سقوط تلخ ستاره سابق آرسنال؛ از امید ونگر تا زندان

اخبار باشگاه آرسنال

سقوط تلخ جی امانوئل-توماس؛ از امید بزرگ آرسنال تا زندان

آرمان امیراحمدی۲ هفته پیش۱۱ دقیقه مطالعه۶۱ بازدید
اشتراک‌گذاری:XTgWaFb

جی امانوئل-توماس زمانی یکی از امیدهای بزرگ آکادمی آرسنال بود و آرسن ونگر او را بازیکنی با پتانسیل تبدیل شدن به یک ستاره بزرگ می‌دانست. اما دوران حرفه‌ای او به‌تدریج رو به افول رفت و پس از سال‌ها حضور در تیم‌های مختلف، در پرونده قاچاق حدود ۶۰۰ هزار پوند ماده مخدر محکوم شد؛ سرنوشتی تلخ برای بازیکنی که روزی آینده‌ای درخشان پیش رو داشت.

از پدیده بعدی آرسنال تا قاچاقچی محکوم‌شده مواد مخدر؛ سقوط تلخ جی امانوئل-توماس

مهاجمی که زمانی بخشی از یک نسل مشهور آرسنال بود، سرانجام پس از سقوط تدریجی به لیگ‌های پایین‌تر، در گرینوک بازداشت شد.

در نوجوانی، با امید تبدیل شدن به قهرمان هجومی بعدی آرسنال، به درِ اتاق آرسن ونگر می‌کوبید. چهارده سال بعد، این بار پلیس با حکم بازداشت به درِ خانه خودش آمد.

جی امانوئل-توماس، بازیکنی که زمانی سرمربی افسانه‌ای توپچی‌ها او را دارای توانایی تبدیل شدن به یک بازیکن بزرگ می‌دانست، در سپتامبر ۲۰۲۴ به دلیل نقش داشتن در قاچاق ۶۰۰ هزار پوند کانابیس از تایلند بازداشت شد.

او در آن زمان در سطح دوم فوتبال اسکاتلند روزهای دشواری را سپری می‌کرد و نمایش‌هایی بی‌رمق برای مورتون داشت. یک سال بعد، مجرم شناخته شد و به چهار سال زندان محکوم شد.

این، داستان پیچیده و گیج‌کننده JET است؛ بازیکنی که هرگز نتوانست پرواز کند.

«با هر دو دست به در می‌کوبد»

امانوئل-توماس که در لندن متولد شده بود، در هشت‌سالگی به آرسنال پیوست و به یکی از جواهرات نسل ارزشمند ستاره‌های آکادمی باشگاه تبدیل شد.

این نوجوان تنومند آن‌قدر توانایی‌های متنوعی داشت که در مسیر پیشرفت در رده‌های سنی، تقریباً در تمام پست‌های زمین مورد آزمایش قرار گرفت. مربیان در نهایت گزینه‌ها را به مدافع میانی یا مهاجم محدود کردند تا اینکه آرسن ونگر دخالت کرد و معتقد بود بهترین ویژگی‌های او در خط دفاع هدر خواهد رفت. او به لطف ترکیبی از قد، قدرت و تکنیک، در هر دو جناح، پشت مهاجم و نوک خط حمله به میدان رفت.

او در ۱۶ سالگی بازوبند کاپیتانی تیم زیر ۱۸ سال آرسنال را بر بازو می‌بست و در تیمی که بازیکنانی چون جک ویلشر، فرانسیس کوکلن، هنری لنزبری و امانوئل فریمپونگ را در اختیار داشت، گلزنی کرد؛ تیمی که در فینال جام حذفی جوانان انگلیس فصل ۲۰۰۸-۰۹، در مجموع دو بازی رفت‌وبرگشت لیورپول را شکست داد.

