تحلیل پیروزی آرسنال در آنفیلد؛ پنج عامل کلیدی

تحلیل آرسنال: پنج دلیل پیروزی در آنفیلد

گل کای هاورتز برای شکست یک بر صفر لیورپول در آنفیلد کافی بود؛ بردی که نخستین پیروزی لیگ برتری ما در این ورزشگاه از سال ۲۰۱۲ را رقم زد و ما را به صدر لیگ برتر رساند.

اما چطور سرانجام طلسممان را در بخش قرمز مرزی‌ساید شکستیم؟ آدرین کلارک، کارشناس تاکتیکی ما، فیلم مسابقه و آمارها را بررسی کرده تا دلایل اصلی هشتمین برد ما در نُه بازی سطح اول را پیدا کند:

دفاعی فوق‌العاده مستحکم

هسته اصلی این پیروزی تاریخی، عزم راسخ برای ندادن موقعیت به حریف بود. این روحیه جمعی با رضایت‌بخش‌ترین کلین‌شیت پاداش گرفت؛ چراکه برای نخستین بار از زمان ثبت آمارها در فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳، لیورپول در یک بازی لیگ برتر در آنفیلد حتی یک شوت در چارچوب نداشت.

پس از پیش افتادن، عقب نشستیم و در بلوک دفاعی پایین قرار گرفتیم؛ مناطق مرکزی را شلوغ کردیم و عملاً به توانایی خودمان برای حفاظت از محوطه ۱۸یاردی تکیه داشتیم. هشت بلوک و ۳۸ دفع توپ انجام دادیم و پیوسته فضاهای اطراف منطقه خطر را برای لیورپول بستیم. در نهایت، تصمیم به تمرکز بر این رویکرد نتیجه داد.

به‌جز یک ضربه سر آزاد الکسیس مک‌آلیستر از فاصله هشت‌یاردی، موقعیت‌های خطرناک چندان زیاد نبودند. ازری کونسا بار دیگر عالی بود و هشت دفع توپ، دو بلوک، پنج توپ‌گیری و چهار تکل موفق ثبت کرد. بااین‌حال، همه بازیکنانی که به میدان رفتند با تلاش درخشان بدون توپ سهم خودشان را ادا کردند.

قطعاً باید با موجی از سانترهای لیورپول مقابله می‌کردیم. آن‌ها در جریان بازی ۲۶ سانتر فرستادند، اما ما به‌خوبی از پس آن برآمدیم. در نیمه نخست، جناح چپ لیورپول فشار زیادی به ما وارد کرد، اما پس از استراحت، حریف فقط یک سانتر موفق داشت:

سانترهای لیورپول در جریان بازی: نیمه اول

سانترهای لیورپول در جریان بازی: نیمه دوم

گلی فوق‌العاده برای پیروزی

بازی را هجومی آغاز کردیم و در دقیقه ۱۶ با ضربه‌ای ساده از سوی هاورتز در تیر دور، به برتری‌ای شایسته رسیدیم. گل از اشتباه آلیسون هنگام بازی‌سازی از عقب زمین شکل گرفت؛ پاس بی‌دقت او به جرمی ژاکه را مارتین اودگارد قطع کرد. کاپیتان ما احتمال این اتفاق را تشخیص داد و حتی با وجود آن‌که شانس کمتری برای رسیدن به توپ داشت، با واکنشی بسیار سریع پاس را ربود:

از آن‌جا توپ را از چپ به راست منتقل کردیم، اما تصمیم دکلان رایس برای دویدن بلند و قوسی‌شکل از اطراف نونی مادوئکه تعیین‌کننده‌ترین حرکت بود. هافبک با تشخیص فرصت ایجاد برتری دو به یک در اطراف میلوش کرکز، مدافع چپ حریف، با شتاب جلو رفت و بردلی بارکولا که به عقب برمی‌گشت نتوانست با سرعتش همراه شود:

مهاجم آلمانی نیز باهوش عمل کرد و عقب‌تر، نزدیک تیر دور، منتظر ماند تا در اطراف رونالد آرائوخو برتری دو به یک ایجاد شود. اگر هاورتز با سرعت به مرکز محوطه شش‌یاردی می‌دوید، مهار او برای لیورپول آسان‌تر می‌شد. کیفیت این گلِ خوب طراحی‌شده، درخور پیروزی در مسابقه‌ای با چنین اهمیتی بود.

