"پریستون نورث اند" تیمی بود که در سال 1888 با مربیگری "ویلیام سودل" توانست لقب شکست ناپذیر را برای خود کند.
پریستون زمانی این لقب را برای خود دست و پا کرد که باشگاه آرسنال فقط دو سال سن داشت.
بعد از صدوچند سال ، آرسن ونگر در فصل 2003-2004 این لقب را برای تیم خود صاحب شد. هر دو تیم وقتی لقب "شکست ناپذیر" را گرفتند که تمام لیگ را بدون شکست سپری کردند. "پریستون" در آن سال حتی در رقابت های "لیگ کاپ" هم شکست نخورد.
سال درخشان توپچی ها ، سال انتقال قدرت در انگلستان ...
آرسن ونگر تمام تلاش خود را میکرد تا بتواند افتخارات بیشتری کسب کند. ونگر که یک بار شاهد دوران طلایی میلان بود در مصاحبه ای گفت: اگر میلان توانسته است پس ما هم میتوانیم. من درک نمیکنم که چرا همه از این نگاه شوکه میشوند. فکر میکنید چلسی، یونایتد یا لیورپول همچین آرزویی ندارند ؟! چرا ! همه دوست دارند که چنین موفقیتی کسب کنند، از آن صحبت نمیکنند چون به نظر مضحک میرسد. اما در این شغل ما (مربی ها) میدانیم هر چیزی ممکن است.
این روحیه ویژه آرسن ونگر در آن سال ها باعث اتفاق بزرگی در لیگ برتر شد. اتفاقی که بیش از 100 سال بود در جزیره رخ نداده بود و در لیگ برتر ابدا سابقه نداشت. جام طلایی لیگ برتر پایان آن فصل در کمد آرسن ونگری بود که به آرزوهایش نخندیده بود و آنها را مضحک نمیدانست بلکه به آنها رنگ عمل زد.
فصل 2003/4 ...
آرسنال یک فصل فوق العاده را سپری کرد. 38 بازی بدون شکست در لیگ برتر... 26 پیروزی و 12 تساوی، تاریخی بود که مردان آرسن ونگر در سینه لیگ برتر انگلستان حک کردند.
شش بازی ابتدایی فصل برای هدفی که ونگر در نظر داشت، دوره ای آسان به نظر میرسید.
آرسنال در ماه "می" دو تیم ساندرلند و ساتمپتون را با 10 گل زده و یک گل خورده از پیش روی برداشت.
در آگوست چهار بازی انجام شد، دو بازی در هایبوری و دو بازی در ورزشگاه های منچسترسیتی و میدلزبورو. در هفته اول آگوست ، تافی ها مهمان هایبوری بودند و 2-1 به مرسی ساید برگردانده شدند. در بازی بعدی، آرسنال 4-0 میدلزبورو را در خانه ویران کرد تا در هفته سوم میزبان استون ویلا باشد. آن بازی هم با گل های کمپل و آنری با نتیجه 2-0 تمام شد و در نهایت در هفته پایانی آگوست، در شهر منچستر، آرسنال 2-1 پیروز شد و با شکست منچسترسیتی پرونده آگوست را با موفقیت بست. در آن ماه آرسنال 8 گل زد و 2 گل دریافت کرد.
تا اینجای کار خیلی داستان سخت و پیچیده نبود.
در 13 سپتامبر 2003 پورتموث برابر آرسنال صف آرایی کرد و موفق شد در هایبوری با نتیجه 1-1 آرسنال را متوقف کند. آرسنال تک گل خود را به پنالتی تیری آنری مدیون شد. بازی بعدی یک 0-0 در ورزشگاه اولدترافورد بود، جایی که از روباه پیر لیگ برتر بیش از 0-0 نمیشد بیرون آورد. در آخرین بازی سپتامبر، آرسنال 3-2 نیوکاسل را در هایبوری شکست داد تا کمی روحیه از دست رفته به خاطر 4 امتیاز از دست رفته به جایش باز گردد.
با شروع اکتبر ونگر میدانست ماه سنگینی پیش رو دارد. لیورپول، چلسی و چارلتون اتلتیک. یک بازی با لیورپول، ققنوس پر مدعا و دو شهرآورد در یک ماه کمی "اکتبر" را ترسناک میکرد. آرسنال با گل بخودی هیپیا در دقیقه 31 و گل رابرت پیرس در دقیق 68 موفق شد تا در گام اول لیورپول را در آنفیلد شکست دهد. چلسی هم در 18 اکتبر 2-1 در هایبوری مقلوب مردان ونگر شد. "ادو" و "آنری" در آن بازی گل های آرسنال را به ثمر رساندند. آنری در اکتبر 2003 یک گل دیگر در لیگ برتر زد آن هم در دقیقه 39 بازی با چارلتون بود، گلی که فقط باعث میشد نوار "عدم شکست" آرسنال سالم بماند. با اینکه به نظر میرسید بازی های چلسی و لیورپول آزار دهنده باشند اما در نهایت با پیروزی آرسنال به پایان رسیدند و بازی چارلتون با تساوی 1-1 تمام شد.