او ۱۹ سال داشت که ونگر در ژانویه ۲۰۱۰ تصمیم گرفت او را در کنار تئو والکات، سسک فابرگاس، سول کمپبل و میکائیل سیلوستر در ترکیب اصلی دیدار جام حذفی مقابل استوک قرار دهد؛ مسابقه‌ای که با شکست آرسنال همراه شد. او سپس دوباره به تیم ذخیره‌ها بازگشت تا اینکه در اکتبر همان سال، سرمربی آرسنال او را در تلاشی بی‌ثمر برای تغییر سرنوشت تیمش، در شکست ۲-۰ مقابل چلسی در استمفورد بریج به میدان فرستاد.

در ادامه همان ماه، پس از اینکه او به جای نیکلاس بنتنر در پیروزی ۴-۰ آرسنال مقابل نیوکاسل در جام اتحادیه وارد زمین شد، ونگر از استعداد ذاتی و فیزیک کم‌نظیر او سخن گفت.

«جی خیلی محکم به درِ اتاق من می‌کوبد؛ آن هم با هر دو دست. او کیفیت فوق‌العاده‌ای دارد. فیزیکی دارد که آرزوی داشتنش را می‌کنید. اینکه تا چه اندازه پیشرفت کند، به خودش بستگی دارد، چون پتانسیل بسیار زیادی دارد... وقتی از نظر بدنی در شرایط مناسبی باشد، جی نه فقط یک بازیکن خوب، بلکه یک بازیکن بزرگ خواهد بود.

«یک چیز قطعی است؛ او می‌تواند گل بزند. این استعداد بزرگی است که نمی‌توان آن را به کسی هدیه داد.»

با وجود حمایت سرمربی فرانسوی، این مهاجم جوان تنها دو بازی دیگر برای تیم بزرگسالان انجام داد؛ یک بار به‌عنوان بازیکن تعویضی مقابل شاختار در لیگ قهرمانان و بار دیگر برابر ویگان در جام حذفی.

با وجود تمام توانایی‌های فیزیکی، ضعف‌های فنی امانوئل-توماس بیش از حد آشکار بود. حتی خودش نیز می‌دانست که دوران حرفه‌ای‌اش در شمال لندن به اوج نخواهد رسید.

«به نقطه‌ای می‌رسید که شروع می‌کنید به نگاه کردن به بازیکنان تیم اول و کسانی که در پست شما جلوتر از شما بازی می‌کنند و آن وقت متوجه می‌شوید که برای رسیدن به آن سطح، چقدر باید خوب باشید.» او به اتلتیک گفت.

«زیر نظر آرسن ونگر حدود یک سال در اطراف تیم اول بودم و چند بازی هم انجام دادم. سپس آرسنال پیشنهاد تمدید قرارداد داد، اما فکر نمی‌کردم این تصمیم درستی برای من باشد.»

مسیر سقوط

او پیش از آن یک دوره قرضی ناامیدکننده در بلکپول را پشت سر گذاشته بود و چند ماه پس از تمجید علنی ونگر، برای دوره‌ای به همان اندازه دشوار راهی کاردیف شد.

محصول آکادمی آرسنال در سال ۲۰۱۱ برای همیشه باشگاه را ترک کرد تا محیطی پیدا کند که بتواند در آن شکوفا شود، اما در عوض شاهد بود که استعدادش با هر ناامیدی بیشتر از قبل پژمرده می‌شود.

امانوئل-توماس به دلیل فیزیک بدنی و کنترل توپش اغلب در ابتدا تأثیر مثبتی بر جای می‌گذاشت، اما به‌سادگی نمی‌توانست آن کیفیت را برای مدت طولانی حفظ کند.

او در ایپسویچ و در چمپیونشیپ فصل اول امیدوارکننده‌ای داشت، اما در فصل بعد جایگاهش را در ترکیب اصلی از دست داد و از تیم جدا شد. میک مک‌کارتی، سرمربی وقت، درباره او گفت:

«به او گفتم که آن‌ها را بخشی از برنامه‌های آینده‌ام نمی‌بینم و آزاد هستند که به دنبال باشگاه دیگری بگردند.

«فقط فکر نمی‌کنم جی در اینجا توانسته باشد تمام پتانسیلش را به نمایش بگذارد.»

