در طول تعطیلات بین المللی ما می توانیم گام های به عقب برداریم و به کالبد شکافی بازی ها بپردازیم و با دیدی بازتر به آن ها نگاه کنیم.حتی ما بدترین صدمات را عنوان می کنیم،از روشن ترین نقاط تا بازی مسوت اوزیل،کسی که در 6 بازی متوالی لیگ برتر پاس گل داده است،یک شاهکار تاریخی،و دو بار با پاس گل های زیادی که داده سخاوتمندترین مرد شناخته شده است.
آیا این ها اوزیل را بهترین شماره 10 در انگلستان ساخته است؟قریب به یقین بله.آیا او را بهترین شماره 10 در اروپا ساخته است؟احتمالا بله.چه ترسناک.هرچند این گوشه کوچکی از استعداد اوست.
3 سال است که او به آرسنال آمده است،سرانجام به نظر می رسد اوزیل با لیگ جدید و کشور دیگری و مهمتر از هر چیزی نقش جدیدش راحت شده است.در رئال مادرید او می توانست بطور پنهان احساس راحتی بیش تری کند در کنار کهکشانی هایی که هرکسی آرزو می کند به این تیم بیاید که مورد توجه عموم مردم است و در نهایت به یک بازیکن پخته تبدیل می شود.
به محض ورود او به آرسنال ، هر چند او خود را به سطح بالایی رساند ، اما مهم تر از آن انتقال او از یک لیگ به لیگ دیگری است،بنظر می رسد بازنشستگی اوزیل با قراردادش فاصله خیلی درازی دارد.
این فقط یک تردستی ماهرانه نیست که این بازیکن آن را به ثمر می رساند،بلکه آنچه او انجام می دهد خیلی تمیز است،اغلب به گونه ای است که حتی خود هم تیمی هایش نمی توانند پاس دادنش را پیش بینی کنند که این موضوعات نشان می دهد چگونه او دفاع را از قالب خود بیرون می کشد.
خیلیمرسوم شده است که یک بازیکن 10 ثانیه را در مرکز زمین صرف کند تا در نهایت توپ را برای مهاجم یا گوشه ها سانتر کند،اما اوزیل این رسم را با صرف کردن زمان معقول و نه بیشتر روی گوشه ها ، پیدا کردن فضای پشت گوشه ها و ارسال پاس های زاویه دار زیر پا می گذارد( مانند اکولایزر در مقابل تاتنهام).
او به همه جای زمین می آید،برای تصاحب توپ تکل های بلند می اندازد،او خود را به خطوط طولی زمین می رساند و شجاعانه دفاع می کند.او هافبک دفاعی متخصص است و شما می توانید ببینید چگونه در مرکز زمین می ماند تا با باز کردن فضای میانی توپ را برای دیگران ارسال کند که خیلی تحسین برانگیز است.
با این حال هر پیشنهادی در خصوص بهترین مرد شماره 10 جهان ، بطور حتم گزینه هایی برای مقایسه وجود دارد که اولین اسم هایی که به ذهن خطور می کند داوید سیلوا از منچستر سیتی و آندرس اینیستا از بارسلونا است.
مقایسه حالت سابق با مواقع مصدومیت پیچیده است،مقایسه پیچیده بعدی بوسیله سن است.مقایسه هردو در بازی های ملی برای پایمال کردن مخالفان پیچیده است.
وقتی ما از اوزیل صحبت می کنیم اغلب صحبت ما پیرامون موارد ناملموس می چرخد،در بعضی اوقات در یک مفهوم کنایه آمیز عدم کیفیت او را گهگاهی بطور نامرئی نشان می دهد.با این حال آرسن ونگر از کمک های غیر قابل سنجش اوزیل صحبت کرده است ، او موارد ذیل را می گوید.
" او در طول بازی دربی شمال لندن نقش برجسته ای داشت.او یک بازیکن خیلی بزرگ شده که به او تعهد،کیفیت رهبری و احساس مسئولیت اضافه شده است و من از پیشرفت او خیلی خوشحال هستم.
بله ، آرسن ونگر او را رهبر نامید و ممکن است کیفیت اضافه شده به اوزیل مسئولیتی عجیب و غریب باشد که تصویر پایدار مرتساکر در سرزنش خودش در باخت دسامبر 2013 مقابل منچستر سیتی را یادآور می شود.تیم ملی گام های بلند تری از آن است،اما شاید هیچ کس گام هایی بلند تر از اوزیل را برنداشته است.
