نود و پنج روز پس از آخرین بازی رسمی آرسنال در ورزشگاه امارات، بازگشت قهرمان لیگ برتر در جمعهشب برابر کاونتری شباهتهای ظاهری زیادی با گذشته داشت.
آن پیروزی در ماه مه گذشته مقابل برنلی در یک شب پاییزی و سرد تابستانی با گل کای هاورتز آغاز شد و با کلینشیت آرسنال و کسب سه امتیاز لیگ برتر به پایان رسید.
با این حال، لحظات حساس و کلیدی در بطن بازی نشاندهنده تغییراتی بود که این بازیکنان، هواداران و باشگاه از زمان قهرمانی در لیگ برتر به طور دستهجمعی تجربه کردهاند.
سنگینی فشار از روی دوش تیم برداشته شده است
آخرین بازی خانگی آرسنال در فصل گذشته با نوعی شیدایی و هیجان جنونآمیز همراه بود. در شرایطی که آنها در مسابقه نفسگیر قهرمانی با منچستر سیتی قفل شده بودند، هر بازی مانند یک شکنجه روانی به نظر میرسید.
تا زمانی که بنبست بازی، طبق معمول روی یک موقعیت ایستگاهی، شکسته نمیشد، ورزشگاه دیگی جوشان از خشم بود؛ هر پاس عرضی با اعتراض همراه میشد و هر شوت ناموفق مانند یک خیانت سبک به نظر میرسید. میکل آرتتا در آن شب بهویژه بسیار هیجانزده بود و در ۲۵ دقیقه اول دو بار توپ را قبل از خروج کامل از زمین جمع کرد تا بازی سریعتر از سر گرفته شود.
اما همین که گل اول به ثمر میرسید، که مقابل برنلی طبق پیشبینی روی ضربه سر هاورتز از روی نقطه کرنر بود، جای آن خشم را اضطرابی شدید میگرفت؛ ثانیهها به سختی میگذشتند و آرسنال از حمله دست میکشید به این امید که حریف نیز همین کار را بکند.
نکته شگفتانگیز این بود که چگونه وزنه سنگین قهرمانی فضای شمال لندن را دگرگون کرده است. به جای گروهی خشمگین و هیجانزده برای استقبال از اتوبوس تیم، جمعیتی پرشور از هواداران گرد یک گروه موسیقی برنجی در بیرون فروشگاه باشگاه حلقه زده بودند. همهچیز سبکتر و دلپذیرتر شده بود. «این یک لذت واقعی بود،» آرتتا با لبخند گفت.
آرتتا تلاشهای زیادی انجام داده تا فضای ورزشگاهی را که همیشه برای رهایی از برچسب «کتابخانه» در عذاب بوده، بهبود ببخشد. سقف تونل برداشته شده تا هواداران ورود بازیکنان به زمین را ببینند، نمایشگرهای راهروها دیگر پخش زنده بازی را نشان نمیدهند تا هواداران سریعتر به صندلیهایشان برگردند و خود آرتتا حتی مستقیماً از هواداران خواسته زودتر به ورزشگاه بیایند. اما مشخص شد تنها کاری که لازم بود انجام دهد، فتح جام قهرمانی لیگ بود.
تعادل جدیدی در خط حمله ایجاد شده است
نخستین حضور فیکس کریستوس زولیس در ترکیب اصلی در لیگ برتر در ورزشگاه امارات رقم خورد، اما نه در بازی روز جمعه؛ پنج سال پیش با پیراهن نوریچ، این ملیپوش یونانی دوران ناموفقی را نزد قناریها آغاز کرد که با مسیری پرپیچوخم در هلند، آلمان و بلژیک ادامه یافت تا اینکه تابستان امسال دوباره به انگلستان بازگشت.
در پنجره نقلوانتقالاتی که با معامله باشگاههای لیگ برتری با یکدیگر تعریف شده، به جای اعتماد به بازیکنان سایر لیگوها برای تطبیق با الزامات خاصِ شدیدترین رقابت فوتبالی جهان، خرید ۴۵.۷ میلیون دلاری (۳۴ میلیون پوندی) از کلوب بروژ بر خلاف این جریان حرکت میکند. تا به اینجا، او پاسخ اعتمادی را که به او شده داده است.
زولیس پس از یک بازی نیمهرسمی درخشان در جام خیریه که دو پاس گل برایش به همراه داشت، بار دیگر در ساخت دو گل آرسنال نقشآفرینی کرد. جنگندگی او با میلان فناویج از کاونتری بود که توپ را برای ریکاردو کالافیوری بازپس گرفت تا با یک پاس کاتبک زمینه گل اول هاورتز را فراهم کند. خود زولیس کسی بود که ارسال زمینی و زهرآگینی فرستاد و ریباند کارل راشورث پیش پای بوکایو ساکا افتاد تا گل دوم آرسنال به ثمر برسد.
در شبی دیگر، زولیس میتوانست خودش هم گلزنی کند؛ او ۴ شوت به سمت دروازه زد که بهترین لحظات را روی دروازه راشورثِ ناآماده خلق کرد. اینکه این بازیکن ۲۴ ساله تا این حد در جریان بازی درگیر بود، در کنار ثبت بیشترین شوت در زمین، او بیش از هر بازیکن دیگری در محوطه جریمه کاونتری لمس توپ داشت، خود یک موفقیت بزرگ برای تیم استعدادیابی آرسنال محسوب میشود.
