لیگ برتر انگلستان
سه نبردی که می‌تواند سرنوشت دیدار آرسنال و فارست را رقم بزند
آرسنال پس از پیروزی برابر لیل، در پی نهمین برد فصل و پایان‌دادن به ناکامی‌های اخیرش در سیتی‌گراند است. ناتینگهام فارست با پرس فشرده و ضدحمله‌های سریع، آزمونی دشوار برای تیم میکل آرتتا خواهد بود. تقابل مورگان گیبس‌وایت با دکلان رایس، دنیل مونوز با ریکاردو کالافیوری و نکو ویلیامز با بوکایو ساکا می‌تواند سرنوشت بازی را تعیین کند.
ناتینگهام فارست و آرسنال: سه تقابل کلیدی در حالی که میکل آرتتا به‌دنبال پایان‌دادن به ناکامی در سیتی‌گراند است
آرسنال این فرصت را دارد که در نخستین ۱۰ بازی فصل خود در همهٔ رقابت‌ها به نهمین پیروزی برسد؛ توپچی‌ها یکشنبه بعدازظهر در لیگ برتر مهمان ناتینگهام فارست خواهند بود.
توپچی‌ها سه‌شنبه‌شب در ورزشگاه امارات، لیل را در لیگ قهرمانان اروپا با نتیجهٔ ۳ بر صفر شکست دادند. پس از نیمهٔ نخست کم‌رمق، در نیمهٔ دوم نیروهای تازه‌نفس وارد زمین شدند و در نهایت سه امتیاز را به ارمغان آوردند. گل‌های یورین تیمبر، ابریچی ازه و بوکایو ساکا کار را تمام کرد و روند مثبت تیم میکل آرتتا ادامه یافت.
فارست چالشی کاملاً متفاوت برای تیم سرمربی اسپانیایی خواهد بود. تیم منطقهٔ ایست میدلندز شروع دشواری در فصل داشته و از ۶ بازی نخست خود فقط ۵ امتیاز گرفته است؛ بااین‌حال، آمارهای پایه نشان می‌دهد که این تیم یکی از تیم‌های خوب لیگ بوده است.
تیم الیور گلاسنر در میانهٔ زمین، با آرایشی فشرده دفاع می‌کند و پس از بازپس‌گیری توپ در بخش میانی زمین، می‌کوشد با ضدحمله‌های تهاجمی به آرسنال ضربه بزند. این سبک بازی بارها به نقطه‌ضعف توپچی‌ها تبدیل شده است.
آنچه سفر آرتتا و شاگردانش را دشوارتر می‌کند، کارنامهٔ ضعیف اخیرشان در سیتی‌گراند است. قهرمان لیگ برتر از زمان صعود دوبارهٔ فارست به سطح اول فوتبال انگلیس، در ۴ بازی این ورزشگاه فقط یک بار پیروز شده و در ۳ مسابقه موفق به گل‌زنی نشده است.
با این اوصاف، در ادامه تقابل‌های کلیدی‌ای را مرور می‌کنیم که به باور ما می‌توانند نقشی تعیین‌کننده در نتیجهٔ بازی در منطقهٔ ایست میدلندز داشته باشند.
مورگان گیبس‌وایت مقابل دکلان رایس
فوتبال گلاسنر به هافبکی نیاز دارد که تهاجمی پاس بدهد. در کریستال پالاس، این نقش را آدام وارتون بر عهده داشت؛ وظیفهٔ اصلی او این بود که به‌محض بازپس‌گیری توپ از سوی عقاب‌ها در یک‌سوم میانی زمین، پاس‌های سریع رو به جلو بدهد.
در فارست، مورگان گیبس‌وایت این نقش را پذیرفته است؛ هرچند هافبکی هجومی‌تر از وارتون به‌شمار می‌رود. گلاسنر این مسئولیت را به ملی‌پوش انگلیسی سپرده، چون او بهترین پاسور ترکیب فارست است و این تصمیم تا اینجا جواب داده است.
اگر آرسنال بخواهد تهدید تیم ایست میدلندز را خنثی کند، باید مسیر پاس‌های گیبس‌وایت به بازیکنانی مانند دن اندویه، لیام دلاپ و دنیل مونوز را ببندد. بی‌تردید دکلان رایس این مسئولیت را بر عهده خواهد گرفت و احتمالاً آرتتا از این هافبک قدرتمند می‌خواهد حرکات گیبس‌وایت را با جدیت دنبال کند.
دنیل مونوز مقابل ریکاردو کالافیوری
مونوز در تیم فارستِ گلاسنر دقیقاً همان نقشی را دارد که زیر نظر همین سرمربی در پالاس ایفا می‌کرد. از او خواسته می‌شود با نفوذهای سریع و دیرهنگام از مدافع کناری حریف عبور کند و به حمله اضافه شود؛ سپس اگر از این حرکت‌ها پاس گرفت، توپ را به عقب برگرداند یا شوت بزند.
این بازیکن کلمبیایی در این نقش بسیار مؤثر ظاهر شده و یکشنبه یکی از بزرگ‌ترین تهدیدهای فارست خواهد بود. این موضوع می‌تواند برای آرسنال دردسرساز شود؛ تیمی که به ریکاردو کالافیوری آزادی می‌دهد تا در یک‌سوم هجومی در موقعیت‌های مختلف پیشروی کند.
اگر این مدافع ایتالیایی بیش از اندازه از جای خود خارج شود، ممکن است سمت چپ خط دفاعی توپچی‌ها آسیب‌پذیر بماند.
نکو ویلیامز مقابل بوکایو ساکا
فارست هم مانند آرسنال به کالافیوری، به نکو ویلیامز آزادی می‌دهد تا هنگام در اختیار داشتن توپ به فضاهای مرکزی زمین برود. بنابراین، اگر توپچی‌ها بتوانند پس از بازپس‌گیری توپ، آن را سریع به ساکا برسانند، او باید فضای زیادی برای بهره‌برداری در اختیار داشته باشد.
نکتهٔ جالب دیگر در این نبرد فردی، راست‌پا بودن ویلیامز است. ساکا معمولاً مقابل مدافعان کناری یا وینگ‌بک‌های چپ‌پا قرار می‌گیرد و در چنین شرایطی رفتن به داخل و استفاده از پای تخصصی‌اش منطقی است.
بااین‌حال، ویلیامز در مهار وینگرهایی که ترجیح می‌دهند به داخل بزنند عملکردی درخشان دارد، چون در سمت غیرتخصصی خود بازی می‌کند. بنابراین ممکن است ساکا در این مسابقه بیش از آنچه می‌خواهد مجبور شود تا خط عرضی پیش برود؛ در نتیجه، ارسال‌های او با پای غیرتخصصی باید دقیق باشند.
