حدود یک هفته ی پیش مدافع سوئیسی قرمزهای لندن، فیلیپ سندروس، که فصل خوبی را در تیمش سپری نمی کرد، بالاخره به صورت قرضی راهی اورتون شد تا شاید آن جا بتواند به دنبال شانس خود بگردد.
اما در فوتبال امروز که کمتر کسی به پشت سر خود نگاه می کند و شاید حداقل آرسنالی ها(هواداران) این را خوب بدانند که پول حرف اول و آخر را خواهد زد، هنوز هم کمی هوای تازه هست.
"آن ها شانس نسبتا خوبی به من دادند ولی در باشگاه های بزرگ بازیکنان خوب زیادی وجود دارند و دو یا سه بازی در هفته و اگر آن ها بیایند و کار خود را عالی انجام دهند، جای شما را خواهند گرفت. فکر نمی کنم که در چند ماه گذشته با من بد رفتار شده باشد، چون بازیکنان تیم عالی کار کرده بودند و بنابراین در زمین می ماندند.
وداع ناراحت کننده و تلخی نبود. آرسنال باشگاه بزرگی است که چیزهای زیادی به من داد و من خیلی به آن ها مدیونم. وقتی 18 سال داشتم من را از سوئیس آوردند و توانستم در فینال لیگ قهرمانان و قهرمانی در اف-ای کاپ با آن ها بازی کنم. افتخار می کنم بگویم بازیکن آرسنال بوده ام ولی از طرفی دیگر نمی توانم جایی بروم که مجبورم هر هفته بازی نکنم. احتیاج داشتم که تغییر مکان دهم. البته تنها برای فرصت بازی به اینجا نیامده ام و اورتون باشگاه بزرگی است که رشد خود به عنوان یک بازیکن و به عنوان یک مرد را در آن می بینم."
و حالا شاید نوبت ماست که بگوییم: "موفق باشی فیلیپ!"
