به عنوان یک خبرنگار ورزشی ، گاهی آرزو میکنید کسی که به او زنگ زده اید گوشی را بردارد . تلفن مداوم زنگ میخورد اما کسی جواب نمیدهد . بعد هم صدای ضبط شده پخش میشود اما این اتفاقی نبود که در آن روز افتاد . آن روز تلفن جواب داده شد و یکی گفت : ( سلام و صبح بخیر ، یعنی عصر بخیر . من اونای امری هستم . حالت چطور است ؟ ما داریم کار میکنیم ) .
زمانی که امری داشت درباره مسابقه با کاردیف در روز یکشنبه صحبت میکرد ، من با زنگ زدن به دوست خبرنگارم باعث شدم حرف هایش قطع شود . در داشتم در دفتر میل آنلاین کار میکردم که رفتم استراحتی بکنم و به یکی از دوستانم درباره مسابقه هفته بعد اسطوره های رئال مادرید زنگ بزنم اما خبر نداشتم که وقتی زنگ میزنم ، مربی آرسنال جواب میدهد .
زمانی که زنگم را جواب دادند ، ابتدا کمی غافلگیر شدم که یکی دارد با لهجه خارجی حرف میزند . حرف های او را به سختی متوجه میشدم و به همین دلیل تصمیم گرفتم قطع کنم . مشخص بود یکی دارد اذیت میکند . به خودم گفتم بعدا زنگ میزنم . تنها پانزده دقیقه بعد بود که فهمیدم تلفن را روی امری ، مربی آرسنال قطع کرده ام ، کسی که طرفدار سر سختش هستم !
من وقتی داشتم کار میکردم کاملا فراموش کرده بودم که نشست خبری مربی آرسنال دارد برگزار میشود ، هرچند که هر هفته بی صبرانه منتظر نشست خبری او هستم تا آخرین اخبار تیمم را بشنوم . وقتی در توییتر داشتم میچرخیدم ، ویدئویی از نشست خبری امری را دیدم که عنوانش این بود : ( مربی آرسنال تلفن یک خبرنگار را جواب میدهد ) !
به محض دیدن این ویدئو ، صورتم به رنگ پیراهن باشگاه محبوبم درآمد . آرسنال این ویدئو را در حساب رسمی اش در توییتر منتشر کرده بود ! اوضاع بدتر از این هم بود چرا که امری به گوشی نگاه کرده و اسمم را بلند خوانده بود : ( جونو اسپنسر ) . حالا همه میدانستند چه کسی زنگ زده است . این بی تردید خجالت آورترین لحظه زندگی ام بوده است . من از امری عذرخواهی کردم که آنطور گوشی را رویش قطع کردم .
به قلم آنالیز تاکتیک
📝 نویسنده : جان اسپنسر
