عصر پنج شنبه بار ديگر پس از مدت ها جلسه پرسش و پاسخ سهامداران انجام شد. و از آرسن ونگر سئوالات گوناگوني شد يكي از اين سئوالات در مورد خط هافبك آرسنال انجام شد و ونگر نيز دلايل نخريدن هافبك را توضيح داد .
ونگر اينگونه صحبت هايش را اغاز كرد: معتقدم كه من هميشه مي خواهم بازيكناني را كه دارم توسعه دهم.به طور مثال ما در اين پست ديابي دنيلسون و سونگ را داريم و ما رمسي را در همين پست خريديم و او 18 سال دارد و حالا
ما جك ويلشر را داريم كه اين پست را توسعه داده است!
مشكل اينجاست كه وقتي شما يك تيم جوان را پرورش مي دهيد.براي مثال جك ويلشر كسي كه در سال 1992 به دنيا امده و 18 سال دارد اگر به آنها فضا و فرصت ندهيم آنها به جاي ديگري ميروند!
مردم به من مي گويند كه چرا اجازه دادم او به بولتون برود نگاه كن كه او چه بازيكن خوبي است! اما اگر او بازي نكند او ميرود و اجازه دادن براي رفتن به تيم ديگر يك مرحله از پروش مهارت آميز بازيكان جوان است.
ابتدا شما بايد انها را كشف كنيد سپس انها را مورد تعليمات خوب قرار دهيد اما در مرحله سوم انها بايد به اندازه كاقي قوي باشند تا بتوان به يك پسر شانس بازي داد!
دو مرحله اول خيلي سخت نيستند اما مرحله سوم سخت است در مواجه با انتقادات و مردمي كه هميشه بهترين بازيكنان جهان را مي خواهند بايد بگوييم : نه! من به تو معتقدم هستم و من به تو شانس بازي ميدهم. و باور
دارم اگر به يك چيز در سالهاي اخير افتخار كنيم آن چيز همان است كه ما اين كار را به خوبي انجام داده ايم با حمايت زياد از سوي هيت مديره!
اما در حال حاضر ما بايد آنها را كنار يكديگر نگه داريم تا با هم پيشرفت كنند تا به پيروزي برسيم. سپس ما مي توانيم بگوييم كه ما كار منحصر به فردي را انجام داده ايم ما يك چيز ويژه را با همان روشي كه مي خواستيم خلق كرديم!
و جلو ه اي كه به باشگاه اضافه خواهيم كرد و همچنين برآورده كردن سطح توقعه اي كه از بازيكنان كه حالا چند سال است كه كنار هم هستند.
به همين دليل نيز ما فابرگاس را قاطعانه و بدون تنزل نگه داشتيم زيرا كه ما در 5 سال گذشته به سختي تلاش كرديم تا تيم را در كنار يكديگر نگاه داريم.
