هافبک آرسنال اولین بازیکنی بود که به خاطر چهره جذابش در تبلیغات شرکت کرد و در دوران بازیگری خود در یک روزنامه مطلب می نوشت.
الکس جیمز در دهه ۳۰ یک ستارهی واقعی بود، او یکی از برترین بازیکنان آرسنال در آن دوران محسوب می شد و زمانی که در سال ۱۹۲۹ به لندن آمد، آرسنال به هیچ عنوانی دست نیافته بود، پس از حضور او اما آرسنال چهار مرتبه قهرمان لیگ شد و سه مرتبه جام افتتاحیه را فتح کرد، جیمز اسکاتلندی از «پرستون نورث اند» با قراردادی به ارزش هشت هزار و ۷۵۰ پوند به تیم لندن نشین آرسنال پیوست، مبلغی که در آن دوران قابل توجه بود، جیمز همچنین اولین فوتبالیستی بود که به چهره و پوشش خود اهمیت زیادی می داد و نخستین بازیکنی بود که از ظاهر خاص خودش در تبلیغات بهره برد.
جیمز کوتاه قد، در دورانی که بازیکنان شورت های ورزشی بلند به پا می کردند، شورت ورزشی اش از دیگر بازیکنان بلندتر بود و تا زیر زانویش می آمد، او در این باره می گفت: "می خواهم زانوهایم را گرم نگه دارم!"
در واقع او به خاطر ظاهرش این کار را می کرد، زمانی که فوتبال بازی می کرد، در روزنامه یک ستون مطلب می نوشت اما در انگلیس به تبلیغات روی آورد و با یکی از معتبرترین فروشگاه های لباس در لندن قرارداد بست و بهترین دستمزد را از این طریق دریافت کرد.
جیمز با توپ عالی کار می کرد، برای مهاجمان ارسال های زیبایی انجام می داد و گاهی اوقات خودش به دفاع حریف نفوذ می کرد تا گلزنی کند، خیلی ها او را تحسین می کردند اما گاهی اوقات به خاطر رعایت نکردن قوانین، سرزنش می شد، هربرت چاپمن (سرمربی وقت آرسنال) اکثر مواقع او را تحمل می کرد، جیمز در روزهایی که قرار بود بازی برگزار شود، از دیگر بازیکنان دیرتر بیدار می شد و به تیم ملحق می شد، خیلی از این دست رفتارهای او به دلیلِ بیرون رفتن های شبانه اش بود، در نهایت به خاطر همراهی گروهی که به یک مهمانی شبانه می رفتند، بازوبند کاپیتانی را از دست داد، یک مرتبه دیگر به علت همراهی نکردن تیمش برای انجام بازی دوستانه ای در بلفاست جریمه شد، او به دنبال درآمدزایی بود و این موضوع باعث ناراحتی هم تیمی هایش می شد چون با این اتفاق، جیمز در همه تمرینات حضور پیدا نمی کرد، جیمز در مورد این موضوع گفت: "قوانین زندگی برای فوتبالیست های حرفه ای وضع نشدند، هر کسی باید از خودش مراقبت کند."
این هافبک اسکاتلندی اما پیش از پیوستن به آرسنال نیز مشهور بود، این شهرت زمانی به دست آمد که انگلیس با پنج گل مغلوب اسکاتلند شد، در بازی ای که در ومبلی برگزار شد، تفاوت فوتبال اسکاتلند (پاس کوتاه) و انگلیس (پاس بلند) به چشم آمد، جیمز با روش فوتبال اسکاتلندی در ومبلی خوش درخشید، این در حالی بود که خیلی از مردم اسکاتلند معتقد بودند او نباید به تیم ملی دعوت شود چون کشورش را برای امضای قرارداد با «پرستون نورث اند» ترک کرد و مردم فکر می کردند او می خواهد برای تیم انگلیس بازی کند، جیمز اما در این بازی حضور داشت و دو گل برای تیمش به ثمر رساند و در سه گل دیگر نیز تاثیرگذار بود، این بازی پنج بر یک به نفع مهمان به پایان رسید.
جیمز که همیشه نگران درآمدزایی بود، در نهایت از لحاظ مالی در شرایط بسیار بدی قرار گرفت، پس از خداحافظی از فوتبال، زندگی اش نابود شد و در هنگام مرگش (۱۹۵۳) حتی یک پنی هم نداشت و در فقر تمام فوت کرد.
