25 دقیقه آتش بازی برای شاگردان آرسن ونگر و 19 دقیقه بازگشت برای راه راه های پاردیو .... یک نتیجه ی کلاسیک و دومین شب خوشحالی نیوکاسلی ها برابر آرسنال.
آلن پاردیو، سرمربی نیوکاسل یونایتد، پس از سومین دیدار تیمش در این فصل برابر توپچی ها:«وقتی پس از 26 دقیقه 4:0 عقب باشید دیگر هیچ رقابتی در خود نمی بینید و حتی نمی توانید به آن نزدیک شوید و پس از آن کم کم از این می ترسید که بدتر از این نشود. (این همان حس من بود) و می ترسیدم که بدتر نشود.
مهم ترین دوره ی زمانی در بازی همان مدت خوردن چهارمین گل تا پایان نیمه بود. هنوز 18 دقیقه دیگر برای ادامه داشتیم و خود را نگه داشتیم.»
«در بین نیمه باید نگاهی به خود بیاندازید - می خواهید چه کنید؟ چگونه می خواهید واکنش دهید؟
به آن ها گفتم اگر می خواهید برای هفته ی سختی که در آن به فولام باخته ایم و یک بازیکن جوان خوب را از دست داده ایم برای خود تاسف بخورید، در نهایت یک سرافکندگی و شرمندگی دیگر نیز در استادیوم خود خواهیم داشت.»
«چیزهای فضاحت باری داشتیم ولی از آن چیزها نیمه ی دوم را ساختیم. ما بیرون رفتیم و در نیمه ی دوم مثل شیرها بازی کردیم. این همان چیزی است که در اکثر مواقع سال خواستارش بودیم، حتی پیش از این که من بیایم. شخصیت، رقابت کردن و زیر فشار قرار دادن دیگر تیم ها. آن وقت می توانید هر بازی ای را تغییر دهید.
یک گل زدیم و مجبورشان کردیم یک بازیکن خود را از دست بدهند، آن وقت بود که مردم فکر کردند شاید اتفاقاتی بیافتد.»
«این یکی از خاطره انگیزترین بازی هایی بود که من در آن شرکت داشته ام و این درست مثل یکشنبه صبحی است که از یک مصاوی 7:7 برگشته باشید. یک روز آینده را برای فکر کردن به این بازی و نگاهی دوباره به آن کنا گذاشته ام. این باعث غرور من است؛ نحوه ی بازخورد هواداران و بازیکنان مان؛ باورنکردنی بود.»
