فلسفه ما در فوتبال بی نظیر است. ما هزینه های دیوانه وار انجام نمی دهیم ولی در عوض این پول ها را به شیوه های محافظه کارانه تری سرمایه گذاری می کنیم.
بدهی های ما تحت کنترل است و از لحاظ اقتصادی ما در جهت و تراز مثبتی پیش می رویم.... اما اگر امروز من قرار باشد با یکی از دوستان منچستری خود بحث کنم جملاتی مانند اینها را خواهم شنید :
"آخرین باری که با هم بازی کردیم رو یادته؟"
" آخرین جامی که گرفتین کی بود؟"
اما در سطح منطقی و کلان باشگاهی هیچ کس نمی تواند جوابی بدهد. این به آن معنی نیست که آنها جوابی دارند و جواب نمی دهند بلکه رک و پوست کنده بگویم آنها هیچ جوابی ندارند که بدهند.
منظورم اینه که به موقعیت باشگاهی ما ( بزنم به تخته) و آنها نگاه کنید متوجه می شوید. اما متاسفانه اینها نادیده گرفته می شوند. من در مورد نادیده گرفتن های کوچک صحبت نمی کنم همه کس اینها را نادیده می گیرند حتی رسانه های انگلیسی.
شما در اینترنت مقاله های بسیار کمی خواهید یافت که در مورد حرکت مثبت آرسنال سخن میگویند و آنها نیز توسط وبلاگ نویس ها نوشته شده نه رسانه های رسمی!!
پس به طور کلی آنچه که آرسن ونگر انجام می دهد از نظر سایر طرفداران باشگاه های دیگر بزرگ نیست بلکه فقط در چشم ما توپجی ها بزرگ جلوه میکند.
شخصا من فلسفه ای که این مرد به باشگاه القا کرده را می پسندم همانطوری که باشگاه خود را دوست دارم و از نحوه ی بازی فوتبال آن لذت میبرم. فلسفه ونگر که سعی میکند باشگاه را با ثبات نگه دارد از لحاظ مالی به سود رسانی برساند اینها همه مث یک ماه در شب واضح است ولی مردم آن را به مانند یک ستاره در روز روشن میبینند.
این طرز اداره یک باشگاه به هیچ وجه ساده نیست ، امثال فرگوسن و مورینیو هم نتوانستند این کار را انجام دهند چون این کار یک نظم بسیار قوی می خواهد به اضافه زمان و همچنین صرف کردن خانواده و زندگی خود برای باشگاه .
این کاری است که آرسن ونگر انجام داده ولی آیا از او به اندازه لازم قدر دانی شده؟ (احتمالا فرگوسن با بدهی های که برای منچستر بوجود آمده آرسن ونگر را پیش خودش ستوده :دی)
بلی شاید از لحاظ بین المللی فدراسیون آمار و ارقام فوتبال به ونگر به خاطر این کارهایش برگزیده باشد ولی از نظر من این جایزه در مقابل این همه کار که این مرد فرانسوی برای باشگاه انجام داده ناچیز است.
کارهایی که ونگر انجام می دهد هیچ وقت مورد تقدیر واقع نشده (حداقل نه به اندازه کافی)- او کاری را انجام می دهد که متفاوت است و البته درست.
واقعا برای برترین لیگ جهان بسیار شرم آور است که پول در آن حرف اول را می زند. اگر بخواهیم تیم هایی که با پول های هنگفت مالکانشان اداره می شوند را حساب کنیم باید منچستر سیتی - چلسی و لیورپول را از این دسته بدانیم و همچنین منچستر را نیز به خاطر شایعات پیرامون سرمایه دار قطری به این دسته اضافه کنید.
در حالی که تیمی مثل آرسنال که تلاش میکند با تکیه بر سرمایه های خود باشگاه فوتبال را ادامه دهد این وسط مورد تمسخر و انتقاد واقع می گردد.