به نظر می‌رسید او در لیگ یک و با بریستول جایگاه مناسب خود را پیدا کرده است. او با آشکار کردن توانایی گلزنی‌اش، در رقابت‌های لیگ فصل ۲۰۱۳-۱۴، ۱۵ گل به ثمر رساند و با چند پاس گل نیز خلاقیتش را به نمایش گذاشت. با این حال، بار دیگر در فصل بعد که بازگشت، جایگاهش به بازیکن دیگری رسیده بود، هرچند همچنان یکی دو بار توانست جادوی خود را نشان دهد.

استیو کوتریل، سرمربی تیم، پس از آنکه این مهاجم زمینه‌ساز پیروزی ۴-۰ مقابل ناتس کانتی در ژانویه ۲۰۱۵ شد، گفت:

«جی فوق‌العاده بود. او ابتدا با حرکتی هوشمندانه و ساختن گل اول درخشید، سپس توپ را در محوطه جریمه کنترل کرد و با ضربه‌ای محکم گل سوم تیم را به ثمر رساند.

«موضوع فقط این نیست که او می‌تواند کارهایی انجام دهد که هواداران را سرگرم می‌کند؛ میزان دوندگی‌اش حتی مهم‌تر است. کلید تأثیرگذاری او، آگاهی‌اش از محل قرار گرفتن توپ در تمام لحظات بود. هرچه در یک بازی بیشتر بدود، کیفیتش بیشتر نمایان می‌شود.»

او بیش از ۱۰۰ بازی برای بریستول انجام داد و این دوره بهترین مقطع دوران حرفه‌ای‌اش بود.

کوئینز پارک رنجرز او را دوباره به چمپیونشیپ بازگرداند، اما آن‌ها نیز خیلی زود از او قطع امید کردند و امانوئل-توماس در دوران قرضی‌اش در ام‌کی دانز و گیلینگهام نیز موفقیتی به دست نیاورد.

امانوئل-توماس در سال ۲۰۱۹ تصمیم گرفت فضایش را تغییر دهد و به پی‌تی‌تی رایونگ پیوست؛ تیمی که به‌تازگی به بالاترین سطح فوتبال تایلند صعود کرده بود. او بعدها گفت: درست کنار ساحل زندگی می‌کردم. از آپارتمانم بیرون می‌آمدی، از خیابان عبور می‌کردی و به ساحل می‌رسیدی. هوا واقعاً عالی بود. هیچ شکایتی از زندگی‌ام نداشتم. برای من فوق‌العاده بود.

این ماجراجویی تنها سه ماه دوام آورد، زیرا باشگاه به دلیل مشکلات مالی در میانه فصل منحل شد.

پس از نزدیک به ۱۸ ماه بدون باشگاه، تیم اسکاتلندی لیوینگستون بر اساس چیزی که از او در تمرینات دیده بود، این مهاجم را به خدمت گرفت، اما داستان همان بود؛ لحظاتی از درخشش در میان دوره‌های طولانی بی‌اثری.

او در ژانویه با یک فرار سریع در عرض محوطه جریمه به استقبال یک ارسال زمینی رفت و گل تساوی را در دیدار ۲-۲ مقابل سلتیک به ثمر رساند، پیش از آنکه با یک ضربه پاشنه فوق‌العاده در پیروزی ۲-۱ برابر همیلتون گلزنی کند.

او درباره گلش مقابل همیلتون به اتلتیک گفت:

«وقتی آن گل را زدم، به گل تیری آنری مقابل منچستریونایتد در سال ۲۰۰۰ فکر می‌کردم.»

دیوید مارتین‌دیل، سرمربی لیوینگستون، نیز به تایمز گفت:

«از نظر فنی، جی یکی از بهترین بازیکنانی است که تاکنون دیده‌ام. پاهای فوق‌العاده‌ای دارد و لمس توپ و توانایی‌هایش ترسناک است. به خدا قسم، از نظر توانایی، او بهترین فوتبالیست باشگاه لیوینگستون است.

«از لحاظ توانایی فنی محض، فکر می‌کنم ممکن است یکی از بهترین بازیکنان لیگ را در اختیار داشته باشیم.»

