می دانم اگر قضاوت نادرستی در مورد کسی بکنم، دنیا تمام تلاشش را می کند تا مرا در شرایط او قرار دهد تا به من ثابت کند در تاریکی، همه ی ما شبیه یکدیگریم
داستایوفسکی | تسخیر شدگان
سال 2016 وقتی تماشاگران سیگنال ایدونا پارک رو نگاه می کردم همیشه پیش خودم فکر می کردم چرا امارات نه؟ زمانی که لیدرهای زردها میخوندند :
wir folgen dir egal wohin es geht
فرقی نمی کنه تا کجا، ما دنبالت میاییم
Auch in ganz schweren Zeiten
همینطور در لحظات سخت
werden wir dich stets begleiten
بروسیا ما همیشه در کنارت هستیم
تا زمانی که اونای امری به امارات رسید و نیمکت کنار زمین متحول شد، هرگز بازی رفت با تاتنهام فصل 2018/19 را فراموش نمی کنم هواداران گرون ترین جایگاه ورزشگاه
چطوری بلند شده بودند و با دست تیم رو به سمت جلو هدایت می کردند شاید نمونه آن جایگاه کُپ آنفیلد باشد که وقتی توپ به سمت دروازه حریف می رود شروع به فوت کردن می کنند.
حالا دیگه طرفداران آرسنال صرفا تماشاگر نیستند و لوکال ها کاملا با تیم آشتی کردند، اونا این تیم رو دوست دارند و حتی بازی با ناتینگهام فارست در جام کم اهمیت کارابائو کاپ هم صندلی های خالی زیاد تو چشم نمیزنه.
شخصا دلیل این تغییرات را هیجانات نیمکت میدونم جایی که اونای امری با هر اتفاق داخل زمین واکنش می دهد و باعث تهییج سکوها می شود.
اما الان چیزی که داریم چی هست؟ انتقاد، اوزیل و انتقاد!
برای گروهی از طرفداران آرسنال اهمیتی ندارد هدف تیم چیست؟ آن ها فقط منتظر هستند بازیکن محبوب خود را داخل زمین ببینند عده ای طرفدار توریرا و دشمن گوندوزی و عده ای طرفدار اوزیل، برای آن ها تفکر سرمربی از اهمیتی برخوردار نیست و صرفا دنبال لذت بردن از دیدن بازیکن محبوب خودشان هستند، گوندوزی بازیکن برتر ماه شد؟ اهمیتی ندارد توریرا باید فیکس باشد!
سیستم 4-3-3 نیازی به پست 10 ندارد؟ اهمیتی ندارد اوزیل باید باشد.
شاید نمونه قابل درک آن رابطه علیرضا جهانبخش و برایتون برای ما ایرانی ها است، برای ما مهم نیست مربی اونا چی میگه ما فقط میخواییم جهانبخش هر بازی فیکس باشد حتی اگر بدون گل زده یا پاس گل باشد.
متاسفانه جو طرفداران آرسنال در این روزها لذت نبردن از برد است هر بازی دنبال بهانه، یک روز بازی زیبا روزی دیگر بازی نکرد فلان بازیکن! چیزی که فراموش کردن این است آرسنال تا اینجای فصل یاد گرفته است در روزایی که خوب نیست بازی ها رو برنده باشد کاری که منچستریونایتد فرگوسن استاد آن بود و حالا تیم یورگن کلوپ این کار را انجام می دهد.
آرسنالی ها فراموش کردند که چندین بار در هفته هایی که رقبا امتیاز از دست دادند ما در خانه می باختیم ولی در همین هفته های ابتدایی در دو مقطع توانستیم از امتیاز دادن حریف ها استفاده کنیم.
آرسنال در حال نسل سازی فوق العاده ای با اتکا به جوانان یا بهتر بگم نوجوانان خود است و این شجاعت اونای امری است که با حضور تیم های +100 میلیون پوندی به بازیکنانی مثل ساکا، ویلوک، گوندوزی، مارتینلی و .... این قدرت را می دهد تا تیم های ملی به دنبال آن ها بیایند.
این فصل تنها هدف آرسنال رسیدن به لیگ قهرمانان اروپا است جایی که با نرسیدن به آن بازیکنانی مثل گریژمان را از دست دادیم پس به قول رونالد کومان " گاهی شما فقط باید 3 امتیاز رو بگیرید"
آرسنال در این فصل به تنها چیزی که نیاز ندارد فشار تماشاگران علیه تیم است این تیم فقط نیاز به حمایت دارد حتی اگر آخر اکتبر امری اخراج شود بلافاصله باید از سرمربی جدید حمایت کرد نه از بازیکن محبوب خودمون.
