بازسازی آرسنال پس از جنگ جهانی دوم

آرسنال پس از جنگ جهانی دوم با همان سرمربی، جورج آلیسون، و برخی از بازیکنان سابق بازگشت، اما خیلی زود مشخص شد که جادوی دهه 1930 دیگر وجود ندارد.

بازنشستگی کلیف باستین و تد دریک ضربه‌ای بود که جبران آن برای تیم بسیار دشوار به نظر می‌رسید.

در واقع، آرسنال در فصل 47-1946 تا آستانه سقوط پیش رفت، اما در نهایت در رده سیزدهم جدول قرار گرفت.

آلیسون که حالا در میانه دهه شصت زندگی‌اش بود، پس از آن فصل تصمیم به بازنشستگی گرفت. دستیار او، تام ویتاکر، هدایت تیم را برعهده گرفت و تأثیرش فوری بود.

در فصل 48-1947، آرسنال با هفت امتیاز اختلاف نسبت به منچستریونایتد قهرمان لیگ شد. دو سال بعد نیز دبل رج لوئیس مقابل لیورپول، قهرمانی جام حذفی را برای توپچی‌ها به ارمغان آورد. با این حال، تمام تحسین‌ها نصیب گلزن نشد.

آخرین اقدام مهم آلیسون پیش از ترک باشگاه، جذب جو مرسر بود. هافبک چپ پای کمان‌پا به یکی از خریدهای الهام‌بخش تاریخ باشگاه تبدیل شد. مرسر در مجموع 275 بازی برای آرسنال انجام داد تا اینکه در 10 آوریل 1954، در دیدار مقابل لیورپول و پس از برخورد با هم‌تیمی‌اش جو وید، دچار شکستگی مضاعف پا شد.

فینال جام حذفی 1950 مقابل تیم آنفیلدی شاید بهترین لحظه مرسر در آرسنال بود. او پس از انتقال به هایبوری به لندن نقل مکان نکرد و همچنان مغازه خواربارفروشی‌اش را در والزی حفظ کرد و برای مسابقات به لندن رفت‌وآمد می‌کرد. در طول هفته با لیورپول تمرین می‌کرد، اما پیش از فینال، طبیعت

• نگاهی اجمالی

• آرسنال در دوران جنگ

• ششمین قهرمانی

• قهرمانی جام حذفی

• قهرمانی با 0.099 گل

• فاجعه مونیخ

• انتخاب برتی