تعویض‌های حساب‌شده

میکل آرتتا عادت دارد تعویض‌های نیمه دومش را درست انجام دهد و در آنفیلد هم همین کار را کرد. کمی پس از دقیقه ۶۰، برای متوقف کردن موج حمله‌های لیورپول به مشکل خورده بودیم، گزینه‌ای برای کم کردن فشار نداشتیم و کیفیت بازی‌سازی‌مان هم به‌اندازه‌ای که می‌خواستیم مطمئن نبود.

آرتتا این شرایط را تشخیص داد و مایلز لوئیس-اسکلی را برای افزودن آرامش به بازی به میدان فرستاد؛ ورود او بلافاصله تغییر را رقم زد. این هافبک جوان با اطمینان توپ را در اختیار داشت و کمک کرد با اقتدار و دفعات بیشتری زمین را به سمت جلو طی کنیم.

همان‌طور که در نمودار مومنتوم مسابقه می‌بینید، در نیمه دوم دوره‌ای حیاتی از فشار داشتیم که به مدافعان خسته‌مان فرصتی ضروری برای استراحت جسمی و ذهنی داد:

در آن دوره عالی، کریستوس تزولیس که پس از بازگشت به تیم تأثیرگذار بود، نزدیک بود اودگارد را در موقعیت گل‌زنی قرار دهد و آلیسون هم با مهاری فوق‌العاده مانع گل‌زنی خودش شد. این بازیکن یونانی در دقیقه ۸۴ جای خود را به پیرو هینکاپیه داد؛ تعویضی الهام‌بخش دیگر که در دقایق پایانی و حساس، به خنثی کردن بازیکنان تعویضی قرمزها، ویکتور مونوز و ریو انگوموها، کمک کرد.

دوندگی و اشتیاق فوق‌العاده

بازیکنان در سراسر زمین تا آخرین توانشان برای تیم دویدند و این دوندگی بی‌تردید به کسب سه امتیاز ارزشمند کمک کرد. اودگارد با ۱۱.۸۴ کیلومتر بیش از همه دوید و رایس و مادوئکه در رده‌های بعدی بودند. در واقع، هفت نفر از ۱۰ بازیکنی که بیشترین مسافت را طی کردند، بازیکنان ما بودند.

همان‌طور که در زیر می‌بینید، در مجموع ۸.۱۱ کیلومتر بیشتر از لیورپول در آنفیلد دویدیم؛ اختلافی چشمگیر:

یکی از تفاوت‌های مهم، تمایل ما به طی کردن مسافت با سرعت بالا بود. اودگارد که در تمام بازی با اشتیاق فراوان پرس می‌کرد، آن‌قدر بی‌دریغ دوید که تنها بازیکنی شد که بیش از یک کیلومتر را با سرعت بالا طی کرد.

هاورتز هم خستگی‌ناپذیر بود. او با چند حرکت دفاعی عالی کمک کرد و بارها با برگشت به عقب خطر را دور کرد. نمودار دفاعی او این را نشان می‌دهد:

رایس فوق‌العاده بود

آمار مسابقه در نگاه اول عملکرد رایس را چندان برجسته نشان نمی‌دهد، اما تماشای بازی به‌خوبی گویای تأثیرگذاری فوق‌العاده او بود. این غولِ محوطه به محوطه همیشه در صحنه حاضر بود و از ابتدا تا انتها به قطع جریان بازی و پرس کردن بازیکنان لیورپول کمک کرد.

پاس گلش ــ پنجمین پاس گل او در این فصل ــ تماشایی بود، اما بیش از هر چیز، اشتیاق سرایت‌کننده این ملی‌پوش انگلیسی برای بسته نگه‌داشتن دروازه برابر لیورپول به چشم آمد.

رایس طوری از هم‌تیمی‌هایش پوشش می‌داد که انگار جانش به آن وابسته است؛ همان‌طور که پس از اشتباه کونسا برای جبران به کمک تیم آمد. او در بعدازظهری به‌یادماندنی برای آرسنال، با عملکردش الگویی برای دیگران شد.