ایان رایت در گفتگو با الکساندر لاکازت و پیر امریک اوبامیانگ در مورد بهترین لحظه اش در آرسنال صحبت کرد.
بهترین لحظه ی حضور من در آرسنال اولین گلی بود که به ثمر رساندم و همچنین بردن جام قهرمانی پریمرلیگ اما فکر میکنم بین اینها اولین گل برایم جذاب تر بود زیرا خیلی تحت فشار بودم.
وقتی از کریستال پالاس به آرسنال آمدم هواداران میگفتند چرا او را خریدیم؟ پول زیادی خرج کردید
باید مقابل لسترسیتی بازی میکردم و آنها اسم مرا فریاد میزدند، هواداران لستر اسمم را فریاد میزدند و چه اتفاقی برای من افتاده بود؟ من سر خورده بودم اما بعد از آن بلند شدم و وارد جمعیت شدم ، مایکل توماس مرا متوقف کرد و گفت شما نمیتوانید این کار را در آرسنال انجام دهید. اگر در آرسنال این کارها را بکنی به دردسر می افتی.
آن روز من خبر نداشتم که قرار است بازی کنم و همان بعدازظهر به من اطلاع دادند که باید وارد میدان شوم آن هم با کیت موزی که اصلا دوستش نداشتم و همیشه میخواستم با کیت اصلی یا همان قرمز بازی کنم پس عصبی و مضطرب بودم.
همچنین ایان رایت از شماره ی 8 گفت
در مورد پیراهن شماره 8 ! زمانی که در کریستال پالاس بودم 10 می پوشیدم اما وقنی به تیمی چون آرسنال بیایی تو نیستی که شماره ات را انتخاب میکنی. فکر میکنم تنها کسی که شماره گرفت دنیس برگکمپ بود در زمان گراهام که شماره پل مرسون را گرفت.
اما زمانی که قرار شد برای آرسنال به زمین بروم (یعنی بازی با لستر که از آن یاد کردم) خبر نداشتم که قرار است بازی کنم چون قرار بود آلن اسمیت بازی کند اما او کنار کشید و در آن دیدار من شماره ی 9 را پوشیدم.
شنبه زمانی که آلن اسمیت برای بازی با ساوتمتون بازگشت شماره 9 را دوباره به او دادند و پاول دیویس را کنار گذاشتند که شماره ی 8 را در اختیار داشت و اینگونه بود که شماره ی 8 به من رسید. چون در دومین بازی خودم برای آرسنال با این شماره به میدان رفتم و هتریک کردم هیچوقت این شماره را به کسی ندادم.
