لیگ برتر انگلستان
آرسنال پس از ۲۷ سال با شش بازیکن انگلیسی در ترکیب اصلی
آرسنال با پیروزی ۲ بر ۱ برابر لیدز یونایتد به روند ناکامی‌هایش در لیگ برتر پایان داد و برای نخستین‌بار از فوریه ۱۹۹۹، شش بازیکن انگلیسی را در ترکیب اصلی یک بازی لیگ برتر قرار داد. این اتفاق پس از سال‌ها کاهش حضور انگلیسی‌ها در ترکیب توپچی‌ها رخ داد؛ تیمی که آخرین بار در آوریل ۱۹۹۴ با یازده بازیکن انگلیسی به میدان رفته بود.
دوره ۲۷ سالهای که پیش از پیروزی ما مقابل لیدز به پایان رسید.
پیروزی ۲ بر ۱ ما مقابل لیدز یونایتد باعث شد در لیگ برتر دوباره به مسیر پیروزی برگردیم؛ اما دستاوردی را هم رقم زدیم که در قرن بیست‌ویکم برای نخستین‌بار به دست می‌آمد.
میکل آرتتا پس از سه هفته فرصت برای فکرکردن به ترکیب اصلی تیمش در آستانه رویارویی با سفیدپوشان، سرانجام نام ۱۱ بازیکن را در برگه ترکیب نوشت که بیشترشان انگلیسی بودند.
شش نفر از یازده بازیکن ترکیب اصلی در انگلیس متولد شده‌اند و همگی در سطح ملی برای تیم ملی این کشور به میدان رفته‌اند. ازری کونسا و بن وایت در خط دفاع قرار گرفتند و مایلز لوئیس-اسکلی و دکلان رایس میانه میدان را در اختیار داشتند. در سوی دیگر، بوکایو ساکا و نونی مادوئکه در دو جناح بازی کردند تا برای نخستین‌بار از فوریه ۱۹۹۹، این تعداد بازیکن انگلیسیِ غیر دروازه‌بان را در ترکیب اصلی‌مان برای یک مسابقه سطح اول فوتبال انگلیس داشته باشیم.
آن روز در بازی مقابل منچستریونایتد، آرسن ونگر خط دفاع کلاسیک لی دیکسون، استیو بولد، تونی آدامز و نایجل وینتربرن را انتخاب کرد و ری پارلور و استفن هیوز نیز کنار آن اسطوره‌ها قرار گرفتند تا در اولدترافورد به تساوی ۱ بر ۱ برسیم. دیوید سیمن هم درون دروازه، بر انگلیسی‌بودن ترکیب افزود.
از آن زمان ۲۷ سال گذشت و ما دیگر در ترکیب اصلی هیچ بازی لیگ برتری شش بازیکن انگلیسی نداشتیم؛ اما برای یافتن آخرین باری که در رقابت‌های دیگر چنین اتفاقی افتاد، کافی است به فصل گذشته برگردیم.
پیروزی ۲ بر صفر ما مقابل برایتون در جام اتحادیه انگلیس در اکتبر گذشته، وایت و لوئیس-اسکلی را در کنار اتان نوانری، مکس داومن، آندره هریمن-آنوس و ابرچی ازه در ترکیب قرار داد. این سیزدهمین بار از آخرین مرتبه‌ای بود که در لیگ چنین اتفاقی افتاده بود که دست‌کم شش بازیکن انگلیسی در ترکیب‌مان برای یک بازی رسمی حضور داشتند.
در هر یک از پنج فصل نخست حضورمان در لیگ برتر، دست‌کم شش بازیکن انگلیسی در ترکیب اصلی تمام مسابقات بودند؛ اما این آمار در روز افتتاحیه فصل ۹۸-۱۹۹۷ رو به کاهش گذاشت. در تساوی ۱ بر ۱ برابر لیدز یونایتد، فقط وینتربرن، بولد، پارلور و ایان رایت در ترکیب اصلی قرار گرفتند.
با نگاه ونگر به بازیکنان قاره اروپا برای بازسازی ترکیب تیم، شمار انگلیسی‌ها به‌سرعت پایین آمد. در فصل قهرمانی، در کمتر از نیمی از بازی‌ها شش بازیکن انگلیسیِ غیر دروازه‌بان در ترکیب اصلی بودند و فصل بعد، این اتفاق فقط در چند مسابقه رخ داد؛ پس از آن دیگر تکرار نشد.
بازیکنان انگلیسیِ غیر دروازه‌بان در ترکیب اصلی ما در لیگ برتر
در واقع، از فوریه ۱۹۹۹ به این‌سو، ۱۷۸ بار ترکیب لیگ برتری‌مان را بدون حتی یک بازیکن انگلیسیِ غیر دروازه‌بان اعلام کردیم. بیشتر این موارد بین سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ رخ داد؛ از جمله در ۲۷ مسابقه از ۳۸ بازی فصل ۰۷-۲۰۰۶.
اما به لطف جذب چند بازیکن باکیفیت و پرورش چند قهرمان بومی در هیل‌اند، این تعداد به‌تدریج افزایش یافته است. از فصل ۲۱-۲۰۲۰ به بعد، در ترکیب اصلی‌مان برای هر بازی سطح اول دست‌کم یک بازیکن انگلیسی حضور داشته و آرتتا در هشت مورد از ۲۹ باری که شمار بازیکنان انگلیسی به پنج نفر رسید، سرمربی تیم بوده است.
در همین حال، برای یافتن آخرین باری که ترکیب اصلی‌مان کاملاً انگلیسی بود، باید به آوریل ۱۹۹۴ برگردیم؛ زمانی که در هایبری مقابل ویمبلدون به تساوی ۱ بر ۱ رسیدیم. سیمن، دیکسون، آدامز، بولد، مارتین کیون، پل دیویس، پارلور، ایان سلی، کوین کمپبل، آلن اسمیت و رایت از ابتدا در آن مسابقه بازی کردند.