من مطمئن هستم خیلی از هواداران دیگر تیمها فدراسیون آمار و ارقام فوتبال را برای انتخاب ونگر به عنوان برترین مربی دهه اخیر مورد انتقاد قرار می دهند. اگر شک دارید سری به وبلاگ های تیم هایی مثل چلسی و منچستر بزنید و به شما قول می دهم که می گویند می بایست مربی آنها انتخاب می شد چرا؟ به خاطر جام هایی که برای آنها بدست آورده!!!
من نمی گویم که من دوست ندارم جامی برنده شویم !! اما اگر قرار باشد باشگاهم به مانند منچستر زیر قرض و بدهی برود خیر نمیخواهم.
ما در جهانی زندگی می کنیم که مدیریت حرف اول را می زند وقتی ونگر در حال اداره آرسنال است ما احساس ناراحتی نداریم و حس میکنیم که باشگاه در دستان خوب وگرم ونگر جای امنی دارد.
ونگر آرسنال را در سطحی نگه داشته که از آن انتظار میرود. هر سال در جام باشگاه ها حظور دارد و همیشه از گروه خود صعود کرده و سابقه رسیدن به فینال و نیمه نهایی را نیز دارد.
البته من می دانم که هیچ جامی را نبرده ایم ولی با این حال شیوه مدیریتی را که ما را به همین جاها رسانده ستایش می کنم.
اگر یک مثال بد مدیریتی برای تیمی که مانند ما در همان سطح بود می خواهید نگاهی به لیورپول بیندازید که به چه روزی افتاده است.
آرسن ونگر مردی است که زندگی خود را وقف باشگاهی کرده که ما به آن عشق می ورزیم- او بازیکنانی را پرورش میدهد و بزرگ می کند که خودشان فکر میکنند بی مصرف هستند و آنها به سطح اول کلاس جهانی میرساند الکس سانگ نمونه ای از این بازیکنان است.
او ایمان خود را به بازیکنان انتقال می دهد و مسئولیت هایی به آنها می دهد که هرگز تجربه آنها را نداشته اند.
از میدان رزم ، به سلامتی شما ، از شما خواهش میکنیم که روح باشگاه را بدست بگیرید، به خاطر خودتان ما را کامل کنید ، به خاطر خودتان ما را بسازید ، باشگاه فوتبال آرسنال.
بدهی های ما تحت کنترل است و از لحاظ اقتصادی ما در جهت و تراز مثبتی پیش می رویم.... اما اگر امروز من قرار باشد با یکی از دوستان منچستری خود بحث کنم جملاتی مانند اینها را خواهم شنید :
"آخرین باری که با هم بازی کردیم رو یادته؟"
" آخرین جامی که گرفتین کی بود؟"
اما در سطح منطقی و کلان باشگاهی هیچ کس نمی تواند جوابی بدهد. این به آن معنی نیست که آنها جوابی دارند و جواب نمی دهند بلکه رک و پوست کنده بگویم آنها هیچ جوابی ندارند که بدهند.
منظورم اینه که به موقعیت باشگاهی ما ( بزنم به تخته) و آنها نگاه کنید متوجه می شوید. اما متاسفانه اینها نادیده گرفته می شوند. من در مورد نادیده گرفتن های کوچک صحبت نمی کنم همه کس اینها را نادیده می گیرند حتی رسانه های انگلیسی.
شما در اینترنت مقاله های بسیار کمی خواهید یافت که در مورد حرکت مثبت آرسنال سخن میگویند و آنها نیز توسط وبلاگ نویس ها نوشته شده نه رسانه های رسمی!!
پس به طور کلی آنچه که آرسن ونگر انجام می دهد از نظر سایر طرفداران باشگاه های دیگر بزرگ نیست بلکه فقط در چشم ما توپجی ها بزرگ جلوه میکند.
شخصا من فلسفه ای که این مرد به باشگاه القا کرده را می پسندم همانطوری که باشگاه خود را دوست دارم و از نحوه ی بازی فوتبال آن لذت میبرم. فلسفه ونگر که سعی میکند باشگاه را با ثبات نگه دارد از لحاظ مالی به سود رسانی برساند اینها همه مث یک ماه در شب واضح است ولی مردم آن را به مانند یک ستاره در روز روشن میبینند.