توپچیها مدتهاست که سنگینی حملاتشان به سمت جناح راست متمایل بوده است. ساکا نیروی جاذبه عظیمی بر هر نفوذ هجومی دارد، هیچ تیمی در لیگ برتر فصل گذشته به اندازه آرسنال حملات خود را از جناح راست طراحی نکرده بود (۴۲٪ طبق آمار هواسکورد). اگرچه سپردن توپ به خطرناکترین مهاجم تیم کار بدی نیست، اما داشتن یک تهدید واقعی در جناح مقابل حداقل حس تردید و شک را در دفاع حریف ایجاد میکند، حتی اگر او اغلب نقش یک یار کمکی یا انحرافی را ایفا کند.
پیشرفت و بهبود از درون تیم
از نظر آرتتا تمرکز اصلی آرسنال در حال حاضر بهبود کیفیتی است که در حال حاضر درون ترکیب وجود دارد. اینکه آیا این سخن، اشارهای نهچندان پنهان به پایان فعالیتهای نقلوانتقالاتی باشگاه پس از جذب ازری کونسا است یا خیر، هنوز مشخص نیست؛ اما نشاندهنده اعتماد کامل آرتتا به ترکیب فوقالعاده بااستعداد خود است.
این کیفیت بالا با هماهنگی و ارتباط متقابل بین نفرات دوچندان شده است. کشندهترین و قویترین مثلث آرسنال در سراسر زمین شامل مارتین اودگارد، ساکا و بن وایت در سمت راست تشکیل میشود. در طول دو سال گذشته، بارها حداقل یکی، اگر نه دو یا هر سه نفر، از این مثلث به دلیل مصدومیت غایب بودند. به عنوان مثال، در بازی فصل گذشته مقابل برنلی، کریستین موسکرا مجبور شد در پستی غیرتخصصی به عنوان مدافع راست بازی کند و نتوانست هیچیک از اورلپها و نفوذهای همیشگی بن وایت را برای باز کردن فضای بازی برای ساکا و اودگارد ارائه دهد.
گل سوم و پایانی آرسنال نمونهای بارز از تهدید دستهجمعی این گروه بود. اودگارد توپ را با پاسی کوتاه به ساکا سپرد و او آنقدر جی داسیلوا را درگیر کرد تا بن وایت با فراری سریع از سمت راستش نفوذ کند. مدافع راست آرسنال توپ را به عقب فرستاد تا اودگارد با ضربهای مهارنشدنی که با برخورد به مدافعان تغییر مسیر داد، توپ را از میان دستان ضعیف راشورث وارد دروازه کند.
تغییر اجباری و هوشمندانه در نقطه قوت اصلی
تک گل آرسنال مقابل برنلی در ماه مه گذشته به شکلی ساده و آرامشبخش به ثمر رسید؛ هاورتز به سادگی بالاتر از همه در محوطه جریمه پرید تا ضربه کرنر قوسدار ساکا را با سر وارد دروازه کند. این یک روش کاملاً قابل تکرار و مطمئن بود که شاگردان آرتتا با استفاده از آن تمام رکوردهای ضربات ایستگاهی را در مسیر قهرمانی شکستند.
یکی از نکات کلیدی که در فصل ۲۰۲۶/۲۷ لیگ برتر زیر ذرهبین قرار گرفته، نحوه تأثیر قوانین جدید بر این نقطه قوت و سلاح مرگبار آرسنال است. هاوارد وب، رئیس کمیته داوران لیگ برتر، قول داده است که برای کشیدنها و نگهداشتنهایی که تأثیر مستقیم بر صحنه دارند در ضربات کرنر و آزاد، تذکرهای کمتر و جریمههای بیشتری اعمال شود.
نیکولاس ژوور، مربی تحسینشده ضربات ایستگاهی آرسنال، این چالش را پیش روی خود دید و راهکار جدیدش را رونمایی کرد: بازی با پاسهای کوتاه.
توپچیها در طول دوران حضور ژوور در باشگاه همواره توپ را مستقیماً به داخل محوطه جریمه ارسال میکردند. اما اکنون در مواجهه با قوانین سختگیرانهتر درباره بلاک کردن و درگیریهای فیزیکی که برای زدن ضربه اول فضا ایجاد میکرد، آرسنال مسیر زمینی را انتخاب کرد؛ آنها بارها و بارها با استفاده از کرنرهای کوتاه و طرحهای پاسکاری از پیش تمرینشده، خط دفاعی سرمهای و سفیدپوش حریف را دور زدند. اگرچه این روش در بازی روز جمعه مستقیماً به گل تبدیل نشد، اما زولیس، ساکا و بن وایت روی همین طرحهای نوآورانه صاحب موقعیتهای گلزنی خطرناکی شدند.
آرتتا پیش از شروع فصل جدید هشدار داده بود: «فکر میکنم قوانین هم متفاوت خواهند بود و وقتی قوانین تغییر میکنند، همهچیز تغییر میکند.» برای آرسنال، بیشتر این تغییرات کاملاً نویدبخش و مورد استقبال بوده است.
