اولین برد تاتنهام از سال 1993 در خانه ی سنتی ترین رقیب این تیم، بردی تاریخی برای اسپرز را رقم زد، دیداری که شاید نتوان خیلی زود آن را فراموش کرد.
تاتنهام که در نیمه ی اول با شیوه ی 4-4-1-1 وارد زمین شده بود با دریافت دو گل ناکام به رختکن رفت ولی تغییری در تاکتیک این تیم و تبدیل آن به 4-4-2 کاری بود که از تیم ردنپ یک فاتح برای دربی لندن ساخت. تغییر تاکتیکی که شاید کارکردش را بیشتر مدیون بازیکنان آرسنال باشد.
هری ردنپ سرمربی سفیدهای تاتنهام پس از این برد دلچسب در مصاحبه ی خود گفت:«بازی مان را با ترکیبی باز شروع کردیم، با داشتن دو بازیکن گوش در نیمه ی اول در میانه ی میدان برتری نفری داشتیم ولی بازیکنان کناری ما بسیار در کناره ها بازی کردند و کار برای ما دشوار شد.
باید برای آن کار حرکت را شروع می کردیم؛ به نیمه رسیدیم و در برابر این انتخاب که با 4، 5 گل ببازیم یا گل اول را بزنیم و بازی را بر اساس آن پی ریزی کنیم. این همان کاری است که ما کردیم.»
«(در نیمه ی دوم) دو نفر را در نوک به کار گرفتیم و ون در وارت در سمت راست، بازیکنی که حقیقتا" یک بازیکن تهاجمی است و برای شما دفاع چندانی نخواهد کرد. بنابراین هنوز باز بودیم ولی حالا باید گل می زدیم.
خوشبختانه آن گل را در زمان مناسبی به ثمر رساندیم. زود گل زدیم و این ما را به بازی بازگرداند.»
«در نهایت یک نتیجه ی عالی بود که به این جا بیاییم و در حالی که 2-0 عقب بودیم هر سه امتیاز را بگیریم. این یک بازگشت بزرگ بود، یک دستاورد خارق العاده.»
