لیگ برتر انگلستان
چگونه آرسنال در سه زمینه ورق را مقابل لیدز برگرداند؟
آرسنال پس از سه هفته دشوار و شکست سنگین مقابل برایتون، برابر لیدز یونایتد نیز تا دقیقه ۶۰ نمایشی ناامیدکننده داشت، اما با افزایش سرعت بازی، خلاقیت بازیکنان و بهره‌گیری از عمق ترکیب، ورق را برگرداند. تعویض‌های مؤثر میکل آرتتا و درخشش ریکاردو کالافیوری، برونو گیمارش و نونی مادوئکه به توپچی‌ها کمک کرد تا با پیروزی، بار دیگر جایگاه خود را در بحث مدعیان قهرمانی تثبیت کنند.
سه عامل که باعث شدند چشم‌های میکل آرتتا از تماشای آرسنال «به درد نیاید»
پس از سه هفته طاقت‌فرسا و حسرت‌خوردن بابت شکست، آرسنال باعث شد میکل آرتتا یک ساعت دیگر هم منتظر بماند تا سرانجام بهترین چهره خود را برابر لیدز به نمایش بگذارد.
در طول سه هفته‌ای که از شکست تحقیرآمیز ۳ بر صفر آرسنال مقابل برایتون می‌گذشت، مسائل زیادی ذهن میکل آرتتا را به خود مشغول کرده بود.
کیفیت پرس برایتون، ضعف‌های بازیکنان خودش هنگام مالکیت توپ و این‌که فابین هورتسلر بدون موی مصنوعی‌اش حالا تا چه اندازه ظاهر متفاوتی دارد، همگی موضوعاتی بودند که جای تأمل داشتند. بااین‌حال، چیزی که همچنان در ذهن آرتتا سنگینی می‌کرد، حاشیه‌های بی‌رحمانه و سرنوشت‌ساز لیگ برتر بود. آرتتا به این نتیجه رسید که «فاصله میان فوق‌العاده بودن و تبدیل‌شدن به تیمی کاملاً معمولی، چقدر ناچیز است».
در یک ساعت ابتدایی دیدار روز شنبه مقابل لیدز یونایتد، حتی توصیف تیم آرتتا به‌عنوان تیمی کاملاً معمولی نیز لطف زیادی در حق آن‌ها بود. درحالی‌که میهمانان در دقیقه ۶۰ با نتیجه یک بر صفر پیش افتاده بودند، ذهن هواداران حاضر در ورزشگاه امارات که تقریباً سکوتی کامل بر آن حاکم شده بود، دوباره به عملکرد آرسنال برابر برایتون برگشت؛ نمایشی که باعث شد آرتتا با تأسف بگوید: چشم‌هایم از تماشای بازی به درد آمده بودند.
بااین‌حال، همان‌طور که در مورد بسیاری از تیم‌های استثنایی صدق می‌کند، آرسنال فقط کافی بود برای مدتی پیوسته به سطحی نزدیک به بهترین عملکردش برسد تا در نهایت بتواند هر سه امتیاز مسابقه را به دست آورد.
فوریت و افزایش سرعت بازی
مسابقاتی که هنگام ناهار آغاز می‌شوند، همیشه ممکن است حال‌وهوایی خواب‌آلود داشته باشند. پیش از شروع بازی، موضوع صدور حکم مجرمیت منچسترسیتی فضایی غیرمعمول ایجاد کرده بود. فروشندگان بیرون ورزشگاه، مدال‌های تقلبی لیگ برتر را که به‌عنوان مدال‌های کسب‌شده مقابل «آن متقلب‌ها» معرفی می‌شدند، با قیمتی بالاتر می‌فروختند. اما وزش تند و خنک باد که زیر سقف ورزشگاه امارات می‌پیچید، خیلی زود این فضا را از بین برد.
توپچی‌ها در بازگشت به رقابت‌های باشگاهی، با کندی و بی‌حالی پیش می‌رفتند. آرسنال در طول یک ساعت ابتدایی، تعداد آفسایدهای بیشتری نسبت به شوت‌هایش ثبت کرد و درنهایت نیز با شایستگی در نتیجه عقب افتاد؛ آن هم پس از ضربه محکم جیمز جاستین که به گوشه بالای دروازه رفت. حتی نحوه تلاش ناموفق گابریل برای دورکردن توپ از روی خط دروازه، که به‌جای مسدودکردن ساده ضربه، با یک ضربه سر مماسی توپ را به تور کناری فرستاد، نمونه‌ای از بی‌دقتی ساختاری آرسنال بود.