این طرز اداره یک باشگاه به هیچ وجه ساده نیست ، امثال فرگوسن و مورینیو هم نتوانستند این کار را انجام دهند چون این کار یک نظم بسیار قوی می خواهد به اضافه زمان و همچنین صرف کردن خانواده و زندگی خود برای باشگاه .
این کاری است که آرسن ونگر انجام داده ولی آیا از او به اندازه لازم قدر دانی شده؟ (احتمالا فرگوسن با بدهی های که برای منچستر بوجود آمده آرسن ونگر را پیش خودش ستوده :دی)
بلی شاید از لحاظ بین المللی فدراسیون آمار و ارقام فوتبال به ونگر به خاطر این کارهایش برگزیده باشد ولی از نظر من این جایزه در مقابل این همه کار که این مرد فرانسوی برای باشگاه انجام داده ناچیز است.
کارهایی که ونگر انجام می دهد هیچ وقت مورد تقدیر واقع نشده (حداقل نه به اندازه کافی)- او کاری را انجام می دهد که متفاوت است و البته درست.
واقعا برای برترین لیگ جهان بسیار شرم آور است که پول در آن حرف اول را می زند. اگر بخواهیم تیم هایی که با پول های هنگفت مالکانشان اداره می شوند را حساب کنیم باید منچستر سیتی - چلسی و لیورپول را از این دسته بدانیم و همچنین منچستر را نیز به خاطر شایعات پیرامون سرمایه دار قطری به این دسته اضافه کنید.
در حالی که تیمی مثل آرسنال که تلاش میکند با تکیه بر سرمایه های خود باشگاه فوتبال را ادامه دهد این وسط مورد تمسخر و انتقاد واقع می گردد.
من مطمئن هستم خیلی از هواداران دیگر تیمها فدراسیون آمار و ارقام فوتبال را برای انتخاب ونگر به عنوان برترین مربی دهه اخیر مورد انتقاد قرار می دهند. اگر شک دارید سری به وبلاگ های تیم هایی مثل چلسی و منچستر بزنید و به شما قول می دهم که می گویند می بایست مربی آنها انتخاب می شد چرا؟ به خاطر جام هایی که برای آنها بدست آورده!!!
من نمی گویم که من دوست ندارم جامی برنده شویم !! اما اگر قرار باشد باشگاهم به مانند منچستر زیر قرض و بدهی برود خیر نمیخواهم.
ما در جهانی زندگی می کنیم که مدیریت حرف اول را می زند وقتی ونگر در حال اداره آرسنال است ما احساس ناراحتی نداریم و حس میکنیم که باشگاه در دستان خوب وگرم ونگر جای امنی دارد.
ونگر آرسنال را در سطحی نگه داشته که از آن انتظار میرود. هر سال در جام باشگاه ها حظور دارد و همیشه از گروه خود صعود کرده و سابقه رسیدن به فینال و نیمه نهایی را نیز دارد.
البته من می دانم که هیچ جامی را نبرده ایم ولی با این حال شیوه مدیریتی را که ما را به همین جاها رسانده ستایش می کنم.
اگر یک مثال بد مدیریتی برای تیمی که مانند ما در همان سطح بود می خواهید نگاهی به لیورپول بیندازید که به چه روزی افتاده است.
آرسن ونگر مردی است که زندگی خود را وقف باشگاهی کرده که ما به آن عشق می ورزیم- او بازیکنانی را پرورش میدهد و بزرگ می کند که خودشان فکر میکنند بی مصرف هستند و آنها به سطح اول کلاس جهانی میرساند الکس سانگ نمونه ای از این بازیکنان است.
او ایمان خود را به بازیکنان انتقال می دهد و مسئولیت هایی به آنها می دهد که هرگز تجربه آنها را نداشته اند.
از میدان رزم ، به سلامتی شما ، از شما خواهش میکنیم که روح باشگاه را بدست بگیرید، به خاطر خودتان ما را کامل کنید ، به خاطر خودتان ما را بسازید ، باشگاه فوتبال آرسنال.
