واقعاً سخت است که برای دیوید بنتلی تأسف نخوریم. البته بگذارید دوباره این را امتحان کنم. واقعاً سخت است که برای دیوید بنتلی تأسف خورد. او با استعدادی خارقالعاده متولد شد اما به نظر میرسد که این استعداد به باد رفته است.
البته مصدومیتها نقش مهمی در افول او داشتهاند، اما اگر نگاهی به نحوه کنار آمدن بازیکنان بزرگ (مثل روسیچکی) بیندازید که با ماندن در باشگاه، سر پایین گرفتن و تلاش کردن از پس آن برآمدند، باید بخشی از تقصیر را هم به گردن خودش انداخت.
او میتوانست فوقالعاده باشد، در واقع میتوانست برای آرسنال فوقالعاده باشد، اما در نهایت پنج بازی برای آرسنال انجام داد، چهار بار به عنوان بازیکن تعویضی به میدان رفت و یک گل زد (با احتساب تمام مسابقات). حالا که این مطلب را مینویسم، او ۲۹ ساله است و دوران حرفهایاش در حال پایان یافتن است و به نظر میرسد هیچ تیمی حاضر به جذب او نیست.
شاید او متوجه آنچه که میتوانست باشد، نمیشود. شاید او باشگاههای قبلیاش را به خاطر نشناختن استعدادش سرزنش میکند. اما بسیاری از ما در طول زندگیمان کارفرمایان احمقی داشتهایم و برخی از ما توانستهایم در دفعه بعد خیلی بهتر عمل کنیم.
بنتلی در پیتربرو متولد شد، فوتبال بازی کردن را در ورملی افسی شروع کرد و در سن ۱۳ سالگی به آرسنال پیوست. او به عنوان مهاجم مرکزی، شماره ۱۰، هافبک مرکزی و هافبک کناری بازی میکرد. او همچنین عضو تیم ملی زیر ۲۱ سال بود. در سپتامبر ۲۰۰۱ حرفهای شد و در مه ۲۰۰۴ برای آرسنال در لیگ برتر بازی کرد. این تنها بازی او در لیگ بود.
او در واقع اولین بازی خود را در ژانویه ۲۰۰۳ به عنوان بازیکن تعویضی در جام حذفی انجام داده بود، اما پس از آن فصل به صورت قرضی به نوریچ رفت که در آخرین روز فصل سقوط کرد.
تا تابستان ۲۰۰۵ درخواست انتقال داده بود، زیرا اعتراف کرد که برای غلبه بر یک عادت جدی قمار مبارزه میکند. اما هیچ تیمی حاضر نبود با حقوق او قرارداد ببندد و با توجه به رویکرد رکگویانهاش نسبت به فوتبال، به بلکبرن رفت.
در ژانویه ۲۰۰۶ به بلکبرن پیوست و بلافاصله هتتریک کرد. به نظر میرسید مشکلاتش تمام شده است.
در ۲۷ فوریه ۲۰۰۷ قرارداد جدیدی امضا کرد که مارک هیوز (سرمربی وقت بلکبرن) گفت: ''بنتلی استعداد بزرگی با آیندهای درخشان است''.
اما بازی کردن در شهری لانکاشایر برای باشگاهی با هواداران محدود (اکثر اوقات باشگاه با بستن طبقه بالای یک سکو بازی میکرد، به دلیل کمی جمعیت)، هرگز برای بنتلی کافی نبود، و در تابستان ۲۰۰۸ بنتلی شروع به صحبت درباره نیاز به پیوستن به یک باشگاه بزرگتر کرد. متاسفانه او به تاتنهام رفت.
انتقال در ۳۱ جولای ۲۰۰۸ انجام شد و تاتنهام ۱۵ میلیون پوند به علاوه ۲ میلیون پوند پاداش عملکرد پرداخت کرد. از این مبلغ ۷ میلیون پوند به عنوان بخشی از قراردادی که بلکبرن هنگام خرید او با آرسنال امضا کرده بود، به آرسنال بازگردانده شد.
او زمانی که گلی واقعا فوقالعاده در تساوی ۴-۴ بین آرسنال و تاتنهام در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۸ زد، کاملاً مغرور بود، اما این اوج کار او بود. تا ژوئن ۲۰۰۹ دوباره با باشگاههای دیگر صحبت میکرد. چمن سبزتر، هر چیزی بهتر است... به نظر میرسد همیشه همینطور است. تا سال ۲۰۱۱ تاتنهام سعی کرد با قرض دادن او بخشی از پول خود را بازگرداند.
در سپتامبر ۲۰۱۲ به صورت قرضی به روستوف روسیه رفت، اما مصدومیتی در آنجا، مانند مصدومیتهای بازیهای قبلی در جاهای دیگر، زمان او را کوتاه کرد و تلاش باشگاههای دیگر برای جذب او (برای مثال کیوپیآر) وسط صحبتهای مربوط به دستمزدهای بسیار بالا ناکام ماند.
در ۱۵ فوریه ۲۰۱۳ به صورت قرضی به بلکبرن بازگشت و در دور پنجم جام حذفی مقابل #آرسنال بازی کرد. در ۷ ژوئن ۲۰۱۳ توسط تاتنهام آزاد شد.
به قلم Tony Attwood در سال ۲۰۱۴
آپدیت: در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۴، بنتلی اعلام کرد که در سن ۲۹ سالگی از فوتبال حرفهای خداحافظی میکند، زیرا بیش از یک سال بدون باشگاه بود.