در نوامبر 2003 آرسنال چهار بازی انجام داد و سه بازی آن را برد. لیدز، تاتنهام و بیرمنگام نتوانستند برابر مردانی که امروز اساطیر همه دوران آرسنال هستند قد علم کنند. در سه بازی توپچی ها 9 گل زدند و تنها یک بار دروازه خود را باز شده دیدند. روز 30 نوامبر یک نتیجه عجیب به دست آمد و آرسنال در هایبوری 0-0 برابر فولهام متوقف شد.
دسامبر با 5 بازی نسبتا روان همراه بود. لستر، بلکبرن، بولتون ، ولوهمولتون و ساتمتون ! آرسنال در خانه حریفان با نتیجه یک شکل 1-1 در برابر لسترسیتی و بولتون متوقف شد اما بقیه بازی های خود را برد. آنری در این ماه فقط 2 بار موفق به گلزنی شد.
بعد از رسیدن سال نو ، آرسنال شش روز وقت داشت تا استراحت کند و در روز هفتم ژانویه با نتیجه 1-1 در مرسی ساید برابر اورتون متوقف شد. میدلزبورو و استون ویلا باز هم از راه رسیدند و در دو بازی بعدی آرسنال 6 گل زد و تنها یک گل خورد تا ژانویه هم به پایان برسد.
فوریه هرچند ماه شلوغی در آن فصل بود اما آرسنال به سادگی از پس بازی ها برآمد. منچسترسیتی ، ولوهمولتون، ساتمتون، چلسی و چارلتون همه با هم به احترام آرسن ونگر و بازیکنانش تعظیم کردند، 11 گل خوردند و چهار گل به ثمر رساندند، 15 امتیاز به آرسنال دادند و تاریخ را این چنین نوشتند.
سی امین بازی در برابر بلکبرن برگزار شد و با شکست 2-0 آنها همراه گشت. در بازی آخر ماه سوم سال، فرگوسن و دارو دسته اش به هایبوری آمدند و 1-1 گرفتند و رفتند.
آرسنال همین روند را پیش گرفت و در نهایت فصل را بدون شکست به پایان رساند. در آخرین بازی در روز پانزدهم ماه پنجم سال 2-1 لستر سیتی را از پیش روی برداشت.
در فصل 2004/2005 آرسنال در ابتدای راه ، جاده ای کم پیچ و خم داشت و در 9 بازی اول خود 8 پیروزی به دست آورد. 29 گل به ثمر رساند و تنها 8 بار دروازه لمان را باز شده دید.
16 اکتبر 2004
آرسنال در هایبوری باری دیگر میزبان استون ویلا است و بازی را با نتیجه 3-1 برنده میشود. دو گل پیرس و تک گل آنری کار ویلا را تمام میکند ... و این آخرین قدم از 49 بازی بدون شکست آرسنال بود ...
24 اکتبر 2004
در اولدترافورد ! بزرگان جزیره دو هم جمع هستند. از سویی آرسن ونگر و از سویی سرالکس فرگوسن. نزدیک به 68 هزار تماشاگر در استادیوم حاضرند تا شاید فرگوسن بتواند فکری به حال روند بدون شکست آرسنال کند. منچستر آماده بود هرکاری بکند اما آرسنال بازنده میدان را ترک کند. ادامه روند "عدم شکست" برای فرگوسن هزینه زا بود و نام او را زیر سایه ی ونگر میبرد.
بازی فوق العاده فیزیکی و درگیر پیش رفت و در نهایت آقای داور که در 8 بازی آخر یونایتد در آن زمان 8 پنالتی برای آنها گرفته بود، باز هم به فریاد آنها رسید و بازی با گل (پنالتی) ون نیستلروی 1-0 به سود یونایتد شد. در نهایت و در دقایق پایانی رونی یک گل دیگر هم زد تا خط سرخی بر 49 بازی بدون شکست آرسنال باشد.
آمار و اعداد ...
آنری در این دوران بیشترین تاثیر را داشت. او 48 بار از 49 بار بازی را برای آرسنال شروع کرده بود و موفق به 39 بار گلزنی شده بود. توره و لمان 47 بازی و رابرت پیرس 40 با در این دوره برای آرسنال بازی کردند.
آرسن ونگر در آن سال ها از سیستم 4-4-1-1 استفاده میکرد. توره، کمپل ، کول و لورن در قلب دفاع و در خط میانی سیلوا ، ویه را ، لیونبرگ و پیرس و به عنوان مهاجم دوم برگکمپ و در نوک پیکان آنری بازی میکرد.