همه‌چیز درباره این گل نشان‌دهنده سهل‌انگاری بود. طارق محرمویچ حرکت لیدز را با ازدست‌دادن تعادل و لغزیدن روی توپ آغاز کرد. درحالی‌که هیچ بازیکن آرسنالی حتی در نزدیکی او هم نبود، زمان کافی داشت تا دوباره روی پاهایش بایستد، موهایش را مرتب کند، به پیام‌های خوانده‌نشده‌اش پاسخ بدهد و سپس توپ را برای گابریل گودموندسون که بدون یارگیری مانده بود، ارسال کند.
در نقطه مقابل، حرکت منتهی به گل پیروزی آرسنال با ضربه ایستگاهی برونو گیمارش آغاز شد؛ ضربه‌ای که او آن‌قدر سریع اجرا کرد که تقریباً مارتین اودگارد را غافلگیر کرد.
هیچ‌چیز مانند عقب‌افتادن از حریف نمی‌تواند شوکی الکتریکی به تیمی خواب‌آلود وارد کند. بلافاصله پس از گل دقیقه ۵۵ جاستین، هواداران حاضر در ورزشگاه امارات میان ناله و اعتراض گرفتار شده بودند، اما اودگارد توپ را روی نقطه مرکزی زمین قرار داده و آماده شروع مجدد سریع بازی بود.
تنها هفت دقیقه بعد، نونی مادوئکه همچنان با قدرت به پیشروی ادامه داد و از دیدن بوکایو ساکا که در نیمه آرسنال روی زمین افتاده بود، عمداً تأثیر نپذیرفت. او توپ را به محوطه جریمه فرستاد و این حرکت در نهایت به گل تساوی ریکاردو کالافیوری انجامید؛ مدافعی که با فشار و شلوغی مقابل دروازه، توپ را از کنار جیمز ترافورد، دروازه‌بان لیدز، عبور داد.
دنیل فارکه درحالی‌که سرسختانه آرسنال را «باثبات‌ترین تیم اروپا» می‌خواند، اذعان کرد: این موضوع به ذهنیت بازیکنان آن‌ها برمی‌گردد.
خلاقیت و ابتکار عمل
ساختار منظم و انعطاف‌ناپذیر آرسنال می‌تواند هم نقطه قوت باشد و هم نقطه ضعف. این ویژگی به آن‌ها کمک کرده است تا بهترین خط دفاعی لیگ برتر را در اختیار داشته باشند، اما در عین حال ممکن است توان هجومی تیم را نیز محدود کند. این گرایش در برابر تیمی به‌اندازه لیدز که از نظر تاکتیکی به‌خوبی سازمان‌دهی شده بود، کاملاً آشکار شد.
تیم دنیل فارکه با روحیه‌ای بالا وارد دیدار روز شنبه شد؛ تیمی که طی ۱۰ ماه گذشته، پنجمین امتیازآور برتر لیگ برتر بود و تنها پنج بار در ۳۰ مسابقه قبلی خود در بالاترین سطح فوتبال انگلیس شکست خورده بود؛ آماری برابر با آرسنال. سرمربی لیدز با لحنی تمسخرآمیز گفت: ما در قرعه‌کشی بخت‌آزمایی برنده نشده‌ایم. این اتفاق تصادفی نیست. در مقطعی از مسابقه، چنین به نظر می‌رسید که توپچی‌ها برای به چالش کشیدن مقاومت لیدز، حتی به یک اتفاق غیرمنتظره نیاز دارند.
در نهایت، این عامل آشوب‌ساز آرسنال بود که راه را برای شکستن مقاومت حریف هموار کرد. کالافیوری بازیکنی است که آرتتا درباره او می‌گوید: انرژی خاصی دارد و هاله‌ای ویژه اطرافش وجود دارد که او را از دیگران متمایز می‌کند. این مدافع چپ که روحیه‌ای شبیه مهاجمان دارد، محل فرود توپ را تشخیص داد و خود را به نقطه پنالتی رساند تا با ضربه سر، توپ برگشتی رو به پایین بن وایت را به گل تبدیل کند. این‌که هر دو مدافع کناری آرسنال در محدوده شش‌قدم لیدز با یکدیگر همکاری کردند، نشان داد تیم میزبان تا چه اندازه حاضر بود دامنه حملات خود را گسترش دهد.
