ارزیابی وضعیت آرسنال در تعطیلات ملی؛ ۴ برنده و ۲ بازنده توپچی‌ها

چهار برنده و دو بازنده آرسنال در آستانه آغاز تعطیلات بازی‌های ملی

آرسنال ۱۷ بازیکن خود را در طول این تعطیلات طولانی‌مدت برای حضور در اردوهای ملی در اختیار دارد.

توپچی‌ها وارد تعطیلات بیم‌ناک سه‌هفته‌ای بازی‌های ملی شده‌اند؛ وقفه‌ای که باعث می‌شود مسابقات باشگاهی آن‌ها برای نزدیک به یک ماه متوقف شود، چرا که ۱۷ بازیکن این تیم برای نمایندگی از کشورشان در سطح بزرگسالان فراخوانده شده‌اند.

بازیکنانی نظیر بوکایو ساکا و ریکاردو کالافیوری طی هفته‌های آینده به تیم‌های ملی خود دعوت شده‌اند، در حالی که نفراتی مانند دکلان رایس تصمیم گرفته‌اند از لیست خارج شوند تا در میان این تقویم بسیار فشرده، از آمادگی بدنی خود محافظت کنند.

میکل آرتتا احتمالاً ۱۸ روز آینده را با این نگرانی سپری خواهد کرد که هیچ‌یک از ملی‌پوشانش پیش از بازگشت به مسابقات باشگاهی و تقابل با لیدز در ۱۰ اکتبر دچار مصدومیت نشوند؛ این در حالی است که بازیکنان دعوت‌شده انگیزه‌ زیادی برای درخشش در ترکیب تیم‌های ملی خود دارند.

برخی از بازیکنانی که آرسنال را برای همراهی تیم‌های ملی‌شان ترک می‌کنند را می‌توان «برنده» این وقفه دانست و برخی دیگر را که یا از لیست جا مانده‌اند یا شاید بهتر بود در خانه می‌ماندند، «بازنده» قلمداد کرد.

چهار برنده و دو بازنده آرسنال در آستانه فیفادی

برنده شماره ۱: مایلز لوئیس-اسکلی

مایلز لوئیس-اسکلی که در بخش عمده‌ای از فصل گذشته یک نیمکت‌نشین بلااستفاده بود، از اکتبر ۲۰۲۵ در هیچ‌یک از اردوهای تیم ملی انگلستان حضور نداشت و با وجود اوج‌گیری در پایان فصل، سفر به جام جهانی را از دست داد؛ اما او اکنون موفق شده اعتماد توماس توخل را جلب کرده و در این تعطیلات طولانی به جمع سه‌شیرها بازگردد.

این محصول آکادمی هیل‌اِند ۶ بازی برای کشورش انجام داده و تنها ۲۰ دقیقه پس از اولین بازی ملی خود در برابر آلبانی گلزنی کرده است؛ او حالا بی‌صبرانه منتظر است تا از این فرصت برای جنگیدن و بازگشت به ترکیب اصلی تیم ملی انگلستان استفاده کند.

با توجه به در پیش بودن چند بازی حساس در لیگ ملت‌ها، به‌ویژه تقابل با اسپانیای قهرمان جهان، لوئیس-اسکلی فرجه‌ای عالی دارد تا نشان دهد می‌تواند فرم خوب باشگاهی‌اش را به عرصه ملی نیز منتقل کند.

بازنده شماره ۱: نونی مادوئکه

نونی مادوئکه با وجود اینکه به شکلی غافلگیرکننده در لیست جام جهانی حضور داشت، این بار و حتی پس از انصراف چند بازیکن سرشناس، جایی در فهرست توخل برای تیم ملی انگلستان پیدا نکرده است.

این وینگر تا اینجای فصل پشت سر بوکایو ساکایی قرار داشته که پایین‌تر از حد انتظار عمل کرده است؛ به این معنی که او تنها به ۲ حضور در ترکیب اصلی محدود شده که به دیدار با منچسترسیتی در سوپرجام و ایپسویچ تاون در جام اتحادیه مربوط می‌شود.

پس از انصراف کول پالمر و مارکوس رشفورد از اردوی تیم ملی بلافاصله پس از دعوت‌شدن، شانس مجددی برای مادوئکه وجود داشت تا به‌عنوان جانشین فراخوانده شود، اما مورگان گیبس-وایت به‌جای او انتخاب شد؛ اتفاقی که باعث می‌شود وینگر توپچی‌ها مجبور باشد برای اثبات توانایی‌هایش در سطح باشگاهی بجنگد.

برنده شماره ۲: یورین تیمبر

یورین تیمبر پس از سپری کردن دوره‌ای طولانی در حاشیه به دلیل مصدومیت — که باعث شد جام جهانی و تمامی مسابقات پایانی آرسنال به‌جز فینال لیگ قهرمانان را از دست بدهد — دوباره به میادین بازگشته و توسط ژاوی، سرمربی جدید تیم ملی هلند، به اردوی لاله‌های نارنجی دعوت شده است.