آبردین قراردادی دو ساله به او پیشنهاد داد، اما آنجا نیز ناکام ماند و پس از تنها ۱۴ حضور در لیگ از تیم جدا شد. جیم گودوین، مربی تیم، گفت این بازیکن از نظر بدنی به اندازه کافی آماده نیست تا نوع فوتبالی را که من می‌خواهم بازی کنیم، انجام دهد.

ماجراجویی دیگری در خارج از کشور در انتظارش بود؛ این بار در هند، اما آن تجربه نیز تنها چند ماه دوام آورد.

او خیلی زود سر از چمپیونشیپ اسکاتلند درآورد.

بازداشت

امانوئل-توماس که زمانی به نظر می‌رسید با آرسنال سرنوشتی درخشان در لیگ برتر دارد، حالا هفته‌ای ۶۰۰ پوند دستمزد می‌گرفت و مقابل تنها ۱۸۰۰ تماشاگر در گرینوک سرد، خاکستری و دلگیر فوتبال بازی می‌کرد.

همه‌چیز یک فاجعه بود.

او در پنج بازی‌اش در چمپیونشیپ با پیراهن راه‌راه آبی و سفید، هیچ نشانه‌ای از توانایی‌هایی که زمانی ونگر را متقاعد کرده بود پتانسیل عظیمی دارد، نشان نداد. بازیکنان ضعیف زیادی به کپیلو پارک آمده و رفته‌اند، اما کمتر کسی به اندازه امانوئل-توماس بی‌تحرک و بی‌رمق بوده است.

این ماجرا تنها دو ماه ادامه داشت.

در اوایل سپتامبر ۲۰۲۴، دوست‌دختر او و یکی از دوستانش از سفری تمام‌هزینه به تایلند بازگشتند؛ سفری که امانوئل-توماس آن را ترتیب داده و هزینه‌اش را پرداخت کرده بود و وعده دریافت ۲۵۰۰ پوند نیز در آن وجود داشت. هنگامی که کیف‌های این دو زن در فرودگاه لندن استنستد بازرسی شد، مأموران بسته‌های وکیوم‌شده حاوی ۶۰ کیلوگرم ماری‌جوانا پیدا کردند.

گفته می‌شود امانوئل-توماس زمانی که دوست‌دخترش تحت بازرسی بود، برای او پیام فرستاد:

«اگر می‌توانی، همه‌چیز را از چت ما پاک کن.»

این دو زن که بعدها مشخص شد برای انجام سفری تقریباً مشابه در ماه ژوئیه نیز پول دریافت کرده بودند، اصرار داشتند تصور می‌کردند محتویات کیف‌ها طلا است. شواهد موجود در تلفن‌های همراه نیز از روایت آن‌ها حمایت کرد و به همین دلیل دادستان‌ها اتهامات علیه آن‌ها را کنار گذاشتند.

با این حال، امانوئل-توماس اندکی بعد در گرینوک بازداشت شد.

در دادگاه سلطنتی چلمسفورد اعلام شد که این بازیکن به‌عنوان واسطه میان تأمین‌کنندگان کانابیس در تایلند و فروشندگان مواد مخدر در بریتانیا فعالیت می‌کرده و هماهنگی لازم برای دریافت مواد توسط این زنان را انجام داده بود. ارزش محموله حدود ۶۰۰ هزار پوند برآورد شد و در جلسه دادگاه مطرح شد که امانوئل-توماس قرار بود برای نقش خود در این طرح ۵۰۰۰ پوند دریافت کند.

او ابتدا اتهامات را رد کرد، اما در ماه مه سال بعد جرم خود را پذیرفت. وکیل مدافعش مدعی شد که این بازیکن به دلیل دوره‌های طولانی بدون باشگاه بودن، درگیر مشکلات مالی بسیار جدی شده بود و در نتیجه تسلیم وسوسه شد و وارد دنیای جرم و جنایت شد.

الکس رز، وکیل مدافع او، گفت:

«اگرچه او پیش‌تر نیز دوره‌هایی را میان قراردادها سپری کرده بود یا به بیان دیگر، به‌عنوان فوتبالیست بیکار بود، اما آن دوره‌ها عمدتاً پس از قراردادهای بلندمدت و نسبتاً پردرآمد اتفاق افتاده بودند.

