داستان لیام بردی؛ اسطوره آرسنال که برایتون را از نابودی نجات داد

لیام بردی، اسطوره سابق آرسنال، تنها ۲۳ ماه سرمربیگری باشگاه برایتون را بر عهده داشت. با وجود بودجه بسیار محدود، میانگین تماشاگران برایتون در دوران حضور او ۳۰۰۰ نفر در هر بازی افزایش یافت، اما او در اواخر سال ۱۹۹۵ در اعتراض به نحوه مدیریت باشگاه از سمت خود استعفا داد.

با این حال، هواداران «مرغان دریایی» (لقب برایتون) تا ابد قدردان «چیپی» (لقب لیام بردی) هستند؛ چرا که بدون نفوذ و اقدام او، این باشگاه ممکن بود به طور کامل نابود شده و از هم بپاشد.

در حالی که برایتون در حال سقوط به دسته چهارم فوتبال انگلستان بود و با خطر ترک ورزشگاه گلدستون گراوند — خانه ۹۵ ساله خود — روبرو می‌شد، بردی که شش ماه قبل از سرمربیگری استعفا داده بود، به عضویت کنسرسیومی درآمد که تضمین کرد برایتون یک فصل دیگر در گلدستون بازی خواهد کرد.

این مرد ایرلندی پیشنهاد داد که ۴۰,۰۰۰ پوند از سرمایه شخصی خود را وسط بگذارد تا از نهایی شدن این قرارداد اطمینان حاصل کند؛ اتفاقی که در نهایت رخ داد. اگرچه باشگاه در پایان فصل ۱۹۹۶/۹۷ از ورزشگاهش بیرون رانده شد، اما جایگاه بردی در قلب هواداران برایتون برای همیشه تثبیت گردید.

غیرمنتظره نبود که پیوند میان این دو باشگاه در دوران سرمربیگری بردی در برایتون و همچنین در طول ۱۸ سال حضور او از سال ۱۹۹۶ به عنوان مدیر آکادمی و رئیس توسعه جوانان آرسنال، بیش از پیش تقویت شود.

مارک فلتس، وینگر آرسنال که در طول فصل ۱۹۹۲/۹۳ به تیم اصلی راه یافته بود، نخستین بازیکنی بود که بردی به صورت قرضی به برایتون آورد. فلتس با ورود به گلدستون گراوند در ژانویه ۱۹۹۴، توسط بردی به یک مهاجم نوک تبدیل شد و با مهارت‌های تکنیکی خود هواداران برایتون را تحت تأثیر قرار داد. با وجود اینکه او در ۱۰ بازی تنها یک گل به ثمر رساند، نقش پررنگی در خارج کردن آلبیون از منطقه سقوط دسته دوم ایفا کرد.

از قضا، جانشین فلتس در ترکیب برایتون، پل دیکوف، مهاجم اسکاتلندی آرسنال بود. این مهاجم ریزنقش که گل‌های زیادی در تیم رزروهای هایبری به ثمر رسانده بود، همان فرم درخشان را به تیم اصلی آلبیون آورد و در ۸ بازی ۵ گل به ثمر رساند. تمجید ویژه بردی از مهاجمش («اشتیاق بی‌حدوحصر او برای فوتبال مانند یک نسیم تازه است») به خوبی در علاقه شدید هواداران برایتون به این مهاجم منعکس شد.

دیکوف — که بعدها به یکی از ستاره‌های منچسترسیتی و تیم ملی اسکاتلند تبدیل شد — با وجود اقامت کوتاهش در هوو، بلافاصله به بازیکن محبوب هواداران در گلدستون تبدیل گردید. بحران مهاجم در باشگاه مبدأ باعث شد جرج گراهام او را زودتر از موعد فراخواند و یک ماه پس از بازگشت، دیکوف روی نیمکت نشست تا برد ۱-۰ آرسنال مقابل پارما و قهرمانی در جام برندگان جام اروپا را جشن بگیرد.

درخشش ستاره‌های آکادمی آرسنال در برایتون

شاید موفق‌ترین بازیکن قرضی آرسنال در برایتون، استیو سدوئل هاپکوت، هافبک و شاخص‌ترین پدیده آکادمی زیر نظر بردی بود. استیو کاپل این بازیکن ۱۹ ساله را در نوامبر ۲۰۰۲ به خدمت گرفت و سدوئل در ۱۲ بازی ۵ گل به ثمر رساند که اوج آن، زننده دو گل مقابل برنلی در آخرین بازی‌اش بود. برنلی تا دقیقه ۹۰ با نتیجه ۲-۰ پیش بود، اما سدوئل در ثانیه‌های پایانی دو گل زد تا یک امتیاز ارزشمند را نجات دهد.

سدوئل پس از دوران بازی در ریدینگ، چلسی و استون ویلا، دوباره به برایتون بازگشت و نقشی حیاتی در تلاش آن‌ها برای صعود ایفا کرد؛ تلاشی که در نهایت منجر به رسیدن آن‌ها به لیگ برتر در سال ۲۰۱۷ شد.

تأثیر عمیق و شگرف لیام بردی، قهرمان مشترک هواداران آرسنال و برایتون، هم در داخل و هم در خارج از زمین مسابقه برای همیشه احساس می‌شود.