تأثیر مثبت مربیگری برای زندگی
در دوازدهمین سالگرد شروع جنگ سوریه، برنامهای به نام "مربیگری برای زندگی" که یک برنامه فوتبال محور است و از طریق آن مقاومت پایدار در کودکانی که در اردوگاه پناهندگان زعتری در اردن زندگی می کنند، ایجاد میکند، این برنامه همچنان تأثیر مثبت و عمیق خود را دارد.
با استفاده از طرح توسعه یافته ای که در طول 38 سال کار باشگاه آرسنال در جوامع انسانی شمال لندن، به همراه تجربیات نهاد نجات کودکان در مواجهه با بحران های انسانی و جنگی داشته است، "مربیگری برای زندگی" برای استفاده از قدرت فوتبال، در جهت ساخت احساس تعلق و بهبود روانی - جسمی و مقابله با عوارض احساسی کودکان، راه اندازی شده است.
در سال 2018 در اردوگاه پناهندگان زعتری که یکی از بیشترین جمعیت پناهنده در جهان را دارد و حدود ۸۰،۰۰۰ نفر آواره در آن زندگی میکنند، با اهمیت این موضوع که بیش از نیمی از آنها کودک هستند، "مربیگری برای زندگی" راه اندازی شد. این برنامه در عمل به حمایت از کودکان و خانوادههایشان که از زمان شروع جنگ سوریه در سال ۲۰۱۱ از خانههایشان فرار کردهاند تمرکز دارد.
فیلم جدیدی که اخیرا منتشر شده است، داستانهای "جانا" و "وارد" را روایت میکند که پناهنده سوری هستند و با خانوادههایشان به اردن گریختهاند تا زندگی جدیدی را در اردوگاه پناهندگان آغاز کنند.
"جانا" دختر ۱۳ ساله ای است که از شهر "درعا" در سوریه است و به دنبال بحران و جنگ از شهر خود فرار کردند و حالا در اردوگاه زعتری زندگی میکند. تعهد "جانا" نسبت به برنامه "مربیگری برای زندگی" آنقدر مهم است که او با دوچرخه خود به سمت محل جلسات در اردوگاه حرکت میکند. "جانا" دختری خجالتی و ساکت است که قبل از ورود به برنامه، سختی های زیادی در بیان احساسات و نظرات خود داشت.
"جانا" میگوید: "در زعتری ده سال زندگی کردهام. پس از جنگ به اینجا آمدیم".
"هرگاه هواپیماهای جنگی میومد، از صدای آن ها وحشت زده می شدم. بنابراین ما به اینجا آمدیم. پدرم ما را به اینجا آورد."
"عضویت در آرسنال من را خوشحال کرد. وقتی فوتبال بازی میکنم، خودم را خوشحال و پرانرژی و امیدوار میبینم."
مادر "جانا" درباره رسیدن به اردن و تأثیر "مربیگری برای زندگی" بر دخترش میگوید: "ما هیچ چیز نداشتیم. فقط با شناسنامههای خود فرار کردیم تا خودمان را نجات دهیم. به اینجا رسیدیم، در چادرها زندگی کردیم و رنج زیادی کشیدیم."
"مربیگری برای زندگی" "جانا" را ۱۸۰ درجه تغییر داد. دختر من عوض شد. فکر میکنم که او دوباره شروع به دوست داشتن زندگی کرده است. انگار که مرده بود، بدنی بدون روح، اما ناگهان شروع به دوست داشتن زندگی و دوست داشتن مردم کرد."
"وارد" ۲۰ ساله است و از سال ۲۰۱۲ در این اردوگاه زندگی میکند. پس از شرکت در برنامه "مربیگری برای زندگی"، میخواست به عنوان یک مربی جوان به دیگر کودکان اردوگاه کمک کند. هنگامی که ۱۸ ساله شد، به عنوان یک مربی کمکی برای نهاد نجات کودکان فعالیت کرد.
مادر "وارد" درباره ترک سوریه در سال ۲۰۱۲ صحبت می کند: "ما از سوریه به اینجا رفتیم. حملات، وحشت و ترس. نگران کودکان بودیم و با آنها رفتیم".