این مدافع هلندی تمام نیمه دوم پیروزی ۲ بر ۰ توپچی‌ها برابر ساندرلند را بازی کرد و سپس در شکست ۳ بر ۰ مقابل برایتون در ترکیب اصلی قرار گرفت و نزدیک به یک ساعت در ساحل جنوبی در زمین حضور داشت؛ او حالا این شانس را دارد که در بازی‌های ملی دقایق بازی حیاتی برای بازیابی آمادگی خود کسب کند.

با توجه به دیدارهای پیش‌روی نارنجی‌پوشان مقابل آلمان، صربستان و یونان، تیمبر به احتمال بسیار زیاد در چند مسابقه به میدان خواهد رفت.

بازنده شماره ۲: باز هم یورین تیمبر!

اگرچه تیمبر به احتمال زیاد سود زیادی از حضور در تیم ملی هلند خواهد برد، اما این پتانسیل هم وجود دارد که او به یک بازنده بزرگ در این تعطیلات ملی تبدیل شود.

این مدافع راست در طول دوران حضورش در آرسنال با مصدومیت‌های متعددی دست‌وپنجه نرم کرده و آخرین چیزی که باشگاه می‌خواهد این است که دقیقاً در زمانی که به نظر می‌رسد شرایط بازی را پیدا کرده، دچار آسیب‌دیدگی دیگری شود.

او پس از مصدومیت بن وایت در دیدار مقابل ساندرلند و غیبت‌های بعدی او، تا حدی عجولانه به ترکیب بازگردانده شد، اما هواداران امیدوارند ژاوی با تیمبر مدارا کند و در طول بازی‌های ملی فشار زیادی به او وارد نسازد. این مدافع قطعاً از کسب دقایق بازی نفع خواهد برد، اما زیاده‌روی در این زمینه می‌تواند او را در معرض خطر مصدومیت دیگری قرار دهد؛ آن هم در زمانی که آرتتا اصلاً توان مواجهه با آن را ندارد.

برنده شماره ۳: ویکتور یوکرش

اعتمادبه‌نفس؛ اگر بازیکنی باشد که همین حالا به آن نیاز مبرم داشته باشد، او کسی نیست جز ویکتور یوکرش. این مهاجم تا اینجای فصل توسط کای هاورتز از ترکیب اصلی دور نگه داشته شده و در استفاده از فرصت‌هایی که آرتتا به او داده ناکام بوده است.

مهاجم سوئدی پس از ارائه نمایش‌های ضعیف و پایین‌تر از حد استاندارد در برابر ناپولی و ایپسویچ، آینده‌اش در آرسنال با تردید مواجه شده است — حتی با وجود اینکه فصل گذشته چند گل بسیار حساس به ثمر رسانده بود — و اگر می‌خواهد شانس‌های خود را در آرسنال زنده نگه دارد، باید دوباره به فرم اوج برگردد.

یوکرش آمار چشمگیری در تیم ملی سوئد با ثبت ۲۱ گل در ۳۷ بازی دارد، بنابراین انتظار می‌رود در طول این وقفه نامش در میان گلزنان قرار گیرد. درخشش برای تیم ملی کشورش می‌تواند یک تزریق اعتمادبه‌نفس فوق‌العاده باشد؛ همان چیزی که او شدیداً در سطح باشگاهی به آن نیاز دارد.

برنده شماره ۴: مکس داومن

مکس داومن که در ابتدا به تیم ملی زیر ۱۹ سال انگلستان دعوت شده بود، حالا ممکن است در سن ۱۶ سالگی در آستانه یک حضور غافلگیرکننده در تیم بزرگسالان قرار گیرد.

این بازیکن جوان پس از به ثمر رساندن ۲ گل در پیروزی ۴ بر ۲ آرسنال مقابل ایپسویچ در جام اتحادیه درخشان ظاهر شد و حالا می‌تواند این شانس را داشته باشد که همزمان با آماده‌شدن برای سپری کردن زمانی در کنار تیم بزرگسالان، استعداد خود را برای سه‌شیرها به رخ بکشد.

در پی انصراف چندین بازیکن از لیست توخل، گزارش شده که داومن برای تمرین با تیم بزرگسالان انگلستان زیر نظر قرار گرفته است؛ موضوعی که تجربه گران‌بهایی برای او به همراه خواهد داشت تا بر اساس فصل ساختارشکنانه سال گذشته خود پیش برود. بعید است که او اولین بازی ملی خود در رده بزرگسالان را انجام دهد، اما هر زمانی که در کنار سه‌شیرها سپری شود، سود بسیار زیادی برای او خواهد داشت.