کالافیوری در جریان حرکتی که به گل پیروزی گیمارش انجامید، تماسی با توپ نداشت؛ اما حرکت سریع او برای لحظاتی نیکو الوِدی را از موقعیت اصلی‌اش خارج کرد و فضای لازم را برای نفوذ دکلان رایس به محوطه جریمه به وجود آورد. این هافبک که پس از یک ساعت ابتدایی و عمدتاً با وظایف دفاعی، آزادی بیشتری برای پیشروی پیدا کرده بود، با ضربه‌ای ظریف و زیرکانه توپ را در مسیر حرکت گیمارش قرار داد. هافبک برزیلی نیز با ظرافت تمام توپ را به گوشه پایین دروازه فرستاد.
عمق ترکیب
هنوز هم شگفت‌انگیز است که خرید ۱۰۰ میلیون دلاری آرسنال می‌تواند از روی نیمکت وارد زمین شود و نتیجه مسابقه را تغییر دهد. توپچی‌ها لزوماً بهترین بازیکنان تک‌تک پست‌های لیگ برتر را در اختیار ندارند، اما بدون تردید عمیق‌ترین مجموعه استعدادهای فوتبال انگلیس و شاید حتی اروپا را در اختیار دارند.
آرتتا اعتراف کرد: «فکر می‌کنم تمام بازیکنانی که امروز روی نیمکت بودند، انتظار داشتند در ترکیب اصلی قرار بگیرند.»
پیش از آن‌که آرتتا به سراغ بازیکنان تعویضی برود، جریان مسابقه تا حدودی به سود آرسنال تغییر کرده بود؛ اما همین بازیکنانی که سرمربی از آن‌ها با عنوان «تمام‌کننده‌ها» یاد می‌کند، پیروزی‌ای را قطعی کردند که تیمی با ترکیبی کم‌عمق‌تر هیچ شانسی برای کسب آن نداشت.
فراتر از ورود مهم گیمارش به زمین، آرتتا می‌تواند از عملکرد مادوئکه نیز اعتمادبه‌نفس بگیرد. این بازیکن که برای نخستین بار از ماه آوریل به این سو در دیداری مهم از لیگ برتر در ترکیب اصلی قرار گرفته بود، در سمت چپ خط حمله، یعنی پستی که با پای تخصصی‌اش هماهنگی چندانی ندارد، یکی از درخشان‌ترین بازیکنان آرسنال بود.
کای هاورتز، اودگارد و ساکا همگی فرصت‌هایی را که این مهاجم فراهم کرده بود، از دست دادند؛ بازیکنی که برای جانشینی کریستوس تزولیس مصدوم به او اعتماد شده بود. آرتتا درباره بازیکنی که او را «بهترین بازیکن تمرینات در ۱۰ روز گذشته» توصیف کرد، با تمجید گفت: او شایسته فرصتی بود که به دست آورد و با تمام وجود از آن استفاده کرد.
اعتماد آرتتا به این بازیکن ۲۴ ساله که درباره او اختلاف‌نظرهای زیادی وجود دارد، تا حدی بود که اجازه داد در زمین بماند و به جست‌وجوی گل پیروزی ادامه دهد؛ این در حالی بود که ابرچی ازه، بازیکن ملی‌پوش انگلیس که توماس توخل در پاییز امسال او را به مادوئکه ترجیح داده بود، از کنار زمین نظاره‌گر مسابقه بود.
آرتتا اذعان کرد که آرسنال پیش از مسابقه روز شنبه «چیزی برای اثبات‌کردن داشت». اگرچه ۱۵ دقیقه درخشان در خانه و برابر لیدز برای تثبیت جایگاه این تیم به‌عنوان مدعی اصلی قهرمانی کافی نیست، اما توپچی‌ها بار دیگر به همه، از جمله سرمربی سخت‌گیر و ناراضی خود، یادآوری کردند که همچنان یکی از تیم‌هایی هستند که باید در بحث قهرمانی نامشان مطرح شود.