"وارد" افزود: "وقتی به اینجا آمدیم، شرایط تغییر کرد. دوستان خود را ترک کرده بودیم. بعضی از آنها با ما نیامدند و بعضی از آنها فوت کردند".
"بعد از ورود به این برنامه، یاد گرفتیم که چگونه روابطی را در زمین فوتبال برقرار کنیم و چگونه تصمیماتی را بگیریم.
در مورد گذشت پنج سال از برنامه "مربیگری برای زندگی"، "وینای ونکتشام"، مدیر عامل باشگاه آرسنال، گفت:
"داستانهایی که از کودکان و خانوادههایشان در زعتری میشنویم، نشان میدهد قدرت فوتبال برای تحول زندگی در جوامع ما در سراسر جهان چقدر قابل توجه است."
"ما کاری را که در حدود ۴۰ سال با جامعه انسانی در شمال لندن توسعه دادهایم را برای حمایت از کودکان جوانی که از جنگ سوریه فرار کردهاند، به کار بستیم. دیدن تأثیری که میتوانیم داشته باشیم، الهام بخش است."
"هیچ کدام از اینها بدون همبستگی خانواده آرسنال در سراسر جهان، ممکن نبود."
درباره تحول برنامه "مربیگری برای زندگی"، "میرید کینگ"، مدیر بنیاد آرسنال، اضافه کرد:
"در طی پنج سال آینده، هدف ما دستیابی به تغییری بلندمدت و پایدار برای کودکان در اردوگاه زعتری است. برای نشان دادن این آرمان، "مربیگری برای زندگی" برای در نظر گرفتن چالشهایی که امروزه جامعه زعتری با آن روبروست، درسهایی که از پنج سال گذشته به دست آمدهاند، و صدای کودکان به منظور اطمینان از درک واقعی تجربیات آنها، تکامل یافته است."
"از جمله اقداماتی که برای تبدیلشدن این برنامه به یک فعالیت پایدار در نظر گرفته شده این است که، آموزش بیشتری به مربیان داده خواهد شد، لیگهای فوتبال کوچکتری معرفی میشود تا فرصت بیشتری برای مشارکت کودکان وجود داشته باشد، تمرکز بر تنوع بیشتر، و با تحقق برابری جنسیتی دراین برنامه اس، با گفتگو در مورد چالشهایی که دختران و زنان در این اردوگاه روبرو هستند به دنبال تغییر یک رویکرد تفاوت جنسیتی هستیم، این گفتگو ها شامل مردان و پسران نیز است"
یک ارزیابی مستقل که توسط بنیاد آرسنال و نهاد نجات کودکان به منظور بهتر درک تأثیر "مربیگری برای زندگی" در فراهم آوردن سلامت روانی و مزایای روانشناختی به شرکتکنندگان، انجام شد و چندین نتیجه مثبت به دست آمد:
- نزدیک به ۹۰٪ از شرکتکنندگان گفتهاند که همواره در حین برنامه، احساس امنیت میکنند.
- بیش از ۹۰٪ از شرکتکنندگان حس کردند که غالبا یا همیشه، یک بزرگسال وجود دارد که به آنها اعتماد دارند، به آنها گوش میدهد، زمانی که کار خوبی انجام میدهند به آنها میگوید و واقعا به آنها اهمیت میدهد.
- بیشترین کودکان شرکتکننده گفتهاند که این برنامه روابط آنها با پدر و مادر، برادران و خواهران یا مراقبینشان را بهبود داده است و همچنین عزت نفس، احترام به خود و اعتماد به نفسشان را افزایش داده است.
- شرکتکنندگان زن پیشرفتهایی را در یادگیری بیان بهتر خود، صحبت کردن و پیشرفت در مبارزه با خجالت خود
- شرکتکنندگان مرد پیشرفتهایی را در یادگیری رفتار با احترام، مهربانی و خشونت کمتر نسبت به دیگران اعلام کردند.
