رابین ون پرسی که هم اکنون با 26 سال سن،جزو با
تجربه های تیم حساب می شود،از وجود رابطه ی صمیمانه درون باشگاه،بسیار راضی است و
معتقد است اینگونه روابط است که آرسنال را از دیگر باشگاه ها متمایز می کند.او در
اینباره می گوید:
"زمانی که من به آرسنال آمدم،20ساله بودم. کولو پیش من آمد و
به من گفت، من را به عنوان برادر بزرگتر خود بدان.تو از کشور دیگری آمده ای و به
زبان دیگری سخن می گویی و کمی استرس داری.
هم اکنون،من و گائل این را به جوانان
می گوییم.ناصر برزایت هلندی،جک ویلشر و ترائوره که لازم است تا راهشان را پیدا
کنند.همچنین توماس ورمالن.
بعد از 2هفته،توماس پیش من آمد و گفت: حق با تو
بود.همه بسیار با ادب و مهربانند.
واقعا باشگاه را دوست دارم.واقعا عاشق آرسنالم
و دوست دارم تا موفق شوند.من می توانم بسیار خشک باشم و دیگران نیز با من خشک
باشند.آن چیزی که مهم است این است که به هم اعتماد داشته باشیم.
من با هم تیمی
هایم در تیم ملی هلند صحبت می کنم. واقعا احساس می کنم که روحیه ی تیمی ما از
بسیاری از تیم های دیگر بالاتر است.دیگر باشگاه ها منفرد هستند.اینجا همه ی تیم با
هم شخصیت خوبی دارند. در بسیاری از باشگاه ها،چنین چیزهایی اهمیت ندارد.
ما هم
اکنون تجربه بیشتری داریم.من هستم،فابرگاس، کلیچی و سانگ هم هستند.نمی توانیم پشت
این قایم شویم که ما بی تجربه هستیم! هم اکنون مسئله ی اصلی این است که چقدر آن را
می خواهیم!"