به عبارت دیگر نه تنها می توانیم او را بعنوان یکی از بهترین 10 های دنیا بشناسیم ، بلکه اوزیل ممکن است یک تنه آرسنال را بالا بکشاند و او را یکی از بهترین های جهان سازد.آن یک راه طولانی است ، اما بازده اولیه او نشان میدهد او پیشرفت چشمگیری داشته است.
آیا این ها اوزیل را بهترین شماره 10 در انگلستان ساخته است؟قریب به یقین بله.آیا او را بهترین شماره 10 در اروپا ساخته است؟احتمالا بله.چه ترسناک.هرچند این گوشه کوچکی از استعداد اوست.
3 سال است که او به آرسنال آمده است،سرانجام به نظر می رسد اوزیل با لیگ جدید و کشور دیگری و مهمتر از هر چیزی نقش جدیدش راحت شده است.در رئال مادرید او می توانست بطور پنهان احساس راحتی بیش تری کند در کنار کهکشانی هایی که هرکسی آرزو می کند به این تیم بیاید که مورد توجه عموم مردم است و در نهایت به یک بازیکن پخته تبدیل می شود.
به محض ورود او به آرسنال ، هر چند او خود را به سطح بالایی رساند ، اما مهم تر از آن انتقال او از یک لیگ به لیگ دیگری است،بنظر می رسد بازنشستگی اوزیل با قراردادش فاصله خیلی درازی دارد.
این فقط یک تردستی ماهرانه نیست که این بازیکن آن را به ثمر می رساند،بلکه آنچه او انجام می دهد خیلی تمیز است،اغلب به گونه ای است که حتی خود هم تیمی هایش نمی توانند پاس دادنش را پیش بینی کنند که این موضوعات نشان می دهد چگونه او دفاع را از قالب خود بیرون می کشد.
خیلیمرسوم شده است که یک بازیکن 10 ثانیه را در مرکز زمین صرف کند تا در نهایت توپ را برای مهاجم یا گوشه ها سانتر کند،اما اوزیل این رسم را با صرف کردن زمان معقول و نه بیشتر روی گوشه ها ، پیدا کردن فضای پشت گوشه ها و ارسال پاس های زاویه دار زیر پا می گذارد( مانند اکولایزر در مقابل تاتنهام).
او به همه جای زمین می آید،برای تصاحب توپ تکل های بلند می اندازد،او خود را به خطوط طولی زمین می رساند و شجاعانه دفاع می کند.او هافبک دفاعی متخصص است و شما می توانید ببینید چگونه در مرکز زمین می ماند تا با باز کردن فضای میانی توپ را برای دیگران ارسال کند که خیلی تحسین برانگیز است.
با این حال هر پیشنهادی در خصوص بهترین مرد شماره 10 جهان ، بطور حتم گزینه هایی برای مقایسه وجود دارد که اولین اسم هایی که به ذهن خطور می کند داوید سیلوا از منچستر سیتی و آندرس اینیستا از بارسلونا است.
مقایسه حالت سابق با مواقع مصدومیت پیچیده است،مقایسه پیچیده بعدی بوسیله سن است.مقایسه هردو در بازی های ملی برای پایمال کردن مخالفان پیچیده است.
وقتی ما از اوزیل صحبت می کنیم اغلب صحبت ما پیرامون موارد ناملموس می چرخد،در بعضی اوقات در یک مفهوم کنایه آمیز عدم کیفیت او را گهگاهی بطور نامرئی نشان می دهد.با این حال آرسن ونگر از کمک های غیر قابل سنجش اوزیل صحبت کرده است ، او موارد ذیل را می گوید.
" او در طول بازی دربی شمال لندن نقش برجسته ای داشت.او یک بازیکن خیلی بزرگ شده که به او تعهد،کیفیت رهبری و احساس مسئولیت اضافه شده است و من از پیشرفت او خیلی خوشحال هستم.
بله ، آرسن ونگر او را رهبر نامید و ممکن است کیفیت اضافه شده به اوزیل مسئولیتی عجیب و غریب باشد که تصویر پایدار مرتساکر در سرزنش خودش در باخت دسامبر 2013 مقابل منچستر سیتی را یادآور می شود.تیم ملی گام های بلند تری از آن است،اما شاید هیچ کس گام هایی بلند تر از اوزیل را برنداشته است.
به عبارت دیگر نه تنها می توانیم او را بعنوان یکی از بهترین 10 های دنیا بشناسیم ، بلکه اوزیل ممکن است یک تنه آرسنال را بالا بکشاند و او را یکی از بهترین های جهان سازد.آن یک راه طولانی است ، اما بازده اولیه او نشان میدهد او پیشرفت چشمگیری داشته است.