«پس از اینکه پیش از پیوستن به گرینوک مورتون بدون قرارداد بود، مدت کوتاهی با کیدرمینستر هریرز قرارداد داشت، اما آن قرارداد کاملاً کوتاه‌مدت بود و تقریباً برای کمک به فردی انجام شد که رابطه خوبی با او داشت.»

او افزود این اتفاق یک اشتباه فاجعه‌بار در قضاوت بوده است:

«دوران فوتبال او تمام شده و این چیزی است که کاملاً خودش باعث آن شده است.

«این ضربه‌ای ویرانگر برای کسی است که چنین استعداد و چنین دوران حرفه‌ای چشمگیری داشت.»

در ژوئن ۲۰۲۵، امانوئل-توماس به چهار سال زندان محکوم شد.

قاضی الکساندر میلز به او گفت:

«به دلیل اقدامات خودت، دیگر به‌عنوان یک فوتبالیست حرفه‌ای شناخته نخواهی شد؛ بلکه به‌عنوان یک مجرم شناخته خواهی شد.»

پیامدها

یک ماه پس از صدور حکم، امانوئل-توماس به دلیل مدتی که پیش از محاکمه در بازداشت گذرانده بود، از زندان آزاد شد. با وجود محدودیت رفت‌وآمد و پابند الکترونیکی، حدود یک هفته بعد با تاتون در نشنال لیگ جنوب قرارداد بست و اندکی بعد نیز راهی برینتری تاون شد.

پس از تمام فرازونشیب‌ها، ناامیدی‌ها، جنجال‌ها و شرمساری‌ها، امانوئل-توماس در نخستین بازی خود نشان داد که هنوز توانایی انجام کارهای ویژه را دارد و با یک ضربه ایستگاهی قدرتمند، پیروزی ۲-۰ تیمش را قطعی کرد.

استیو پیت، سرمربی تیم، گفت:

«با اینکه دیگر سرعت گذشته را ندارد، اما همچنان کیفیت بالایی ارائه می‌دهد و بعید است در این سطح ضربه آزادی بهتر از آن ببینید.»

او بعدها گل امانوئل-توماس را نبوغ توصیف کرد و افزود:

«نمی‌خواهم درباره گذشته او صحبت کنم، چون نمی‌توانم روی گذشته‌اش تأثیر بگذارم. او توسط دستگاه قضایی محکوم شده، مجازاتش را گذرانده و همچنان در حال تحمل پیامدهای آن است.

«اما من فقط می‌توانم درباره کسانی صحبت کنم که با من کار می‌کنند و نحوه واکنش‌شان به من و اعضای کادر فنی را ببینم؛ و او در این زمینه کاملاً درجه‌یک بوده است.»

در ادامه همان سال، ستاره سابق آکادمی آرسنال با مایکا ریچاردز و دنیل استوریج هم‌تیمی شد. این دو ملی‌پوش سابق انگلیس تیمی را در بالر لیگ اداره می‌کنند و در این بازیکن محکوم‌شده یک سلاح گلزن پیدا کردند؛ او در آخرین فصل رقابت شش‌نفره، دومین گلزن برتر مسابقات بود. این بازیکن ۳۵ ساله اکنون خود را برای یک مسابقه بوکس خیریه مقابل نیل رنجر، مهاجم سابق نیوکاسل و فردی که او نیز سابقه محکومیت دارد، در ماه اکتبر آماده می‌کند.

این پایانی عجیب و ناامیدکننده برای بازیکنی است که زمانی چنین پتانسیل فراوانی داشت و فرصت‌های بسیاری نیز در اختیارش قرار گرفت؛ داستان تلخ یک فوتبالیست حرفه‌ای دیگر که همه‌چیز را به باد داد، همان‌طور که قاضی پرونده توصیفش کرد.

اخبار مرتبط

نظرات

۰/۲٬۰۰۰

نظر شما پس از تأیید مدیر نمایش داده می‌شود.

سقوط تلخ ستاره سابق آرسنال؛ از امید ونگر تا زندان