از بازی سست در میانه میدان، شارژ کرد و توپ را روی بشقاب برای مسوت اوزیل گذاشت تا پاداش مقاومت آرسنال را به ثمر برساند.
